Πώς σας ήρθε η ιδέα;
Κυριακή Πλαϊνάκη: Η σύγχρονη κοινωνία, μέσα στην οποία ζει και κινείται ο κάθε συγγραφέας, είναι η πηγή της έμπνευσής του. Κι επειδή είναι παρατηρητής του κόσμου και των γεγονότων που, άλλοτε θετικά άλλοτε αρνητικά, κατακλύζουν την καθημερινότητα του, μπορεί να περιγράψει καταστάσεις που τον ερεθίζουν. Η μυθοπλασία αναλαμβάνει την παρουσίαση τους με τρόπο γλαφυρό που συγκινεί ή προβληματίζει τον αναγνώστη.
Πού γράψατε το βιβλίο σας;
Πόσο χρόνο σας πήρε η συγγραφή;
Κ.Π.: Η ολοκλήρωση του έργου, μετά από πρώτη και δεύτερη γραφή, συνολικά έναν χρόνο.
Πώς θα χαρακτηρίζατε το βιβλίο σας με δυο λόγια; Θέλετε να μας δώσετε μια περιγραφή;
Κ.Π.: Θα έλεγα πως είναι ένα ψυχογράφημα χαρακτήρων. Μέσα από τις καταστάσεις, που βιώνουν οι ήρωές μου, αναδύονται οι χαρακτήρες τους, η στάση ζωής και η φιλοσοφία τους.
Τι αγαπήσατε περισσότερο σε αυτό το βιβλίο;
Κ.Π.: Η επιθυμία μου ήταν να παρουσιάσω την αισιοδοξία με την οποία πρέπει να αντιμετωπίζει ο άνθρωπος, και ειδικά η γυναίκα, την κάθε αντιξοότητα της ζωής. Να αφήνεται στην ροή των γεγονότων χωρίς να παραιτείται. Να είναι πιστή στα πιστεύω της. Να βρίσκει τη δύναμη να σκέφτεται και να αποφασίζει για τη ζωή της. Να προχωρά χωρίς να ξεχνά και χωρίς να μετανιώνει για όποιες αποφάσεις έχει πάρει στο παρελθόν. Να αγαπά τη ζωή και να ξέρει ότι και οι δυσκολίες είναι καλές γιατί της δίνουν εμπειρία και γνώση. Να έχει γνώμονα την αγάπη και μόνο.
Ποιος είναι ο πιο αγαπημένος σας ήρωας και γιατί;
Κ.Π.: Όλους τους ήρωές μου τους βλέπω με αγάπη και συμπάθεια. Προσπαθώ να τους κατανοήσω μέσα από την εμβάθυνση στους χαρακτήρες τους. Μέσα από τις αντιδράσεις τους, σε όσα υπαγορεύει η μυθοπλασία, διαφαίνονται στοιχεία που τους κάνουν συμπαθείς ή όχι. Για μένα όμως είναι εξίσου γοητευτικοί όλοι.
Τι προσφέρει αυτό το βιβλίο στον αναγνώστη, βιβλιόφιλο ή βιβλιοφάγο;
Κ.Π.: Αν αγαπά τις ιστορίες, που ο κάθε συγγραφέας προσπαθεί να αποδώσει με γλαφυρότητα και αλήθεια, πράγμα που κι εγώ με συνέπεια έκανα, τότε θα συγκινηθεί, θα προβληματισθεί, θα μπει στο πετσί των ηρώων μου και θα ταξιδέψει μαζί τους σε μονοπάτια που ίσως έχει περάσει κι εκείνος. Θα συγκρίνει τους ήρωες με τον εαυτό του, θα αναλογισθεί πώς έδρασε κι αυτός σε παρόμοιες καταστάσεις, θα συμφωνήσει ή διαφωνήσει, δεν έχει σημασία, δεν θα του περάσει όμως αδιάφορο. Και, αφού κλείσει το βιβλίο, θα σκεφτεί πως πολλές φορές τα πράγματα δεν είναι ούτε μαύρα ούτε άσπρα. Έχει σημασία πώς τα βλέπουμε.
Ποιοι αναγνώστες θα λατρέψουν αυτό το βιβλίο;
Κ.Π.: Θέλω να πιστεύω πως οι αναγνώστες, που επέλεξαν να παρακολουθούν τη συγγραφική μου πορεία, δεν θα απογοητευθούν. Αν κατάφερα να τους συγκινήσω ή προβληματίσω με τον τρόπο που γράφω κι αντιμετωπίζω τη ζωή και τα διάφορα προβλήματα ανθρώπινων σχέσεων, θα νιώσω χαρά και ικανοποίηση πως μίλησα στις καρδιές τους.
Πού/πώς μπορούμε να βρούμε το βιβλίο σας;
Κ.Π.: Οι εκδότες μου, η Άνεμος εκδοτική, έχουν προωθήσει το βιβλίο μου σε όλα τα βιβλιοπωλεία.
Ποιον συγγραφέα διαβάζετε ανελλιπώς;
Κ.Π.: Όχι μόνο έναν συγγραφέα. Διαβάζω πολλούς Έλληνες και ξένους συγγραφείς, και αυτούς της κλασικής λογοτεχνίας αλλά και νεότερους, γιατί με ενδιαφέρει η εξέλιξη της γλώσσας και του τρόπου σκέψης των νέων λογοτεχνών.
Σας έχει επηρεάσει άλλος συγγραφέας στον τρόπο που γράφετε ή σκέφτεστε ή ζείτε; Ποιος/ποιο βιβλίο;
Κ.Π.: Από πολύ νεαρή ηλικία λάτρεψα τον Παπαδιαμάντη και τον Καζαντζάκη. Το έργο και η ζωή τους με σημάδεψαν βαθιά.
Τι χρειάζεται κάποιος για να γράψει; Φαντασία ή εμπειρία;
Κ.Π.: Και τα δύο, αλλά πρωταρχικά όσο το δυνατόν καλό χειρισμό της γλώσσας, η οποία χαρακτηρίζει τον συγγραφέα και τα κείμενά του. Έχουμε την ωραιότερη παγκοσμίως γλώσσα, πλούσια, εκφραστική με λεπτές αποχρώσεις νοημάτων. Όσο γοητευτικό είναι να αποδώσει κανείς τις σκέψεις του μέσα από τον γραπτό του λόγο, τόσο απογοητευτικό είναι να θέλει κάτι να πει χωρίς να μπορεί να εκφράσει.
Η βιβλιοφαγία είναι/μπορεί να γίνει κατάχρηση;
Κ.Π.: Δεν διαβάζουμε ό,τι πέφτει να χέρια μας. Επιλέγουμε. Το διάβασμα είναι πνευματική απόλαυση. Φυσικά μπορεί όλα τα βιβλία να μη μας αγγίζουν, όμως η ενασχόληση με αυτά είναι εκείνη που μας δίνει γνώση. Το σημαντικό είναι να διαβάζουμε.
Η Κυριακή Πλαϊνάκη απάντησε στο ερωτηματολόγιο Ριντ Φερστ για το μυθιστόρημά της Συγκάτοικοι στη σιωπή, που κυκλοφόρησε από την Άνεμος εκδοτική.
Τη συγγραφέα τη θυμάμαι πολύ καλά από τη συλλογή διηγημάτων της Στιγμές ζωής, που αν και περιέχει συμπυκνωμένης έκτασης κείμενα, προσφέρει μια κλασικότροπη χροιά επίγευσης την οποία διακρίνω και στο προκείμενο. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως το περιεχόμενο «ακουμπά» μια παλαιομοδίτικη συγγραφική νόρμα, καταφέρνει να μένει –ή να κυριαρχεί– η αίσθηση της κλασικής φινέτσας. Ως αποτέλεσμα, το μυθιστόρημά της μπορεί να ενδιαφέρει αναγνωστικά το ευρύ κοινό όλων των ηλικιών.
Στην υπόθεση, μία γυναίκα αντιπαλεύει αναζητώντας τις δυνάμεις μέσα της προσπαθώντας να βγει στο φως αναγεννημένη και ευτυχισμένη. Η συγγραφέας, σε πρώτο πρόσωπο, δομεί μια ιστορία δύο επιπέδων: γράφει τις εξελίξεις στη ζωή της ηρωίδας, ιστορεί τα γεγονότα, ό,τι συμβαίνει/γίνεται εκεί αλλά, παράλληλα, προσφέρει τον εσωτερικό αγώνα της, τις σκέψεις, τις μάχες της και, φυσικά, τον απολογισμό της.
