.gif)
Τι είναι εκείνο που σας ωθεί να γράφετε;
Νατάσα Νταϊλιάνη: Η ανάγκη να μιλήσω για πράγματα που με απασχολούν, να τα ξεδιαλύνω, να με καταλάβω και ταυτόχρονα να καταλάβω και τον κόσμο γύρω μου.
Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για εσάς είναι να καταφέρετε να εκφράσετε τη σκέψη σας πάνω στο χαρτί;
Ν.Ν.: Πάντα γράφω κάτι. Σημειώσεις, σκέψεις, ημερολόγιο, ποιήματα. Είναι για μένα λυτρωτικό. Ωστόσο όταν γράφω πιο «στοχευμένα», όπως για παράδειγμα όταν θέλω να γράψω ένα θεατρικό έργο, περνάω και δύσκολα. Είναι μία επώδυνη διαδικασία να γράψεις τις αλήθειες σου πάνω σε χαρτί, να τις εξωτερικεύσεις. Κάθε τι που γράφουμε είμαστε εμείς.
Ποιες είναι οι επιρροές σας;
Ν.Ν.: Η ρωσική και η γερμανική λογοτεχνία.
Πρώτος ο Ντοστογιέφσκι. Στο θέατρο ο Τσέχωφ. Από τους πιο σύγχρονους μου αρέσει πάρα πολύ ο Rene Pollesch.
Ποια θεματολογία κρατεί τον κυρίαρχο ρόλο στα έργα σας;
Ν.Ν.: H εγκατάληψη, σε διάφορες εκφάνσεις, και η γυναικεία εμπειρία με όλα τα διλήμματα που εμπεριέχει στις εκάστοτε κοινωνικό-ιστορικές συνθήκες.
Πείτε μας λίγα λόγια για το βιβλίο σας.
Ν.Ν.: Είναι ένα έργο που αγαπώ πολύ. Γιατί είναι η ιστορία της γιαγιάς μου από την πλευρά της μητέρας μου. Νιώθω ότι συνδέομαι βαθιά με αυτή την ιστορία. Το έργο διαδραματίζεται σε ένα ορεινό χωριό του νομού Τρικάλων. Όλη η δράση εκτυλίσσεται στο σπίτι των βασικών ηρώων, ενός ζευγαριού, της Παναγιώτας και του Φώτη. Ζούνε μία φαινομενικά ήρεμη ζωή, ωστόσο η Παναγιώτα κρύβει μέσα της μία μεγάλη ενοχή από την εποχή του Ελληνικού Εμφυλίου. Ένα σημαδιακό όνειρο και μία κουβέντα που ακούει στο καφενείο του χωριού αναμοχλεύουν μία προσωπική της ιστορία απώλειας και είναι αφορμή να αναζητήσει απαντήσεις. Η απόφασή της αυτή μοιραία έχει αντίκτυπο και στη σχέση του ζευγαριού και όλα τα ανεπούλωτα τραύματα βγαίνουν στην επιφάνεια. Μέσα από τις μνήμες του παρελθόντος, ενός ταξιδιού πίσω στο χρόνο η ηρωίδα βρίσκει το κουράγιο να κάνει τα άλμα της προς ένα διαφορετικό μέλλον.
Συγγραφέας γεννιέσαι ή γίνεσαι;
Ν.Ν.: Δεν το γνωρίζω. Στην γραφή σε ωθεί μία ανάγκη.
Αν μπορούσατε να αλλάξετε κάτι στον τομέα της λογοτεχνίας τι θα ήταν αυτό;
Ν.Ν.: Θα προωθούσα περισσότερο τη θεατρική γραφή, με την έννοια ότι το θεατρικό έργο είναι μεν πρωτίστως για να ανεβαίνει στη σκηνή, ωστόσο είναι κι ένα αυτόνομο πνευματικό έργο που ψάχνει αναγνώστες. Θα ήταν ευκταίο περισσότερα βιβλιοπωλεία να αγκάλιαζαν θεατρικές εκδόσεις και να βλέπαμε περισσότερα θεατρικά έργα στις βιτρίνες τους.
Έχετε επόμενα συγγραφικά σχέδια;
Ν.Ν.: Έχω, ναι. Θέλω να ολοκληρώσω ένα θεατρικό έργο μου που διαδραματίζεται σε ένα δυστοπικό μέρος. Μαίνεται ένας πόλεμος και οι άνθρωποι κρύβονται. Αλλάζουν ταυτότητες ή έχουν πολλές ταυτότητες ανάλογα με ποιον συναλλάσσονται. Είναι ένα παράξενο έργο με παράξενη πλοκή, κάπως σαν τη ζωή μας σήμερα…
Η Νατάσα Νταϊλιάνη μίλησε με αφορμή την κυκλοφορία του θεατρικού της Αναζητώντας την Ελένη από τις εκδόσεις Βακχικόν. Η παραστάσεις στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, σε σκηνοθεσία της ίδιας, συνεχίζονται ως τις 15 Φεβρουαρίου 2026
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
