Συναρπαστικό μυθιστόρημα που αφήνει αποτύπωμα και σε αποζημιώνει πλήρως για τον χρόνο σου είναι Ο χρησμός της κουκουβάγιας της Ειρήνης Μαλάμου, το οποίο διάβασα από τις εκδόσεις Μίνωας.
Η υπόθεση αφορά την ιστορία μιας οικογένειας Αρβανιτών που πληρώνουν το τίμημα των άγραφων νόμων της φάρας τους και συγκεκριμένα της Μαρίας που, στα δεκαέξι της μόλις χρόνια, εξαφανίζεται από προσώπου γης.
Τα τρία μέρη, που αποτελούν την αφήγηση, είναι συγκλονιστικά με την όμορφη ροή της πένας της κυρίας Μαλάμου να κερδίζει ακόμα και τους δυσκολότερους φιλαναγνώστες κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον και την αγωνία για τις τύχες των ηρώων από την αρχή ως το τέλος.
Πολλά πρόσωπα μπορούν να χαρακτηριστούν ως άκρως τραγικά όμως η τραγικότερη όλων –ένεκα και της εστίασης που γίνεται προς εκείνη– είναι η Μαρία η οποία σε όποιο στάδιο της ιστορίας κι αν τη «δει» κανείς κατακλύζεται από πόνο.
Θα ήθελα να αποφύγω να αναφερθώ για την υπόθεση περαιτέρω καθώς οτιδήποτε πέρα αυτών των λίγων αράδων θα μπορούσε να χαλάσει τις εκπλήξεις του βιβλίου, τις ανατροπές του και την γενικότερη εμπειρία της ανάγνωσης. Μιλώντας πιο γενικά όμως, αξίζει να πούμε ότι πρόκειται για κοινωνικό δράμα εποχής με «αποχρώσεις» τραγωδίας και ότι διαθέτει μια ιδανική αφηγηματική γραμμή που βοηθά πολύ και στην έξαψη του ενδιαφέροντος αλλά και στο συνολικό αποτύπωμα. Μάλιστα, μια χρονική αναπήδηση που περιέχεται, η Συνέντευξη με μια άγνωστη [ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα στη συνέντευξη όσο περνά η ώρα και φουλ αμήχανη], έτσι όπως εμβολίζεται ανάμεσα στην ιστόρηση καλλιεργεί έξτρα ενδιαφέρον για τα τεκταινόμενα και προκαλεί νέα ερωτήματα που εντείνουν την αγωνία μας.
Όταν χαράξεις μια πορεία σπαρμένη με ψέματα, αναγκάζεσαι να χωθείς όλο και πιο βαθιά, γιατί το ένα ψέμα έρχεται να καλύψει το προηγούμενο και ζεις πάντα με τον φόβο πως, αν κάποιο αποκαλυφθεί, θα σκορπιστεί όλη η ζωή σου σαν σκόνη.
Με ανατροπές που συνταράσσουν και μια τόσο άξια πλοκή, με νέα δεδομένα να έρχονται συνεχώς στο φως κι εκεί που εξηγείται το ένα να δημιουργείται καινούργια απορία για κάτι άλλο, το βιβλίο εθίζει τον αναγνώστη και κλιμακώνει συνεχώς την αφήγηση.
Αφήνει πολλά στοιχεία στο τέλος και πολλές διδαχές. Μας θυμίζει ότι η αξία του ανθρώπου δεν χάνεται ποτέ, ότι ο άξιος ξεχωρίζει ή τον ξεχωρίζουν και προχωράει, ότι όλες οι παραδόσεις, οι άτυποι νόμοι, οι κουλτούρες και τα ήθη έχουν βαθιές ρίζες και υπερβολική ισχύ στις κοινωνίες, ότι τα λάθη πληρώνονται αλλά το δίκαιο και το σωστό επικρατούν τελικά, ότι οι θυσίες έχουν νόημα όταν το διακύβευμα είναι η οικογένεια και το αίμα, ότι η ζωή προχωράει όπως και να 'χει και ότι την ύστατη ώρα καθένας παίρνει αυτό που του αναλογεί – το ίδιο και στην αγάπη... και πολλά πολλά άλλα. Φυσικά, όλα αυτά δεν έχουν και τόση σημασία καθώς πολλά μυθιστορήματα μιλούν για τα ίδια ακριβώς πράγματα και αξίες όμως αυτό που μετράει είναι το πόσο συγκινητικό και φορτισμένο είναι αυτό το βιβλίο, το πόσο καλογραμμένο αλλά και καλοδουλεμένο, ενώ κορυφώνεται συναρπαστικά μεγιστοποιώντας το ενδιαφέρον μας.
Πώς μοιάζουν άραγε οι πρίγκιπες την ημέρα που στέφονται βασιλιάδες;
Πέρα από την ιστορία της χώρας μας κατά τον τελευταίο αιώνα, μαθαίνουμε πολλά για την ιστορία των Αρβανιτών [που δεν τους έχουμε πολυδιαβάσει σε μυθοπλασίες] όπως και την ιστορία του Πειραιά ενώ το γεγονός ότι η ιστορία είναι βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα και πρόσωπα ενδυναμώνει όλα τα συναισθήματα του πονήματος.
Βάλτε το στη λίστα σας!
Στο οπισθόφυλλο διαβάζουμε:
Υπάρχουν μυστικά που η γη δεν τα καταπίνει ποτέ. Και χρέη που ξεπληρώνονται μόνο με αίμα.Στα σκληρά βουνά της Αρβανιτιάς, εκεί όπου ο λόγος είναι συμβόλαιο και η τιμή βαρύτερη από την ίδια τη ζωή, η δεκαεξάχρονη Μαρία εξαφανίζεται μέσα στη νύχτα. Ο άγραφος νόμος της φάρας της είναι αμείλικτος, η ντροπή που κουβαλάει ξεπλένεται μόνο με αίμα. Για τον Αποστόλη Κόλλια, η εξαφάνιση της κόρης του είναι δίκοπο μαχαίρι. Αν τη βρει, πρέπει να τη σκοτώσει. Στο όνομα της αγάπης που θρέφει για την κόρη του, της χαρίζει το μόνο δώρο που μπορεί. Να την αφήσει να χαθεί στις σκιές.Μια παγωμένη νύχτα, τριάντα χρόνια μετά, ο Αποστόλης χτυπά την πύλη ενός απομονωμένου μοναστηριού. Μέσα στους υγρούς διαδρόμους του, ανάμεσα σε μοναχές που κρύβουν τα πρόσωπά τους πίσω από μαύρα μαντίλια, αναζητάει την κόρη που άφησε μια ολόκληρη ζωή θαμμένη στη λήθη. Γιατί τώρα; Τι μεσολάβησε; Ποιο μυστικό πήρε μαζί της η Μαρία εκείνη τη νύχτα στα βουνά; Μήπως η κόρη του δεν έφυγε ποτέ;Ένα συγκλονιστικό ιστορικό μυστήριο για τα εγκλήματα που γέννησαν οι σκληροί κώδικες μιας περασμένης εποχής. Εκεί όπου η αλήθεια είναι πιο θανάσιμη και από το ίδιο το ψέμα.
