Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ e-books ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο –παρακολουθείτε όλα τα είδη– ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθοπλασίες: Ο άνεμος χορεύει ανάμεσα στις καλαμιές * Πέρα από το σύμπαν των χρωμάτων * Προς ομοίωσιν: Η Ερημούπολη των ονείρων, Μέρος 1ο * Η πρώτη συνάντηση * Το νησί και ο τελευταίος τουρίστας * Μια χαραμάδα στο όνειρο * Το μυστικό της αθανασίας * Το αμπέλι της θάλασσας * Οκτώ νέοι τίτλοι από τις εκδόσεις Ελκυστής * Η Αγάπη στο διαδίκτυο * Και τα σημάδια πού είναι; * Ο Χρυσόγλωσσος ** Πεζογραφίες: Ταμπουίνος * Η κοινοτοπία της βίας ** Αφηγήματα: Πεζοπορία στις νεφέλες ** Ποίηση: Ανθρακωρύχοι ψυχών * Θρυαλλίς εγένετο

Get the Gringo

Η νέα ταινία του Μελ που όσο να πεις, έχει μεγάλο εκτόπισμα.
Ο Γκίμπσον ξανασυναντιέται στα πλατό με τον σκηνοθέτη του Braveheart, μόνο που τώρα δεν θα υποδυθεί τον "καλό ήρωα".
Ο καινούργιος του ρόλος είναι ένας τύπος μεγάλης ευφυίας, διορατικός και καθ'όλα παράνομος. Η καινούργια του ταινία μας βάζει μέσα σε μια φυλακή του Μεξικό που καθόλου δε μοιάζει με την εικόνα που έχουμε στο κεφάλι μας όταν ακούμε τη λέξη φυλακή. Μια μικρή πολιτεία έχει αναπτυχθεί πίσω από τους τοίχους που τη χωρίζουν από τον υπόλοιπο κόσμο. Μια κοινωνία με δικούς της κανόνες. Το χρώμα αυτής της φυλακής, που ο Μελ οδηγείται μετά τη σύλληψή του, αφού, καθώς φαίνεται έχει κλέψει ένα αρκετά μεγάλο χρηματικό ποσό, είναι τόσο διαφορετικό για τον ήρωα που προσπαθεί να καταλάβει τους νέους κανόνες και να ενσωματωθεί μέσα της για να επιβιώσει.
Μπορεί να ακούγεται αρκετά βαρετό, αλλά, η ταινία προσφέρει δράση. Βέβαια, οι υπερβολές και οι αμερικανιές δε λείπουν, και κακώς κατά τη γνώμη μου, γιατί θα μπορούσαν να φτιάξουν μια άρτια και αρκετά ενδιαφέρουσα ταινία αν είχαν κρατήσει πιο ποιοτικές δομές και το -έτσι κι αλλιώς- έξυπνο σενάριο.
Η καλύτερη στιγμή της  είναι ο Μελ και το "πλάνο εξόδου" που καταστρώνει το έξυπνο μυαλό του.
Η χειρότερη στιγμή είναι η ατάκα "Put it back" καθώς, εκείνη τη στιγμή, μου πέρασε την εντύπωση ότι βλέπω κωμωδία.