Από πού κι ως πού Ημαθία;

Ημαθία κυρίες και κύριοι!

Μιλάμε για την κοιτίδα του βασιλείου της Μακεδονίας αφού εκεί βρισκόταν η αρχαία πρωτεύουσά της, οι Αιγές (από τη λέξη αἴξ που σημαίνει «κατσίκα») γνωστότερη σήμερα ως Βεργίνα…

Από πού κι ως πού Βεργίνα;

Βεργίνα ονόμασε ο μητροπολίτης Βεροίας την κωμόπολη που ιδρύθηκε το 1922 στη θέση που βρίσκονταν οι αρχαίες Αιγές από την συγχώνευση δύο κοντινών οικισμών (Κούτλες και Μπάρμπες). Το όνομα Βεργίνα φαίνεται να δόθηκε προς τιμήν μιας θρυλικής (και μάλλον φανταστικής) βασίλισσας των Παλαιολόγων.

Δεν θα πεθάνουμε κιόλας

Για τέσσερις Παρασκευές, μας κάνουν συντροφιά, σε ένα απολαυστικό stand-up comedy, δύο πολύ καλοί καλλιτέχνες που γράφουν και παίζουν το νέο τους εγχείρημα στο φιλόξενο Red Jasper Cabaret theatre. Η Μαίρη Λογοθέτη και ο Γιώργος Ριζόπουλος στο Δεν θα πεθάνουμε κιόλας.

Λευκό, εκτυφλωτικό φως

Χρήστου Ντικμπασάνη

Ακούγοντας κρυφά τον μυωπικό αστρονόμο,

έβλεπα το διάστημα ν' απλώνεται μπροστά μου

Ο απέραντος χώρος γύρω μου γέμιζε ασφυκτικά

από ουράνια πυρπολημένα σχήματα,

αλλόκοσμες μορφές, εξωπλανήτες, αστεροειδείς,

πύλες του χρόνου, σκουληκότρυπες

Γιώργος Σταυρακάκης: Τραγούδια που δεν βιάζονται

Μια φιλική συζήτηση για τη μουσική, την ποίηση, τον κόσμο όπως είναι και όπως θα θέλαμε να είναι

Με τον Γιώργο Σταυρακάκη δεν κάθεσαι ποτέ απέναντι. Κάθεσαι δίπλα. Η κουβέντα δεν έχει αρχή και τέλος, έχει παύσεις. Και αυτές οι παύσεις λένε συχνά περισσότερα απ' όσα χωρούν σε μια ερώτηση. Ο Γιώργος δεν είναι από τους ανθρώπους που «παρακολουθούν την εποχή». Την διασχίζουν. Την διασχίζουν με προσοχή, με ενσυναίσθηση και με μια επίμονη άρνηση να απλοποιήσουν τον κόσμο για να χωρέσει σε εύκολα σχήματα. Η μουσική του –όπως η ποίησή του και τα εικαστικά του– δεν προσφέρονται για γρήγορη κατανάλωση. Ζητούν χρόνο και ανταποδίδουν με βάθος.

Φίλοι, εδώ και χρόνια, αποφασίσαμε αυτή τη φορά να αφήσουμε την κουβέντα να απλωθεί. Να μιλήσουμε για όσα έγιναν, για όσα αλλάζουν, για τον κόσμο που πονάει, για τη νέα χρονιά και για τα τραγούδια που ίσως ήδη περιμένουν τη σειρά τους.

Θόρντον Ουάιλντερ

Ο Θόρντον Ουάιλντερ [Thornton Niven Wilder] γεννήθηκε το 1897 στην Αμερική. Η εργογραφία του, σημαντική και με τεράστια αποδοχή, περιλαμβάνει θεατρικά έργα και μυθιστορήματα. Κέρδισε τρία βραβεία Πούλιτζερ, δύο για τα θεατρικά έργα του Η μικρή μας πόλη και για το Με τα δόντια και για το μυθιστόρημά του Το μυστικό της γέφυρας. Την λογοτεχνική του πορεία την άρχισε συνεργαζόμενος με το περιοδικό που τύπωνε το πανεπιστήμιο. Επίσης, διασκεύασε και το ιψενικό έργο Κουκλόσπιτο που ανέβηκε στο Μπροντγουέι.

Ποιος σκότωσε τον πατέρα μου

Ποιος σκότωσε τον πατέρα μου, στο θέατρο Πλύφα, του Εντουάρ Λουί, σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη, με τον Γιώργο Κισσανδράκη και τον Διονύση Μακρή. Μια παραγωγή από την Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων.

Ένα αυτοβιογραφικό έργο που μιλάει για την οδυνηρή σχέση του συγγραφέα Λουί με τον ομοφυλόφιλο γιο του.

Yin Yang: Διαζύγιο μετ' εμποδίων

Πόσο δύσκολη είναι επιτέλους μια συμφωνημένη απόφαση διαζυγίου;

Αυτό συμβαίνει στην Μπέττη και στον Μίμη που ό,τι υπολογίζουν δεν θα πάει ακριβώς έτσι όπως το φαντάζονταν αλλά κάπως διαφορετικά.

Με δύο ληστές, που επιχειρούν να κλέψουν μια πολύτιμη εικόνα, λίγο αλμπάνηδες –η αλήθεια να λέγεται–, μια μυστηριώδη καλόγρια και ο επόμενος υποψήφιος σύζυγος και γίνεται ένα αλαλούμ που έχει απ' όλα: ανατροπές, ομηρίες και απρόσμενες καταστάσεις που είναι ικανές να δώσουν τελευταίες ευκαιρίες και ο νοών νοείτω.

Ο Γιάννης Μπερούκας και οι Ανθρακωρύχοι ψυχών

Πάντα, ξεκινώντας μια νέα ποιητική συλλογή, ξεκινά και ένα ταξίδι που κάποιες φορές δεν ξέρεις πού θα σε οδηγήσει. Η ποίηση υπάρχει, είναι παντού κι εσύ προσπαθείς με τον δικό σου τρόπο να την ανακαλύψεις και μέσα από την αλληγορία των λέξεων να απεικονίσεις κάποιες σκέψεις σου. Η θεματολογία προέρχεται από την πραγματικότητα που καθημερινά όλοι βιώνουμε, και μέσα απ' όλα αυτά τα μικρά, προσπαθώ να κοινωνικοποιήσω ένα θέμα με εικόνες με ενάργεια και καθαρότητα έκφρασης. Δεν ξέρω και ούτε θέλω να πω σε ποιο χώρο κινούνται τα περισσότερα από τα θέματά που επεξεργάζομαι. Ίσως σε μια διαλεκτική συζήτηση πιο πολύ με τον εαυτό μου και σε μια ονειρική σχέση με τον χρόνο και τους γύρω, δεν ξέρω. Τα θέματα όμως που αφορούν τον θάνατο, τη ζωή, τον έρωτα δεν μπορείς να τα προσπεράσεις, έρχονται ακάλεστα μέσα στα έργα μου και κάποιες φορές τα χρωματίζουν, με τον δικό τους τρόπο και έτσι όπως θέλουν αυτά.

Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν

Με τον αλληγορικό τίτλο Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν, την εξαιρετική νουβέλα του συγγραφέα Horace McCoy επέλεξαν να παρουσιάσουν ο Δημήτρης Καρατζιάς, που έχει αναλάβει την σκηνοθεσία και τη μετάφραση, μαζί με τον Μάνο Αντωνιάδη, που έχει αναλάβει τη μουσική και έχει συνθέσει τραγούδια και στίχους που συνοδεύουν την παράσταση, στο όμορφο θέατρο Εν Αθήναις που φιλοξενεί την παράσταση.

Ικέτιδες

Υπάρχουν δύο τραγωδίες με τον τίτλο Ικέτιδες. Η μία είναι του Αισχύλου και η άλλη του Ευριπίδη. Μεταξύ τους δεν έχουν κάποιο κοινό ως προς τη θεματολογία και την σύνθεσή τους. Η τραγωδία του Αισχύλου είναι η πρώτη από την χαμένη τριλογία του – η δεύτερη είναι οι Αιγύπτιοι και η τρίτη οι Δαναΐδες. Πολλοί έκαναν λόγο ότι είναι η πρώτη τραγωδία του Αισχύλου επειδή οι μελετητές βρήκαν τους στίχους πολύ πιο λιτούς από τις άλλες τραγωδίες του κι επειδή απουσιάζει η μεγαλοπρέπεια – κοινό γνώρισμα των αισχύλιων τραγωδιών. Αυτή όμως η άποψη καταρρίφθηκε. Το θέμα της είναι οι πενήντα κόρες του Δαναού που μαζί του φτάνουν στο Άργος, ικετεύοντας να μην παντρευτούν συγγενή τους. Είναι ίσως η πρώτη φορά, στην ιστορία του αρχαίου θεάτρου, που γίνεται λόγος για αιμομιξία.