Το σημειωματάριο

Ένα πανέξυπνο πνευματικό έργο επέλεξε ο Αντώνης Αντωνίου να ανεβάσει στο θέατρό του, έναν προσωπικό χώρο τέχνης και δημιουργίας που έφτιαξε με πολύ κόπο και αγάπη, κυρίως για να προσφέρει το ποιοτικό θέατρο, που πολλά χρόνια ο ίδιος υπηρετεί.

Το σημειωματάριο είναι μια νουβέλα του Ζαν Κλοντ Καριέρ που με το ιδιαίτερο στιλ του υμνεί τον έρωτα, τις δεύτερες ευκαιρίες, το ποτέ δεν είναι αργά.

Sarah Kinsley, Fleeting (Verve, 2026)

Μπορεί κάτι να είναι… τόσο υπερβολικά καλοφτιαγμένο;

Το 2021, η Sarah Kinsley γνώρισε ξαφνική αναγνωρισιμότητα όταν το κομμάτι The King έγινε viral. Ήταν μια απολύτως ταιριαστή «έκρηξη»: η τεχνική της αρτιότητα και η εμμονή της να χρησιμοποιεί όλη αυτή τη γνώση αποκλειστικά για να υπηρετεί το συναίσθημα και την ατμόσφαιρα, οδήγησαν σε κάτι πραγματικά ξεχωριστό και συνεχίζουν να το κάνουν. Τώρα, στο EP Fleeting, όλα είναι πιο γυαλισμένα από ποτέ. Αλλά μήπως αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα;

Η ήμερη και το εικόνισμα

Το θέατρο Αλεξάνδρεια φιλοξενεί τη θαυμάσια νουβέλα του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι Кроткая σε μια διασκευή της με τίτλο Η ήμερη και το εικόνισμα, σε διασκευή και σκηνοθεσία της έμπειρης Μαρίας Φραγκή και με τέσσερις πολύ καλούς ηθοποιούς να ερμηνεύουν τους τέσσερις χαρακτήρες της παράστασης: Βασίλης Βλάχος, Έφη Κεραμίδα, Αιμιλιανή Σταυριανίδου και Τερέζα Καζιτόρη, σε μια υπόθεση που εξελίσσεται σε εποχή της πατριαρχικής οικογένειας εκεί όπου ένας ενεχυροδανειστής επιλέγει να παντρευτεί μια πολύ μικρότερή του κοπέλα, μόλις 16 χρονών, με τη λογική να την διαμορφώσει όπως επιθυμεί.

Τα κορίτσια δεν πρέπει να παίζουν ποδόσφαιρο

Τα κορίτσια δεν πρέπει να παίζουν ποδόσφαιρο της Μάρτα Μπουτσάκα, σε σκηνοθεσία από τον Αποστόλη Ψαρρού, στο θέατρο Μικρός Κεραμεικός. Παίζουν: Ευγενία Παναγοπούλου, Αποστόλης Ψαρρός, Ιωάννα Ανεμογιάννη.

Μια παράσταση αφιερωμένη σε όσα θα έπρεπε να ειπωθούν και δεν ειπώθηκαν ποτέ.

Τρεις άνθρωποι στο ίδιο αυτοκίνητο. Ένα τροχαίο ατύχημα με αποτέλεσμα να βρεθούν όλοι στα επείγοντα του νοσοκομείου. Οι συγγενείς τους έντρομοι προσπαθούν να καταλάβουν γιατί αυτοί, οι φαινομενικά άγνωστοι μεταξύ τους, βρέθηκαν μαζί στο αμάξι πηγαίνοντας προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Ό,τι πάρεις 100

Ο αγαπημένος, στους περισσότερους, Μάρκος Σεφερλης επέλεξε μια γαλλική κομεντί, συγκεκριμένα του συγγραφέα Hadrien Raccah, να τη διαμορφώσει όπως μόνο αυτός μπορεί, στο θέατρο Περοκέ. Ακόμα μία γαλλική κωμωδία, το Ό,τι πάρεις 100, μαζί με την Έλενα Τσακάλια και τον Θοδωρή Ρωμανίδη, όπου δεν είχα καμία αμφιβολία ότι και πάλι θα είναι καταπληκτικός.

Ο Μάρκος δεν σταματά να εκπλήσσει με την απίστευτη ενεργητικότητά του και τις εμπνευσμένες διασκευές. Άλλωστε, δεν αφήνει ποτέ τίποτα στην τύχη, αναλαμβάνοντας εκτός από την ερμηνεία και την παραγωγή, την σκηνοθεσία, την επιμέλεια των σκηνικών και τη μουσική.

1984

1984, του George Orwell, στο θέατρο Δίπυλον.

Σκηνοθεσία και ερμηνεία –ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ– από τον Γιώργο Παπαγεωργίου.

Ο Ουίνστον Σμιθ παλεύει να επιβιώσει σε έναν δυστοπικό κόσμο, μέσα στη ζοφερή πραγματικότητα που του προκαλεί τρόμο, απόγνωση, θλίψη, απαισιοδοξία.

Γίνεται απάνθρωπος, ένα τέρας, ζει έναν εφιάλτη. Επιδίδεται σε ένα tour de force (γύρο δύναμης, άθλος, που απαιτεί μεγάλη δεξιοτεχνία και εξυπνάδα).

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

Τα σώματα είναι τα σοφά παιδιά της ζωής - Οι φίλοι μου ήταν απλά γνωστοί

Σε βρίσκω στην αόρατη διάσταση των γεγονότων - οι συγγενείς κατά το πλείστον σμάρι σφίγγες

Που υφάνθηκαν μέσα από την ερωτική μας διάδραση - οι γνωστοί φέρονταν στα δύσκολα ως άγνωστοι

Φέρεσαι σαν φωνή της απόσταξης του ασυνείδητου - και με τους ξένους έβγαλα άκρη.

στα κελεύσματα της σωματικής ακτινοβολίας - σίγουρα η δεύτερη μάμα μου και ο Κεν μοναδικός φίλος

Έρχεσαι απ' τα σκοτάδια μου ως ταχυδρόμος - μου στάθηκαν στα πιο δύσκολά μου φάροι

του ασύλληπτου ώστε να δώσεις τον κατάλληλο χρωματισμό - κυρίως στις στέρες της μοναξιάς

Απέλπιδα πρόσκληση

Χρήστου Ντικμπασάνη

Αλλόκοσμε, δεν έχει πολλά να δεις και να νιώσεις εδώ

στον πλανήτη των φρούδων υποσχέσεων

Μόνο ανοιχτά στόματα από όνειρα πεινασμένα

Μόνο καπνούς από καιγόμενα ορυκτά

και οσμές πόθων βέβηλων

Μόνο απότομες εναλλαγές του καιρού

Το μεγάλο μας τσίρκο

Το μεγάλο μας τσίρκο, στο θέατρο Ελληνικός Κόσμος, του Ιάκωβου Καμπανέλλη, σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια, στίχους και μουσική Σταύρου Ξαρχάκου.

Ένας πολυμελής θίασος που αποτελείται από τους Ελεωνόρα Ζουγανέλη, Γιάννη Ζουγανέλη, Δημήτρη Γκοτσόπουλο, Κώστα Καζάκα, Άννα Μονογιού, Δημήτρη Καπετανάκο, Δημήτρη Γαλάνη, Μανώλη Γεραπετρίτη, Ευθύμη Γεωργόπουλο, Παναγιώτη Καρμάτη, Μιχάλη Καζάκα, Άννα Μαρία Κατσουλάκη, Μάρκο Ξύδη, Βασίλη Παπαδημητρίου, Βασίλη Λέμπερο, Τόνια Ρόκκα, Μαριάννα Τουντασάκη, Γιώργο Τσούρμα, Γιώργο Τσουρουνάκη, Ιάσονα Χρόνη, Παντελή Ψακίδη. Τραγουδάει ο Κώστας Τριανταφυλλίδης.

Όλη η ιστορία της Ελλάδας σε μια υπερπαραγωγή, με πλούσια σκηνικά και κοστούμια, μουσική, τραγούδι.

Η συμβολή των εθνικών επετείων στην Ελλάδα

Οι σύγχρονες παιδαγωγικές θεωρίες, σκοπεύοντας στην ανάπτυξη των γνωστικών, συναισθηματικών και ψυχοκινητικών δεξιοτήτων όλων των παιδιών, προτείνουν τα προγράμματα σπουδών να επιτρέπουν την αυτενέργεια του εκπαιδευτικού να οργανώσει τη διδασκαλία του ανάλογα με τις ανάγκες τους.

Αναπόσπαστο κομμάτι της σχολικής ζωής μέχρι και σήμερα αποτελεί ο εορτασμός των εθνικών επετείων. Στα σχολεία, τόσο της Πρωτοβάθμιας όσο και Δευτεροβάθμιας, γιορτάζονται με κάθε επισημότητα οι εθνικές επέτειοι, οι οποίες απεικονίζουν το «εθνικό όραμα» και την «εθνική εικόνα», που έχει η συγκεκριμένη κοινότητα για τον εαυτό της. Μέσω των εκδηλώσεων αυτών, οι οποίες αποτελούν το προσφορότερο μέσο εξύψωσης του έθνους, νομιμοποιείται η εκάστοτε εξουσία και ο θεσμικός μηχανισμός του έθνους-κράτους και ιδιαίτερα τονίζεται το μεγαλείο του.