Ο βασιλιάς γυμνός, στο θέατρο Αργώ, του Γιάννη Παπάζογλου, σε σκηνοθεσία Γιάννη Παπαδογιάννη, με τον Περικλή Λιανό να πρωταγωνιστεί.
Ο Περικλής Λιανός, σε έναν ρόλο-έκπληξη, παίζει αυτόν τον απαιτητικό μονόλογο με επαγγελματισμό, αποτυπώνοντας στη σκηνή τα έντονα συναισθήματα που προκύπτουν από την εξομολόγηση ζωής του ήρωα που υποδύεται.
Σε ένα μοναστήρι, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, έχοντας την ανάγκη να βρει τον εαυτό του, ο Φάνης (πρωθυπουργός), ξεγυμνώνει τα εσώψυχά του.
Από την παιδική του ηλικία, τη σχέση με τους γονείς του, τα όνειρά του, τα σχέδιά του που ποτέ δεν υλοποιήθηκαν, τις γυναίκες που πέρασαν από το κρεβάτι του, τις σπουδές του, την επαγγελματική του αποκατάσταση, την άνοδο και την πτώση.
Πραγματικά ένιωσα τον Φάνη σαν να ήταν ο δικός μου, απλός, άνθρωπος της διπλανής πόρτας κι όχι το πολιτικό αυτό πρόσωπο, που για το γίγνεσθαι έπρεπε να βγάζει προς τους ψηφοφόρους του σοβαροφάνεια, υποκρινόμενος κάποιον που δεν ήταν ο εαυτός του.
Τόσο επίκαιρο θέμα, μας άγγιξε βαθιά καθώς όλοι γνωρίζουμε τα κακώς κείμενα που επικρατούν στον χώρο της πολιτικής όπου με την ευχή της εκκλησίας, ορισμένοι, πουλούν ακόμα και την ψυχή τους στο διάβολο.
Η σκηνοθεσία του Γιάννη Παπαδογιάννη εύστοχη. Πήρε το κείμενο του κυρίου Παπάζογλου και το έφερε στα μέτρα του κοινού με τη βοήθεια της Αθηνάς Ασημάκη τονίζοντας τα σημεία εκεί που έπρεπε και όσο ακριβώς χρειαζόταν.
Διαφθορά, υποκρισία, εξουσία όλα στο κάδρο της επικαιρότητας. Με νηστεία και προσευχή οι αμαρτίες συγχωρούνται. Το θέμα είναι όμως η σωτηρία της ψυχής και αυτή τη σωτηρία αποζητούσε ο Θεοφάνης. Ξεγυμνώθηκε μπροστά μας, κατέβηκε από τον θρόνο του, άφησε πίσω του το αξίωμα του και έγινε ένας από εμάς.
Βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα τη συγκεκριμένη παράσταση, μου άρεσε πολύ και ο κύριος Λιανός γιατί κατάφερε σε 80 μόλις λεπτά να σκιαγραφήσει έναν τόσο πολύπλοκο χαρακτήρα.
Ευχαριστούμε πολύ Μαρίκα Αρβανιτοπούλου που για ακόμα μία φορά μας προσέφερες πρόσκληση για να παρακολουθήσουμε αυτή την πολύ καλή παράσταση.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
