Αγαπημένοι μου φίλοι,
Το σημερινό βιβλίο που θα σας παρουσιάσω –δεν σας το κρύβω– έφτασε στα χέρια μου με έναν τρόπο επεισοδιακό. Ενώ η συγγραφέας του μου έστειλε το βιβλίο της στην αρχική του μορφή, εγώ το παρέλαβα ταλαιπωρημένο και βρεγμένο όμως ήταν τόσο δυνατή η επιθυμία μου να το διαβάσω που τίποτα δεν με σταματούσε, όπως κι αν ήταν οι σελίδες του. Εναπόθεσα το βιβλίο επάνω σε ένα καλοριφέρ για να μπορέσει να στεγνώσει και αφού ήταν σχεδόν λειτουργικό, το πήρα στα χέρια μου για να ταξιδέψω μαζί του.
Εάν η αγάπη είχε πρόσωπο, ποιο θα ήταν; αναρωτήθηκα, και πριν αρχίζω να διαβάζω, προσπάθησα να απαντήσω νοερά. Έκλεισα τα μάτια, έφερα στο μυαλό μου κάθε τι με το οποίο έχω συνδυάσει την αγάπη και αφέθηκα στις εικόνες που άρχισαν να με κατακλύζουν. Πράγματι, πολλά πρόσωπα άρχισαν να με περιτριγυρίζουν με πρώτα όλων τα παιδιά μου και αφού αγαλλίασα με όσα αντίκρυσα ήμουν έτοιμη να βουτήξω στις σελίδες του βιβλίου και να γνωρίζω τα πρόσωπα που είχε συνδέσει η συγγραφέας με την αγάπη.
Οπότε, καθίστε αναπαυτικά γιατί το κοινό ταξίδι μας είναι έτοιμο να ανοίξει πανιά. Θα μοιραστώ μαζί σας την ιστορία του Λουκά και του Μάρκου. Αν προσέξετε το εξώφυλλο του βιβλίου, θα δείτε δύο ανδρικά πρόσωπα και προφανώς θα τα συνδέσετε με τα ονόματα που μόλις σας ανέφερα και καλά θα κάνετε.
Ο Λουκάς και ο Μάρκος, ο Μάρκος και ο Λουκάς, ζουν σε ένα μικρό χωριό, το οποίο είναι χτισμένο σε έναν λόφο. Είναι ένα χωριό με γραφικά σπίτια, με δέντρα και ανάμεσά τους στέκει μια παλιά πέτρινη εκκλησία, η οποία μέσα της προστατεύει το χρυσό καντήλι. Αν αναρωτιέστε τι είναι το χρυσό καντήλι που μόλις σας ανέφερα, θα σας πω πως είναι ένα καντήλι που συμβολίζει την πίστη αλλά και την ελπίδα κι, επιπροσθέτως, δεν έχει σβήσει ποτέ. Αυτό με άγχωσε κάπως, μα συνέχισα την ανάγνωσή του.
Να επισημάνω ότι οι δύο πρωταγωνιστές της ιστορίας μας είναι δύο άνθρωποι που αγαπούν τον τόπο τους, που συνδράμουν όπου χρειάζεται τους συγχωριανούς τους και είναι ξεχωριστοί. Ο Λουκάς είναι ένας πάρα πολύ καλός ξυλουργός, έχει μια ιδιαιτερότητα, αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει να είναι λειτουργικός και να αγαπάει τον κόσμο. Ο Μάρκος από την άλλη είναι δάσκαλος, έχει κι αυτός μια ιδιαιτερότητα μα ούτε και εκείνου η ιδιαιτερότητα στέκεται αφορμή για να τον καθηλώσει και να τον απομακρύνει από τα κοινά. Έχουν μέσα τους δύναμη και καλή θέληση, είναι καλοπροαίρετοι και αισιόδοξοι· χαρακτηριστικά που πραγματικά όλοι μας πρέπει να καλλιεργήσουμε!
Ένα πρωί, το χρυσό καντήλι που στέκει χρόνια τώρα μπροστά στην εικόνα της Παναγίας έσβησε. Αυτό συγκλόνισε όλους τους κατοίκους και εμένα φυσικά που ήδη είχα σκεφτεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ήταν η πρώτη φορά που τον καντήλι έσβηνε εδώ και 100 χρόνια.
Ήταν άμεση προτεραιότητα όλων να φέρουν τη νέα φλόγα από το μοναστήρι και να ανάψουν ξανά το καντήλι. Το ταξίδι όμως για το μοναστήρι ήταν πάρα πολύ δύσκολο, ο δρόμος ήταν απροσπέλαστος και αυτός που θα αναλάμβανε να πάει να φέρει ξανά τη φλόγα, είχε να αντιμετωπίσει στον δρόμο του πάρα πολλά εμπόδια.
Κανένας δεν αποφάσιζε να πάρει το ρίσκο, να πάρει την πρωτοβουλία και να κάνει αυτό το ταξίδι, όταν ο Λουκάς και ο Μάρκος με μια φωνή δήλωσαν παρόντες.
Κανένας από τους κατοίκους δεν πίστεψε ότι μπορούσαν να τα καταφέρουν. Όλοι τους θεώρησαν πως οι ιδιαιτερότητές τους θα σταθούν εμπόδιο στο εγχείρημα που είχαν αποφασίσει, όμως εκείνοι, έχοντας στη «φαρέτρα» τους πρώτα από όλα πίστη στον εαυτό τους και πίστη ο ένας τον άλλον, ξεκίνησαν με θάρρος και με την ελπίδα να φωλιάζει στις καρδιές τους.
Θωρακίστηκαν με επιμονή και επιμονή και ξεκίνησαν το ταξίδι για να φέρουν την ιερή φλόγα ξανά στην εκκλησία και να φωτίσουν πάνω από όλα τις καρδιές τους. Ναι, ο δρόμος τους ήταν σπαρμένος με εμπόδια, όμως δεν το έβαζαν κάτω. Η αποστολή τους ήταν δύσκολη, μα συνάμα ήταν και ιερή. Η φλόγα έπρεπε ξανά να ανάψει και να φωτίσει την εικόνα της Παναγίας και αυτό τους έδινε δύναμη για να συνεχίζουν και να προσπερνούν τα εμπόδια.
Εννοείται πως δεν θα σας αποκαλύψω αν τελικά κατάφεραν να φέρουν εις πέρας την αποστολή που είχαν αναλάβει. Θα σας πω όμως ότι αν δεν δοκιμάσουμε ποτέ δεν θα μάθουμε αν μπορούμε να τα καταφέρουμε! Θα σας πω επίσης ότι μπορεί πράγματι ένα όνειρο να μοιάζει μακρινό, απατηλό ή και δύσκολο, όμως αν έχουμε θάρρος, αν έχουμε δύναμη κι αν έχουμε πίστη, να είστε σίγουροι ότι πολλά εμπόδια μπορούν να εξαλειφθούν και ο στόχος πλέον να μοιάζει πολύ πιο κοντά από ό,τι τον βλέπατε στην αρχή! Και κάτι ακόμα, σε έναν στόχο μεγαλύτερη σημασία έχει δεν έχει ο προορισμός, αλλά πρωτίστως η πορεία μέχρι εκεί!
Το βιβλίο της Βίκυς Μηνά, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας μπορείτε να βρείτε στο τέλος της παρουσίασης, είναι μια πρωτότυπη ιστορία, είναι μια ιστορία που μιλάει για την ανιδιοτέλεια της αγάπης, μιλάει για τη διαφορετικότητα, αλλά και για την ισότητα! Είναι μια ιστορία ενσυναίσθησης και συνάμα ένα βιβλίο αφύπνισης και ενδελεχούς προβληματισμού.
Όλοι μας, αγαπητοί φίλοι, είμαστε διαφορετικοί και όλοι μας θα έπρεπε να είμαστε ίσοι απέναντι στην ευκαιρία, απέναντι στην αγάπη και απέναντι στο όνειρο! Κάνοντας δύναμη τη διαφορετικότητά μας, μπορούμε να υπερβούμε τον οποιοδήποτε σκόπελο, όχι μόνοι, μα απλώνοντας το χέρι στον πλησίον μας. Έτσι, με αυτή την ελάχιστη κίνηση τα πράγματα μπορούν να γίνουν πιο εύκολα, πιο ανθρώπινα και πιο αληθινά.
Λέξεις όπως η αποδοχή, η πρόκληση, η ελπίδα, η πίστη, το ψυχικό σθένος και οι παρωπίδες έναντι της αρνητικότητας, που πολλές φορές εκπέμπει το σύνολο, κατέκλεισαν πρώτες το μυαλό μου και αφού ολοκλήρωσα την ανάγνωση του βιβλίου, συνέχισα διαβάζοντάς το ξανά και ξανά, κατέληξα πώς η ελευθερία, η ισότητα αλλά και ο σεβασμός είναι πολύτιμες αξίες, που πρέπει να καλλιεργούμε με στόχο να κάνουμε τον εαυτό μας και, εν συνεχεία, τον κόσμο μας καλύτερο.
Αν και εσείς είστε υπερασπιστές αυτών των τόσο πολύτιμων χαρακτηριστικών, δεν έχετε παρά να αναζητήσετε το βιβλίο και να γνωρίσετε τον Μάρκο, τον Λουκά και το οδοιπορικό του ονείρου τους!
Εικονογράφηση: Αικατερίνη Σαρησάββα
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μελτέμι.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
Ο Λουκάς, ένας κωφός ξυλουργός, και ο Μάρκος, ένας δάσκαλος σε αναπηρικό αμαξίδιο και θύμα ενδοοικογενειακής βίας, είναι ένα ομόφυλο ζευγάρι που ζει σε ένα μικρό χωριό στην κορυφή ενός λόφου.Η πίστη τους τους δίδαξε την καλοσύνη και την αποδοχή, όχι τον διαχωρισμό. Όταν το ιερό καντήλι της εκκλησίας σβήνει, ο Λουκάς και ο Μάρκος ξεκινούν ένα δύσκολο ταξίδι στο μοναστήρι του βουνού για να φέρουν μια νέα φλόγα.Αντιμετωπίζοντας προκλήσεις, αποδεικνύουν πως η αγάπη και η συνεργασία μπορούν να ξεπεράσουν κάθε εμπόδιο.
Η Βίκυ Μηνά γεννήθηκε το 1999 και ζει στον Βόλο. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και διαθέτει πιστοποίηση στην Παιδοψυχολογία από εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών. Το μεταπτυχιακό της δίπλωμα προσφέρεται από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, Τμήμα Νηπιαγωγών, με τίτλο Η αξιολόγηση στην εκπαίδευση και στη διά βίου κατάρτιση-επιμόρφωση. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός Ειδικής Αγωγής και αυτή είναι η πρώτη της συγγραφική απόπειρα. Το βιβλίο της προάγει την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης και την αποδοχή της διαφορετικότητας. Απευθύνεται κυρίως σε παιδιά και θίγει σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα, όπως η θρησκεία, η αναπηρία και η ομοφυλοφιλία. Στόχος της είναι να προβληματίσει τους αναγνώστες σχετικά με τις αξίες που πρέπει να διέπουν τον άνθρωπο, ώστε να πορευτεί στη σημερινή κοινωνία με σεβασμό, πρωτίστως προς τον εαυτό του και, εν συνεχεία, προς τους συνανθρώπους του.
