Οι άνθρωποι λένε την ιστορία τους και όταν κάποιος μαζέψει τις διηγήσεις από κοινούς τόπους και εποχές δημιουργεί μια αλήθεια που κάνεις δεν μπορεί να γράψει εάν δεν την ζήσει. Έτσι και η Σβετλάνα Αλεξίεβιτς, Ρωσίδα συγγραφέας έγραψε Το τέλος του κόκκινου ανθρώπου που πήρε το Νόμπελ λογοτεχνίας το 2015.
Βασισμένο σε αυτές τις γραφές επιχειρεί το ελληνικό θέατρο να παρουσιάσει το έργο που φιλοξενείται στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά με τον τίτλο Χρόνος από δεύτερο χέρι σε σκηνοθεσία της Βίλιας Χατζοπούλου με έναν πολύ καλό θίασο που απαρτίζεται από τους Ελένη Καστάνη, Γιώργο Καφετζόπουλο, Αφροδίτη Αλ Σάλεχ, Μαρία Καλαμποκιά, Γιώργο Μανιάδη, Αγγελική Μπούρα και Μαρία Σταυροπούλου.
Ιστορίες του 20ού και 21ου αιώνα από ανθρώπους που τις έζησαν στην Ρωσία.
Άνθρωποι που αντιμετώπισαν θεμελιώδεις αλλαγές, που ποτέ δεν επιθύμησαν πολέμους, που ζήσανε –σε μια προσπάθεια επιβίωσης, κατανόησης των αλλαγών– μια αντίσταση στην αγριότητα της κοινωνίας που θέλει να αλλάξει αλλά δεν γνωρίζει να το πράξει με ειρήνη και δικαιοσύνη.
Ποιος είπε ότι η Ιστορία γράφεται από τους νικητές;
Η Ιστορία γράφεται από αυτούς που την έζησαν στο πετσί τους και ανεξαρτήτως πολιτικών και άλλων πεποιθήσεων που πολλές φορές αλλάζουν την περιγραφή μιας ιστορίας· πολλές παράλληλες ιστορίες δίνουν την αλήθεια στο τι πραγματικά συνέβη σε έναν τόπο κι ένα έθνος.
Είναι γεγονός ότι οι άνθρωποι ξεχνάνε τις σκοτεινές εποχές της ιστορία τους και επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη. Έτσι στα επόμενα χρόνια, ιστορίες από μητέρες, γυναίκες, αδελφές από τη Ρωσία και την Ουκρανία θα μας δώσουν την πραγματική φρίκη ενός νέου πολέμου που, και πάλι, οι νικητές θα τον γράψουν όπως θέλουν αλλά στο τέλος πάντα θα λάμψει η αλήθεια.
Αναρωτιέμαι τι άλλαξε από τους Λένιν, Στάλιν, Γκορμπατσόφ και Πούτιν.
Μήπως τίποτα!
Το Χρόνος από δεύτερο χέρι, με τη βοήθεια των εκδόσεων Πατάκη που επέτρεψε την παραχώρηση αποσπασμάτων από τη μετάφραση του βιβλίου της Σβετλάνα Αλεξίεβιτς από την Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, δίνει –με τη βοήθεια λαμπρών ηθοποιών και με μια εξαιρετική σκηνοθεσία από την Χατζοπούλου– τις ιστορίες ανθρώπων που περιγράφουν τις αλλαγές που σημάδεψαν την πορεία ενός λαού.
Μια πολύ προσεγμένη δουλειά, με πολύ καλή μουσική, σκηνικά και φωτισμό που σίγουρα θα αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις στον κόσμο που αγαπά το ποιοτικό θέατρο. Καταπληκτικές ερμηνείες σε αληθινές ιστορίες που συναρπάζουν.
Δεν μπορώ, ειλικρινά, να ξεχωρίσω κάποια ερμηνεία αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι η τελευταία ιστορία της Ελένης Καστάνη κάνει ένα εκρηκτικό φινάλε με την πιο δυνατή ιστορία και με μια εξίσου συγκλονιστική ερμηνεία.
Ευχαριστώ ιδιαιτέρως την Μαρίκα Αρβανιτοπούλου, πάντα παρούσα, σε κάθε παράσταση όπου αναλαμβάνει την επικοινωνία και την προώθηση, για τις προσκλήσεις σε κάτι τόσο ιδιαίτερο.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
