Κάνε μια ευχή!

Πόσο επικίνδυνη μπορεί να είναι… μια ευχή; Ένα πάρτι γενεθλίων, ένας απρόσκλητος επισκέπτης και ένα ζευγάρι που δεν είναι έτοιμο για όσα θα συμβούν.

Η νέα κωμωδία Κάνε μια ευχή! του Θανάση Λιούνη, παιζόταν, κάθε Δευτέρα, στον Χώρο Τέχνης Ασωμάτων. Δυστυχώς, την είδα στην τελευταία της παράσταση. Και λέω, δυστυχώς, γιατί θα μπορούσα να είχα επηρεάσει κάποιους λάτρεις της κωμωδίας να την παρακολουθήσουν και να «ευφρανθεί» η καρδιά τους.

Η Στέργια Κάββαλου για το Δεν μένω πια εδώ

Τι είναι εκείνο που σας ωθεί να γράφετε;

Στέργια Κάββαλου: Γράφω από πηγαία ανάγκη, είναι κάτι οργανικό. Υποθέτω ότι θέλω να πω το πώς εγώ βλέπω την πραγματικότητα γιατί νομίζω ότι αυτό συνθέτει μια εικόνα που μπορεί να αφορά και άλλους.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για εσάς είναι να καταφέρετε να εκφράσετε τη σκέψη σας πάνω στο χαρτί;

Σ.Κ.: Δεν μου είναι δύσκολο. Το ερώτημα είναι αν θέλω, πότε είμαι έτοιμη να το κάνω και ποιο είναι το όραμά μου. Επειδή από το 2010, που βγήκε η πρώτη μου συλλογή με διηγήματα, έχω γράψει ποίηση, μυθιστόρημα, βιβλία για παιδιά και θέατρο είναι διαφορετική η διαδικασία που σε ωθεί να αποτυπώσεις στο χαρτί αυτό που έχεις κάθε φορά στο μυαλό σου.

Πάσχα: Η ιστορία του βασιλιά της καρδιάς μας

Μικροί μου φίλοι,

Μια ακόμη όμορφα γραμμένη ιστορία για τον βασιλιά της καρδιάς μας, που δεν είναι άλλος από τον Ιησού Χριστό μας, θα μας διηγηθεί αυτή τη φορά ένας γαϊδαράκος, πολύ πολύ γέρος μα πολύ αγαπητός. Είστε έτοιμοι να την ακούσετε;

Είστε έτοιμοι να μάθετε την εκδοχή του γαϊδαράκου για τον βασιλιά της καρδιάς μας; Ελπίζω να απαντήσατε θετικά, γιατί πραγματικά όλα όσα, παρακάτω, θα σας διηγηθώ, θα σας συγκινήσουν και θα σας μυήσουν στις άγιες αυτές ημέρες!

Η πύλη του χρόνου

Χρήστου Ντικμπασάνη

Προσπέλασα πια την πύλη του χρόνου

απ' τη μια στιγμή στην άλλη,

όπως οι γρήγορες εναλλαγές του ανεξέλεγκτου κλίματος

Επισκέφθηκα τις φυσικές γωνιές της υδρογείου

Περπάτησα ανάμεσα απ' τις πεθαμένες ανάσες τους

Μέτρησα τους θανάτους

Λίγεια

Λίγεια, του Έντγκαρ Άλαν Πόε, στο θέατρο Arroyo, σε σκηνοθεσία Δανάης Κατσαμένη με την Αφροδίτη Βραχοπούλου και τον Αλέξανδρο Τσίτσο.

Μια ανθρώπινη τραγωδία, ένας ύμνος στην αγάπη σε μια παράσταση σκέτο ποίημα.

Όλος ο ψυχικός πόνος, η σωματική κατάρρευση, η απελπισία ενός παράφορα ερωτευμένου άντρα μετά τον χαμό της λατρεμένης του συντρόφου.

Αρμπάιτ

Αρμπάιτ, σε κείμενο και σκηνοθεσία Γιώργου Παλουμπή και Αντώνη Τσιοτσιόπουλου, στο θέατρο Σταθμός. Παίζουν: Σοφία Ακασοπούλου, Ελευθερία Αράκη, Θεοδώρα Βαλομάνδρα, Βίκυ Εδιαρόγλου, Εύα Θεολόγη, Άννα Μαρίνου, Μαρίτσα Φωτιάδου.

Αρμπάιτ στα γερμανικά σημαίνει δουλειά, εργασία. Σε αυτή την τόσο καλή παράσταση βλέπουμε εφτά ιστορίες με θέμα την εργασία, την αναζήτηση εργασίας, τις συνθήκες εργασίας, τις αγωνίες του εργαζόμενου, την εξάρτηση του ατόμου από αυτήν.

Η δική του εποχή

Γιώργου Αλεξανδρή

Ανέσυρε νοσταλγικά από αυριανές ημέρες,

μνήμες της χειραφετημένης γενιάς του,

μαθητείες και κατακτήσεις αυτόνομης πορείας,

μύχια καθώς λευτερώθηκε από τη βία της ιστορίας

και την ανάγκη της συνέχειας και της προοπτικής.

Φυλλομέτρησε με ενθουσιασμό αιρέσεις και ανατροπές,

Νίκανδρος

Μια καλή ιστορία δεν φωνάζει, απλώς αποκαλύπτεται…

Αυτό το ιστορικό μυθιστόρημα είναι τόσο πρωτότυπο και καλογραμμένο που γυρίζει τον αναγνώστη πολλά χρόνια πίσω και κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης τον ταξιδεύει σε γνώριμα και, ταυτόχρονα, άγνωστα μέρη, τα οποία αποκαλύπτονται ένα ένα μπροστά στα έκπληκτα μάτια του.

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

Φεύγουν όλα από μέσα μου - Διαβαίνοντας την πόρτα της ψυχιατρικής

Άντερα κολλάνε στον τοίχο - ζητούσα μονάχα να κοιμηθώ ασφαλής

Πετάει η καρδιά μακριά - μακριά από τον εαυτό μου.

Και τα πνευμόνια αδιάφορα - Απέναντι απ' το παράθυρο

Αποσύρονται στις τσέπες περαστικών - είχε ήδη συντελεστεί ο διχασμός μου

Από πού κι ως πού Ροδόπη, Αίμος, Αίγειρος

Ήρθε η ώρα να ταξιδέψουμε στην Θράκη και να αναρωτηθούμε όλοι μαζί:

Από πού κι ως πού Ροδόπη και Αίμος;

Η Ροδόπη κι ο Αίμος ήταν αδέρφια και σύζυγοι.

Και βασίλευαν στη Θράκη.

Και φερόντουσαν σαν θεοί.

Μάλιστα ήθελαν να τους φωνάζουν Δία και Ήρα.

Ε, δεν ήθελε και πολύ να το μάθουν οι ορίτζιναλ Δίας και Ήρα και να τους ευχηθούν μέσα από την καρδιά τους να ζήσουν σαν τα ψηλά βουνά!