Η Ορτανσία Πέτρογλου και Η Ντομινίκ στο Παρίσι

Πώς σας ήρθε η ιδέα;

Ορτανσία Πέτρογλου: Η ιδέα για την «Ντομινίκ στο Παρίσι» ήρθε όταν πλησίαζα στο τέλος του πρώτου βιβλίου με ηρωίδα την Ντομινίκ, «Η Ντομινίκ και το ανατολικό δάσος». Λίγο πριν το τελειώσω άκουσα την επιθυμία της ηρωίδας μου η οποία ήθελε να ταξιδέψει και να γνωρίσει νέες χώρες και νέες περιπέτειες. Έτσι, με αφορμή το βιβλίο που παραλαμβάνει ως δώρο Χριστουγέννων από τον Ιούλιο Βερν, που αφορά στο Παρίσι του μέλλοντος, θέλησα και εγώ μέσω των γονιών της να της κάνω δώρο το πρώτο της ταξίδι που δεν είναι άλλο από το Παρίσι.

Πού γράψατε το βιβλίο σας;

Ο.Π.: Στο σπίτι και στο γραφείο. Σε ανύποπτο, όμως, χρόνο έρχονταν οι ιδέες.

Η Ερατώ Κοζάκου-Μαρκουλλή και το Τάμα ψυχής: Οδοιπορικό στις ρίζες

Το Τάμα ψυχής αποτελεί έργο ζωής. Συγγραφείς του η μητέρα μου Βαρβάρα Αποστόλοβνα Τεκμιτσέβα Κοζάκου, ποντιακής καταγωγής από την Τραπεζούντα, που γεννήθηκε στο Σουχούμ της Γεωργίας, και εγώ.

Από μικρές ακούγαμε τη μητέρα μας να μας διηγείται ιστορίες για την καταγωγή της και τα χρόνια που έζησε στον Καύκασο και στην Ελλάδα, σε περιόδους δύσκολες, γεμάτες δοκιμασίες. Με προτροπή δική μου και της αδελφής μου, άρχισε να γράφει για τη ζωή της, ενώ συγχρόνως ασχολείτο και με την ποίηση, που τη συντρόφευε από τα νεανικά της χρόνια. Φεύγοντας το 1997, μας άφησε ένα πολύτιμο θησαυρό, ένα χειρόγραφο 186 σελίδων με την αυτοβιογραφία της και αρκετά ποιήματα, όλα στη ρωσική γλώσσα. Μια πρώτη περίληψη στα ελληνικά και μετάφραση κάποιων από τα ποιήματα της, έγινε από την Λαρίσσα Παρτζίλη, και γι' αυτό την ευχαριστώ θερμά!

Πτήση/Κόσοβο

Πτήση/Κόσοβο, στο θέατρο Nous, του Γιετόν Νεζίραϊ, σε σκηνοθεσία Ένκε Φεζολλάρι. Παίζουν: Αγγελική Καρυστινού, Κυριάκος Κοσμίδης, Απόστολος Μαλεμπιτζής, Γιάννης Ντάσιος, Ένκε Φεζολλάρι.

Η τελευταία παράσταση για το 2025, μας επιφύλασσε μια ευχάριστη έκπληξη. Προσδεθήκαμε στις θέσεις μας για μια πτήση στα Βαλκάνια και συγκεκριμένα στο Κόσοβο, γεμάτη γέλιο, κέφι, χορό, τραγούδι και άφθονη ρακή.

Άγιος Νεόπλουτος

Διάλογος με τον Πεσσόα
Απέναντι στο βιβλίο της ανησυχίας

Γιάννη Σμίχελη

Ναι, στον τόπο των νεόπλουτων γνώρισα το τι εστί έρωτας και θάνατος κυριολεκτικά, γιατί η Ανδρομάχη μ' έμπλεξε σε μια ιστορία με τον πιο θανατηφόρα χαριτωμένο, εκστασιακό και πανηγυρτζίδικο τρόπο που μόνο στα σητειακά γνωρίζουν, σ' αντίθεση με τα δυτικά του δωρικού ύφους όπου το βαρύ κι ασήκωτο, αν είναι μόνο αυστηρό, γίνεται και κουλτουριάρικο. Ήταν σαν να συνάντησα τον θηλυκό εαυτό μου εκεινής της εποχής, τον χαμένο και πυροβολημένο, σαλταρισμένος μια φορά μα εκείνη ήταν ήδη δυο. Κι αφού ακόμα τα φράγκα έρρεαν και η κρίση δεν είχε τσικνίσει για να μυρίσει, όλα ήταν μια χαρά, εφόσον το μυαλό επουδενί με επιχειρηματική δράση, λελογισμένο τρόπο ζωής, ρυθμισμένη ιδιοτελή συμπεριφορά να συντονιστεί. Πράγματι, η Ανδρομάχη όταν εμφανίστηκε, λες και γύρισε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι. Μούρλα με κουζουλάδα και τρέλα στα όρια της σχιζοφρένειας και να φανταστείτε πως εγώ φαινόμουν ως ο λογικός. Τρία πουλάκια κάθονταν, το τέταρτο τα σούβλιζε κι αυτά εφιδοπίνανε. Ναι, πίναμε πολύ. Μαύρα, ρακές, κρασιά και ούζα, με πολλά σεκλέτια σε ύφος σκέρτσου. Τέτοια κωμωδία μόνο ως σάτιρα των ανυποψίαστων με το τσιγάρο στο στόμα, τα χάχανα να βήχουν από την καπνιά και ο χάροντας χαζοβιόλικα να μας κάνει χαΐρι και με απόχη έτοιμος να μας αρπάξει από τους γκρεμούς. Εργαζόταν στα ΕΛΤΑ, μόλις είχαν ιδιωτικοποιηθεί κάποια τμήματά τους και εκείνη ήταν υπεύθυνη για τη διαφήμιση των επιχειρήσεων μέσω έντυπου υλικού το οποίο ο μηχανισμός του ταχυδρομείου θα μοίραζε παράλληλα με την αλληλογραφία. Έτσι, ανέλαβε και την προβολή της ανακαινισμένης επιχείρησής μου. Ειδικά εκείνη την χρονιά το μαγαζί είχε σαρώσει γιατί αν και με νέα εμφάνιση δεν είχα αυξήσει τις τιμές και είχαμε βελτίωση στην ποικιλία και ποιότητα των φαγητών.

Οι τέσσερις Ηλέκτρες

Αν κοιτάξει κανείς σε όλες τις αρχαίες τραγωδίες, που έχουν διασωθεί, θα βρει ότι ο ρόλος της Ηλέκτρας υπάρχει σε τέσσερις τραγωδίες. Είναι διαφορετικά γραμμένος ο χαρακτήρας τους και βλέπουν τις εξελίξεις με άλλη ματιά.

Για πρώτη φορά, η ηρωίδα αυτή παρουσιάζεται στην Ορέστεια του Αισχύλου, συγκεκριμένα στις Χοηφόρες. Μάλιστα είναι η πρώτη και μοναδική φορά που ηρωίδα αρχαίου δράματος εισέρχεται στην σκηνή με τον χορό. Η δεύτερη φορά, που υπάρχει σε αρχαία τραγωδία, είναι στην Ηλέκτρα του Σοφοκλή, ακολουθεί η Ηλέκτρα του Ευριπίδη και ο Ορέστης του Ευριπίδη. Το σημαντικό είναι ότι δεν έχουν γραφτεί με τον ίδιο τρόπο, δεν σκέφτεται η μία όπως η άλλη και είναι εντελώς διαφορετικές ως θεατρικοί χαρακτήρες.

Ruby Moon

Ruby Moon, στο θέατρο Αγγέλων Βήμα, του Matt Cameron, σε σκηνοθεσία Ειρήνης Δερμιτζάκη. Με τον Αλέξανδρο Καναβό και την Αγγελική Παναγιωτοπούλου.

Η εξάχρονη Ruby Moon εξαφανίζεται μυστηριωδώς, πηγαίνοντας από το σπίτι της να επισκεφτεί τη γιαγιά της, η οποία μένει στην παρακάτω γωνία του δρόμου τους. Σε αντίθεση με την Κοκκινοσκουφίτσα, τη μικρή αυτή ηρωίδα του γνωστού παραμυθιού η οποία τελικά σώζεται από τα δόντια του κακού λύκου χάρη στην δραστική επέμβαση του ξυλοκόπου, η δικιά μας μικρή φίλη δεν φτάνει ποτέ στον προορισμό της. Κάνεις δεν είδε ούτε άκουσε το παραμικρό.

Ο χρόνος των ονείρων!

Μαρίας Καρυτινού

Στου νέου έτους τη λάμψη που φτάνει ξανά,

άγγελοι χορεύουνε με φτερά φωτεινά.

Κάθε όνειρο κρυφό ξυπνά με χαρά,

και οι ευχές μας γίνονται με φως μαγικά.

Κάθε πόθος αγαθός δίνει χίλια φιλιά,

Του χρόνου η σύνοδος

Συνηθίζουμε τις πρωτομηνιές των νέων χρόνων να κάνουμε τον απολογισμό μας για το έτος που έφυγε, να θυμόμαστε όσα έγιναν και να οραματιζόμαστε αυτά που έρχονται. Σε ένα τέτοιο το πλαίσιο, αλλά σε πιο ευρεία κλίμακα, μπορεί να ενταχθεί και η ποιητική συλλογή του Παναγιώτη Δ. Τσάμη Του χρόνου η σύνοδος, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις του Θεοδόση Αγγ. Παπαδημητρόπουλου.

Σε αυτό το βιβλίο, λοιπόν, όντως συναντάμε τη σύνοδο του χρόνου και όχι μόνο του τελευταίου ή της σύγχρονης εποχής αλλά όλων των εποχών από τα πανάρχαια χρόνια έως σήμερα και ακόμα παραπέρα, στο μέλλον.

Ο Γιώργος Μουφτόγλου για Την ημέρα που ερχόμουν

Τι είναι εκείνο που σας ωθεί να γράφετε;

Γιώργος Μουφτόγλου: Μια έμφυτη, αλλά κατά τα λοιπά απροσδιόριστη ανάγκη. Άλλοτε είναι ανάγκη επικοινωνίας, άλλοτε πάλι περίκλεισης – οι λέξεις είναι, συχνά, μανδύες. Και τις προτιμώ από άλλους μανδύες, που μας περιβάλλουν αλλά και μας επιβάλλονται.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για εσάς είναι να καταφέρετε να εκφράσετε τη σκέψη σας πάνω στο χαρτί;

Η στοιχειωμένη καμάρα

Η στοιχειωμένη καμάρα, του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, σε σκηνοθεσία και θεατρική διασκευή Ανδρέα Ζαφείρη, στη σκηνή Brecht-2510. Παίζουν: Χρύσα Λαδένογλου, Κατερίνα Στακατάκη.

Μετά τη Φόνισσα, ο κορυφαίος συγγραφέας μας, έγραψε τΗ στοιχειωμένη καμάρα, ίσως το πιο σκοτεινό του έργο. Έχουν κοινά σημεία αφού μιλούν και τα δύο για τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία εκείνης της εποχής και το θεσμό της προίκας ως κοινωνικό και οικονομικό αγαθό.