Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Βασίλης Τραϊφόρος: Πολλά γεγονότα των νεανικών μου χρόνων που με σημάδεψαν ισόβια και πλέον έχουν γίνει εμπειρίες ζωής και που ο χρόνος δεν μου επέτρεψε να λυτρωθώ από αυτά... Γι' αυτό και ο τίτλος παραπέμπει στο πώς μια κίνηση ροκέ λύτρωσε, με έναν ιδιόμορφο και ξεχωριστό τρόπο, δύο διαφορετικούς ανθρώπους. Τους ήρωες της ιστορίας μας.
Πώς βιώνετε την εμπειρία της ανάγνωσης των έργων σας μετά από ένα χρονικό διάστημα, όταν αυτά έχουν τυπωθεί σε ένα βιβλίο και έχει περάσει καιρός από τη δημιουργία τους; Εξακολουθείτε να συμφωνείτε και να έχετε τον ίδιο ενθουσιασμό;
Β.Τ.: Σε μερικά ναι και σε άλλα όχι. Στο «Ροκέ» όμως δεν θα άλλαζα ούτε ένα στίγμα. Δεν γίνεται να αλλάξεις κάτι που ήταν πραγματικότητα. Το μυθιστόρημα αυτό πλέκει έντεχνα την αλήθεια με τη μυθοπλασία. Όχι, σε αυτό δεν θα αλλάξω τίποτα.
Έχετε διαφωνήσει ποτέ με τον δημιουργικό εαυτό σας;
Β.Τ.: Φυσικά και ναι. Πολλές φορές. Αφήνω τον χρόνο να λύσει τις οποιεσδήποτε διαφορές μου μαζί του.
Υπάρχει κάποιο έργο που να το ξεχωρίζετε και γιατί;
Β.Τ.: Όχι , αυτό δεν είναι δυνατόν. Μπορεί ο πατέρας να αγαπάει πιο πολύ κάποιο από τα παιδιά του; Επειδή όμως δεν γράφω ένα μόνο είδος, όπως λ.χ. βιογραφία, θεατρικά, μυθιστόρημα, αυτή η ποικιλία με κάνει να ξεχωρίζω τη διαφορετικότητα.
Υπάρχουν στιγμές που σας πυροδοτούν βάζοντάς σας σε δημιουργική κίνηση;
Β.Τ.: Πάρα πολλές. Είναι σκόρπιες σκέψεις που έρχονται στον νου. Τότε, ή τις γράφω στο χαρτί, που μου αρέσει πολύ αυτός ο τρόπος, ή τις ηχογραφώ. Για να καθίσω μετά να τις «τακτοποιήσω». Φυσικά όλα εξαρτώνται από τα εξωτερικά, αλλά και τα εσωτερικά ερεθίσματα που δημιουργεί η ζωή και ο νους.
Κι αντίστοιχα, υπάρχουν στιγμές για τις οποίες δεν θα γράφατε ποτέ τίποτα;
Β.Τ.: Μα φυσικά! Δεν γράφω για να δημιουργήσω συγγραφικά μεγέθη. Δεν νιώθω... δεν γράφω... Δεν μου αρέσει η ποσότητα, προτιμώ την ποιότητα όποτε και όταν εγώ θα κρίνω.
Αν θα έπρεπε να περιγράψετε το εν λόγω πόνημα με μία μόνο λέξη, ποια θα ήταν αυτή;
Β.Τ.: Το «Ροκέ της λύτρωσης» με δύο λέξεις για μένα είναι: «Εκ βαθέων!» De Profundis (από τον 130ο ύμνο του Δαβίδ).
Αν το βιβλίο σας ήταν/γινόταν ένα κανονικό ταξίδι κάπου στον κόσμο, πού θα πηγαίναμε και πόσες μέρες θα κρατούσε;
Β.Τ.: Στο Μπέλες, πού αλλού; Και θα κρατούσε όσο θα κρατούσαν και τα συναισθήματα που το συντροφεύουν. Για πάντα, δηλαδή!
Ποια είναι η γνώμη σας για τη σύγχρονη βιβλιοπαραγωγή στη χώρα μας σε σχέση με την λογοτεχνία; Έχετε αγαπημένους Έλληνες συγγραφείς;
Β.Τ.: Δυστυχώς γράφονται περισσότερα βιβλία από όσα διαβάζονται. Και αυτό δεν μου αρέσει καθόλου. Τώρα, δεν θα σας αναφέρω ονόματα συγγραφέων γιατί σίγουρα θα αδικήσω κάποιους και κάποιες. Είναι συγκλονιστική η εξαιρετική ποιότητα της γραφίδας πολλών.
Τέλος, σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία στην σελίδα σας.
Ο Βασίλης Π. Τραϊφόρος, σε μια μικρή συνέντευξη μεγάλων βιβλιοταξιδιών, μίλησε για –και με αφορμή– το μυθιστόρημά του Το ροκέ της λύτρωσης, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κομνηνός.
