Δεν ξέρω πότε ακριβώς ξεκίνησε το Σατωρέ. Δεν γεννήθηκε ως βιβλίο. Ήταν διάσπαρτες στιγμές, σημειώσεις σε χαρτιά, φράσεις που έμεναν ανοιχτές μέσα μου, σαν ερωτήσεις. Κάποια βράδια ένιωθα ότι αν δεν τις γράψω, θα χαθούν. Κι άλλες φορές ότι αν τις γράψω, θα γίνουν οριστικές. Κινήθηκα για καιρό ανάμεσα σε αυτές τις δύο σκέψεις.
Ο έρωτας υπήρξε αφορμή, αλλά όχι θέμα με τη συμβατική έννοια. Με ενδιέφερε η μετατόπιση. Η στιγμή που κάτι αλλάζει χωρίς να το καταλάβεις αμέσως. Που η οικειότητα αρχίζει να αποκτά ρωγμές. Που η παρουσία φέρει ήδη μέσα της μια υπόσχεση απουσίας. Δεν ήθελα να γράψω για την ευτυχία· ήθελα να γράψω για τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην ένταση και στη σιωπή.
Συχνά τα ποιήματα ξεκινούσαν από εικόνες. Ένα σώμα που στέκεται ακίνητο. Ένα παράθυρο ανοιχτό. Ένα γέλιο που ακούγεται λίγο πιο δυνατό απ' όσο πρέπει. Η καθημερινότητα έχει μια παράξενη βία – όχι κραυγαλέα, αλλά υπόγεια. Εκεί με ενδιέφερε να σταθώ. Να παρατηρήσω πώς ένα απλό στιγμιότυπο μπορεί να μετατραπεί σε εσωτερική ανατροπή.
Ο τίτλος ήρθε αργά. Το Σατωρέ δεν είναι απλώς μια λέξη γυρισμένη ανάποδα· είναι μια αίσθηση. Είναι η στιγμή που κάτι στρέφεται εσωτερικά και δεν επιστρέφει ποτέ στην αρχική του θέση. Η αναστροφή δεν είναι θεαματική· είναι αθόρυβη. Και αυτή η αθόρυβη μεταβολή είναι που με απασχόλησε.
Όταν κράτησα το βιβλίο στα χέρια μου, ένιωσα μια σιωπηλή επιβεβαίωση. Κάτι που υπήρχε για καιρό ως εσωτερική διαδρομή απέκτησε μορφή.
Δεν ξέρω τι θα βρει ο αναγνώστης/στρια μέσα στις σελίδες. Δεν ξέρω αν θα δει έρωτα ή μοναξιά ή και τα δύο ταυτόχρονα. Αν όμως βρει μια εικόνα που θα τον/την ακολουθήσει λίγο περισσότερο απ' όσο περίμενε, τότε το βιβλίο θα έχει κάνει αυτό που ήθελα: να αφήσει ένα ίχνος.
Ραφαέλα Σταματάκη
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Το βιβλίο της Ραφαέλας Σταματάκη Σατωρέ κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν.
