Ηρακλής μαινόμενος

Ένα πολύ ιδιαίτερο έργο που με έκανε να ταξιδέψω περίπου 100 χιλιόμετρα για να το παρακολουθήσω και δεν το μετάνιωσα ούτε μια στιγμή είναι το Ηρακλής μαινόμενος, μία δημιουργία του συνθέτη Δημήτρη Μαραμή που παντρεύει το κλασικό έργο του Ευριπίδη καθώς και την τραγωδία Hercules Furens του Σενέκα σε μια rock opera κάνοντας μια ξεχωριστή εκτέλεση του κλασικού με μοντέρνους ρυθμούς που διατηρούν τον τελετουργικό χαρακτήρα του έργου αλλά η μουσική τού δίνει μια νέα πνοή διαμορφώνοντας ένα έργο που αγγίζει και το πιο νεανικό κοινό.

Δανεική αιωνιότητα

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Φταίει που φοβάμαι και

αρνούμαι να αποδεχθώ την απώλεια.

Φταίει που μαθαίνει

κανείς να ζει με αυτήν.

Δεύτερη φωνή II: Δηλήδονες

9

Σκουλήκι σέρνεται,

την πεταλούδα του με ροκανίδια,

διαβρωμένου απ' τα τρωκτικά

της πλήξης σώματος,

ταΐζει

μέσα στην μούχλα την

φτερουγίζει,

με καραμελωμένη αίσθηση

τα φτερά της ποτίζει

και με διαίσθηση ανυπάκουη

μπρος σε ιπποπόταμους καπνισμένους

Καλά! Ευχαριστώ! και Μαρία Τ.: Μια ιστορία ζωής

Το 4ο Be-Hive Theatre Festival 2026 στο θέατρο Δρόμος είναι μια ευχάριστη αρχή εν όψει υποχρεώσεων για την νέα θεατρική περίοδο που διανύουμε.

Δύο παραστάσεις την ίδια μέρα, μικρές σε διάρκεια αλλά ιδιαιτέρως περιεκτικές στο νόημα που θέλουν να αποδώσουν.

Η νύχτα είναι επίσης ένας ήλιος

Μα ποιος είναι αυτός ο Έλληνας με το εξωτικό όνομα; Αυτή ήταν η πρώτη σκέψη που έκανα όταν ήρθε στα χέρια μου η ποιητική συλλογή του Ίντρι Ντραγκόι Η νύχτα είναι επίσης ένας ήλιος, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν. Δεν αναφέρει την ηλικία του όμως στη φωτογραφία δείχνει πολύ νέος κι εξάλλου αυτό είναι το πρώτο βιβλίο που εκδίδει, οπότε θεωρώ ότι θα διαβάσω κάτι από «νέο αίμα» που πάντα ασκεί μια γοητεία πάνω μου ενώ κρατάω σε μια γωνιά του μυαλού ότι κάθε τρόπος έκφρασης προχωρά από τους νέους.

Πράγματι, πρόκειται για αντισυμβατικό δημιουργό, μην πω αναρχικό. Ένας τύπος που δρα έξω από το κουτί, απελευθερωμένος από κάθε μέτρο, σχήμα, είδος, νόρμα... άρα ένας απολύτως ελεύθερος ποιητής που λατρεύει τους μοντέρνους, παλαβούς στίχους οι οποίοι, ειδικά για την περίπτωσή του, θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως ασύστοιχοι [δικός μου ο όρος].

Γιάννης Πανταζής: Μια πολιτιστική Οδύσσεια

Ο Γιάννης Πανταζής πιστεύει πως ο προορισμός του ανθρώπου και η κατάκτηση της ευδαιμονίας συνίσταται σε δυο πράγματα: πρώτον να ταξιδέψει και δεύτερον να βρει ένα μέρος που να θέλει να ζει.

Δεν χρησιμοποίησα τυχαία τη λέξη «ευδαιμονία». Ο Γιάννης έχει πάθος με τη γλώσσα, τη μυθολογία και τη μουσική της Ελλάδας και τους συμβολισμούς που πηγάζουν και βλασταίνουν μέσα από όλα αυτά. Από παιδάκι ιχνηλατεί στο άπειρο σύμπαν του ελληνικού μύθου, ακολουθώντας τον ήρωά του, τον Οδυσσέα, ταξιδεύοντας το δικό του υπαρξιακό, συναισθηματικό και μουσικό ταξίδι προς τον προσωπικό του μύθο.

Κυρίες, κύριοι, ο Γιάννης Πανταζής: οργανοποιός και οργανοπαίκτης μουσικών οργάνων, συνθέτης ήχων αρχέγονων που μιλάνε στην ψυχή, αναζητητής του μύθου και της α-λήθειας του, ταξιδευτής που ακολουθεί την «οδό της ουσίας» –όπως λέει ο ίδιος όταν αναφέρεται στον Οδυσσέα– είναι ο άνθρωπος, που μέσα από τις πολυποίκιλες δράσεις του, έχει πετύχει κάτι πολύ σπάνιο για τους πολλούς: να ζει ευ-δαίμων.

Ο γλάρος

Ο γλάρος του Τσέχωφ, στο θέατρο Θησείον, σε μετάφραση Ξένιας Καλογεροπούλου. Τη σκηνοθεσία υπογράφει η Ζωή Ξανθοπούλου. Παίζουν: Δέσποινα Κούρτη, Γιώργος Παπαπαύλου, Βασίλης Ζαφειρόπουλος. Μουσικός επί σκηνής: Τάσος Μισυρλής.

Οι ήρωες του Τσέχωφ σε μια παράσταση γεμάτη χιούμορ, τραγικότητα, υπαρξιακά ζητήματα.

Κώστας Καρυωτάκης

Ο Κώστας Καρυωτάκης υπήρξε από τους σπουδαιότερους, σημαντικότερους Έλληνες ποιητές και πεζογράφους. Επίσης, θεωρείται ο κυριότερος εκφραστής της σύγχρονης ελληνικής ποίησης.

Γεννήθηκε το 1896 στην Τρίπολη.

Την παιδική του ηλικία την έζησε στο Αργοστόλι, την Καλαμάτα, την Πάτρα, τη Λευκάδα και την Αθήνα κατά την χρονική περίοδο 1909-1911.

Το 1913 έμεινε στα Χανιά επειδή έκανε συχνά μεταθέσεις ο πατέρας του.

Την ίδια χρονιά τελείωσε από το 1ο Γυμνάσιο Χανίων.

Η στήλη του λόγου

Πλάσματα λατρείας

Ο παγκόσμιος κύκλος των ιερών ζώων

Η κατανόηση της ζωολατρίας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα

Μέρος 12ο [συνέχεια από το προηγούμενο]

Οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι αυτή η τάξη είναι δημιούργημα των θεών και ότι τα πάντα έχουν τη θέση τους σε μία ιστορία. Ο φαραώ δεν είναι μόνο ο βασιλιάς τους, αλλά είναι και ο σύνδεσμός τους με τον θεϊκό κόσμο. Εξευμενίζει τους θεούς με προσευχές και τελετές για να διατηρεί την ισορροπία του υδάτινου κόσμου τους. Ο φαραώ είναι απεσταλμένος του ισχυρότερου θεού, του Ρα, του θεού ήλιου. Σύμφωνα με την αιγυπτιακή μυθολογία, ο θεός Ρα ήταν ο δημιουργός των θεών, των ανθρώπων και ολόκληρου του κόσμου. Έμβλημά του ήταν ο ήλιος, το σύμβολο της ζωής, του φωτός και της γονιμότητας.

«Το ζητούμενο είναι να βρείτε τη δική σας φωνή», Λεωνίδας Θεοδωρίδης

Η ευχή μου είναι να μη χάσουμε την ικανότητά μας να εκπλήσσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Να έχουμε την υγεία και τη διαύγεια να συνεχίσουμε να δημιουργούμε με την καρδιά μας, κόντρα στην «ευκολία» και την ομοιομορφία των καιρών. Να βρίσκουμε πάντα τη δύναμη να ξεκινάμε κάτι νέο.

Ο Λεωνίδας Θεοδωρίδης και με το επίσημο label Leo ● Theo είναι Έλληνας ομογενής της Γερμανίας, με καταγωγή από τη Θεσπρωτία, που γεννήθηκε το 1980 στο Göppingen. Με σπουδές στη νοσηλευτική, πάντα ανήσυχος και πολυπράγμων, έχει ασχοληθεί με το θέατρο, την τηλεόραση, το σχέδιο, τη συγγραφή, την όπερα, με μικρές κινηματογραφικές παραγωγές και περιοδικά, έχοντας στρέψει πλέον την προσοχή και το ενδιαφέρον του ως καλλιτέχνης στο textile art.

Με τον Λεωνίδα γνωριστήκαμε πριν 25 χρόνια, στα φοιτητικά μας χρόνια στα Γιάννενα, και αμέσως μας συνέδεσε η αγάπη μας για την τέχνη. O ίδιος περιγράφει τη συνάντησή μας ως «τρακάρισμα»· προσωπικά θα την χαρακτήριζα ως μία ευτυχή αναλαμπή στο σκοτάδι του χρόνου, που μένει στη μνήμη και στην προσωπική μας ιστορία ως σελιδοδείκτης και σημείο αναφοράς. Αυτή η διασταύρωση έγινε αφορμή να γεννηθούν πολλά όμορφα πράγματα στη συνέχεια, μέσα από κοχλάζουσες συχνά καταστάσεις, μετά από ατελείωτο brainstorming, πειραματισμούς-παιχνίδια, παρορμητικές αποφάσεις ή και ό,τι φαινόταν ως πρόσκαιρη λύση ανάγκης, που κατέληξαν σε ταινίες μικρού μήκους, σε περιοδικά (CityMag-online magazine και Τρελή piñata), στην τηλεοπτική εκπομπή Blue Box στο ΗΡΤ (2001-2002) κ.ά.