Manolis: Καρδιά σε τέσσερις χορδές

Ένα θεατρικό ταξίδι σε μια προσπάθεια της Ιόλης Ανδρεάδη και του Άρη Ασπρούλη να φωτίσουν άγνωστες πτυχές της ζωής του βιρτουόζου στο μπουζούκι Μανώλη Χιώτη, στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος [φωτογραφίες συντάκτριας]

Ένα θεατρικό ταξίδι σε μια προσπάθεια της Ιόλης Ανδρεάδη και του Άρη Ασπρούλη να φωτίσουν άγνωστες πτυχές της ζωής του βιρτουόζου στο μπουζούκι Μανώλη Χιώτη, στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος.
Παίζουν: Γεράσιμος Γεννατάς, Αργύρης Αγγέλου, Βανέσα Αδαμοπούλου, Πέννυ Μπαλτατζή, Βασίλης Μαργέτης, Κωνσταντίνος Μουταφτσής, Θάνος Κόνιαρης, Ελένη Μισχοπούλου.
Στον ρόλο της μητέρας του Χιώτη, η Πίτσα Παπαδοπούλου για περιορισμένο αριθμό εμφανίσεων.

Μια εξαιρετική παράσταση που ξετυλίγει τη σύντομη ζωή του σπουδαίου αυτού καλλιτέχνη σε μια προσπάθεια αξιόλογη, από ένα πολύ καλό επιτελείο ηθοποιών, τραγουδιστών, μουσικών.

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 21/3/1921 και πέθανε στην Αθήνα στις 21/3/1970 από έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Από μικρός ήταν μέσα σε νυχτερινά μαγαζιά αφού ο πατέρας του, ο Διαμαντής, μάγκας άντρας, που δεν σήκωνε μύγα στο σπαθί του, διατηρούσε κέντρο διασκέδασης. Αγάπησε το μπουζούκι παράφορα σε σημείο να επινοήσει την τετράχορδη παραλλαγή του.

Κάθε του νότα χάδι στα αφτιά των ακροατών. Τα δε τραγούδια του ακούγονται μέχρι και σήμερα. Πολλά από αυτά αφορούν στιγμές, καταστάσεις και βιώματα προσωπικά.

Επιτυχίες τεράστιες, πάνω από 1500 τραγουδήθηκαν από άντρες και γυναίκες.
Απόψε φίλα με, Περασμένες μου αγάπες, Με κυνηγούν τ' αδέρφια σου, Ο πασατέμπος, Μοιάζεις εσύ με θάλασσα είναι μερικές από αυτές.

Εκτός από τη λατρεία που είχε στη μουσική, αγάπησε με πάθος και το γυναικείο φύλο. Τρεις γάμους έκανε και δυο παιδιά απέκτησε. Η δεύτερη σύζυγός του, η Μαίρη Λίντα, ήταν και η παρτενέρ του στο πάλκο για δέκα χρόνια, όσο κράτησε ο γάμος τους.

Πάντα κομψός, φινετσάτος, ατσαλάκωτος, με παπούτσια καλογυαλισμένα, σωστός αριστοκράτης, προκαλούσε θαυμασμό στο πέρασμά του.

Τίμιος, σεβάσμιος, στοργικός, ντόμπρος, αρσενικό με τα όλα του, δεν προσέβαλε ποτέ κανέναν, εξέπεμπε μια λάμψη, μια γοητεία, μαγνητίζοντας τα βλέμματα.

Καινοτόμος, τολμηρός, έφτιαξε το πρώτο κοσμικό κέντρο μετά τον πόλεμο, το Πιγκάλς. Η σκηνή της παράστασης είναι αναπαράσταση αυτού του μαγαζιού.

Από το 1950 και μετά συνέχισε να παρουσιάζει το πρόγραμμά του στο κέντρο Σπηλιά ή Σπηλιά του Παρασκευά. Εκεί γυρίστηκαν τα περισσότερα πλάνα των κινηματογραφικών του συμμετοχών.

Η Αμερική, η αναγνώριση της δουλειάς του από τον ίδιο τότε πρόεδρό της, ήταν ακόμα ένα σπουδαίο κεφάλαιο της ζωής του.

Τα πέρασμα του σε τούτο τον πλανήτη, σύντομο αλλά ουσιαστικό. Η ζωή του σαν όνειρο. Τι κι αν έφυγε νωρίς, κατάφερε τόσο πολλά άλλα το σπουδαιότερο όλων ήταν να αφήσει τη δική του σφραγίδα στη μουσική σε παγκόσμιο επίπεδο.

Θέλοντας η σκηνοθέτης να τονίσει το μέγεθος και την απήχηση που έχει το όνομά του σε όλα τα πέρατα της γης επιλέγει να το γράψει με λατινική γραφή: Manolis.

Βρήκα πολύ πολύ σωστό το ότι καλύφθηκαν με έντεχνο τρόπο τα τατουάζ στα κορμιά των δύο κυριών που έπαιζαν η μία την Ζωή και η άλλη τη Μαίρη (σύζυγοι του Χιώτη), γιατί ως γνωστόν εκείνη την εποχή δεν ήταν διαδεδομένη η δερματοστιξία όσον αφορά το γυναικείο φύλο.

Τα κοστούμια μέσα στο ύφος της εποχής καθώς και το μακιγιάζ.

150 απολαυστικά λεπτά εγγυώνται ότι θα αγγίξουμε το όνειρο έτσι όπως το άγγιξε ο Μανώλης. Εμάς κατάφερε να μας αγγίξει κρατώντας μας συντροφιά μέχρι να φτάσουμε στα σπίτια μας σιγοτραγουδώντας καθόλη τη διαδρομή με νοσταλγία τα τραγούδια του.



Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου