Η εικόνα στη ρίζα του δέντρου

Μαρίας Καρυτινού

Κάποτε, πολύ παλιά, τότε που οι δρόμοι της Κεφαλονιάς ήταν στενά μονοπάτια και τα χωριά ήταν κρυμμένα ανάμεσα στα δέντρα, υπήρχε ένα μικρό δάσος στα νότια το νησιού. Στο δάσος αυτό φύτρωνε ένας μεγάλος σκίνος που ήταν τόσο παλιός, ώστε κανείς δεν θυμόταν από πότε να ήταν εκεί.

Τα κλαδιά του άνοιγαν σαν μεγάλη αγκαλιά και τα πουλιά έβρισκαν καταφύγιο ανάμεσά τους. Τα παιδιά του χωριού πήγαιναν συχνά και κάθονταν στη σκιά του.

Όμως μια μέρα, μέσα στο δάσος ξέσπασε φωτιά. Οι φλόγες κατέφαγαν τα ξερά χόρτα και ανέβηκαν στα δέντρα. Ο καπνός σκέπασε τον ουρανό και οι άνθρωποι του χωριού έτρεξαν να προλάβουν τη φωτιά προτού φτάσει στα σπίτια τους. Ύστερα από πολλές ώρες αγώνα οι φλόγες έσβησαν και οι κάτοικοι πήγαν να δουν τι είχε απομείνει. Τότε είδαν τον μεγάλο σκίνο που είχε καεί ολόκληρος. Αλλά ένα παιδί που περπατούσε λίγο πιο πίσω από τους μεγάλους, στάθηκε ξαφνικά και φώναξε χαρούμενο...

Lucia & the Best Boys Picking Petals (Communion Group, 2026)

Όταν η Σκωτία βρίσκει ξανά μια φωνή που μπορεί να τραγουδήσει το μέλλον

Η Σκωτία είχε πάντα μια παράξενη σχέση με τη μουσική. Είναι ένας τόπος όπου ο γκρίζος ουρανός δεν έγινε ποτέ βάρος αλλά έμπνευση. Εκεί όπου η βροχή, η μοναξιά των δρόμων και η αίσθηση της απόστασης μετατράπηκαν σε μελωδίες που ταξίδεψαν πολύ μακριά από τα σύνορα της χώρας. Ίσως γι' αυτό η σκωτσέζικη μουσική κατάφερε πολλές φορές να συνδυάσει τη μελαγχολία, την αισιοδοξία, την εσωστρέφεια και την ανάγκη να ακουστείς.

Η Ελισάβετ Τζιάτα και Τα γράμματα του Αριστοφάνη

Τα γράμματα του Αριστοφάνη, τι είναι αυτά τα γράμματα; Πώς μπορούν κάποια γράμματα να καθορίσουν την ζωή σου; Τον ερωτεύτηκα...

Ο φιλομαθής και φιλοπρόοδος Αριστοφάνης, ο εύπορος επαρχιώτης που γοητεύεται από τα αστικά θέλγητρα όπως η μαγεία του θεάτρου, το ωραίο ντύσιμο, οι νεωτεριστικές αντιλήψεις για τη γλώσσα και την πολιτική, γνωρίζει ένα νέο κόσμο στον οποίο θέλει να εισχωρήσει. Ο ορθολογισμός και η αγωγή του δεν του επιτρέπουν να παρεκκλίνει από το οικογενειακό σύστημα αξιών χωρίς ακριβό τίμημα. Αμφισβητεί αλλά δεν απορρίπτει. Θέλει να τον καταλάβουν, αναζητά αποδοχή, δεν ενδιαφέρεται να επιβληθεί αλλά και δεν θα εγκαταλείψει τον αγώνα να διεκδικεί το δικαίωμα στο όνειρο. Δεν του λείπει τίποτα, είναι ένας σύγχρονος σκεπτόμενος νέος μπροστά από την εποχή του. Τα βάσανα της ψυχής του δεν γίνονται δικαιολογία για να χάση την φυσική του ευγένεια και ευαισθησία.

Ένα αγέρι για αύριο

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Τι μπορώ να κάνω για την ευτυχία;

Τι μπορώ να δώσω ώστε να νιώσω;

Ό,τι ελπίζω σήμερα, το διώχνει το αγέρι αύριο...

Γυναίκες εφευρέτριες ανά τους αιώνες

21ος ΑΙΩΝΑΣ

Η εποχή μας, ο 21ος αιώνας, εμπεριέχει τα επιτεύγματα της τεχνητής νοημοσύνης, της ιατρικής προόδου, της παγκόσμιας διασύνδεσης. Οι γυναίκες βρίσκονται παντού, μέσα σε όλα αυτά, όπως βρίσκονταν πάντα άλλωστε, αν και για πολλούς ήταν αόρατες. Σήμερα είναι σαφώς πιο ορατές, οι κοινωνίες έχουν αλλάξει σε πολλά και οι νόμοι επίσης. Δεν χρειάζεται να έχουν ένα άντρα δίπλα τους για να κατοχυρώσουν διπλώματα ευρεσιτεχνίας, ούτε στιγματίζονται κοινωνικά από καταστάσεις για τις οποίες δεν φέρουν καμία ευθύνη.

Ιστορία της ένδυσης

Αγαπημένοι μου μικροί φίλοι,

Το βιβλίο που έχω διαλέξει να σας παρουσιάσω σήμερα, θα σας αρέσει σίγουρα! Θα μιλήσουμε για την ιστορία της ένδυσης και θα μάθουμε πολλές και χρήσιμες πληροφορίες. Μπλούζες, παντελόνια, φούστες, φορέματα, εσώρουχα, πανωφόρια, όλα ανήκουν στην κατηγορία της ένδυσης και όπως σίγουρα έχετε παρατηρήσει γύρω σας, αφορούν μονάχα τον άνθρωπο. Γιατί;

Θα σας εξηγήσω. Τα ζώα, τα πτηνά, τα ψάρια ή τα οστρακοειδή έχουν τη δυνατότητα να προστατεύουν το σώμα τους με το πυκνό τρίχωμά τους, με τα φτερά τους, με τα λέπια τους ή με τα όστρακά τους, μα ο άνθρωπος έπρεπε να βρει τρόπους προστασίας μιας και δεν διέθετε τίποτα από αυτά που μόλις σας ανέφερα. Μέσα από ένα μαγικό ταξίδι που θα μοιραστούμε σε πολύ λίγο, φτάσαμε να έχουμε βρει αυτή την προστασία μέσα από την ένδυση, δηλαδή μέσα από τα ρούχα με τις πολλές επιλογές τους!

Αυτά που μας ανήκουν

Χρήστου Ντικμπασάνη

Ατελείωτη η ματαιοδοξία των ανθρώπων

Απλώνεται απ' τη βεβήλωση του αέρα

μέχρι το διοξείδιο της απληστίας στο διάστημα,

απ' τους ανίερους πόθους μας

μέχρι τον αθέμιτο ανταγωνισμό του κέρδους

Εκτοξεύουμε την αύρα των ονείρων μας

στις εσχατιές του Σύμπαντος,

Από πού κι ως πού Δίρφη, Στρόπωνες και Χιλιαδού;

Από πού κι ως πού Δίρφη και Στενή Διρφύος;

Η Εύβοια με τα ψηλά της βουνά είναι εκτεθειμένη στα μεγάλα, ψυχρά, βορειοανατολικά ρεύματα κατά τη διάρκεια του χειμώνα που την χτυπάνε ανελέητα και λειτουργούν ως ασπίδα προστασίας για την Χαλκίδα, ακόμα και για την Αττική.

Το ψηλότερο της βουνό, το Φούτζι της Ελλάδας, ακριβώς στο κέντρο του νησιού, είναι η Δίρφη με την εντυπωσιακή, διπλή κορφή της, το Δέλφι αλλά και τις δύσβατες και απότομες περιοχές ιδίως στην ανατολική πλευρά που ενώνεται με το Ξεροβούνι.

Η κωνική κορυφή Δέλφη ή Δέλφι, που ίσως ταιριάζει (και συμπεθεριάζει) με τους Δελφούς (δελφύς = μήτρα, κοιλιά), είναι μάλλον η αιτία που παραφράστηκε το βουνό σε Δίρφυς.

Πλούτος

Παρακολούθησα την παράσταση Πλούτος στο Βεάκειο και είμαι ιδιαίτερα ευχαριστημένος για αυτό.

Ο Αριστοφάνης συναντά έναν θεατρικό του απόγονο, τον Μάρκο Σεφερλή, και η σύμπραξή τους είναι καταπληκτική.

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

5

Σαμιαμίδι με συναντά

γύρω απ' το μηδέν να τραυλίζω,

ρουφά τη στάχτη

του καμένου μυαλού μου

γλύφει τα σάλια απ' τα χείλη του

και στη θηλιά του ταλαντεύεται

σκυλεύοντας ελπίδα στο κενό

για να φυτέψει προσμονές

στη γη.

Παιδάκι της πόλης, στο χωριό να παρατηρώ ένα ζωάκι που ο πατέρας μου του επέτρεπε να κυκλοφορεί ελεύθερο στο χωριατόσπιτο και το χαρακτήριζε γουρλίδικο. Η μάνα μου από την άλλη, η ξυπόλυτη κοντέσα του Κορυδαλλού, το άφηνε στην ησυχία του και δεν το κυνηγούσε γιατί μου έλεγε πως τρώει μύγες. Σαμιαμίδι να μπαινοβγαίνει στις τρύπες του τοίχου και να παίζει κρυφτό με τον εαυτό του. Αυτό το πλάσμα πίνει το καμένο μου μυαλό στις στιγμές των μεγάλων πτώσεων, αυτό το πλάσμα θυσιάζεται διαρκώς για μένα και καθώς ξεψυχά στην αγχόνη του βεβηλώνει την κάθε μηδαμινή ελπίδα γιατί ξέρει πως στο κενό όλα επιτρέπονται κι όλα αφήνονται, αυτό το πλάσμα που παίζει το παιχνίδι με τη ζωή και τον θάνατο τρέχοντας από την μία τρύπα στην άλλη είναι η δύναμή μου για να ζω. Είναι το φυλαχτό μου.