Ο δράκος μέσα μου

Φωτογραφίες θιάσου της παράστασης Ο δράκος μέσα μου

Ο δράκος, που ακούμε, δεν κρύβεται σε κάποια σπηλιά στο βουνό ή σε μια λίμνη. Είναι δίπλα μας πολύ πιο κοντά απ' ό,τι μπορούμε να φανταστούμε. Κάποιες φορές βρίσκεται σε λήθαργο αλλά δεν κρατάει για πάντα. Όταν ξυπνήσει δεν μπορεί να σταματήσει αφού το τέρας μέσα του θέλει διαρκώς να τραφεί και τότε ο άνθρωπος χάνεται και μένει το μεγαλύτερο τέρας του κόσμου. Το ανθρώπινο τέρας.

Η Παρασκευή Ανεβλαβή υπογράφει το έργο που φιλοξενείται από το θέατρο Νους και μας περιγράφει μια ιστορία από το παρελθόν που, δυστυχώς, με άλλα πρόσωπα συνεχίζει να υπάρχει, στο σκοτάδι των διαταραγμένων μυαλών των δράκων που πάντα θα υπάρχουν.

Η ιστορία του έργου Ο δράκος μέσα μου δεν αναφέρεται σε συγκεκριμένη ιστορία αλλά σε κάποια στοιχεία αυτής για να μας βγάλει το προφίλ μιας σκοτεινής προσωπικότητας που έδρασε στην Δράμα το 1981 σκορπίζοντας τον θάνατο και τον τρόμο σε χιλιάδες γυναίκες.

Ένας άνθρωπος που, στην πρώτη του επαφή με την σεξουαλική του πλευρά, στην τρυφερή ηλικία των 15, δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει και έλαβε την υποτίμηση της προσωπικότητάς του από την ιερόδουλη.

Αυτό ήταν και η αφορμή να μισήσει τις γυναίκες ιερόδουλες –και μη– και να δημιουργήσει στο μυαλό του ότι η δικαίωση θα έρθει με τον βιασμό και τον φόνο.
Όπως όλα τα τέρατα δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει την έννοια φόνος, βιασμός...
Ο μόνος τρόπος για να έρθει σε οργασμό είναι η επιβολή και ο έλεγχος.

Αυτή τη λανθάνουσα προσωπικότητα παίζει πολύ καλά ο Θανάσης Καφενταράκης ερμηνεύοντας τις εμμονές ενός άρρωστου ανθρώπου που δεν έχει τύψεις.
Τα τακούνια των γυναικών που κτυπούν στα πλακάκια του δημιουργούν την επιθυμία να σταματήσει αυτό τον θόρυβο με κάθε τρόπο. Ένας δράκος όπως πολλοί πριν και μετά από αυτόν.

Στην αντίπερα όχθη, η Βασιλεία Φουρλή ερμηνεύει πολλαπλούς ρόλους με σκοπό να δώσει τα μηνύματα για το τι νιώθουν οι γυναίκες όταν κυνηγιούνται σαν θηράματα.
Η γυναίκα θύμα, η γυναίκα που φοβάται όλες οι γυναίκες, που το τέρας επηρέασε τον ψυχισμό τους και τις έκανε να βλέπουν εφιάλτες για πάντα...

Δυστυχώς ένα κομμάτι της κοινωνίας έχει ισχυρές ευθύνες για τέτοιες πράξεις αλλά, κυρίως, εάν κάποιος ρωτήσει, ακόμα και σήμερα, ποιος ήταν ο δολοφόνος πολλοί θα τον θυμούνται αλλά είμαι απόλυτα σίγουρος ότι τα θύματά του έχουν όλα λησμονηθεί. Άλλωστε, το αίμα έλκει και ο θύτης γίνεται κατά κάποιον τρόπο ήρωας μιας κοινωνίας που σαπίζει.

Πολύ καλές ερμηνείες, σκηνικά και μια ηλεκτρική κιθάρα που παίζει την παράνοια του δράκου εξαιρετικά.

Η όμορφη Βασιλεία τσαλακώνεται και πείθει και ως μοιραία γυναίκα όπως και στον ρόλο του θύματος. Σε πολύ καλή χημεία με τον Θανάση, εκτελούν όπως πρέπει το έργο χωρίς υπερβολές και επαναλήψεις.

Η παράσταση δεν διαρκεί περισσότερο από μία ώρα αλλά όλα τα λεπτά είναι γεμάτα ουσία και νόημα κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον όλων μας.

Ο Βασίλης Τριανταφύλλου έχει την καλλιτεχνική επιμέλεια και η παραγωγή του θεάτρου Νους είναι to the point.
Ευχαριστώ ιδιαιτέρως την υπεύθυνη επικοινωνίας Κατερίνα Γρυλλάκη για τις προσκλήσεις που μου διέθεσε.



Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου