Άλλο ένα, λοιπόν, αριστούργημα του Νορβηγού συγγραφέα, που φιλοξενεί φέτος, είναι τα Άσπρα άλογα φυσικά με την δική της επιμέλεια στην σκηνοθεσία και με μια πολύ καλή επιλογή ηθοποιών που στελεχώνουν το έργο. Οι ηθοποιοί Βασίλης Ασημάκης, Χρίστος Γεωργίου, Μαρία Μαραγκουδάκη, Μάνος Χατζηγεωργίου και Λήδα Χατζηδημητρίου, με την έμπειρη σκηνοθετική ματιά της Βαλεντίνης ζωντανεύουν εξαιρετικά το έργο και προσφέρουν μια καθηλωτική παράσταση, όπως συνηθίζει άλλωστε να προσφέρει το θέατρο Εκάτη. Εξαιρετικός ο Χρίστος Γεωργίου και στους δύο ρόλους που ερμηνεύει, η Λήδα Χατζηδημητρίου ερμηνεύει με απλότητα την μυστηριώδης Ρεβέκα, ο Βασίλης Ασημάκης πολύ καλός στον ρόλο του πάστορα αλλά και Μάνος Χατζηγεωργίου στον ρόλο του κουνιάδου καθηγητή, που αντιπροσωπεύει το παλιό. Πολύ εκφραστική η Μαρία Μαραγκουδάκη στον ρόλο της υπηρέτριας, ειδικά στην τελευταία σκηνή που κλείνει και την παράσταση.
Τα άσπρα άλογα είναι κάτι συμβολικό που πλανιέται στο παρόν και στο παρελθόν του πύργου και καθορίζει και το μέλλον σε κάποιους από αυτούς που τα είδαν. Είναι κάτι σαν την κατάρα των Ρόσμερσχολμ που γεννιόνται χωρίς δάκρυα και πεθαίνουν χωρίς ποτέ να χαμογελάσουν.
Το έργο του Ίψεν πραγματεύεται την σύγκρουση του παλιού με το νέο. Τις υλικές αρχές μιας γενιάς που αποσύρεται από την νέα που φέρνει νέα δεδομένα. Οι νέες ιδέες θεωρούνται ανατρεπτικές και οι παλιές πεθαίνουν, με τους τελευταίους υποστηρικτές μιας κοινωνίας ηθικής που πλανιέται οικτρά.
Όπως πάντα στα έργα του, ο Ίψεν, που γράφτηκαν σχεδόν 100 χρονιά πριν, καταφέρνει να τα διατηρεί ολοζώντανα και επιβλητικά, σαν να γράφτηκαν τώρα, διότι ήταν ένας συγγραφέας που ήξερε την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση όπως κανένας άλλος.
Η ιστορία των Ρόσμερ είναι η ιστορία ενός ζευγαριού που η αγάπη και το μίσος αλληλεπιδρούν δραματικά μέχρι το τέλος. Ο πύργος του Ρόσμερσχολμ ανήκει στον Ρόσμερ, έναν πάστορα που αποστάτησε από την εκκλησία του και είναι ο τελευταίος απόγονος της οικογένειας, και στην σύντροφό του Ρεβέκα. Μια γυναίκα εγκλωβισμένη στο παλιό, που αντιπροσωπεύει ο Ρόσμερ, και στο νέο που πρεσβεύει εκείνη και που, με έναν σκοτεινό και απρόβλεπτο τρόπο, καταφέρνει να τον εμπνέει να σπάει τις αρχές του. Η διαφορετική κοινωνική προέλευση είναι το μεγάλο αγκάθι και για τους δύο και αυτό τους οδηγεί μέχρι τον θάνατο.
Η αυτοκτονία της πρώην συζύγου του αριστοκράτη Ρόσμερ τον οδηγεί να μην μπορεί να αντιμετωπίσει την νέα του πραγματικότητα που ανατρέπει αποφασιστικά όλα τα απαρχαιωμένα σύμβολα, περιέχει μια ηθική που αλλάζει και έναν άνθρωπο που δεν μπορεί να κατανοήσει.
Εξαιρετικό δράμα, που διατηρεί το ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος, με πολύ καλές ερμηνείες και μια εξαιρετική χημεία που βγάζουν αβίαστα οι πρωταγωνιστές αυτής της ιδιαίτερης ιστορίας. Συναρπαστικοί διάλογοι και εξαιρετική μεταφορά του έργου από όλους τους συντελεστές σε ένα θέατρο που κοινό και ηθοποιοί είναι τόσο κοντά ώστε αλληλεπιδρούν αρμονικά. Κι ένα τέλος ταιριαστό που ολοκληρώνει σωστά αυτό το δράμα.
Εξαιρετικά τα κοστούμια της παράστασης από την ενδυματολόγο Τίσσα Βασιλάκη και για άλλη μια φορά θα δώσω τον ειλικρινή μου θαυμασμό για τον τρόπο που χειρίζεται η σκηνοθέτης τα έργα που επιλέγει.
Μια παράσταση που δεν έχει τίποτα το περιττό και προσφέρει στους θεατές τη δυναμική του Χένρικ Ίψεν που με τα Άσπρα άλογα έδωσε στον κόσμο ένα ολοκληρωμένο έργο που περιέχει όλα τα στοιχεία της ιδιαίτερης γραφής του: το κοινωνικό, το πολιτικό, το πολιτιστικό, το ηθικό, το ιδεολογικό και φυσικά το ψυχολογικό που είναι το απόλυτο χαρακτηριστικό που περιέχουν οι χαρακτήρες στα υπέροχα έργα που έχει δώσει στην παγκόσμια λογοτεχνία.
Το θέατρο Εκάτη έχει φτιαχτεί με τόση αγάπη που όταν βρίσκεσαι εκεί νιώθεις ότι είσαι σε έναν χώρο αλλιώτικο από οποιαδήποτε άλλον· εγώ πάντα έτσι νιώθω εκεί.
Οπωσδήποτε θα πρέπει να το δουν όσοι επιλέγουν το ποιοτικό θέατρο. Το συστήνω ανεπιφύλακτα.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου


