Michael

Michael, σε σκηνοθεσία Αντουάν Φουκουά, με τον ανιψιό του Τζαφάρ Τζάκσον στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Η ιστορία ενός από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες όλων των εποχών σε μια δίωρη ταινία που εστίασε κυρίως στην πολύ άσχημη σχέση που είχε ο ίδιος με τον πατέρα του. Κακοποίηση, βία, άγριοι ξυλοδαρμοί, μπούλινγκ, εκμετάλλευση.

Αυτά κι άλλα πολλά βίωσε ο Μάικλ Τζάκσον από τον πατέρα του ο οποίος ήταν και μάνατζέρ του.

Η αρχή της καριέρας του στους Jacson Five, ένα παιδί ταλέντο που από την πρώτη στιγμή ξεχώρισε. Αυτό δεν πέρασε απαρατήρητο από τον πατέρα του γι' αυτό και έκανε τα πάντα για να τον έχει υποχείριό του.

Στην ταινία γνωρίσαμε την τρυφερή πλευρά του Μάικλ, αυτό το παιδί που ποτέ δε μεγάλωσε, πάντα έπαιζε με τα παιχνίδια που τόσο στερήθηκε στην παιδική του ηλικία.

Είδαμε τη λατρεία του για τα ζώα. Τα αγαπούσε τόσο πολύ που είχε ακόμα και μαϊμού, καμηλοπάρδαλη, λάμα και φίδι στο σπίτι του.

Η λατρεία του κόσμου ως προς το πρόσωπό του ήταν ανυπέρβλητη. Τα γράμματα των θαυμαστών έφταναν με φορτηγά στην πόρτα του σπιτιού του. Οι fans του λιποθυμούσαν όταν τον αντίκριζαν.

Εκείνος παρέμενε ταπεινός, γλυκός και ήρεμος, σαν ένα μικρό, φοβισμένο σπουργίτι. Πρόσφερε απλόχερα τη βοήθειά του σε όσους τον είχαν ανάγκη.

Σε όλη τη διάρκεια της ταινίας, υπό τους ήχους της μουσικής του βασιλιά της ποπ, ζήσαμε κι εμείς όλα όσα βίωσε κι εκείνος. Βρεθήκαμε μαζί του σε μερικές από τις πιο εμβληματικές του εμφανίσεις, τον γνωρίσαμε καλύτερα και μάθαμε πράγματα που δεν ξέραμε για εκείνον.

Το γνωρίζατε ότι το πρώτο video clip που παίχτηκε στο MTV με έγχρωμο άντρα, ήταν του Μάικλ Τζάκσον; Το κατάφερε με την αξία του καθώς ήθελε να μαθευτεί παντού ότι ένας μαύρος καλλιτέχνης έχει καταφέρει να φτάσει τόσο ψηλά με τη φωνή του και τις χορευτικές του ικανότητες.

Θεωρώ ότι θα έχει και συνέχεια γιατί η ταινία σταμάτησε στο 1988 ακριβώς στο απόγειο της καριέρας του. Έχει ακόμα πολλά που δεν ειπώθηκαν· φαντάζομαι ότι στο δεύτερο μέρος θα δούμε πράγματα για την προσωπική του ζωή, τις σχέσεις του με συνάδελφους του, τις φιλίες του, τα παιδιά του. Τουλάχιστον εγώ θα ήθελα να μάθω και μερικές πιπεράτες λεπτομέρειες που φαντάζομαι ότι για ευνόητους λόγους δεν είδαμε στη συγκεκριμένη ταινία.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι γύρισε ο χρόνος πίσω, έγινα πάλι 18 ετών, θυμήθηκα τα πάρτι που κάναμε χορεύοντας μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες τραγούδια του όπως τα Billie Jean, Thriller, Smooth criminal, Beat it.

Νατάσα Ανωγειανάκη

Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου