Δημήτρης Ταμπόσης: Μια ζωή σε νότες, ταξίδια και ψυχή

Αν ήταν ταινία...

Η κάμερα ανοίγει σιγά σιγά πάνω στον Δημήτρη Ταμπόση, καθισμένο μπροστά στο πιάνο του. Τα δάχτυλά του αγγίζουν τα πλήκτρα, αλλά οι νότες δεν ακούγονται ακόμα. Το φως πέφτει απαλά στο πρόσωπό του, σκιάζοντας τα μάτια που έχουν δει τόσες χώρες, τόσες σκηνές, τόσες ζωές. Η ιστορία του Δημήτρη δεν ξεκινά στην Ελλάδα, ούτε στο Παρίσι, αλλά στη Βουδαπέστη της παιδικής του ηλικίας, εκεί όπου οι φωνές των άλλων γίνονταν θόρυβος πολέμου και τα όνειρά του σιγοκαίγανε μέσα στο χάος.

Η μετάβαση στην Ελλάδα ήταν μια αχαρακτήριστη εμπειρία. Ένα ταξίδι που σημάδεψε τη μουσική και την ψυχή του. Από τις πρώτες πρόβες με τους SHARKS μέχρι τα μεγάλα κέντρα της Αθήνας, η νεανική του φλόγα δεν έσβησε ποτέ. Το 1970, η απόφαση να φύγει για το Παρίσι ήταν σαν να ανοίγει ένα καινούργιο κεφάλαιο σε μια συμφωνία ζωής που ακόμα γράφεται: εμφανίσεις στο Club Piper, συνεργασίες με σπουδαίους μουσικούς, ηχογραφήσεις και η αναγνώριση που ήρθε με το Poor Soul. Κάθε στιγμή ήταν σαν σκηνή ταινίας, με τις αφίσες στις βιτρίνες της Champs-Élysées να του ψιθυρίζουν: «Αυτό είναι το δικό σου φως».

Ταμπουίνος: Ένα είδος υπό εξαφάνιση

Με αφορμή το βιβλίο της Ειρήνης Τριανταφυλλίδη

Η Ειρήνη Τριανταφυλλίδη διδάσκει σε μουσικά σχολεία και φυσικά είναι και μουσικός. Εκτός από το λαούτο, την κιθάρα και τα διάφορα άλλα όργανα, που παίζει, έχει και εξαιρετική φωνή. Έχω ίδια άποψη για τις δύο τελευταίες ιδιότητές της. Λόγω ηλικίας όμως δεν έχω δυστυχώς άποψη για τις εκπαιδευτικές της δραστηριότητες. Όταν μου δώρισε το βιβλίο της Ταμπουίνος[1] λοιπόν, έμεινα άφωνος. Έτσι κι αλλιώς οι φωνητικές μου δυνατότητες είναι περιορισμένες.

Το τανγκό των χαμένων ονείρων

Ο Γιάννης Παπάζογλου δημιούργησε ένα δράμα που θα προκαλέσει ιδιαίτερες συζητήσεις ανάμεσα στους λάτρεις του ποιοτικού θέατρου διότι απευθύνεται στις εσκεμμένες προσπάθειες των οργανισμών να παύσουν την ελευθερία του ατόμου και στη λειτουργία της κοινωνίας σε ρυθμούς που επιβάλει το σύστημα. Το έργο του Το τανγκό των τελευταίων ονείρων δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα περιβάλλοντα που δημιούργησε στο έργα του ο μεγάλος συγγραφέας Κάφκα.

Το καταραμένο παιδί

Μια υπέροχη νουβέλα του παγκόσμιας φήμης συγγραφέα Ονορέ ντε Μπαλζάκ, διασκευάστηκε για το θέατρο από τους ταλαντούχους Λάζαρο Βαρτάνη και Στέφανο Παπατρέχα και η ανάγνωσή του στάθηκε αφορμή για ενδελεχή σκέψη και προβληματισμό.

Κάπου στο 1560 στη Γαλλία, την εποχή όπου η διαμάχη μεταξύ Ουγετόνων και εκκλησίας καλά κρατεί, ο κόμης Ντ' Ερουβίλ αποφασίζει να ενωθεί με τα δεσμά του γάμου με την πλούσια και όμορφη νεαρή Ιωάννα. Αυτή η ένωση ελλοχεύει κινδύνους και κρύβει μέσα της εκατέρωθεν μυστικά. Ο κόμης είναι φιλόδοξος και φιλοχρήματος και καλοβλέπει την προίκα της Ιωάννας ενόσω η τελευταία είναι σφόδρα ερωτευμένη με έναν νέο και θυσιάζεται για να σώσει τη ζωή του.

Η Βασιλική Διαμαντή Στον καιρό της προδοσίας

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;

Βασιλική Διαμαντή: Ένα παλιό ημερολόγιο, που ήρθε στα χέρια μου, το δέος για έναν μεγάλο, αταίριαστο έρωτα, η αγάπη για τον τόπο μου, η διάθεση να αναδείξω άγνωστες –για τους πολλούς– ιστορικές περιόδους που μάτωσαν την πατρίδα μας.

Πώς βιώνετε την εμπειρία της ανάγνωσης των έργων σας μετά από ένα χρονικό διάστημα, όταν αυτά έχουν τυπωθεί σε ένα βιβλίο και έχει περάσει καιρός από τη δημιουργία τους; Εξακολουθείτε να συμφωνείτε και να έχετε τον ίδιο ενθουσιασμό;

Β.Δ.: Είναι τα πνευματικά μου παιδιά. Ο χρόνος δεν αλλοιώνει την αγάπη, αλλά αν ξανάγραφα την ίδια ιστορία δεν θα την έγραφα ποτέ με τον ίδιο τρόπο.

Χτίσε μία γέφυρα στα σύννεφα

Ένα μυθιστόρημα για την απώλεια, το φως και τη γενναιότητα της ψυχής που διαβάζεται με σιωπή και συγκίνηση.

Το Χτίσε μία γέφυρα στα σύννεφα του Παντελή Μαυρομμάτη, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κάκτος, είναι από εκείνα τα έργα που δεν στέκονται απλώς μπροστά σου ως αφήγημα, αλλά σε κοιτούν κατάματα και σε αναγκάζουν να δεις όχι με τα μάτια, αλλά με την ψυχή.

Ο Tom Cruise, ο Sylvester Stallone, οι Kiss και ο παρουσιαστής... Trump!

Ως νέος πρόεδρος του Kennedy Center, ο πρόεδρος Donald Trump, έβαλε ένα ιδιαίτερα προσωπικό αποτύπωμα στην ανακοίνωση των φετινών παραληπτών των ετήσιων βραβείων, τους οποίους ονόμασε ως τον σταρ της country μουσικής George Strait, τον ηθοποιό του Rocky Sylvester Stallone, την τραγουδίστρια Gloria Gaynor, το rock συγκρότημα των Kiss και τον ηθοποιό-τραγουδιστή Michael Crawford.

Linda

Linda, στο θέατρο Επί Κολωνώ, σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη, της Penelope Skinner. Παίζουν: Μυρτώ Αλικάκη, Μιχάλης Μαρκάτης, Χριστίνα Μαριάνου, Ηρώ Πεκτέση, Γιώργος Σαββίδης, Μαριέλα Δούμπου, Άκης Κούρκουλος (επί οθόνης) και η φωνή της Ελένης Μελιγκάρη.

Ποδαρικό για τη φετινή θεατρική χρονιά, το 2026, με μια παράσταση που παίζεται για δεύτερη συνεχόμενη σεζόν και πολύ ήθελα να δω· όχι άδικα όπως αποδείχτηκε.

Μακριά νύχτα στη γη του Νοντ

Ένα κοινωνικό δράμα που έρχεται από την Αυστραλία επιδιώκοντας να προσφέρει ο βραβευμένος συγγραφέας Duncan Graham τα ήθη της αχανούς ηπείρου σε μια γνωριμία του αυστραλιανού θεάτρου με το ελληνικό με την αιγίδα της πρεσβείας της Αυστραλίας.

Η Μακριά νύχτα στη γη του Νοντ είναι μια ιστορία που έχει αρκετές επιρροές από τη Γένεση της Βίβλου και συγκεκριμένα στην ιστορία του Κάιν και του Άβελ, αμέσως μετά από τον φόνο του Άβελ για την πορεία του Κάιν, όμως κυρίως θέλει να χρησιμοποιήσει κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία που δένουν με την ιστορία του συγγραφέα.

Η Κωνσταντίνα Ν. Παναγιωτοπούλου Εις το διηνεκές

Πώς σας ήρθε η ιδέα;

Κωνσταντίνα Παναγιωτοπούλου: Μαθήτευσα στην τέχνη της ζωής για 47 χρόνια και αντιμετώπισα τον εαυτό μου ως έργο τέχνης εν εξελίξει. Γνώρισα βαθιά τον εαυτό μου και με τις κεραίες μου ανοιχτές αναδύθηκε ολόκληρο το σύμπαν και τα μυστικά που κατοικούν μέσα του. Ως διάμεσος υποδέχτηκα την Μούσα με αγάπη και απλά έγραψα ό,τι μου υπαγόρευε. Ο κάθε άνθρωπος, αν είναι δεκτικός, μπορεί να δημιουργήσει.

Πού γράψατε το βιβλίο σας;

Κ.Π.: Διαβάζοντας ίσως νομίσει κανείς πως το έγραψα στην αγκαλιά της φύσης. Όμως, όντας εναρμονισμένος κανείς με τη φύση μπορεί να γράψει οπουδήποτε γιατί η φύση ανθίζει μέσα του. Έγραψα λοιπόν την ποιητική μου συλλογή στο σπίτι μου.

Πόσο χρόνο σας πήρε η συγγραφή;

Κ.Π.: Περίπου έναν χρόνο.