1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Κάποιες κληρώσεις παίρνουν λίγες μέρες παράταση και άλλες μεταφέρονται σε άλλο χρόνο. Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Διαλέξτε εσείς τα δώρα σας! Μυθιστορήματα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίο * Δώδεκα χτύποι * Ωρολογοποιός * Η τυχερή μέρα του Γκούντερ Νόιμαν * Αφιερωμένο στον γιο μου * Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: XL: Ιστορίες αγάπης * Ο φαροφύλακας της Λάκκας * Εναλλαγές * Η κερκόπορτα και άλλα διηγήματα * Η γυναίκα που αγάπησα * ΟνειΡεύματα * Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί ** Ποίηση: Ανθρω-Ποινές * Εξελισσόμενη εφηβεία * Το φθαρμένο μολύβι ** Παιδικά: Το παραμύθι με τα παραμύθια * Τρία παραμύθια όλο τραγούδια * Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αμφιβάλλω, άρα υπάρχω * Αλφισμός

Δευτέρα, 2 Σεπτεμβρίου 2013

Διαδικτυακό ανθολόγιο για μια κουκίδα-κουκκίδα

...και αναζητώ στο απέραντο του διαδικτύου κουκίδες.
Και κρατώ για τη δική μου σελίδα την μικρότερη όλων.

Η ποίηση, οι στίχοι, οι ιδέες, οι φωτογραφίες, τα βιντεάκια και ό,τι ακολουθεί έχει αντιγραφεί από τον ιστό έτσι όπως παρουσιάστηκε από τον εκδότη-δημιουργό του. Μη περιμένεις να βγει κάτι ενιαίο από το εγχείρημα ή μια συνοχή! Σκόρπιες ιδέες, μουσικές, στίχοι ή φωτογραφίες σε τυχαία σειρά. Η διεύθυνση της πηγής, μπορεί να σε οδηγήσει στους κόσμους όπου δημιουργήθηκαν οι κουκίδες-κουκκίδες της ανάρτησης.


Κουκκίδα...

Είναι κάποιες νύχτες που ο ποιητής κοιτάζει τον εαυτό του με θλίψη...
Είναι οι στιγμές που βλέπει αυτό που οι άλλοι αγνοούν...
Η ποίηση υποτίθεται ότι πρέπει να προέρχεται από το βάθος της ψυχής μας...
Να λειτουργεί σαν εργαλείο ανασκαφής και να φέρνει αυτά που βρίσκονται εκεί στην επιφάνεια...
Άλλα το μυαλό πάντα μιλάει πρώτο...
Πάντα σκέφτεται πρώτο...
Πάντα δικάζει πρώτο...
Και αυτή η πρωτιά κάνει τον έμμετρο λόγο να μοιαζει αστείος ...
Την αγάπη να είναι σκληρή...
Κάνει και την δική του ποίηση να μοιαζει άσχημη...
Και όχι μόνο...
Κάνει τους ήρωες να μην μπορούν να ανταποκριθούν στο βάρος του ονόματος τους...
Τις νεράιδες να μεταμορφώνονται σε γυναίκες βαμπίρ και τους προικισμένους μάγους σε κοινούς τσαρλατάνους...
Γεμίσαμε επιδιορθωμένες καρδιές, απόδειξη της άρνησης του μυαλού να υποταχθεί στην ψυχή μας...
Μερικές φόρες η μοίρα και το πεπρωμένο χρειάζεται να δουλέψουν μαζί...
Σαν μέλη μιας αρχαίας μαφίας οδηγούν με συνέπεια την τραγωδία στην κάθαρση...
Εκεινη την στιγμή, ο ποιητής γράφει τα πιο όμορφα ποιήματα του...
Και όμως η ποίηση δεν είναι μόνο αυτό...
Δεν είναι μόνο όμορφα λόγια βαλμένα έντεχνα στην σειρά...
Ένα λουλουδι που ανθίζει σε ένα αφιλόξενο τσιμεντένιο πεζοδρόμιο είναι μια από τις πιο υπέροχες μορφές ποίησης...
Η πιο όμορφη ανθρώπινη ποίηση βγαίνει μέσα από τον πόνο και τον μαρασμό...
Η ποίηση είναι η ψυχή του καθενός με λέξεις...
Ένα χαλάρωμα του νου...
Ήχοι και αισθήματα επάνω σε χαρτί...
Μέσα σε αυτό τον κόσμο που ερχόμαστε με κραυγές και φεύγουμε στην σιωπή...
Μέσα σε αυτό το σύμπαν που η ζωή μας είναι μια κουκκίδα ...
Η ποίηση είναι η γραμμή που μας ενώνει με το άπειρο...
 
Από: ianos-sonai.blogspot.gr
Damien Hirst (spot paintings)
Το μέλος Anima του ιστότοπου www.stixoi.info γράφει:

Κάθε βράδυ
κλείνεσαι σε μια μικρή κουκκίδα
με την αμφισημία της σιωπής
και την αμφιβολία της σκιάς
κι αρχίζεις υπομονετικά το μέτρημα
-- τριάντα τόσα αποσιωπητικά --
μέχρι ν' αποκοιμηθείς λυπημένος
πλάι μου
στην άδεια θέση σου...


Κουκίδα

Να μίκραινα τόσο, μια κουκίδα αύρας να
'μουνα, σαν κάποιος μάταια που ούρλιαξε
για να ζήσει, απαλλαγμένη από θεούς ηθικής
και δαίμονες σμιλευμένους σε μαστίγιο, να
χωρούσα στο πως, στο γιατί σου, να έπαιρνα
μια ανάσα του αναστεναγμού σου.

Με δέος να έστηνα το σπίτι μας με δέντρα,
πελεκώντας ξύλινες ελπίδες, αόρατους πασ-
σάλους, που θα άντεχαν στο εξαίσιο -έπειτα
στο αμετανόητο.

Στη λιτότητα του φωτός ας αχνοφαινόταν η
παρουσία μου, κάποτε κάπουε θα σκοτείνια-
ζε, να με χάσεις.

Στο μάταιο πώς ζούσες χώρια μου, στην ετεκ-
μηρίωτη στιγμή, πάλι να με αποζητούσες.

Vennis Mak (Συλλογή: Έσο Δαίμων)
 Paul Signac, 1919.
Μαθητής του George Pierre-Seurat, κορυφαίου εκπροσώπου του πουαντιγισμού (ζωγραφικό κίνημα που συνδέει την τέχνη με την επιστήμη και βασίζεται σε κουκίδες)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Απ' το πυκνό δάσος στο πηγάδι της Γερακίνας, Γ.ΤηγανούριαΕξελισσόμενη εφηβεία, Ι.ΚόντοςΒιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίοΨίθυροι εραστώνΑφιερωμένο στον γιο μου, John EmmansΕναλλαγές, Απόστολος ΓκέτσοςΑμφιβάλλω, άρα υπάρχω, Δημήτρης Μουστάκας
Αλφισμός, Χ.ΒακιρτζήXL: Ιστορίες αγάπης, Στέλλα ΚαλλέΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΗ κερκόπορτα και άλλα διηγήματα, Μ.ΒλάχουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
ΟνειΡεύματα, Καποπούλου και ΠαπακώσταςΗ γυναίκα που αγάπησα, Μαρία Ιωάννου
Ανθρω-Ποινές, Νατάσα ΡεντήφΤο αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΤο φθαρμένο μολύβι, Ευγενία ΣιδέρηΟ Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί, Γ.ΔίγκαςΟ φαροφύλακας της Λάκκας, Χρ. Πατρώνου-Παπατέρπου