Αγαπημένοι μου φίλοι,
Όταν έφτασε στα χέρια μου το παιδικό βιβλίο που θα σας παρουσιάσω σήμερα, οφείλω να ομολογήσω ότι μου δημιούργησε πολλά ερωτηματικά. Το Λίνε, έλεγε ο τίτλος του και στο εξώφυλλό του φιλοξενούνταν ένας περίεργος ήρωας, ένας ήρωας ο οποίος έμοιαζε με μια ευθεία γραμμή. Διάβασα πολύ προσεκτικά το κείμενο στο οπισθόφυλλό του και ήμουν έτοιμη να βουτήξω στις σελίδες του.
Αρχικά να πω ότι είναι ένα βιβλίο με ιδιαίτερη εικονογράφηση. Ένα βιβλίο με πολύ τρυφερά νοήματα, ένα βιβλίο που κάνει λόγο για αξίες και έννοιες σημαντικές για τη ζωή μας.
Το Λίνε είναι ένα παράξενο πλάσμα. Είναι, όπως σας ανέφερα στην αρχή, σαν μια όρθια γραμμή. Είναι λεπτό και ευθυτενές, χωρίς καμία καμπύλη. Ό,τι έχει πάνω του είναι όλα σε ευθεία. Το χαμόγελό του, τα χέρια του, ακόμα και τα μαλλιά του. Όλα πάνω του μοιάζουν με ίσιες γραμμές. Ζει σε μια πόλη που δεν έχει τίποτα σε καμπύλη. Τα πάντα είναι ευθύγραμμα τμήματα. Τα σπίτια, οι δρόμοι, τα δέντρα, ακόμα και τα φύλλα τους, όλα, μα όλα διαθέτουν ίσιες γραμμές.
Όπως ήδη έχετε αντιληφθεί, από όλα τα αντικείμενα αλλά και τα έμψυχα όντα, λείπουν οι καμπύλες. Φαντάζεστε πώς είναι η ζωή αυτή… Σε μένα μοιάζει μονότονο, να είναι ίδια όλα, να μην αποκλίνουν σε τίποτα…
Το Λίνε, λοιπόν, μια μέρα κάνοντας στη βόλτα του συνάντησε στον δρόμο του μια τόση δα μικρή ρωγμή. Μια ρωγμή διαφορετική από ό,τι συνήθως. Δεν ήταν ευθεία, αλλά σχημάτιζε μια μικρή καμπύλη… Το Λίνε ταράχτηκε, αναστατώθηκε! Πρώτη φορά έβλεπε κάτι διαφορετικό, μα δεν έδωσε περισσότερη σημασία.
Την επόμενη μέρα επισκέφτηκε ένα ποτάμι που, ενώ τα νερά του κυλούσαν σε ευθεία γραμμή, κάποια κύματα που σχηματίζονταν παρέκκλιναν από την ευθεία και διέθεταν μικρές καμπύλες! Το Λίνε πάλι ταράχτηκε και πάλι αναστατώθηκε, με αποτέλεσμα όλο αυτό να προξενήσει στο στόμα του, ένα τόσο δα μικρό χαμόγελο. Η ευθεία του γραμμή είχε γίνει μια μικρή, ανεπαίσχυντη καμπύλη.
Λίγες μέρες αργότερα, κάνοντας ξανά μια βόλτα, γιατί ως φαίνεται στο Λίνε αρέσουν οι βόλτες, συνάντησε ένα δέντρο όπου τα φύλλα του είχαν και αυτά κάτι το διαφορετικό. Δεν ήταν όλα ίσια, μα κάποια έκαναν καμπύλες και τότε, όταν ένα φύλλο προσγειώθηκε άξαφνα επάνω στο κεφάλι του, του προξένησε ένα ισχνό χαμόγελο, το οποίο του άρεσε πάρα πολύ και έτσι αβίαστα το υιοθέτησε!
Μικροί μου φίλοι, προσπαθήστε να είστε αγέλαστοι. Προσπαθήστε να κρατήσετε το στόμα σας κλειστό έτσι ώστε να μοιάζει μα ευθεία γραμμή. Δείτε τον εαυτό σας και απαντήστε μου. Σας αρέσει αυτό που βλέπετε ή μήπως όταν χαμογελάτε είστε πιο όμορφοι, πιο ζωντανοί και πιο ευτυχισμένοι;
Ξέρω ότι έχετε απαντήσει θετικά και το ίδιο ισχύει και για το Λίνε της ιστορίας μας. Η αλλαγή του, του άρεσε πολύ. Ήταν ευτυχισμένος που χαμογελούσε, του άρεσε που μπορούσε να κουνήσει με καμπύλες στα χέρια του και σιγά σιγά έγινε ολόκληρος μια καμπύλη.
Όποιος όμως τον έβλεπε, φοβόταν και τρόμαζε. Όλοι τον θεωρούσαν επικίνδυνο, γιατί είχε χαλάσει την αρμονία του τόπου τους. Να φανταστείτε, κάποιοι έκρυβαν τα παιδιά τους, άλλοι ήθελαν να τον απομακρύνουν και όταν πλησίαζε τους άλλους έτρεχαν να κρυφτούν. Ακόμα και ο δήμαρχος της πόλης μιλούσε στους κατοίκους και υποστήριζε πως το Λίνε χαλούσε την τάξη τους, χαλούσε όλη τους την πόλη! Αν είναι δυνατόν!
Όταν, όμως, κάποια στιγμή για έναν λόγο που δεν θα σας αναφέρω, όλοι απέκτησαν καμπύλες, όλοι άρχισαν να χαμογελούν, όλοι άρχισαν να διασκεδάζουν, η πόλη είχε αλλάξει προς το καλύτερο και τα πρόσωπα όλων των πλασμάτων είχαν γεμίσει χαμόγελα ευτυχίας και ανεμελιάς.
Αναρωτιέστε πώς είχε γίνει αυτό; Πολύ εύκολα! Μονάχα με ένα τόσο δα μικρό σπρώξιμο…
Μικροί μου και αγαπημένοι φίλοι, το σημερινό βιβλίο με έναν όμορφο τρόπο μας διδάσκει ότι πρέπει να υποστηρίζουμε τις απόψεις μας όποιες κι αν είναι αυτές.
Μας διδάσκει ότι πρέπει να είμαστε ο εαυτός μας.
Μας διδάσκει τη δύναμη και την αλλαγή που μπορεί να φέρει στη ζωή μας ένα χαμόγελο.
Μας διδάσκει, επίσης, ότι πρέπει να υποστηρίζουμε με θάρρος τις επιλογές μας. Όταν έχουμε θάρρος, μπορούμε να υποστηρίξουμε την άποψή μας, μπορούμε να υποστηρίξουμε τα πιστεύω μας και με ένα χαμόγελο μπορούμε να κάνουμε τη ζωή μας πιο ευτυχισμένη αλλά και τον κόσμο γύρω μας καλύτερο.
Στο τέλος του βιβλίου, ο συγγραφέας έχει φιλοξενήσει όμορφες δραστηριότητες, σελίδες για ζωγραφική και σημειώματα για τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς αλλά και τους φροντιστές, τα οποία κάνουν λόγο για τα συναισθήματα, για την αποδοχή αλλά και τη δύναμη της κοινωνικής πίεσης.
Αγαπητά μου παιδιά, μάθετε να επιλέγετε και να υποστηρίζετε χωρίς ντροπή όλα όσα πηγάζουν από μέσα σας, υπερασπιστείτε με θάρρος τη γνώμη σας και τα χαρακτηρίστηκα του εαυτού σας, τολμήστε να αλλάξετε ό,τι δεν σας κάνει ευτυχισμένους υιοθετώντας έναν καλύτερο τρόπο ζωής και μην ξεχνάτε, πάντα μα πάντα να θυμάστε, να έχετε στο πρόσωπό σας ένα όμορφο και λαμπερό χαμόγελο!
Εικονογράφηση: Ιφιγένεια Καμπέρη
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Key Books.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:
Σε έναν κόσμο όπου όλα πρέπει να είναι ίσια, ζει το Λίνε, ένα πλάσμα φτιαγμένο από ευθείες γραμμές και συνήθειες.Μια µέρα εµφανίζεται κάτι που δεν θα έπρεπε να υπάρχει: µια µικρή καµπύλη.Οι άνθρωποι ανησυχούν και προσπαθούν να το διορθώσουν.Το χαµόγελο όµως του Λίνε αρνείται να επιστρέψει στην ευθεία του…
Λίγα λόγια από τον συγγραφέα του βιβλίου:
Γεια σου, είμαι ο Κυριάκος Μούρτζης. Από πολύ μικρός θυμάμαι τον εαυτό μου να παίζει με μολύβια και μαρκαδόρους, προσπαθώντας να τραβήξω γραμμές γεμάτες χρώματα. Με τον καιρό, αυτές έγιναν σχέδια και μ' έφεραν μπροστά σε μια μεγάλη πόρτα που έγραφε: «Γραφικές και Εικαστικές Τέχνες». Από τότε, όσες γραμμές κι αν τράβηξα, πάντοτε ήθελα να τραβάω κι άλλες. Κάποιες σχημάτισαν φτερά, που με ταξίδεψαν στον χώρο της μετάφρασης και της διερμηνείας στη Γαλλία και άλλες σε δημιουργικές καμπάνιες στη διαφήμιση και την επικοινωνία. Τα τελευταία χρόνια, τραβάω γραμμές μέσα από ένα φωτεινό και πολύχρωμο ατελιέ παρέα με τους μαθητές μου και τις μαθήτριές μου, στο δημοτικό σχολείο που διδάσκω το μάθημα των εικαστικών. Στο βιβλίο, όμως, που κρατάς, θα σου αποκαλύψω εκείνες τις γραμμές με τις οποίες δημιουργώ λέξεις και κόσμους παραμυθένιους, γεμάτους χρώματα, εικόνες και περιπέτειες. Κόσμους αλλιώτικους από τους συνηθισμένους, που πολλοί δυσκολεύονται να τους δουν, αλλά εσύ, είμαι σίγουρος, ότι μπορείς.
