Από τις σπουδαιότερες γυναίκες ηθοποιούς που πέρασαν ποτέ από το μουσικό θέατρο. Με σπουδαία φωνητικά χαρίσματα και με άψογο επαγγελματισμό, κατάφερε από πολύ μικρή ηλικία να κερδίσει την εμπιστοσύνη και την αναγνώριση από τους ομότεχνούς της και να γίνει πρωταγωνίστρια της οπερέτας, σφραγίζοντας με τις ερμηνείες της το μουσικό θέατρο.
Η Αφροδίτη Λαουτάρη γεννήθηκε το 1893 και σπούδασε στο Μιλάνο της Ιταλίας και στο Ελληνικό Ωδείο. Πραγματοποιήσει την πρώτη της εμφάνιση στο θέατρο με τον Ιωάννη Παπαϊωάννου στην Ελληνική οπερέτα το 1915 ενώ την επόμενη χρονιά, ο μεγάλος δάσκαλος της οπερέτας της εμπιστεύεται τον ρόλο της Λόλας στο έργο του Σακελλαρίδη Πικ-νικ. Έκτοτε ακολούθησε μια αξιόλογη θεατρική πορεία σε οπερέτες που σημείωσαν μεγάλη επιτυχία. Για ν' αρέσει στον άντρα της, Ο χορός της τύχης, Γιαπωνέζα, Ωραιοτέρα των γυναικών, είναι κάποιες από τις οπερέτες που πήρε μέρος, προτού συγκροτήσει η ίδια τον πρώτο της προσωπικό θίασο.
Έτσι, την βρίσκουμε στις διανομές των έργων Ένας κλέφτης στον παράδεισο των Σακελλαρίδη - Ποταμιάνου ενώ το 1927 σημειώνει τεράστια προσωπική επιτυχία με την Μις Τσάρλεστον.
Θεωρείται μία από τις πιο αντιπροσωπευτικές μορφές για τις οπερέτες που συνέθεσε ο Λέχαρ αλλά την συναντάμε και σε κλασικές όπερες, όπως στην Τραβιάτα του Βέρντι, στο Τελευταίο βαλς του Όσκαρ Στράους κ.α.
Τραγούδια που είχε ερμηνεύσει η Αφροδίτη Λαουτάρη: Γλυκιά Νανά, Είμ' ευτυχισμένη, Αυτό ήταν όλο, Σεις οι πανδρεμένες, Θέλω σαν πρώτα, Βενετσιάνικο ταγκό κ.α.
Το 1928 άλλη μια σημαντική συνεργασία έρχεται να προστεθεί στο ενεργητικό της. Συνεργάζεται με τον θίασο Μακέδου ενώ, από το 1930 και για τα επόμενα τρία χρόνια, θα συνεργαστεί με τον θίασο Σαμαρτζή στην Αθήνα αλλά και σε περιοδεία στην Κωνσταντινούπολη.
Η Αφροδίτη Λαουτάρη υπήρξε μια προικισμένη ηθοποιός του μουσικού θεάτρου με σπάνια φωνητικά χαρίσματα. Ήταν ίσως η πρώτη γυναίκα ηθοποιός που ασχολήθηκε με αυτό το θεατρικό είδος και σημείωσε τεράστια επιτυχία. Εγκατέλειψε την σκηνή σε δημιουργική ηλικία, το 1934, με τελευταίο έργο την Γλυκιά Νανά του Σακελλαρίδη. Από το 1938 την προσέλαβαν στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας ως πρώτη εκφωνήτρια. Παρέμεινε σε αυτήν τη θέση επί σειρά ετών. Ήταν η πρώτη γυναίκα που τις δινόταν αυτή η θέση.
Μια ακόμα αξιομνημόνευτη ερμηνεία της σημειώθηκε με την οπερέτα του Λέχαρ Κορυδαλλός ενώ θεωρείται ως πρώτη πρωταγωνίστρια στην οπερέτα.
Οι κριτικές της εποχής υπήρξαν ιδιαίτερα εγκωμιαστικές για τις σκηνικές της ανα-δημιουργίες και το κοινό την τιμούσε με την παρουσία του σε κάθε καινούργια παράστασή της. Η συνεργασία της κατά τα πρώτα χρόνια της καριέρας της με τον Παπαϊωάννου, της έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσει και να μάθει από πρώτο χέρι τα μυστικά της οπερέτας. Έτσι κατάφερε να φτιάξει μια καριέρα πλούσια και αξιοζήλευτη με μόνο αρνητικό –αν μπορεί να πει κανείς– ότι σταμάτησε γρήγορα τις θεατρικές της εμφανίσεις. Άφησε όμως τις καλύτερες αναμνήσεις, σε ομότεχνους, κοινό και κριτικούς για τις υποκριτικές της επιδόσεις και για την αγάπη της στην τέχνη που αγάπησε και υπηρέτησε. Έφυγε, μπορεί να πει κανείς, στο απόγειο της δόξας της και της καλλιτεχνικής της ωριμότητας.
Είχε παντρευτεί τον Χρήστο Καπνίση και απέκτησαν έναν γιο, τον σπουδαίο και γνωστό σύνθετη Κώστα Καπνίση.
Κινηματογράφος: Γκρεμισμένα όνειρα
Η Αφροδίτη Λαουτάρη έφυγε από τη ζωή το 1975.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Οι πληροφορίες αντλήθηκαν από την εγκυκλοπαίδεια του Θεόδωρου Έξαρχου Έλληνες ηθοποιοί: Αναζητώντας τις ρίζες, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Δωδώνη, καθώς και από το βιβλίο του Γιάννη Σιδέρη Ιστορία του νέου ελληνικού θεάτρου, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Καστανιώτη.
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε διάφορα δημοσιεύματα και φωτογραφίες της Αφροδίτης Λαουτάρη (πηγή: elia.org.gr).


