Ο Γιάννης Παπάζογλου δημιούργησε ένα δράμα που θα προκαλέσει ιδιαίτερες συζητήσεις ανάμεσα στους λάτρεις του ποιοτικού θέατρου διότι απευθύνεται στις εσκεμμένες προσπάθειες των οργανισμών να παύσουν την ελευθερία του ατόμου και στη λειτουργία της κοινωνίας σε ρυθμούς που επιβάλει το σύστημα. Το έργο του Το τανγκό των τελευταίων ονείρων δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα περιβάλλοντα που δημιούργησε στο έργα του ο μεγάλος συγγραφέας Κάφκα.
Σε ένα περιβάλλον απροσδιόριστο, ο άνεργος Έκτορας μόλις έχει προσληφθεί σε έναν απροσδιόριστο ρόλο από μια εταιρεία που δεν είναι σαφές τι πρεσβεύει ούτε τι θα κάνει ο ίδιος, όπως δεν γνωρίζει και τι θέλει πραγματικά ο σύνδεσμός του με την εταιρεία, ο Άγης.
Σε ένα υπόγειο, μια αποθήκη, θα διαδραματιστούν τα ζητούμενα της εταιρείας στον Έκτορα και ο Έκτορας θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον ίδιο του τον εαυτό, τις αναμνήσεις του, τα λάθη του προσπαθώντας να μην υποκύψει στον προφανή σκοπό της εταιρείας που σιγά σιγά αποκαλύπτεται.
Μια φωνή ελευθερίας μέσα σε αυτή την εγκαταλειμμένη αποθήκη που ίσως μπορέσει να ακουστεί ή ίσως όχι.
Ο Άπος Κυπραίος, ως Άγης, είναι καταπληκτικός στον ρόλο του σκοτεινού συνδετικού κρίκου μεταφέροντας σε όλους την βαριά ατμόσφαιρα της επιβολής που επιθυμεί για τον Έκτορα σε μια προσπάθεια να τσακίσει τις όποιες επιθυμίες του για ελευθερία. Ένας άνθρωπος εγκλωβισμένος σε μια πραγματικότητα, που επιθυμεί η εταιρεία, και που είναι πιστό της όργανο και για μια στιγμή μόνο γίνεται ο εαυτός του αλλά δεν θα διαρκέσει.
Μαζί του, ο Δημήτρης Κωνσταντέλης παίζοντας έναν Έκτορα που εξελίσσεται και μεταμορφώνεται στην πορεία σε μία υπέροχη ερμηνεία και έκφραση. Αντιστασιακή φυσιογνωμία που ακολουθεί τις συνταγές της εταιρείας μέχρι ενός σημείου όπου θα έρθει η σύγκρουση. Ο ανεκπλήρωτος έρωτας για την Βέρα τον ακολουθεί και τον διαμορφώνει μέχρι το τέλος.
Η Μαριλένα Μοραγλή, στον πολύ όμορφο ρόλο της Βέρας, με μια πολύ ιδιαίτερη φωνή, καλή σκηνική παρουσία και καλή σκηνοθετική ματιά που αφουγκράστηκε το κείμενο· η απόδοση είναι εξαιρετική.
Ο Γιάννης Παπάζογλου, που είχα την τύχη να γνωρίσω έστω και στην τελευταία παράσταση στο θέατρο Βαφείο, είναι ένας εξαιρετικός συγγραφέας που όλα του τα έργα, εκτός το ότι έχουν μια κάποια σύνδεση, είναι βγαλμένα από την ψυχή του με ιδιαίτερο και ασυνήθιστο τρόπο αφού σε όλα του τα έργα δίνονται πολλαπλά νοήματα στους θεατές που μπορούν να ανιχνεύσουν το ποιοτικό θέατρο όπου ανήκει αναμφίβολα.
Το τανγκό των τελευταίων ονείρων είναι μια από τις παραστάσεις που σου δίνουν στιγμές να σκεφτείς τι τυχερός που είσαι που την παρακολούθησες, αφού προσφέρει ολοκληρωμένη εμπειρία σε όλη τη διάρκειά της.
Δεν χρειάζονται μεγάλες παραγωγές και φανφάρες αλλά παραγωγές που σέβονται το θέατρο και αφήνουν κάτι ανεξίτηλο στη μνήμη οποίων τις παρακολουθήσουν.
Το θέατρο Βαφείο, ένας ζεστός χώρος γνωστός για τις προσεγμένες παραστάσεις, φιλοξένησε ένα διαμαντάκι του Παπάζογλου και χαίρομαι αφάνταστα που έστω και στην τελευταία παράστασή του ήμουν εκεί για να το δω, κυρίως λόγω της ευγενικής προσφοράς του Άπου Κυπραίου που μου διέθεσε τις προσκλήσεις και τον ευχαριστώ ευχόμενος μια καλή χρονιά σε όλους και την συνέχιση και με άλλες παραστάσεις για Το τανγκό των τελευταίων ονείρων είτε τώρα είτε το κοντινό μέλλον, διότι αξίζει να το δει όσο περισσότερος κόσμος γίνεται.
Επιμέλεια- διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
