Η Άννα Ξανθοπούλου και το Διέσχισα την πόλη

Γεννήθηκα δυτικά, στη Θεσσαλονίκη των χωματόδρομων, του σάμαλι σε χαρτάκι, με το αμύγδαλο στη μέση. Του πιάτου με το καλό φαΐ που αντάλλασσαν οι γειτόνισσες μεταξύ τους. Του ταψιού της Κυριακής φερμένου από τον φούρνο και λεηλατημένου κατά το ήμισυ από παιδιά λιανά, παρατημένα στην τύχη τους –που ήταν οι δρόμοι–, παιδιά που τα λαμπερά τους μάτια έσβηναν για λίγο το χειμώνα στη διαδρομή από το σπίτι στο σχολείο και αντίστροφα.

Τάκης Εμμανουήλ

Ο Τάκης (Παναγιώτης) Εμμανουήλ γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1933 και σπούδασε στην δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών έχοντας δάσκαλο τον εμβληματικό Έλληνα σκηνοθέτη Δημήτρη Ροντήρη.

Πραγματοποίησε την πρώτη του θεατρική εμφάνιση το 1960 δίπλα στην αξέχαστη ηθοποιό Μαλαίνα Ανουσάκη. Ερμήνευσε τον Γελαδάρη στην ευριπίδεια τραγωδία Ιφιγένεια εν Ταύροις. Εν συνεχεία συνεργάστηκε με τον Αλέξη Δαμιανό και το θέατρο Πορεία στα έργο Κόκκινα φανάρια του Αλ. Γαλανού (όπου υποδύθηκε τον ρόλο του Πέτρου). Θα πραγματοποιήσει ακόμα λίγες αλλά αξιόλογες συνεργασίες στο θέατρο ενώ αργότερα θα λάμψει στον κινηματογράφο όπου θα τον υπηρετήσει με αγάπη και επαγγελματισμό. Από τις ελάχιστες λοιπόν σκηνικές του εμφανίσεις θα είναι και αυτή με την κορυφαία Ελληνίδα τραγωδό Άννα Συνοδινού, που είχε ιδρύσει την Ελληνική Σκηνή, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του κορυφαίου στην τραγωδία του Σοφοκλή Αντιγόνη.

Ένας ακάλυπτος απόσταση: Ένα πολύ νόστιμο παραμύθι

Πρόκειται για ένα πολύ νόστιμο παραμύθι (όπως γράφει και στο εξώφυλλο).

Το συγκεκριμένο βιβλίο έχει έξυπνη γραφή και μεγάλες δόσεις χιούμορ, πράγμα που το κάνουν ακόμα πιο ενδιαφέρον.

Το party της ζωής μου

Το party της ζωής μου, στο θέατρο Διάνα, σε σκηνοθεσία Ανέστη Αζά, κείμενο Ελένης Ράντου, με την ίδια στη σκηνή σε ένα ρεσιτάλ ερμηνείας. Παρέα της η Μιρέλλα Πάχου και ο Αλέξανδρος Ιακώβου.

Αν καταφέρετε να βρείτε εισιτήρια δείτε αυτό το έργο και δε θα χάσετε.

Πραγματικός άθλος για την Ελένη Ράντου η οποία για δύο ώρες αλλάζει συνεχώς συναισθήματα, κλαίει, γελάει, πονάει, μιλάει, παραμιλάει, τα κάνει όλα και μάλιστα παρά πολύ καλά.

Η αποστροφή και η εκτροπή: Αναστοχασμοί στην οδό της αναζήτησης

Το δοκίμιο που θα σας παρουσιάσω σήμερα, θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω ως εγχειρίδιο το οποίο συγκεντρώνει μέσα του ένα κομμάτι από τη σοφία του κόσμου και παρακαλώ μη βιαστείτε να με κακολογήσετε. Δώστε μου τη δυνατότητα να ξεδιπλώσω στο χαρτί τον συλλογισμό μου και στο τέλος είστε ελεύθεροι να βγάλετε τα προσωπικά συμπεράσματά σας.

Αντί να θελήσεις να μεταφυτευτείς αλλού για να ευδοκιμήσεις, προσπάθησε να ανθίζεις, εκεί όπου φυτεύτηκες.

Όπως αναφέρει ο δημιουργός του στον πρόλογο, το βιβλίο περιέχει σκέψεις του, οι οποίες έχουν καταγραφεί σε διάστημα 10 ετών. Γράφονταν σε χαρτί εν τη γενέσει τους, ακόμα και σε ουρά τραπεζών ή και πλάι στη θάλασσα. Σκέψεις, γνωμικά, ορισμοί και αφορισμοί με ποικίλη θεματολογία, φιλοξενούνται σε ένα pocket βιβλίο το οποίο μπορείς να έχεις πάντα μαζί σου, στα πράγματά σου ή πάνω στο γραφείο ή το κομοδίνο σου και να διαβάζεις σποραδικά τις σελίδες σου, όταν το έχεις ανάγκη.

Η Ελένη Γιοβάνογλου και το Απεταξάμην

Τι είναι εκείνο που σας ωθεί να γράφετε;

Ελένη Γιοβάνογλου: Γράφω για να κατορθώσω ν' αναγνωρίσω κι εγώ η ίδια τι μου συμβαίνει. Είναι σαν να συστηματοποιώ σκέψεις και προβληματισμούς, εσωτερικές διαμάχες και συναισθηματικές αναταράξεις.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για εσάς είναι να καταφέρετε να εκφράσετε τη σκέψη σας πάνω στο χαρτί;

Ε.Γ.: Εκεί ακριβώς έγκειται η δυσκολία, στο να καταφέρω να επιλέξω τη σωστή κάθε φορά λέξη, το κατάλληλο ύφος, πιθανόν κι ένα ωραίο, ευρηματικό τέχνασμα για ν' αποδώσω με όσο περισσότερη ακρίβεια και πιστότητα όσα νιώθω και θέλω να εκφράσω. Αυτό που έχω διαπιστώσει, ωστόσο, είναι ότι πρέπει να τολμήσεις να το βάλεις μπροστά. Μόλις το ξεκινήσεις, έχεις περισσότερες πιθανότητες να το πετύχεις.

Η φωνή της εξουσίας

Η παράσταση που δεν σε αφήνει να φύγεις.

Δεν είναι απλώς θέατρο. Είναι εμπειρία που μένει μέσα σου.

Υπάρχουν έργα και έργα. Υπάρχουν αυτά που πας να τα δεις για να περάσεις καλά, να ξεχαστείς, να γελάσεις, υπάρχουν άλλα που θέλουν να σε συγκινήσουν, να σου τραβήξουν το συναίσθημα, να σε ακουμπήσουν κάπως πιο μέσα και υπάρχουν και εκείνα που φιλοδοξούν να σε προβληματίσουν, να σε βάλουν σε σκέψεις, να φύγεις δηλαδή και όλο αυτό που είδες να το κουβαλάς μαζί σου. Υπάρχουν όμως και κάποια άλλα, που δεν τους φτάνει τίποτα από όλα αυτά. Δεν θέλουν ούτε να σε διασκεδάσουν, ούτε να σε παρηγορήσουν, ούτε απλώς να σε κάνουν να σκεφτείς. Θέλουν να σε ταράξουν, να σου χαλάσουν την ησυχία, να μπουν μέσα στο κεφάλι σου και να μην λένε να βγουν.

Καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς

Καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς, στο Σύγχρονο θέατρο, σε σκηνοθεσία Σοφίας Καραγιάννη, κείμενο Χρόνη Μίσσιου με την ομάδα GAFF στους πρωταγωνιστικούς ρόλους (Ιωσήφ Ιωσηφίδης, Δημήτρης Μάμιος, Γιάννης Μάνθος, Κωνσταντίνος Πασσάς).

Για αυτά τα παιδιά δεν έχω να πω πολλά. Όσοι παρακολουθούν θέατρο και έχουν δει παλιότερες δουλειές τους ξέρουν τον τρόπο που χειρίζονται το κείμενο και ότι ακολουθούν πιστά τις σκηνοθετικές οδηγίες, οπότε πηγαίνοντας στην παράσταση γνωρίζουν και είναι σίγουροι για το τι θα δουν και στην προκειμένη περίπτωση είναι κάτι εξαιρετικό. Δεν μας έχουν απογοητεύσει ποτέ και το ίδιο συνέβη και τώρα.

Ο ονειροπόλος

Χρήστου Ντικμπασάνη

Πού είναι η λάμψη σου Γη μου;

Πού είναι οι ανταύγειες

των προσδοκιών σου για το γένος μου

που κάποτε με άφηνες να τις κοιτάζω με θάρρος κι ελπίδα;

Χάθηκαν μαζί με τα όνειρά μου

Όνειρα που δεν τόλμησα να κυνηγήσω μέχρι το τέλος

Έφυγες με το Πατρίς

Η συνέχεια της αφιέρωσης στη μακρινή Αυστραλία από το θέατρο Αγγέλων Βήμα, έναν εξαιρετικό και ιδιαίτερο χώρο τέχνης στην καρδιά της πρωτεύουσας.

Το Έφυγες με το Πατρίς είναι μια ιστορία από το βιβλίο του Κώστα Κατσάπη Αυστραλία 10 ιστορίες.

Η ιστορία του πρώτου πλοίου Πατρίς του οίκου Χανδρή που ανέλαβε να μεταφέρει, το μακρινό 1959, τις τύχες χιλιάδων ψυχών από την Ελλάδα στην Αυστραλία σε μία αναζήτηση καλύτερης ζωής. Την ιστορία κάποιων ανθρώπων στο πλοίο επιθυμεί να μας γνωρίσει αυτή η ιστορία αλλά και κάποιους ανθρώπους που δούλευαν σε αυτό.