[Πρώτα διαβάζεται η αριστερή στήλη και μετά η δεξιά. Φυσικά πάντα το παιχνίδι των συνδυασμών επαφίεται στον αναγνώστη.]
Απ' τον πυρήνα σκοταδιού - Το χειρότερο απ' όλα σου
Προβάλει το κεφαλάκι σου - ήταν η μετάδοση της ηττοπάθειάς σου.
Με σκούφο αγιοβασιλιάτικο - Βέβαια με τα λεφτά του μπαμπά
Το δώρο σου αγάπη μου - έκανες πάντα την εξεγερσιακή σου κουράδα
Γεμάτο το εξάσφαιρο - μα στα ζοριλίκια, τα ψυχοντράβαλά σου
Μες στο καταμεσήμερο - με τη βαλίτσα φορτωμένη θυμωμένη κλάψα
Βαθιά στην αγκαλιά μου - για το επόμενο διαζύγιο κυριών
Φιλί σου δίνω ρουφηχτό - κι ας έβγαλες μαχαίρι κάποτε.
Φλέγεται η θωριά σου - Όλα μαζί σου ένας αχταρμάς πολυτελείας
Και κει που πάω να κοιμηθώ - επαρχιώτικης υφής αλλά λακωνικών μουγκρισμάτων
Στον κόρφο σου να λιώσω - τα γαλλικά για κουπί ζωής, το μπαλέτο, η ζωγραφική
Συρματοπλέγματα καρδιάς - και η συγγραφή ως ποιητική της βαρεμάρας
Μου λες σιγά μην σε λυτρώσω - γιατί τα τσουτσούνια με τ' αρχιδάκια τους
Είμαι τσαχπίνα όμορφη - σαν δοξάρια λύρας στο μουνί σου τα εθώριες
Ευλύγιστη κι ωραία - κι έγραφες παραδοσιακά μελοδράματα τύπου Τσιτσιολίνας
Περίτεχνα στο βάδισμα - στο σπαρτιάτικο στιλάκι της λιτής μωροκαυλοσύνης.
Στέκεται το κορμί μου - Έπεσε το δάκρυ κορόμηλο τηλεφωνικώς
Εσύ τι λες αγάπη μου - κλάψανε και οι δορυφόροι που σε παράτησε τ' αμόρε
Θα σκίσω την ψωλή του; - μου 'σκασες και το σ' αγαπώ κι έλιωσαν τα
Μωρή για κοίτα κατά δω - πληρώματα του διεθνούς διαστημικού σταθμού
Τον χάστουκο σου δίνω - είπα κι εγώ λες από το σκατό μας να φυτρώσει γιασεμί
Σβούρες τραβάς όσες σου πω - υπέθεσα σου πέρασαν τα καυλόσπυρα της εφηβείας
Μα τον Θεό στο γόνατο σε σκίζω - καιρός να στήσουμε την σκηνή του Ινδιάνου
Έτσι απάνθρωπα μην μου μιλάς - μου πέταξες και το αμίμητο εδώ σ' έχουν άρχοντα
Θα σκοτωθώ, στο λέω - και το βράδυ έντυσες τον πιτσιρίκο με τις καπότες
Θα πέσω απ' το μπαλκόνι μας - που αγόρασες για μένα στις τουαλέτες ενώ ψηνόμουν
Το κρίμα στο λαιμό σου - στις ψησταριές του τσογλαγμπιφτέκ. Ρε λυσσάρα
Αχ, ζαλίζομαι, αχ σβήνω - έσβηνες τον έναν με δακρύβρεχτη σαπουνόπερα
Είσαι ο άντρας του σπιτιού - καύλωνες τον άλλο με ιταλική τσόντα
Κολόνα του και λυδία λίθος - τέτοιο ψώνισμα θεατρίνας μήτε η Μέριλιν
Είσαι το στεφάνι μου - ποια Τζούλια μανάρι μου, όσο μπόι σου έλειπε
Κορώνα μου και ψύχος - το είχες στη φαντασίωση μ' επικοντό παγκόσμιο ρεκόρ
Μωρή για κάτσε φρόνιμα - Ποποπο θυμάμαι εκείνες τις λιποθυμίες στην αρχή
Καψαλοκοκκινισμένη - κι έμεινα κάγκελο, ψυχαναλυτής, νοσηλευτής, τρελός
Μία γυναίκα σπιθαμή - πραγματευτής να παίρνω λόγκους και βουνά λεφτά να
Είσαι η μύγα της οικουμένης - κονομάω και να τα σκάω ταρατατά
Άντρα μου κανακάρη μου - για τα πηδήματα παντός ψυχορραγήματος
Στολίδι του σπιτιού μου - μήπως και η κλάψα γίνει κακάρισμα χήνας
Είσαι ο τιμονιέρης μου - βλέπεις ανωτέρας τάξεως τσούπρα
Μα όχι κι ο πηδηχτής μου - με την νταγκόντα δεν, μόνο μπόινγκ 6969.
Σκάσε, πριν γίνει χαλασμός - Ο μπισμπιρίγκος ήθελε λέει να βάζει τους άλλους
Πριν στο φονικό περάσω - να δουλεύουν. Είχε λέει ταλέντο. Και το εννοούσε
Με δόλο και σ' αναβρασμό - Βασικά το μυαλό του ήταν ήδη καμένο
Θα πέσω να σε φάω - και τα σβησμένα κάρβουνα παραφουσκωμένα
Αχ, αχ, τώρα μ' αρέσεις - από τους γλείφτες που του τα τσίμπαγαν
Ναι! - Μου πέταξε τα αμίμητο σου πηδήσαμε την γκόμενα θα γαμήσουμε και σένα
Δώσε μου μια και στον ποπό - του έστειλα λοιπόν την μήνυση του σωματείου
Γαμώ το κέρατο σου - πήγε για διακοπές, έστειλε τον δικηγόρο να δώσει
Γαμώ! - νόμιμη καθόλα τυπική απόλυση ώστε να μπω στο ταμείο ανεργίας
Γαμώ και το μυαλό μου - έκλεισε και το μαγαζί γιατί ποιος άλλος θα έβγαζε
Γλυκό μου φαίνεται γλυκό - το φίδι από την τρύπα των φρικιών της μωρίας
Ξινούλι κι ας γίνει λίγο - αργότερα επανέλαβε το τροπάρι με την ίδια
Άντρα μου, αντρούλη μου - ακριβώς επιτυχία· κι αφού έμαθε τι εστί ντολμάς
Θέλεις να με μοιραστείς - τον έστειλαν πακέτο για σπουδές management
Απόψε - μην πάει χαράμι τέτοια εμπειρία. Έκτοτε αρμενίζει με την
Με τον Λούλη; - κουτοπονηριά του στα ιδρύματα των κολασμένων κάφρων
Σου το πα μια - Κλάσαμε μες στην μπανιέρα,
Σου το πα δυο - τα φιλιά μας στις γκαζόφουσκες
Για κάτσε φρόνιμα μωρό - σήκωσαν μπαϊράκι
Παιχνίδια με τον διπλανό - και την έκαναν γι' αλλά κωλαράκια
Δεν θέλω, δεν γουστάρω - της σκανέλ μ' αρώματα να πλανευτούν
Γιατί ιιι εσύ - Τα μπουζούκια χτυπάνε το κτυποκάρδι τους
Δεν της κολλάς - στα σκοτεινά μεσάνυχτα με τα βράχια συνοφρυωμένα.
Της γκόμενας με τις γραμμές - Οι φυτείες των μπάζων έχουν
– Γραμμώσεις βρε τις λένε - απλώσει την αρίδα τους στα πέλαγα
Εεε, με δαύτες τις καυτές, τις γραμμικές - της παρτούζας.
Μυώδεις μα και ζουμερές - Πουτάνες μύγες επιδεικνύουν τα κάλλη τους
Κωλάρες με τις καμπυλωτές - στις προπέλες του high class
Εκτάσεις μέχρι τις οροφές - κι όλοι μαζί σαλπάρουν για τις πεδιάδες της σιλικόνης.
Που κούνημα και ρημαδιό - Τα βράχια τσατισμένα πλακώνουν στα χαστούκια
Θα κάνει το σπιτικό μας - τα κουνούπια και τα κουνουπίδια σε πορεία διαμαρτυρίας
Αυτό το βλίτο - επιτυγχάνουν την ανατροπή του πολιτεύματος.
Και πολύ της πέφτει - Από αύριο οι βροχοπτώσεις θα πνίξουν τους βράχους
Το ζαρζαβατικό - με βρόγχους νερένιους τέτοιους που οι θηλιές σαν κολιέ
Κουκούτσι μυαλό - θα στολίζουν τους λαιμούς της αποχαύνωσης
Και της κωλοτρυπίδας - για να πείθουν πως η αισθητική είναι
Ο χαλασμός - η πίπα της κυρίας στ' ανοιχτά κανιά του λουκουματζή.
Άκου κοντούλα σπιθαμή - Οι λιμοκοντόροι κατεβαίνουν τις σκάλες
Συ έχεις ουρά δίχως προκοπή - του Paradise και με καλαμάκια οικολογικά
Αυτή ωραία τον κουνάει - ρουφάνε τις κόκες από τα περβάζια των βυζιών.
Τραντάζεται η γης - Τελειώνοντας χώνουν τα φιλικά ως προς το περιβάλλον
Το σύμπαν χύνει - όργανα στις ανθοδέσμες των προεδρικών διαταγμάτων
Στο διάχυτο πυροβολεί - και η έγκριση των νόμων προχωρά ακάθεκτη
Κι όποιον πάρουν τα σκάγια - στη λαιμητόμο της ασφαλείας. Ασφαλισμένοι
Γίνεται ένα με την ηδονή - καταθέτουν τις περιτομές τους στα μουσεία
Αχ, καλέ, σιγά τα ωά - Οι προτομές όλο αυτοπεποίθηση συντάσσουν
Εγώ είμαι μικροκαμωμένη - το νέο Σύνταγμα. Οι λευκές σελίδες του
Και τα πανάκριβα αρώματα - παραμένουν άγραφες και μετά το πέρας
Σε μια σπιθαμή μπουκαλάκια - της διαδικασίας.Tabula rasa ο άνθρωπος
Μπαίνουνε - το ίδιο και η πολιτεία του. Όταν ξεκινάνε οι εκτελέσεις
Κι όταν βγαίνουνε - όλα βαίνουν καλώς. Τα κενά στ' άρθρα έχουν οριστεί
Δεν τους ξεφεύγουνε - με ακρίβεια. Το πολυτονικό χρησιμοποιείται μόνο
Ποιοι; - στις υποσημειώσεις. Το μονοτονικό είναι ανιαρό κι επιτρέπεται ως υπνοπιάτο
Οι ψωλές όλης της οικουμένης - Οι εκτελεσθέντες συντάσσουν το τελικό
Χαχαχαχα - κείμενο. Εκθειάζεται η σαφήνεια των προαναφερθέντων.
Καλά να πάθεις μπούμπουρα - Όλοι κατηφορίζουν προς τον βιολογικό
Όλο λες και μας λες - καθαρισμό του κράτους. Δεν μένει τίποτε ανεκμετάλλευτο.
Πολλή φασαρία κάνεις - Και η τελευταία τρίχα γίνεται ενεργειακό υλικό.
Για το τίπουτα - Τι σου κάνει η επιστήμη της φωτιάς. Τέλειο ξέπλυμα
Βάλε το μέσα μου βαθιά - Τις πεπατημένες έχω εξαντλήσει στα λάθη μου
Σουράβλι να με σκίσει - Ό,τι μου δίδαξε η κοινωνία μια σκουριασμένη πόρτα
Αχ καψώνομαι πολύ - Η σαπίλα της κοπριά για την νέα ζωή
Και δεν με πιάνει - Αλλά δεν θα σου κάνω τη χάρη να γίνω σαν αυτή
Κρύου αέρα η ψύξη - Φτάνει που εσύ όταν σήκωσες δήθεν κεφάλι
Χώσ' το μου, όλο πιο βαθιά - δεν κατάλαβες πως το σαπισμένο σώμα
Τα πέταλά μου πάρε - είναι η χαλασμένη ψυχή σου. Πέταξες μια στιγμή
Να μου γυρίσουν τα μυαλά - μα δεν πήρες χαμπάρι πως είσαι το μυγάκι
Στο σύμπαν να με πάνε - η νύμφη της μούχλας.
Πήδαμε, άντρα μου, γερά - Αν ήταν η ηδονή καράβι
Καυλώνει το μουνί μου - θα το είχες βουλιάξει πριν σαλπάρει
Χίλια χωράφια το κορμί - από τις κακοτεχνίες των προθέσεών σου
Σπείρε με το καυλί σου - στην αδυναμία της θρασυδειλίας
Τραβώ κουπί ο δύσμοιρος - Σε ήξερα καλά σκορπίνα
Αχόρταγη η αφέντρα - την εγωμανία της αυτοκαταστροφής σου
Όλα τα δάχτυλα μαζί - ποτέ δεν στάθηκες στο ύψος των περιστάσεων
Χωμένα σ' όλα τα στέκια - γνώριζα το δηλητήριό σου,
Και το πουλί μου σκαπτικό - Αυτό που δεν βλέπει ο κάθε τοξικός
Τρυπάνι και πελέκι - είναι πως ζει με τοξικούς δίχως να το παραδέχεται.
Φέρτε παπά να προσευχηθώ - Νομίζουν πως είναι φυσιολογικό
Είν' το μουνί της - επιδιώκατε να γίνω σαν και σας αλλά
Όνειρο, όνειδος, - διάλεξα να παλέψω με τον θάνατο, του ξέφυγα
Και θεομπαίχτης - με την αυτοαναίρεσή μου, τον νίκησα με την νέα γέννησή μου.
Σε είδα στην άκρη τ' ουρανού - Στη λέσχη των λυσσασμένων δεν μιλάνε για
Το μεσαίο δάχτυλο να μου δείχνεις - θεραπεία. Στων στερημένων από έρωτα
Μαλάκα σε φτύνω - δεν ακούγεται κιχ για πόθους. Αλλά αυτοί που είναι
Δεν σ' ανήκω. - μια τρύπα στο νερό μιλούν σαν να είναι η ίδια η θάλασσα.
Ήταν το κορμί σου ένας φιόγκος - Υπάρχουν και κάποιοι μ' εκλάμψεις
Νευρόσπαστου καυλόσπυρου - αυτοκριτικής, όχι από ειλικρίνεια μα της ενοχής.
Θηλασμένου με γάλα - Είναι οι χειρότεροι, μόλις πεισθούν γίνονται ψέμα,
Ψυχαναγκαστικό - ψευδαίσθηση, παραίσθηση, μεγαλείο
Γυρνάς την πλάτη σου - Της κουτοπονηριάς η μαγκιά έχει το εκτόπισμά της
Τα κωλαράκια σου πεταρίζουν - κλανιάς. Το άρωμά τους ως θεσπέσιο το
Γράφοντας στο πλακόστρωτο - διαλαλούν. Ο κώλος τους ως πηγή ανθοφορίας.
Κωλοπαιδαρίζω - Οι άλλοι επικρίνονται ως βρομιάρηδες.
Και μ' αρέσει με τα τακούνια μου - Οι άλλοι πάντα ύπουλοι, απειλή, ιδιοτελείς.
Να σας λιανίζω, - Από την μια η υποτιθέμενη καλοσύνη τους και πάντα όλοι
Η προπέλα σου στριφογυρίζει - οι άλλοι ο εχθρός. Αυτοί συνεχώς παραχωρούν δήθεν.
Και η μανία της την ανία - Ανέχονται τους άλλους, γίνονται στωικοί
Ξεσκίζει - όσο μαφιόζικα πληθαίνουν τα λάφυρα της πειρατείας τους.
Είσαι το μηδενικό που κολυμπά - Μιλούν για εμπειρίες εννοώντας κωλοπαιδαρισμό
Στο τίποτα μ' έπαρση παραλογισμoύ - Διεκδικούν δικαιοσύνη στη μορφή εκδίκησης
Μου πες - Κατηγορούν και καταδικάζουν πράξεις που επαναλαμβάνουν οι ίδιοι ως δίκαιες
Και τίναξες το χέρι σαν - Δήθεν υποδύονται τους αδύναμους για να ξεπλύνουν
Να πετά ντίβα σκυλάδικου - τον παραλογισμό της εγωμανίας τους. Μιλούν για
Γαρδένια στο σκυλάκι - γενικό καλό αγκιστρωμένοι σαν ψάρια στην πετονιά της
Του πρώτου τραπεζιού - περιουσία τους. Ακριβοδίκαιοι στ' αόριστο και μονοφάγαδες.
Σε κοιτάζω κι ενώ σου κατεβάζω - Απαιτούν να τους δώσουν οι δικοί τους
Το σορτσάκι - μα στις επιστροφές χάνουν τον δρόμο κι έχουν αγοραφοβία.
Τ' αλεπουδίσιο βλέμμα σου - Στ' όνομα των μεγάλων ιδεών στήνουν κώλο
Με ρουφά - με γερό αντίτιμο πεπεισμένοι πως δεν του βλέπει κανείς.
Μέχρι να λιώσω στον καημό - Στολίζονται με τις βρομιές που έφτυναν.
Φεύγεις και χάνεσαι - Τ' όλο πακέτο ονομάζουν ανεξαρτησία
Στο σκοτάδι μου - Όταν τρώνε τα μούτρα τους, αυτοαποκαλούνται άτυχοι, θύματα
Ακόμη δεν θα αναδυθείς στο φως - Τυφλωμένοι από αγνά συναισθήματα
Για τιμωρία θα σε κλείσω - Πάνε στον ψυχίατρο , κάνουν ψυχανάλυση, χαπακόνονται
Σε κατάμαυρο κιούπι - και μόλις στανιάρουν τελούν τα χειρότερα
Με βούλωμα καλά γαμήσια - όταν πια έχουν εγκλωβιστεί το ρίχνουν στα χαρτιά
Στης παράκρουσης τον χαμό - και η πουτάνα τύχη είναι άδικη απέναντι σε μοιραίους.
Εγώ ζητάω αγάπη - Ωωω, δυστυχία μας, χτυπιούνται καθισμένοι πάνω
Και θα σε βγάζω σαν μάγος - στο μπαούλο με τις κρυμμένες λίρες, ως κουνέλια –Θεέ μ' αδίκησες κι ας είμαι ο πιο πιστός απιστός σου–
Για να εκπλήσσεις τη μοναξιά - κι έχουν ήδη πλαστογραφήσει μια διαθήκη,
Όταν ραγίζει από το σύρσιμο - και η κορυφαία τους στιγμή όταν γεμάτοι ενοχές
Της ανάσας σε παραλία - μπρος στον θάνατο εξομολογούνται τις αμαρτίες τους
Δίχως θαλασσινό κυματισμό - νουθετώντας όποιος αρπάξει πρώτος και μετά το ψόφιο κοριό καλά παίζει.
Copyright © Γιάννης Σμίχελης All rights reserved, 2026
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Η συλλογή Δεύτερη φωνή II που περιέχει τα βιβλία Δηλήδονες του Γιάννη Σμίχελη και Λαγνογκριζοβυθίσεις της Νεφέλης Σμίχελη, που δημοσιεύθηκαν τμηματικά από τις 4 Μαρτίου 2026, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις koukidaki. ISBN: 978-618-88274-0-0
Ξεκινήστε από την αρχή. Συνεχίστε στο επόμενο στις 6 Αυγούστου!
