Μενέλαος Λουντέμης

Ο Μενέλαος Λουντέμης υπήρξε από τους κορυφαίους, σημαντικότερους, πολυγραφότατους ποιητές και συγγραφείς. Άφησε μια τεράστια παρακαταθήκη με την πνευματική του κληρονομιά η οποία ανέρχεται στα σαράντα πέντε βιβλία. Άνηκε στη γενιά των Ελλήνων λογοτεχνών του Μεσοπολέμου που έκαναν τη στροφή τους προς τον κοινωνικό ρεαλισμό.

Με δύναμη από την Κηφισιά

Με δύναμη από την Κηφισιά, στο θέατρο Σταθμός, των Δημήτρη Κεχαΐδη και Ελένης Χαβιαρά, σε σκηνοθεσία Γεωργίας Μαυραγάνη. Παίζουν: Ναζίκ Αϊδινιάν, Νίκη Δουλγεράκη, Κωνσταντίνα Κάλτσιου, Ασπασία Μπατατόλη.

Νεκρή φύση σε χαντάκι

Μια σκοτεινή ιστορία που αναστατώνει και προβληματίζει είναι το έργο Νεκρή φύση σε χαντάκι που φέρνει στην Ελλάδα ο θεατρικός οργανισμός Νέος λόγος και τον ευχαριστώ για τη διάθεση των προσκλήσεων.

Ένας Ιταλός, ο Φάουστο Παραβιντίνο, είναι ο συγγραφέας αυτού του πολύ ενδιαφέροντος έργου που έχει βραβευθεί, το 2004, στο Παρίσι. Από πολύ μικρός αφιερώθηκε στο θέατρο, μόλις δεκατεσσάρων χρονών συμμετέχει για πρώτη φορά σε θεατρική παράσταση και το πρώτο του έργο γράφτηκε μόλις στα είκοσί του χρόνια και από τότε προσφέρει τα πολλά του έργα στην υπηρεσία του θεάτρου που λατρεύει.

Το θέατρο ή, καλύτερα, το Studio Μαυρομιχάλη φιλοξενεί την παράσταση στον όμορφο χώρο που έχει δημιουργηθεί για τις ιδιαίτερες παραστάσεις που έχουμε παρακολουθήσει κατά καιρούς.

Το Νεκρή φύση σε χαντάκι είναι μια κραυγή από τους νεκρούς που χάθηκαν από την κακία, την παράνοια, από τους δολοφόνους που ζουν ανάμεσά μας κρίνοντας τους άλλους με μια λογική του παραλόγου. Για αυτούς που μισούνε το διαφορετικό, που μετράνε την ανθρώπινη ζωή με το ζύγι που επιτρέπει τον θάνατο, τον ξεφτιλισμό, την κακοποίηση αυτών που δεν ταιριάζουν στα πρότυπα που έχουν εγκαταστήσει οι ίδιοι... μέσα σε μια κοινωνία που σιωπά αλλά ξέρει και συνεχίζει τη ζωή της αδιαφορώντας για την απουσία κάποιων που επιλέχτηκαν να μην αποτελούν μέρους της.

Ένα δράμα που θέλει να αφυπνίσει και θέλω να πιστεύω πως το κάνει και σε άλλους όπως έγινε και σε εμένα. Αλλιώς δεν έχει τίποτα, πια, νόημα.

Έξι πολύ ταλαντούχοι ηθοποιοί προσπαθούν –και πετυχαίνουν– πάνω στην σκηνή να μεταφέρουν την ιστορία ενός ακόμα θύματος, μιας βίας χωρίς λογική, βοηθούμενοι από το εξαιρετικό κείμενο του συγγραφέα και την πολύ καλή σκηνοθεσία από τον Φώτη Μακρή, που συμμετέχει και στην παράσταση.

Αυτό το θρίλερ, δεν γνωρίζω εάν αφορά μια αληθινή ιστορία αλλά σίγουρα είναι καθρέφτης πολλών ανάλογων ιστοριών που συμβαίνουν παντού και συνεχώς.

Μια κοπέλα νεκρή σε ένα χαντάκι που έχει πεθάνει από την υπέρτατη βία, το ξύλο.

Χτυπήματα στην κοιλιά, στο κεφάλι, με μια αγριότητα που δείχνει μια ενέργεια εσκεμμένη.

Μια μικρή κοινωνία, στην μικρή πόλη της βόρειας Ιταλίας αναστατώνεται από την είδηση.

Έξι άνθρωποι, που εμπλέκονται, θα καθορίσουν το αποτέλεσμα και την αιτία, κομμάτια όλοι μιας μηχανής που κινείται υπογείως, μυστικά, μέσα σε μια κοινωνία που γνωρίζει και αδιαφορεί.

Έξι άνθρωποι που ξεπλιδώνουν μια ιστορία ντροπής προσπαθώντας να ζωντανεύσουν για λίγο τη μορφή της νεκρής για να μάθουμε τι συμβαίνει πραγματικά.

Μια παράσταση που αφορά τη γυναικοκτονία και όχι μόνο.

Αφορά τους μετανάστες, τα ναρκωτικά, την αρρώστια της κοινωνίας, τη βία, την αδιαφορία... όλες τις κρυφές πτυχές της ανθρώπινης λογικής απέναντι σε αυτό που δεν μπορεί και δεν θέλει να αναγνωρίσει.

Αφορά κοινωνίες όπου, πίσω από το κρίμα και το ψεύτικο ενδιαφέρον, κρύβεται μια ανακούφιση που έφυγαν, που ξεσκαρτάρισε η ατμόσφαιρα από τους ανεπιθύμητους.

Ο ρατσισμός στην σκληρή του μορφή δεν αφορά μόνο τους μετανάστες αλλά όλους αυτούς που δεν είναι μέσα στα πρότυπα μιας κοινωνίας σάπιας, με μια ηθική που εξυπηρετεί τις φασιστικές αντιλήψεις.

Ένα έργο που δεν πρέπει να ξεχαστεί, είναι το Νεκρή φύση σε χαντάκι.

Πολύ ταιριαστός ο τρόπος που, μέσα από τη μουσική, κυλάει η ιστορία που παρακολουθούμε και πολύ όμορφες οι φωνές από τα παιδιά που δίνουν στα λόγια τα νοήματα που πρέπει και κάποιες στιγμές νιώθεις τα τραγούδια τους σαν μοιρολόι που ντύνουν με νότες όλα τα «γιατί» που παραμένουν αναπάντητα.

Η Ευτυχία Ανδριτσάκη και Η Αγάπη στο διαδίκτυο

Πώς σας ήρθε η ιδέα;

Ευτυχία Ανδριτσάκη: Σε μια συνάντηση με φίλες, θυμηθήκαμε διάφορα άστοχα ραντεβού με αταίριαστους ανθρώπους. Τότε μου ήρθε η ιδέα να γράψω το «Η Αγάπη στο διαδίκτυο».

Πού γράψατε το βιβλίο σας;

Ε.Α.: Στο σπίτι μου.

Πόσο χρόνο σας πήρε η συγγραφή;

Ε.Α.: Περίπου έξι μήνες.

Η γυναίκα που μαγείρεψε τον άντρα της

Το ονομαστό βρετανικό χιούμορ στο προσκήνιο, με την μαύρη κωμωδία τής Debbie Isitt, σε μετάφραση και σκηνοθεσία του εξαιρετικού Γιάννη Μπέζου που επέλεξε αυτό το ανατρεπτικό θεατρικό έργο για το ξεκίνημα της νέας θεατρικής περιόδου. Ο Γιάννης Μπέζος κάνει πάντα πολύ προσεκτικές επιλογές στο πού και σε τι θα συμμετέχει, γι' αυτό άλλωστε πάντα έχει επιτυχία. Ακούγεται ότι είναι αυστηρός και δεν του αρέσει να επικοινωνεί με το κοινό· η γνώμη μου είναι ότι κάποιοι μπερδεύουν το αυστηρό με το ακριβοδίκαιο και την ανάγκη του Γιάννη να κάνει πάντα ένα βήμα παραπάνω σε αυτό που θεωρεί ότι τον αντιπροσωπεύει. Είναι πολύ ευγενικός αλλά δεν επιθυμεί να είναι διαχυτικός όπως άλλοι· αυτό δεν τον κάνει αγενή, είναι απλά κομμάτι του χαρακτήρα του. Αυτά λοιπόν με αφορμή την κριτική μου στο νέο έργο με τίτλο Η γυναίκα που μαγείρεψε τον άνδρα της θέλοντας με γράψω την δική μου γνώμη για τον πολύ καλό μας ηθοποιό και σκηνοθέτη του ελληνικού θεάτρου.

Από πού κι ως πού Τσικνοπέμπτη, Βλάχικα και Καλύβια;

Της αγίας Τσικνοπέμπτης την Πέμπτη που μας έρχεται, παρακαλούνται οι βίγκαν και οι βετζετέριαν να παρακάμψουν το άρθρο όπως θα παρακάμψουν και τις χασαποταβέρνες εκείνη την ημέρα. Ειλικρινά, δεν πρόκειται να τους παρεξηγήσουμε.

Ξεκινάμε!

Από πού κι ως πού Τσικνοπέμπτη;

Καταρχάς τι σημαίνει τσίκνα;

Είναι αντιμετάθεση του αρχαίου «κνίσα» (= η οσμή του κρέατος όταν ψήνεται) -> σίκνα -> τσίκνα.

Και γιατί Πέμπτη;

Το έθιμο ξεκινάει από τις βακχικές γιορτές Ελλήνων και Ρωμαίων, όταν όμως το παρέλαβαν οι χριστιανοί, που νήστευαν Τετάρτη και Παρασκευή, έμενε μοναχά η Πέμπτη για να λιγδωθεί λιγάκι το αντεράκι τους.

Χωρισμένος στα δύο

Χρήστος Ντικμπασάνης

Στα δύο χωρισμένος αυτός ο πλανήτης

των ατελεύτητων αιώνων

Το ένα κομμάτι του ζει μέσα μας

Το άλλο το σκοτώνουμε

για να ξεφύγουμε από αυτό

Πεθαίνει και πεθαίνουμε στη μάχη

Ο Μουνής

Ο Μουνής, της Λένας Κιτσοπούλου, σε σκηνοθεσία Νατάσας Παπαμιχαήλ, στο θέατρο Olvio. Παίζουν: Καλλιόπη Καραμάνη, Ηλέκτρα Κομνηνίδου, Γιώργος Ντούσης, Γιάννης Οικονομίδης, Χαρά Τσιτομενέα.

Ο μουνής... παρατσούκλι. Κάτι πολύ σύνηθες στην ελληνική επαρχία να φωνάζουν οι συγχωριανοί ο ένας τον άλλον με τα παρατσούκλια τους. Μεγάλωσε σε ένα σπίτι γεμάτο γυναίκες· εξού και το μουνής. Αυτός κι άλλοι πολλοί, όλοι στο χωριό, γνωρίζουν τα καμώματα του διπλανού τους. Οι άντρες στο καφενείο με ένα κομπολόι στο χέρι να σχολιάζουν τα τεκταινόμενα των συγχωριανών και οι γυναίκες στο κομμωτήριο να κουτσομπολεύουν η μία την άλλη.

Η Εύα Λεοντιάδου και το Ξύπνα, σ' αγαπώ

Το Ξύπνα, σ' αγαπώ είναι η πρώτη μου συγγραφική προσπάθεια η οποία πρωτοεκδόθηκε το 2023 και επανεκδόθηκε τον Νοέμβριο του 2025 από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Είναι μια ιστορία αγάπης που παραμένει ανεξίτηλη στον χρόνο. Μια ιστορία που μιλά για εκείνους τους δεσμούς που δεν σβήνουν, όσο κι αν η ζωή προσπαθεί να τους ξεθωριάσει. Μια ιστορία για τη δύναμη της αγάπης, της πίστης και της ελπίδας, που επιμένουν, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές.

Ιθάκη

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Στα μονοπάτια της Ιθάκης

περνάω τώρα σαν διαβάτης

αγωνιώ για καταιγίδες

βαστάω κουπιά δίχως ελπίδες

Είναι τα βάσανα πολλά

έρχεται αντάρα απ' τα ανοιχτά

μια Πηνελόπη περιμένει

τον Οδυσσέα της προσμένει