Πάσχα: Η ιστορία του βασιλιά της καρδιάς μας

Μικροί μου φίλοι,

Μια ακόμη όμορφα γραμμένη ιστορία για τον βασιλιά της καρδιάς μας, που δεν είναι άλλος από τον Ιησού Χριστό μας, θα μας διηγηθεί αυτή τη φορά ένας γαϊδαράκος, πολύ πολύ γέρος μα πολύ αγαπητός. Είστε έτοιμοι να την ακούσετε;

Είστε έτοιμοι να μάθετε την εκδοχή του γαϊδαράκου για τον βασιλιά της καρδιάς μας; Ελπίζω να απαντήσατε θετικά, γιατί πραγματικά όλα όσα, παρακάτω, θα σας διηγηθώ, θα σας συγκινήσουν και θα σας μυήσουν στις άγιες αυτές ημέρες!

Η πύλη του χρόνου

Χρήστου Ντικμπασάνη

Προσπέλασα πια την πύλη του χρόνου

απ' τη μια στιγμή στην άλλη,

όπως οι γρήγορες εναλλαγές του ανεξέλεγκτου κλίματος

Επισκέφθηκα τις φυσικές γωνιές της υδρογείου

Περπάτησα ανάμεσα απ' τις πεθαμένες ανάσες τους

Μέτρησα τους θανάτους

Λίγεια

Λίγεια, του Έντγκαρ Άλαν Πόε, στο θέατρο Arroyo, σε σκηνοθεσία Δανάης Κατσαμένη με την Αφροδίτη Βραχοπούλου και τον Αλέξανδρο Τσίτσο.

Μια ανθρώπινη τραγωδία, ένας ύμνος στην αγάπη σε μια παράσταση σκέτο ποίημα.

Όλος ο ψυχικός πόνος, η σωματική κατάρρευση, η απελπισία ενός παράφορα ερωτευμένου άντρα μετά τον χαμό της λατρεμένης του συντρόφου.

Αρμπάιτ

Αρμπάιτ, σε κείμενο και σκηνοθεσία Γιώργου Παλουμπή και Αντώνη Τσιοτσιόπουλου, στο θέατρο Σταθμός. Παίζουν: Σοφία Ακασοπούλου, Ελευθερία Αράκη, Θεοδώρα Βαλομάνδρα, Βίκυ Εδιαρόγλου, Εύα Θεολόγη, Άννα Μαρίνου, Μαρίτσα Φωτιάδου.

Αρμπάιτ στα γερμανικά σημαίνει δουλειά, εργασία. Σε αυτή την τόσο καλή παράσταση βλέπουμε εφτά ιστορίες με θέμα την εργασία, την αναζήτηση εργασίας, τις συνθήκες εργασίας, τις αγωνίες του εργαζόμενου, την εξάρτηση του ατόμου από αυτήν.

Η δική του εποχή

Γιώργου Αλεξανδρή

Ανέσυρε νοσταλγικά από αυριανές ημέρες,

μνήμες της χειραφετημένης γενιάς του,

μαθητείες και κατακτήσεις αυτόνομης πορείας,

μύχια καθώς λευτερώθηκε από τη βία της ιστορίας

και την ανάγκη της συνέχειας και της προοπτικής.

Φυλλομέτρησε με ενθουσιασμό αιρέσεις και ανατροπές,

Νίκανδρος

Μια καλή ιστορία δεν φωνάζει, απλώς αποκαλύπτεται…

Αυτό το ιστορικό μυθιστόρημα είναι τόσο πρωτότυπο και καλογραμμένο που γυρίζει τον αναγνώστη πολλά χρόνια πίσω και κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης τον ταξιδεύει σε γνώριμα και, ταυτόχρονα, άγνωστα μέρη, τα οποία αποκαλύπτονται ένα ένα μπροστά στα έκπληκτα μάτια του.

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

Φεύγουν όλα από μέσα μου - Διαβαίνοντας την πόρτα της ψυχιατρικής

Άντερα κολλάνε στον τοίχο - ζητούσα μονάχα να κοιμηθώ ασφαλής

Πετάει η καρδιά μακριά - μακριά από τον εαυτό μου.

Και τα πνευμόνια αδιάφορα - Απέναντι απ' το παράθυρο

Αποσύρονται στις τσέπες περαστικών - είχε ήδη συντελεστεί ο διχασμός μου

Από πού κι ως πού Ροδόπη, Αίμος, Αίγειρος

Ήρθε η ώρα να ταξιδέψουμε στην Θράκη και να αναρωτηθούμε όλοι μαζί:

Από πού κι ως πού Ροδόπη και Αίμος;

Η Ροδόπη κι ο Αίμος ήταν αδέρφια και σύζυγοι.

Και βασίλευαν στη Θράκη.

Και φερόντουσαν σαν θεοί.

Μάλιστα ήθελαν να τους φωνάζουν Δία και Ήρα.

Ε, δεν ήθελε και πολύ να το μάθουν οι ορίτζιναλ Δίας και Ήρα και να τους ευχηθούν μέσα από την καρδιά τους να ζήσουν σαν τα ψηλά βουνά!

Τραγανές επιθυμίες

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Διαπιστώνω πως κάθε φορά

φαντάζομαι το ταξίδι στη ζωή διαφορετικό.

Το θέλω χαρμόσυνο και απαλό.

Σαν το αγέρι στα καντούνια.

Νιώθω πως έχεις βάλει κανόνες

–ρημαδιασμένη–

και όρους.

Μελωδικά αρνούμαι, κάθε όρο

κάθε συμφωνία, κάθε άθλιο κανόνα.

Το καλό του καλού

Αγαπημένοι μου μικροί φίλοι,

Το σημερινό παιδικό βιβλίο, που επέλεξα να σας παρουσιάσω, είναι πολύ ιδιαίτερο. Τόσο η εικονογράφηση του όσο και η ιστορία του με κέρδισαν από την πρώτη στιγμή που ήρθα σε επαφή μαζί τους.

Το καλό του καλού, λέει ο τίτλος και με έβαλε σε σκέψεις… Πώς γίνεται το καλό μέσα του να έχει καλό; Μήπως εννοεί ότι ακόμα και από το καλό μπορεί να πηγάζει το καλό; Πολλά ερωτηματικά γεννήθηκαν στο κεφάλι μου και δεν έχασα στιγμή. Άνοιξα το βιβλίο και άρχισα να διαβάζω την ιστορία του.