Χαρίτα Μήνη: Η «Συντρόφισσα του ονείρου» είναι η πρώτη μου ποιητική συλλογή. Πριν μερικά χρόνια κάποιοι άνθρωποι των γραμμάτων δημιουργήσαμε την ομάδα «Απόδραση στον λόγο και την τέχνη». Η επαφή μου με σύγχρονους ποιητές και ποιήτριες μου έδωσε το κίνητρο να ασχοληθώ πιο συστηματικά με αυτό το λογοτεχνικό είδος. Παλιότερα ήμουν αφοσιωμένη στην έρευνα και τη συγγραφή άρθρων, μελετών και δοκιμίων. Ωστόσο, κάποια στιγμή ένιωσα ότι μέσα από την ποίηση θα μπορούσα να επικοινωνήσω σκέψεις και βιώματα που δύσκολα θα περιγράφονταν με τον πεζό λόγο. Στο ποίημα «Τέχνη τίκτουσα» αναφέρω τα εξής: «Της δημιουργίας τους κρουνούς ανοίγω / ξεχύνονται τα όνειρα κι οι στίχοι. / Αλλοτινών καιρών επαναστάσεις / μ' οράματα καινούριου κόσμου σμίγουν. / …σε μελωδίες αλλόκοσμες δοσμένη / μεταμορφώνομαι σε τέχνη που γεννάει / τη λύτρωση ενός κόσμου λαβωμένου.». Για μένα η ποίηση αποτελεί μια ενασχόληση λυτρωτική, που απελευθερώνει τις πιο μύχιες πτυχές μου.
Μήπως έχω αλλεργία στη γρουσουζιά;
Αγαπημένοι μου φίλοι,
Όταν είδα σε διαφήμιση το βιβλίο της Βίκυς Σγουρέλλη, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος της παρουσίασης, ξαφνιάστηκα μα και απόρησα. Ένα όμορφο κοριτσάκι κυριαρχούσε στο εξώφυλλο του βιβλίου και λογικά ήταν εκείνο το οποίο απορούσε.
Λέτε η γρουσουζιά να είναι αλλεργία; Λέτε να μπορούμε να «νοσήσουμε» από γρουσουζιά; σκέφτηκα, μα δεν έχασα άλλο χρόνο. Διάβασα το κείμενο στο οπισθόφυλλο, πήρα λίγες πληροφορίες και ήμουν έτοιμη να κάνω μια θεαματική βουτιά στο κείμενό του!
Ο πειρασμός
Παίζουν: Δήμητρα Χατούπη, Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, Κατερίνα Λυπηρίδου, Χρήστος Μαλάκης, Άγγελος Μπούρας, Σπύρος Τσεκούρας.
Το εγχειρίδιο της τέλειας οικοδέσποινας, σωστής νοικοκυράς, καλής συζύγου... Ένα τρίπτυχο που η κάθε γυναίκα η οποία σεβόταν τον εαυτό της έπρεπε να τηρεί ευλαβικά για να θεωρείται άξια του τίτλου της την εποχή του '50.
Η αγάπη στον δρόμο του μεταξιού
Για τέσσερις μόνο παραστάσεις στη σκηνή του Christmas theater.
Χωρίς λόγια, μόνο με χορό, μουσική, κίνηση, εικόνα... το dance drama των Κινέζων καλλιτεχνών, ζωντανεύει με ένα καλλιτεχνικό επιτελείο 80 ατόμων, με εντυπωσιακές χορογραφίες, κοστούμια, όλα εμπνευσμένα από τον αρχαίο δρόμο του μεταξιού.
Το υπόγειο
Το υπόγειο, του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, στο θέατρο Βαφείο - Λάκης Καραλής, σε σκηνοθεσία Στέργιου Ιωάννου με τον ίδιο στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Μαζί του η Βασιλίνα Κατερίνη ως Λίζα.
Ο μοναχικός άνθρωπος του Ντοστογιέφσκι, που ζει απομονωμένος στο υπόγειο, εγκλωβισμένος στη συνείδησή του.
Παλεύει με τις μνήμες του, με τον κακότροπο εαυτό του. Αδυνατεί να ζήσει μια φυσιολογική ζωή. Μόνη του συντροφιά οι αναμνήσεις του.
Ο Αλέξανδρος Ματθαίου και οι Ιστορίες της Αίγινας
Οι Ιστορίες της Αίγινας εξερευνούν το θέμα της ζωής μετά από μεγάλους έρωτες που δεν είχαν καλό τέλος. Το βιβλίο ξεκινά με τον μύθο του Δία, ο οποίος απαγάγει τη νύμφη Αίγινα, την αποπλανεί για μερικούς μήνες και στη συνέχεια την εγκαταλείπει στο νησί που παίρνει το όνομά της. Εγκαταλειμμένη αλλά ακόμη ερωτευμένη, η Αίγινα καταριέται τον Δία «κι εκείνος να γνωρίσει την αληθινή αγάπη και ύστερα να τη χάσει».
Η κατάρα της ποτίζει το χώμα του νησιού.
Οι γέφυρες του χρόνου
Υπάρχουν κάποια βιβλία που γράφονται με μελάνι. Άλλα πάλι, γράφονται με ψυχή. Οι γέφυρες του χρόνου ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία. Η Μάριαν Κέρλεϊ δημιούργησε ένα εφηβικό μυθιστόρημα φαντασίας που αγγίζει την καρδιά του αναγνώστη μέχρι το μεδούλι.
Η Κέιτ είναι μια μαθήτρια που ζει σε ένα χωριό της Αγγλίας. Ο Τζάροντ είναι καινούργιος, τόσο στο χωριό όσο και στο σχολείο. Εκείνη είναι μάγισσα και όλοι τη φοβούνται. Εκείνος δεν ξέρει ποιος είναι, αλλά σύντομα γίνεται μέλος της κλίκας των δημοφιλών. Ανάμεσά τους υπάρχει μια αλλόκοτη έλξη, η οποία θα τους φέρει κοντά. Από εκεί και έπειτα, ένα γαϊτανάκι μυστήριων καταστάσεων θα τους βγάλει από την εφηβική καθημερινότητα με έναν τρόπο που θα τους αλλάξει για πάντα. Ένα οικογενειακό μυστικό, ένα ταξίδι στον χρόνο και ένας έρωτας που μοιάζει απαράμιλλος αλλά απαγορευμένος...
Ξαναγεννιέμαι
Ευαγγελίας Αλιβιζάτου
Όσο κι αν σε απομακρύνουμε, όσο κι αν σε απωθούμε, εσύ πάντα πανέτοιμη να σπάσεις τα στεγανά μας, και να περάσεις στην επίθεση.
Κι όλο πλησιάζεις και όλο τρέχουμε αλάργα.
Αλλάζεις τα χρώματα της ψυχής μας κάνοντάς τα μαύρα, ρουφιάνα προδοσία.
Και όπως ραγίζει το γυαλί δεν θα κολλήσει ποτέ ξανά.
Κι όσους εμπιστεύτηκε η ψυχούλα μας, δεν αρκούνται στα τραύματα που άφησαν.
Ο πειρασμός
Ένα από τα κλασικότερα έργα, του Γρηγόριου Ξενόπουλου, Ο πειρασμός, παρακολούθησα στο θέατρο Τζένη Καρέζη, έναν όμορφο και φιλόξενο χώρο που δημιουργήθηκε από αγάπη για την τέχνη του θεάτρου στο κέντρο της πρωτεύουσας.
Η σκηνοθέτης Μαριάννα Κάλμπαρη επιλέγει τον χρόνο 1950 κι εκεί στήνει το σκηνικό όπου διαδραματίζονται οι διάσπαρτες ιστορίες του Πειρασμού που δεν είναι άλλος από μια όμορφη υπηρετριούλα, την Καλλιόπη, που αναστατώνει με τη φινέτσα της και την πονηριά της όλα τα αρσενικά της αριστοκρατικής οικογένειας Γεωργιάδη.



.png)





![Έργο τέχνης της Barbara Kroll [Frau mit limonade (Γυναίκα με λεμονάδα)] Έργο τέχνης από την Barbara Kroll [Frau mit limonade (Γυναίκα με λεμονάδα)]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPJKvxHuoNKm-1j0DDY9KRuSaIl3wvmpNx9yq0ggZ6C3nzy5CUkgtw3D5vbcEVDYGtbLBBR7SdR6yySeRwjlgtbAnof-gwNBVsmxhnNt25NAzVCdEdMHiG6sUZKgHkqh4CgdT3LvabF4B1WidcvywuqNo-ASf9vEu1HvqBURHVuy-rp_4TEgo3snurGAYC/w320-h320/1.png)


