Ένας μονόλογος
για τη μνήμη,
την απουσία
Με αφετηρία το θερινό ηλιοστάσιο –τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου– ένα παιδί επιστρέφει στη σχέση με τον πατέρα που δεν βρίσκεται πια εδώ.
Ανάμεσα σε λέξεις που δεν ειπώθηκαν και σε στιγμές που έμειναν, το φως γίνεται μνήμη, ενέργεια και παρουσία.
Μέσα από μια προσωπική τελετουργία πτώσης και ανάτασης, το σκοτάδι της απώλειας μεταμορφώνεται σε ύμνο στη ζωή.
Πόσο φως αντέχει η απουσία;
Και πόσο μπορεί να μείνει κάποιος... όταν έχει φύγει;
Ένας βιωματικός μονόλογος διάρκειας 40 λεπτών.
Ένας μονόλογος για όσα δεν είπαμε ποτέ.
Συντελεστές:
Κείμενο, ερμηνεία: Θανάσης Δρακόπουλος
Σκηνογραφική επιμέλεια: Σώσε Εσκιτζιάν
Κινησιολογία: Ήβη Χατζηβασιλείου
Επιστρέφει για 2 ΜΟΝΟ παραστάσεις την Τρίτη 13 και την Τρίτη 20 Οκτωβρίου στις 20:30 στο θεάτρο Αλκμήνη [Αλκμήνης 8-12, Αθήνα]
