Θα είμαι ειλικρινής. Σε καθαρά προσωπικό επίπεδο, το Αγκάλιασμα κινείται σε μουσικά μονοπάτια που δεν με εκφράζουν ιδιαίτερα. Παρ' όλα αυτά, αναγνωρίζω την συνοχή του άλμπουμ, την ειλικρίνεια της πρόθεσης και τη σοβαρότητα με την οποία προσεγγίζεται το λαϊκό τραγούδι. Όλα αυτά καθιστούν σαφές ότι πρόκειται για μια δουλειά με καλλιτεχνικό βάθος και ξεκάθαρη ταυτότητα. Ελπίζω να μην παρεξηγηθώ. Εκτιμώ πραγματικά την ποιότητα της μουσικής των Κατσαναίων, αλλά το είδος της μουσικής, που υπηρετούν, δεν ταυτίζεται με τα προσωπικά μου ακούσματα και δεν βρίσκεται κοντά στις προσωπικές μου προτιμήσεις.
Με το Αγκάλιασμα, οι Κατσαναίοι επιστρέφουν όχι απλώς με έναν δεύτερο δίσκο, αλλά με μια πιο ώριμη, πιο συνειδητή και αισθητικά συγκροτημένη πρόταση. Το αδελφικό σχήμα των Ορέστη και Ερρικέτης Κατσανή συνεχίζει τη διαδρομή του στον χώρο του σύγχρονου λαϊκού τραγουδιού, αποφεύγοντας εύκολες νοσταλγίες και επιλέγοντας έναν δημιουργικό διάλογο με την παράδοση.
Ο Ορέστης Κατσανής υπογράφει εξ ολοκλήρου τη μουσική και τους στίχους, αποδεικνύοντας ότι διαθέτει προσωπικό λόγο και σαφή αισθητική κατεύθυνση. Τα τραγούδια του δεν προσπαθούν να εντυπωσιάσουν με επιφάνεια. Αντίθετα, κινούνται με εσωτερικό ρυθμό, αφήνοντας χώρο στο συναίσθημα, στη σιωπή και στη λεπτομέρεια. Υπάρχει ένας εμφανής σκεπτικισμός απέναντι στους λαϊκούς και παραδοσιακούς τρόπους, που δεν οδηγεί σε αποδόμηση αλλά σε αναθεώρηση. Μια ήπια, αλλά ουσιαστική επανατοποθέτηση.
Η Ερρικέτη Κατσανή, ως βασική ερμηνεύτρια, σηκώνει το βάρος του δίσκου με αξιοθαύμαστη συνέπεια. Η φωνή της λειτουργεί περισσότερο αφηγηματικά παρά επιδεικτικά: μεταφέρει τις ιστορίες με ένταση, αλλά χωρίς υπερβολή, κρατώντας μια εσωτερικότητα που ταιριάζει απόλυτα στο υλικό. Η ερμηνεία της δίνει ενιαία ταυτότητα στον δίσκο και λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στα διαφορετικά τραγούδια.
Καθοριστική είναι και η συμβολή των συνεργατών. Ο Βασίλης Ντίνος προσθέτει αυθεντικό λαϊκό χρώμα, χωρίς να βαραίνει τον ήχο, ενώ ο Γιώργος Ανδρέου καθοδηγεί τη συνολική αισθητική με εμπειρία και διακριτικότητα. Η παρουσία του γίνεται αισθητή όχι ως επιβολή ύφους, αλλά ως ισορροπία και καθαρότητα στην παραγωγή. Ιδιαίτερη μνεία αξίζουν και οι συμμετοχές των νεότερων ερμηνευτών. Ο Σπύρος Μπούλης, με τρεις ερμηνείες –και ένα ντουέτο με την Ερρικέτη– προσθέτει διαφορετικές αποχρώσεις στο άλμπουμ, ενώ ο Μάριος Παπακοσμάς δίνει το δικό του στίγμα σε ένα τραγούδι, χωρίς να διαταράσσει τη συνοχή του συνόλου.
Το Αγκάλιασμα απαιτεί ακρόαση, χρόνο και διάθεση να μπεις στον κόσμο του. Ανταμείβει, όμως, τους φίλους του είδους με ειλικρίνεια, βάθος και μια σπάνια σήμερα αίσθηση καλλιτεχνικής συνέπειας. Οι Κατσαναίοι δείχνουν ότι δεν βιάζονται και αυτό, στη σύγχρονη ελληνική δισκογραφία (σ' αυτή που υπάρχει) είναι από μόνο του μια ξεκάθαρη δήλωση ποιότητας.
Το Αγκάλιασμα κυκλοφορεί από τα ίδια τα αδέρφια ανεξάρτητα και είναι διαθέσιμο στις σελίδες τους σε YouTube και Spotify, δίνοντας στο κοινό άμεση πρόσβαση στη νέα τους δουλειά.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
