Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Αιθέρια: Η προφητεία * Ζεστό αίμα * Το μονόγραμμα του ίσκιου * Μέσα από τα μάτια της Ζωής! * Οι Σισιλιάνοι * Όλα θα πάνε καλά ή και όχι * Νυχτοπερπατήματα * Ο πρίγκιψ του δευτέρου ορόφου * Ο αρχάγγελος των βράχων * Το όνειρο του γερακιού * Όταν το μαζί πληγώνει ** Ποίηση: Και χορεύω τις νύχτες * Δεύτερη φωνή Ι * Άπροικα Χαλκώματα * Σκοτεινή κουκκίδα * Καταδύσεις * Λυκόσκυλα, Ίμερος και Ηλιοτρόπιο ονείρων ** Διηγήματα: Το δέρμα της φώκιας * Ταρτάν το άλογο, Θεατές και δράστες και Η αγωνία του μέτρου ** Διάφορα άλλα: Παζλ γυναικών * Rock Around... Women! ** Νουβέλες: Όταν έπεσε η μάσκα

Παρακμιακοί λαβύρινθοι

Γιάννη Σμίχελη


Έργο Φωτεινής Χαμιδιέλη

1


Ααα ρε ζοριλίκια της σκέψης

Πρέπει να φορτώσω για να γράψω

Αν δεν συσσωρεύσω υπερένταση

Να 'χει μαζωχτεί και πατικωθεί

Από ανοχή, υπομονή κι αυτοϋπονόμευση

Έτσι ώστε τόσο πυρωμένη να 'ναι που να μην κρατιέται

Για να εκραγεί και ξερνά τη λάβα της σαν μαστιγώματα στον αέρα

Πύρινες υπερβολές και παρεκτροπές

Με ταχύτητα οργής.

Έτσι έγραψα και τη διάχυση

Την έστειλα στον Νέστορα κι έλαβα άκυρο

Γιατί όπως είναι παντειακός των πολιτικών επιστημών

Παίζει την καθημερινή διπλωματία στα δάχτυλα

Δεν είναι σαν και μένα που κοινωνιολογίζω

Πυροβολώντας στο ψαχνό ακόμη και τον ίδιο μου εαυτόν

Μου λέει ο εκδότης «αυτά είναι διαφορετικά»

Ψάχνει ντε και καλά να τα βρει στο αρχείο

Για να τα θυμηθεί δήθεν

Αφού τα έχει απορρίψει με την πρώτη ματιά

Τον έμαθα μετά από δυο βιβλία

Τον πρόλαβα για να μην βρεθούμε σε δύσκολη θέση

Είχα να τον δω έξι μήνες

Τρέχει και το δεύτερο βιβλίο, μην χαλάσουμε τις καρδιές μας

«Αν δεν σ' αρέσουν θα τα στείλω στην Τζένη».

Του αποκρίνομαι ευγενικά

Καλά να είναι το πεδίο βολής Κουκκιδάκι

Ρίχνω με όλα τα όπλα των στρατών της απελπισίας

Στον γάμο του παράταιρου και ξαλαφρώνω

Σαν τις πολεμικές μηχανές που αδειάζουν τα παρωχημένα πυρά

Στις νεκρές πολιτείες για επίδειξη δύναμης και εκφοβισμό

Των αμάχων.

Μαγκιά να σου πετύχει και δαύτη!

Το πρόβλημα όμως είναι ότι η διάχυση

–Έτσι τιτλοφόρησα την εν λόγω ποιητική συλλογή–

Σαν ουρανοκατέβατο κομήτη

Που μου καρφώθηκε στο κεφάλι με τις συμπαντικές του ρίμες

Έχει παραστρατήσει από μόνη της

Γιατί κι αν την έγραφα δεν την κατάλαβα

Παρά μόνο τώρα που την ξαναδιαβάζω

Κι ενώ στραβώνω τα μούτρα μου

Όπως και ο Νέστωρ, διότι πράγματι στιχουργικά έχει πολλά λοξά

Και παράφωνα

Εντούτοις δεν μου βγαίνει από πάνω μου

Σαν να είναι ένα ρούχο που το φορούσα για χρόνια και δεν το ήξερα

Ή υποκρινόμουνα πως δεν υπάρχει.

Σε όλα αυτά τα μπερδέματα και τις υπεκφυγές

Είναι από μηχανής θεός ο Vedamurti, γιατί αυτός ο άνθρωπος

Πάντα έρχεται και παρεμβαίνει δίχως καν να το ξέρει

Με τον πιο κυριολεκτικά καθοριστικό τρόπο

Μαέστρος του ενεργειακού coaching ο τύπος

Κι εν αγνοία του, όσον αφορά εμένα

Διότι μετά το δίωρο της γιόγκα έφυγα σιωπηλός, εκστασιασμένος

Και για να μην χαλαστώ από την νιρβάνα δεν του είπα

Ούτε καν καληνύχτα

Ενώ ένιωθα πως με έψαχνε με το βλέμμα του

Τέλος πάντων.

Προσπάθησε να μου διορθώσει τη στάση της αμετανόητης μέσης μου

κι εκεί που με τα χέρια του άγγιζε την σπονδυλική μου στήλη

Για να μαλακώσει το διαρκές πιάσιμο

και αμέσως μετά ανέβαιναν τα δάχτυλα στους ώμους μου για να

Ανοίξει την αιώνια κυρτωμένη πλάτη μου

Κατάφερε να διαλύσει την εσωτερική μου ακαμψία

Αυτήν την απίστευτα πεισματάρα αντίδραση

Στην αλήθεια που δεν μου αρέσει

–Μου χαλάει το αυτοφαντασιοκόπημά μου

Και σπάει τους παραπλανητικούς καθρέπτες

Για να μου υπενθυμίσει πως δεν ξεμπερδεύω εύκολα

Με το δαιδαλώδες είναι μου–

Τα ποιήματα αυτά είναι το στριπτίζ της σύγχυσής μου,

Οι αντιφάσεις μου εμφανίζονται στη σκηνή για να γδυθούν,

Ανερυθρίαστα να με φτύσουν κυριολεκτικά

Ρεζίλι των σκυλιών να γίνω

Να φάω την τοξικότητά μου

Από τα μπουρδουκλώματα του μυαλού μου

Ώστε αντιμέτωπος με τα παλούκια

Να εξελίξω την διαβόητη ικανότητα

Σλάλομ.

Όλα είναι για την απενοχοποίηση των υπεκφυγών

Και επιβιωτικών ενόχων μου.

Είμαι ξεφτίλας!

Εκεί που χτυπάει κόκκινο η συνείδηση και γίνεται

Αυτοκάθαρση ακριβώς επειδή περιλαμβάνει

Τα πιο σκοτεινά και απροσπέλαστα μέρη του ασυνείδητου.

Είμαι λοιπόν ένας δειλός τύπος με αιμοβόρικη καρδιά

Και θέλω να τινάξω την μπάνκα αυτών που με πλήγωσαν

Για να τους εκδικηθώ

Νιώθω τόσο πολύ εξοργισμένος κι έχω εξαγριωθεί τόσο

Ώστε αν δεν με είχε μάθει ο γέρος μου να φεύγω

Θα είχα φάει κόσμο. Θα τον είχα ξεψαχνίσει

Και θα τον μοίραζα σε μερίδες γύρο και πίτες

Προς απόλαυση των σαρκοβόρων καρχαριών

Της καταβόθρας μου.

Ένα σαρδόνιο γέλιο ξεπηδά από τα σφιγμένα δόντια μου

Και στέλνω τον αετό μου να χέσει

Πάνω από τα κρεβάτια τους απόκοσμες κραυγές

Του Άδη,

Ο Δάντης μου έχει ακονίσει τη φαντασία

Και σε ένα όργιο θριλερικών σκηνών με μπόλικο κέτσαπ

Τα χείλη μου δυο σκοτεινά λεπίδια

Γράφουν με τις κινήσεις του κατάμαυρου στόματός μου

Στο πηχτό σκοτάδι της κατασκότεινης παγωνιάς

Τους στίχους της λάβας.

Μου έχουν συμπεριφερθεί έτσι ώστε να με νιώθω

ως η ζωή του θανάτου

Η ψυχή μαύρη κι αράχνη τρεκλίζει στα βάθη του μοιραίου σκοταδιού

Του πιο άσπλαχνου θεού

Δεν με ξεχνάω γιατί με θυμάμαι διαρκώς

Σαν την μαύρη τρύπα που με κατάντησαν

Δεν μπορώ να γίνω απλά μια αλήθεια

Γιατί η αλήθεια του ψέμματός τους με σκοτώνει

Κάθε μέρα

Και η ιδέα μου για τον ίδιο τον εαυτό μου

Αυτό το μου που δηλώνει δικό μου

Δεν υπάρχει διότι το κατάστρεψαν 

Και είμαι χωρίς προσανατολισμό.

Αν είναι η πορεία αυτή να έχει νόημα

Τότε μόνο όταν γίνω το όλο

Το σύμπαν των ολονών

Το όλο του κόσμου και όποιας προέκτασης του

Ίσως τότε καταφέρω και με βρω

Μέσα στο κάποιο, κάπου,

Κατιτίς απτό

Και να σταθώ μες στο φως, 

Αλλά δεν είμαι σίγουρος προς το παρόν

Παρά για το μελανό μίσος μου

Δηλαδή την καταστροφή του κατεστραμμένου.



Copyright © Γιάννης Σμίχελης All rights reserved
Πρώτη δημοσίευση
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Το κείμενο αποτελεί μέρος της συλλογής του Γιάννη Σμίχελη Διάχυση. Μέρος πρώτο: Παρακμιακοί λαβύρινθοι.
Στη συνοδευτική εικόνα βλέπετε έργο της Φωτεινής Χαμιδιέλη.
Η συλλογή δημοσιεύτηκε τμηματικά στο koukidaki.gr από τον Απρίλιο του 2024, κάθε Παρασκευή. Για να διαβάσετε ολόκληρη τη συλλογή ξεκινήστε από εδώ. Ή συνεχίστε στο επόμενο.
Σημ. επιμ.: Στο κείμενο αναφέρονται κάποια σημεία άξια διευκρίνησης για την πλήρη κατανόηση του έργου. Όπου Νέστορας ή Νέστωρ, αναφέρεται στον εκδότη του Νέστορα Πουλάκο των εκδόσεων Βακχικόν, όπου Τζένη αναφέρεται στη διαχειρίστρια κι αρχισυντάκτρια του koukidaki.gr και όπου Κουκκιδάκι αναγράφει στα ελληνικά το όνομα του ιστότοπου.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Το δέρμα της φώκιας, Αριστούλας ΔάλληΌταν έπεσε η μάσκα, Κωνσταντίνας ΜαλαχίαΌλα θα πάνε καλά ή και όχι, Meg MesonΟ αρχάγγελος των βράχων, Μένιου ΣακελλαρόπουλουΝυχτοπερπατήματα, Λέιλα ΜότλιΛυκόσκυλα Αγγέλας Καϊμακλιώτη, Ίμερος Μαίρης Χάψα και Ηλιοτρόπιο ονείρων Γιάννη ΑναστασόπουλουΠαζλ γυναικών, Σοφίας Σπύρου
Το μονόγραμμα του ίσκιου, Βαγγέλη ΚατσούπηΣκοτεινή κουκκίδα, Γιάννη ΣμίχεληΌταν το μαζί πληγώνει, Βικτώριας ΠροβίδαΤαρτάν το άλογο Ευτυχίας Καλλιτεράκη, Θεατές και δράστες Σύλβας Γάλβα και Η αγωνία του μέτρου Γιώργου ΣπανουδάκηΑιθέρια: Η προφητεία, Παύλου ΣκληρούRock Around... Women!, Γιώργου ΜπιλικάΆπροικα Χαλκώματα, Γιώργου Καριώτη
Οι Σισιλιάνοι, Κωνσταντίνου ΚαπότσηΟ πρίγκιψ του δευτέρου ορόφου, Άρη ΣφακιανάκηΜέσα από τα μάτια της Ζωής!, Βούλας ΠαπατσιφλικιώτηΖεστό αίμα, Νάντιας Δημοπούλου
Καταδύσεις, Κατερίνας ΜαρτζούκουΤο όνειρο του γερακιού, Αλεξάνδρας ΜπελεγράτηΔεύτερη φωνή Ι, Γιάννη Σμίχελη