Είναι μία ημέρα μετά την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, που εορτάζεται στις 21 Μαρτίου, δηλαδή την πρώτη ημέρα της άνοιξης, και παρευρίσκομαι στην Ευαγγελική Εκκλησία Πειραιώς για τη συναυλία του Libro Coro υπό τη διεύθυνση της Ανθής Γουρουντή.
Το φωνητικό σύνολο παρουσίασε το Requiem in C minor του Luigi Cherubini, μία σύνθεση που διακρίνεται για την πρωτότυπη ενορχήστρωση και την απουσία σόλο. Πρόκειται για έργο αφιερωμένο στην ανάπαυση των ψυχών, αφού ανήκει στη λειτουργική μουσική, με δραματική χροιά και μεγάλη καλλιτεχνική αξία. Κι εφόσον χρειάζεται μια μικτή χορωδία για την εκτέλεσή του, το Libro Coro είναι η πρέπουσα επιλογή.
Παράλληλα, οι μικρότεροι χορωδοί, πριν τη σύνθεση του Cherubini, παρουσίασαν δύο τραγούδια του συνθέτη Benjamin Britten, τα Ash Grove και Cuckoo από τα οποία, η γράφουσα γνώριζε μόνο το πρώτο, ένα παραδοσιακό ουαλικό λαϊκό άσμα με ποικίλες στιχουργικές εκδοχές. Συνεπώς, το Cuckoo ήταν κάτι εντελώς νέο για εμένα το οποίο, ωστόσο, μου άρεσε πάρα πολύ και το βρήκα πολύ πολύ ταιριαστό με τις παιδικές φωνές που ερμήνευσαν.
Αυτές οι συναυλίες, που αφορούν μυσταγωγικές συνευρέσεις και τέτοιες μουσικές εμπειρίες, μπορούν κάλλιστα να γοητεύσουν πλήθος κόσμου, όλων των ηλικιών και κάθε γούστου, και κακώς στη χώρα μας θεωρούνται ιδιαίτερες και ότι απευθύνονται σε συγκεκριμένο κοινό. Επίσης, δεν έχει σημασία αν δεν γνωρίζει κανείς τους στίχους ή αν δεν δύναται να τους κατανοήσει ακουστικά αφού η διάδραση δεν οφείλεται τόσο στη στιχουργική ερμηνεία όσο στη γενικότερη ατμόσφαιρα, τις φωνές, τα όργανα και το συναίσθημα που εξάγουν.
Όσοι ήμασταν την Κυριακή στις 22 Μαρτίου εκεί ακούσαμε τον Μάρκο Κώτσια στο πιάνο, την Κλεοπάτρα Δαρδάλη στο τσέλο, τη μικτή χορωδία υπό τη διδασκαλία και διεύθυνση της Ανθής Γουρουντή αλλά και δύο guests, τη Βανέσσα Καλκάνη και τον Σταμάτη Πακάκη.
Εις το επανιδείν, λοιπόν, και πάντα όμορφες καλλιτεχνικές στιγμές γεμάτες από συναίσθημα και ουσία.
