Γιώργου Αλεξανδρή
μια θάλασσα πλατιά γαλάζια
δίχως άκρη και τελειωμό,
σειρήνειο κάλεσμα μυστικό
σε πεθυμιές και θύμησες.
Τα μάτια σου,
ένας απέραντος ουρανός
δίχως ανατολή και γέρμα,
θέλγητρα πρώτου πειρασμού,
χρώμα κι αντίλαλος του πόθου.
Άντεχε στο μεγαλείο της η ζωή.
Τα μάτια σου,
δρόμος μακρύς απερπάτητος
δίχως αφετηρία και τέρμα,
ταξίδι ονείρου και φυγή,
φως, ηχώ κι επιστροφή.
Ημέρευε τη βιάση του ο χρόνος.
Το κορμί σου,
σεπτός ναός αλειτούργητος
δίχως άβατο και μύστη,
ρίγος η προσευχή και πανικός,
θαύματα οι ευχές και τυραννία.
Ικέτευαν οι θεοί την οδύνη.
Το κορμί σου,
δισκοπότηρο θείας κοινωνίας
δίχως μετανιωμό και σχώριο,
μυσταγωγία κι έκσταση,
θυσιαστήριο ζωής και θανάτου.
Ομολογούσαν οι θνητοί την αθανασία.
Το κορμί σου,
λαχτάρας ανθοβόλημα και μύρο
δίχως μέρωμα και τόπο,
πετάρισμα η νιότη και χορός,
ζωή το κορφολόγημα και μέθη.
Γόργευε η αιωνιότητα και η πτώση.
🍂
Copyright © Γιώργος Αλεξανδρής All rights reserved, 2026
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια: Τζένη Κουκίδου
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε έργο τέχνης από την Γιώτα Αλίκη Μπιτσάκη [Ανέμελη, ακρυλικά σε καμβά]
![Έργο τέχνης από την Γιώτα Αλίκη Μπιτσάκη [Ανέμελη, ακρυλικά σε καμβά] Έργο τέχνης από την Γιώτα Αλίκη Μπιτσάκη [Ανέμελη, ακρυλικά σε καμβά]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjojAhyphenhyphen_kMD2YaJnXE9ViXOk0GCB4hOlT2qXZsYdC9KuPwdp-KsICTm8kMJqwL9LsmDyLQQ719vh4slH-xi10LNEGpU1_EKJ2QduN5Kqj2qile4qdMT9Cf9flA7Yi-k5JD-mDx5yNVS3D9A1Hdefy8q6E26TpMeST7bthAAuVlHZB7IPyxFQ5EJWArxSpNV/w320-h320/11.png)


