Μόνο για σένα

Μόνο για σένα, στο θέατρο Καλλιρρόης, σε κείμενο και σκηνοθεσία Γιώργου Τζερνιά.

Παίζουν: Αναστάσης Κατσιμίχας, Νικόλας Ρούβαλης, Μένια Τσιγάρου.

Δύο νέα παιδιά. Ο ένας συνειδητοποιημένος και αποφασισμένος να διεκδικήσει την ευτυχία που δικαιωματικά του ανήκει. Ο άλλος διστακτικός, δεν έχει αποφασίσει ακόμη τι θέλει να κάνει και με ποιον.

Η ανατομία ενός «Μη φεύγεις»

Ευαγγελίας Σιμιτσοπούλου

— Όχι...

μη μ' αφήνεις.

— Όχι.

Δεν θα σ' αφήσω.

— Μα δεν σε θέλω όμως.

Vespers, Liz Lawrence (Chrysalis, 2026)

Μια συγκλονιστική ελεγεία για την ομορφιά της θλίψης

Γραμμένο στη σκιά μιας απώλειας, που κανένας άνθρωπος δεν είναι πραγματικά έτοιμος να αντιμετωπίσει, το πέμπτο άλμπουμ της Βρετανίδας τραγουδοποιού δεν αναζητά εύκολες απαντήσεις ούτε προσφέρει παρηγορητικές βεβαιότητες. Αντίθετα, καταγράφει με σπάνια ειλικρίνεια τη διαδρομή μέσα από το πένθος, μετατρέποντας τον προσωπικό πόνο σε τέχνη που αγγίζει κάτι βαθιά ανθρώπινο και κοινό.

Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος να το πει κανείς: το άλμπουμ αυτό της τραγουδοποιού γεννήθηκε μέσα από μια απώλεια που καθόρισε ριζικά τη ζωή της. Η αδελφή τής Lawrence, η Jessie, πέθανε ξαφνικά το καλοκαίρι του 2024, σε ηλικία μόλις 35 ετών. Το γεγονός αυτό έθεσε σε κίνηση ένα έργο που δεν προσπαθεί να «επεξεργαστεί» απλώς το πένθος, αλλά να το κατοικήσει.

Σταυροί στο μέτωπο

Συνεχίζονται οι αποκαταστάσεις παλαιών κλασικών κινηματογραφικών ταινιών που επαναπροβάλλονται σε 4Κ ανάλυση κι αυτή εδώ η ταινία του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, σε επανέκδοση και διανομή Athenee art cinema, είναι οπωσδήποτε κατηγορίας must-see.

Με μότο της το Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των καθαρμάτων, η ταινία απαγορεύτηκε για δεκαετίες σε Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία και άλλες φιλελεύθερες χώρες!

Δεν υπάρχει κοιμητήριο

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Ανεπρόκοποι ηγέτες.

Τρεχαλητό ηγεσίας.

Δυνατοί κρωγμοί ισχύος.

Διάσπαρτες οι απόψεις όλων.

Κάποιοι σκύβουν το κεφάλι.

Άλλοι διασχίζουν το «φαράγγι» της σιωπής.

Κερδισμένοι οι αμίλητοι;

Κλαίνε οι χήρες, κλαίνε και οι παντρεμένες

Μια μαύρη κωμωδία, πολύ καλά γραμμένη, παρακολούθησα στο θέατρο Brecht-2510. Είναι το Κλαίνε οι χήρες, κλαίνε και οι παντρεμένες.

Μια δημιουργία από τον Ανδρέα Ζαφείρη, που έχει αναλάβει και την σκηνοθεσία του έργου, από την θεατρική ομάδα 2510 του θεατρικού εργαστηρίου της Χαράς Νικολάου που εκτελεί και χρέη βοηθού σκηνοθέτη.

Κλειώ

Το θέμα της διδασκαλίας των μαθηματικών με απασχολούσε πολλά χρόνια. Μέσα από την ιδιότητά μου, ως καθηγήτρια και αργότερα ως συμβούλου μαθηματικών, έζησα από κοντά τις ελπίδες, τις προσπάθειες, τις προσδοκίες και τις απογοητεύσεις από την πλευρά του διδάσκοντα.

Από το άλλο μέρος, οι μεταπτυχιακές μου σπουδές στη διδακτική των μαθηματικών με βοήθησαν να αποκτήσω μια βαθύτερη αντίληψη σε θέματα που αφορούν στις δυσκολίες κατανόησης και μάθησης, σε μεθόδους διδασκαλίας κ.λπ., θέματα που απαιτούν ένα επαρκώς επιμορφωμένο διδακτικό προσωπικό, και που δυστυχώς πολλές φορές αγνοούνται μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας.

Γυναίκες οργανοπαίκτριες ανά τους αιώνες

Από τις αρχαίες αυλητρίδες, στις μεσαιωνικές τροβαδούρους και τις σύγχρονες οργανοπαίκτριες παραδοσιακών οργάνων

Χρυσούλας Διπλάρη

Αγγελίνα Κλαυδιανού (ασκομαντούρα, λάφτα, κρητική λύρα)

Η Αγγελίνα Κλαυδιανού, που λάτρεψε Χατζιδάκι, Σοπέν και Τσαϊκόφσκι σπουδάζοντας και παίζοντας αρχικά πιάνο, στα 29 της χρόνια κάνει στροφή και μαθαίνει μόνη της, σχεδόν, να παίζει παραδοσιακά πνευστά ενώ από τον, επίσης, μουσικό σύντροφό της μαθαίνει να παίζει ασκομαντούρα (που είναι η κρητική λέξη για την τσαμπούνα) και κρητική λύρα και, ταυτόχρονα, σπουδάζει πολίτικο λαούτο (λάφτα). Οι επιρροές της πλέον πηγάζουν από τον Ψαρογιώργη και τον Ψαραντώνη, στοιχεία έμπνευσης όμως παίρνει από παντού (Bjork, Aurora...).

Ο ψιθυριστής

Τον συγκεκριμένο συγγραφέα τον θαυμάζω απεριόριστα. Το ταλέντο του είναι σπάνιο. Τα βιβλία του γίνονται αμέσως best seller, κυκλοφορούν σε πολλές χώρες και γίνονται ανάρπαστα.

Πιο σκοτεινό βιβλίο από αυτό δεν έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια.

Ανδρέας Καρκαβίτσας

Ο Ανδρέας Καρκαβίτσας υπήρξε από τους σημαντικότερους και πολυγραφότατους Έλληνες λογοτέχνες.

Έμεινε στην ιστορία καθώς ήταν από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους της μαζί με τον Γεώργιο Βιζυηνό και τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη. Επίσης, έμεινε ως εκπρόσωπος του νατουραλισμού στη νεοελληνική λογοτεχνία.

Η ασχολία του ήταν επιτυχής και αξία θαυμασμού, σε όλα τα γραπτά του εκτός, όμως, από τα θεατρικά έργα, όπως ποίηση, ιστορικά σημειώματα, παιδικά βιβλία, χρονογραφήματα, μελέτες, διηγήματα και ιστορικά ανέκδοτα.