Μια θεατρική ομάδα με το όνομα Ταράτσα, με πολλές ανησυχίες, από την Θεσσαλονίκη, φιλοξενείται από το θέατρο Δρόμος, για λίγες παραστάσεις, θέλοντας να γνωρίσει και στο αθηναϊκό κοινό τον τρόπο που χειρίζεται, από το μηδέν, παιχνίδια ρόλων για να ξεκινήσει η κατασκευή ενός έργου επί σκηνής.
Το έργο που παρακολούθησα ονομάζεται Δόξα (sin) και είναι ένα μυθοπλαστικό διήγημα της Σοφίας Αλεβιζάτου που περιέχει αρκετά στοιχεία από αληθινές μαρτυρίες για σεξουαλική κακοποίηση από την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Η Σοφία, μέλος της ομάδας Ταράτσα, σκηνοθέτησε το έργο μαζί με τον Μάριο Δρόσο και παράλληλα συμμετέχουν στο σχήμα πάνω στην σκηνή.
Δεν πρόκειται για κάποια αιρετική προσέγγιση ενάντια στην Εκκλησία αλλά μια ενημέρωση των πολλών κακών κειμένων που κρύβονται πίσω από ισχυρούς θεσμούς χωρίς καμία διάθεση να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι. Όμως η αλήθεια χρειάζεται να λάμψει ανεξαρτήτως του πόσο ισχυρή είναι η πλευρά που παραβιάζει τους ηθικούς νόμους.
Το στοιχεία κακοποίησης, κυρίως, προκύπτουν από λανθασμένη άσκηση εξουσίας από μεριάς θυτών και πίστης από τη μεριά των θυμάτων.
Αυτή η δραματουργία εξελίσσεται σε έναν φουτοριστικό κόσμο ενός αλλόκοτος μοναστηριού όταν καταφεύγει μία παρέα φίλων, για να γιορτάσει κάποια γενέθλια, αλλά οι ψυχές όλων τους έχουν υποστεί κακοποίηση και αυτό θα ξεδιπλωθεί στη διάρκεια της συνάντησης.
Ο φόβος απέναντι στη αλήθεια.
Τι δουλειά έχει άραγε ο Θεός με αυτούς που υπηρετούν στο όνομά του;
Στο όνομα της πίστης γίνονται τα μεγαλύτερα εγκλήματα. Πίσω από κλειστές πόρτες, οι άνθρωποι τέρατα, με κάλυψη τον Θεό που δεν πιστεύουν κατά βάθος, παραμονεύουν το επόμενό τους θήραμα για να ικανοποιήσουν τα ταπεινά και διεστραμμένα ένστικτα.
Μια ιδιαίτερη παράσταση που ταυτίζεται απόλυτα με το κείμενο της δημιουργού θέτοντας επί τάπητος την αλήθεια και στέλνει μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις.
Ευχαριστώ ιδιαιτέρως την υπεύθυνη επικοινωνίας Άντζυ Νομικού για τις προσκλήσεις που μου διέθεσε.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
