Η σκυτάλη της ελπίδας

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Συναισθήματα σκυταλοδρομίας δίνουν

τρέχουν, βιώνουν αγωνία.

Οδεύουν στη νίκη χωρίς τελειωμό.

Ματώνουν παλάμες πεισματωμένες…

Σκιάζονται οι θεατές από τον εγωισμό τους.

Ο πάγος της μέρας

δεν τρομάζει τον Χάρο

που θα ακολουθήσει τον στόχο του.

Ο ανταγωνισμός άμιλλας

μετατρέπεται σε τοπίο θρήνου.

Μια πέτρα αρκεί…

Η σκυτάλη γίνεται όπλο θυμού.

Παραπατάει το κορμί.

Τελειώνει το όνειρο.

Μυρίζει ο θάνατος.

Βάλλονται ψυχές.

Ο θρήνος δεν αλλάζει τα συναισθήματα.

Η σκυτάλη αλλάζει όμως χέρια.

Ίσως η ελπίδα τα καταφέρει.

Τώρα πενθούμε.

Χάνουμε τη ζωή

για μια ξύλινη σκυτάλη

για ένα ακόμη μετάλλιο.

Πολύ φοβούμαι πως

η ελπίδα πεθαίνει…

Πάντα τελευταία.

🍋

Copyright © Ευαγγελία Αλιβιζάτου All rights reserved

Πρώτη δημοσίευση

Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου

Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε έργο τέχνης Γιώργου Αναστασιάδη [Μελπομένη]