Μαρίας Μαλταμπέ ΑΝΤΙστροφή

Η ποίηση, όταν λειτουργεί ουσιαστικά, δεν αρκείται στο να περιγράψει τον κόσμο, αλλά επιχειρεί να τον μετακινήσει. Να μεταβάλει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τις εμπειρίες, τις απώλειες, ακόμα και τις πιο καθημερινές χειρονομίες. Σε αυτήν ακριβώς τη μετατόπιση στηρίζεται η ποιητική συλλογή ΑΝΤΙστροφή της Μαρίας Μαλταμπέ. Το βιβλίο οικοδομεί ένα ποιητικό πεδίο όπου η πραγματικότητα δεν παρουσιάζεται σταθερή, αλλά υπόκειται σε διαρκείς αναθεωρήσεις. Η ματιά αλλάζει γωνία και το οικείο αποκαλύπτει απροσδόκητες όψεις.

Σπονδές

Γιώργου Αλεξανδρή

Γλίστρησε το χέρι της στα μαλλιά του,

του πέρασε στη χούφτα ένα κλωνί βασιλικό

και τον έβγαλε με την ευχή στο δρόμο,

μάτι κακό να μην τον δει,

λόγος πικρός μην ακουστεί

και να 'χει καλογραμμένο ριζικό.

Δεν είχε τίποτε άλλο η μάνα να του πει,

τίποτε να του δώσει.

Είχε αδειάσει την ψυχή, όλα του τα 'χε δώσει.

Η Βαλέρια Κάλφα και η Νορβηγική Μαγική ΚοινότητΑ

Πώς σας ήρθε η ιδέα;

Βαλέρια Κάλφα: Εντυπωσιάζομαι ακόμα και σήμερα για το πώς ξεκίνησε αυτή η τριλογία. Παρακολουθούσα, πριν μερικά χρόνια, σεμινάρια δημιουργικής γραφής. Σε ένα μάθημα, λοιπόν, η καθηγήτρια μάς έδωσε για άσκηση μια απλή εικόνα: «Ένας άνδρας κρατάει από το χέρι ένα κοριτσάκι, 6-8 χρονών, και πλησιάζουν την πόρτα ενός σπιτιού. Χτυπάει. Την πόρτα ανοίγει μια γυναίκα», και μας ζήτησε να γράψουμε την σκηνή. Αποφάσισα εξαρχής, ο άνδρας αυτός να είναι κοινωνικός λειτουργός και το κοριτσάκι ορφανό, που πάει να συναντήσει τη νέα του κηδεμόνα. Μου φάνηκε λίγο. Ήθελα να περιπλέξω τα πράγματα και έτσι γεννήθηκε η ιδέα της μαγικής κοινότητας. Οι δυο τρεις σελίδες που έγραψα άρεσαν στην καθηγήτρια και με παρότρυνε να το συνεχίσω σε μερικά κεφάλαια ακόμα. Και έτσι, φτάσαμε σήμερα στην τριλογία της ΝΟρβηγικής Μαγικής ΚοινότητΑς.

Από πού κι ως πού Ίλιον, Αχαρνές, Πάρκο Τρίτση;

Η σημερινή μας περιπλάνηση λαμβάνει μέρος στην Δυτική Αττική.

Φτιάξτε καφέ και ελάτε να μάθουμε μερικά πραγματάκια.

Από πού κι ως πού Αχαρνές;

Οι Αχαρνές είναι από τους μεγαλύτερους σε έκταση δήμους της Αττικής αφού περιλαμβάνει τους Θρακομακεδόνες, το Τατόι, την Βαρυμπόμπη, το Ολυμπιακό χωριό αλλά και μεγάλο μέρος της Πάρνηθας.

Όσο για τους κάτοικους;

Ο Αριστοφάνης στο τρίτο του έργο κάνει λόγο για «24 γέρους, ξώμαχους και καρβουνιάρηδες Αχαρνείς» που παρακολουθούν ενεργά τα γεγονότα του Πελοποννησιακού Πολέμου.

Παράξενα πουλιά

Χρήστου Ντικμπασάνη

Τα πληγωμένα πουλιά του πλανήτη μου

μεθυσμένα απ' την αγρυπνία των πυροβολισμών

Τα μαραμένα δέντρα πυρπολημένα

απ' τον άνεμο της αδιαφορίας

Τα ποτάμια στεγνωμένα

απ' την υψηλή θερμοκρασία

Ο Δημήτρης Αθανίτης και το Ακρόπολη Στάλινγκραντ

Όταν ο άνθρωπος επιμένει μέσα στην καταστροφή!

Μετά τη σημαντική πορεία της Λαίδης Μάκβεθ, ο Δημήτρης Αθανίτης επιστρέφει στο θέατρο με ένα νέο έργο που αντλεί από ένα από τα πιο καθοριστικά γεγονότα του 20ού αιώνα.

Το Ακρόπολη Στάλινγκραντ δεν προσεγγίζει την Ιστορία ως αναπαράσταση, αλλά ως πεδίο ανθρώπινης εμπειρίας. Μέσα από δύο πρόσωπα σε αντίπαλα στρατόπεδα, το έργο εστιάζει στη φθορά, την αντοχή και την ανάγκη επικοινωνίας σε ακραίες συνθήκες. Δεν στέκεται στο γεγονός, αλλά σε αυτό που αφήνει πίσω του: στην ψυχολογία, στην εξάντληση, στην ανάγκη να κρατηθεί κανείς ζωντανός – όχι μόνο σωματικά.

Το μεγάλο φαγοπότι

Το μεγάλο φαγοπότι στο θέατρο Συγγρού 33, σε κείμενο Tom Blokdijk (βασισμένο στην ταινία La Grande Buffe του Marco Ferreri), σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Βασιλακόπουλου. Παίζουν: Ιφιγένεια Βαρελά, Θανάσης Δήμου, Χάρης Χαραλάμπους-Καζέπης, Δημοσθένης Παπαδόπουλος, Γκαλ Ρομπίσα, Εύη Σαουλίδου.

Ένα φαγοπότι που ξεκινάει σαν παιχνίδι μέσα σε μια βίλα, με τους παρευρισκόμενους να ξεφεύγουν από τα όρια, ηθικά, συναισθηματικά... Φαγητό, σεξ, όργια χωρίς τέλος, με μοναδικό σκοπό την εκμηδένιση των προσωπικοτήτων τους. Σαν άγρια ζώα τρώνε τις σάρκες τους μηδενίζοντας την ανθρώπινη οντότητα θέλοντας να δώσουν νόημα στη ζωή, έχοντας ανάγκη για επαφή, κάνοντας την υπέρβαση με το να συμμετάσχουν σε αυτό το challenge.

Ο Νίκος Τσαλίκης και Η Λυδία λίθος της ψυχής

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;

Νίκος Τσαλίκης: Μια επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο των Φιλίππων, ένας φιλικός δεσμός στην πόλη της Καβάλας και μία ληστεία στο κατάστημα της Εθνικής Τράπεζας των Κρηνίδων που παραλίγο να χάσει τη ζωή του ένας συνάδελφός μου (εργάστηκα 30 έτη στην ΕΤΕ).

Πώς βιώνετε την εμπειρία της ανάγνωσης των έργων σας μετά από ένα χρονικό διάστημα, όταν αυτά έχουν τυπωθεί σε ένα βιβλίο και έχει περάσει καιρός από τη δημιουργία τους; Εξακολουθείτε να συμφωνείτε και να έχετε τον ίδιο ενθουσιασμό;

Δεινή απόφαση

Ευαγγελίας Αλιβιζάτου

Οδηγώ τον εαυτό μου κατευθείαν στην κόλαση.

Είναι δεινή απόφαση της κατάντιας μου.

Την επιλέγω για να ξεπλύνω

κάθε λογής βρωμιές

από τα μυαλά τα δικά σας.

Πονεμένες ψυχές όσων αναγκάζονται

να προβούν στην πράξη αυτή.

Ο Βασίλης Τραϊφόρος και Το ροκέ της λύτρωσης

Τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο;

Βασίλης Τραϊφόρος: Πολλά γεγονότα των νεανικών μου χρόνων που με σημάδεψαν ισόβια και πλέον έχουν γίνει εμπειρίες ζωής και που ο χρόνος δεν μου επέτρεψε να λυτρωθώ από αυτά... Γι' αυτό και ο τίτλος παραπέμπει στο πώς μια κίνηση ροκέ λύτρωσε, με έναν ιδιόμορφο και ξεχωριστό τρόπο, δύο διαφορετικούς ανθρώπους. Τους ήρωες της ιστορίας μας.