ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Ο 1ος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός koukidaki.gr είναι γεγονός! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks όπως: Αδερφοί Καραμάζοβ, Φ. Ντοστογιέβσκη * Το αμάρτημα της μητρός μου, Γ. Βιζυηνός * Το ξύλινο παλτό, Κ. Γώγου κ.ά ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Οσα αγαπήσεις θα ναι ξένα * Η φαλάκρα του μπαμπά * Ένθεοι * Αναμνήσεις και εφιάλτες * Ερωτευμένες πόρνες * Η νιφάδα * Πορφυρένιο δάκρυ * Παρένθετη απολογία * Τα όνειρα που κράτησα για μένα * Στις στάχτες της Σαλονίκης * Μια νύχτα ακόμη * Το αγκάθινο στέμμα * Ένοχα μυστικά * Το βαλς της παγωμένης καρδιάς * Ουμπούντου * Το αρπακτικό * Δύο ιστορίες για ένα πρόσωπο * Ο παραμυθάς * Ο Καπήλαρης ** Νουβέλα: Αγγελική μορφή * Αδέσποτος νους * Το γιασεμί ** Θεατρικό: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Ασυνήθιστα μύρτιλλα * Αναμνήσεις από στάχτη ** Παιδικά: Ο Παρφές ** Ποίηση: Αγαπητή ψυχή μου * Η λογοδοσία μου * Άσματα νεκρικά * μηναυγή * 2ος Νόμος * Ο χορός της αστραπής * Προσωρινή αιωνιότητα * Ossimoro *** Βιογραφικά: Κάθε Ιούλιο επιστρέφω

Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2013

Ράγες οδηγούν εκτός...

Graffiti Train by Gerard Boersma
'Εναρξη ταξιδιού. 

Εισιτήριο στο χέρι. Αποσκευές στον ώμο. Βάρος. Τι μου χρειάζονται κι αν μου χρειάζονται όλα αυτά δεν ξέρω...

Επιβίβαση. Θέση-παράθυρο. Κοιτάζω έξω. Κανείς δικός μου στην αποβάθρα για να μ' αποχαιρετήσει...

Φοβάμαι. Φοβάμαι να ταξιδέψω μόνη. 

Όμως τώρα πια, δε γίνεται, δε μπορώ να κάνω αλλιώς. 

Και το ταξίδι μου ξεκινά. Γρήγορο, ρυθμικό, με πιθανό κίνδυνο εκτροχιασμού. Ταξίδι μ' ένα χθεσινό τραίνο. Χθεσινό. Έχει επιβιβαστεί πολύς κόσμος πριν από μένα στο ίδιο τραίνο. Για τους ίδιους λόγους. Ένα είδος μετανάστευσης. Κακοφορμισμένα στην ψυχή παλιά τραύματα και λάθη ζωής έκαναν την κάθε μέρα σκοτεινή και κρύα. Γεμάτη σκιές και ψευδαισθήσεις.

Μεταναστεύω τώρα προς αναζήτηση μιας νέας πατρίδας, ενός επαναπροσδιορισμού.

Το τραίνο μου ξεκινά. 

Αφήνω πίσω την έρημο της αφθονίας και τη δυσκολία των ανέσεων της σύγχρονης τεχνολογίας. 

Τίποτε το συνηθισμένο κι όμως/αν και,όλα γνώριμα.

Ποια «ζωή» επιβλήθηκε, ποια έρημος επιβλήθηκε για ζωή, μια χώρα εξορίας των πολλών μας κομματιών;

Σημείο επιβίβασης: μια εύθραυστη κατασκευή από ανασφάλειες, από λάθος αγάπες…

Προορισμός: μια κρυστάλλινη πόλη ονείρων ζωντανών και καθαρών, με δρόμους αλήθειας της ψυχής, με το λευκό της κάθαρσης ν’ αναμιγνύεται στα πεθαμένα χρώματα και να τα αλλοιώνει, με την αστραπή να χτυπάει κατ’ ευθείαν ό,τι διαστρέβλωσε ο εγωισμός.

Το ταξίδι περνάει αναγκαστικά μέσα από ζευγάρια μάτια μολονότι είναι μοναχικό. 

Δεν βλέπω πίσω, γιατί ξέρω πως πίσω είναι η κοινή λογική σε σύγκρουση με το «σύστημα», δηλαδή:

α) η ατιμωρησία των ασυνείδητων δολοφόνων της απανταχού ομορφιάς είναι μεγαλοψυχία και συγχωρητικότητα,

β) ο μαζοχισμός είναι καλοσύνη,

γ) οι δυνατοί κι ευαίσθητοι καθαρίζουν τη βρωμιά των εγωκεντρικών "θυμάτων" και των οκνηρών ψυχών...

Και μακραίνει ατέλειωτα ο κατάλογος των διαστρεβλώσεων.

***

-Πρώτος σταθμός αδιάφορος.

-Μια ανταπόκριση που αργεί εξαντλητικά, ματαίωση-μάτωμα που δεν μπορείς να κρύψεις. 

-Μια προσωρινή στάση για τα απαραίτητα. 

-Μια αναγκαστική συνύπαρξη με συνεπιβάτες με διαφορά φάσης.

-Ένας έκτακτος σταθμός και μόνο λόγω του ότι είναι έκτακτος να ‘ναι ενδιαφέρον! 

…κι όσο το ταξίδι συνεχίζει τόσο ξεθωριάζει η καλά ριζωμένη ρουτίνα, με τις κακές επαναλήψεις και τις άψυχες εκδηλώσεις μιας από κοινού συμφωνημένης καρικατούρας αγάπης και σχέσης, μιας ψυχαναγκαστικής συγκατάθεσης ακρωτηριασμού, αντίτιμο της «αγάπης» και της «έγκρισης» των ανθρωποειδών τρωκτικών, μια θέση στο τρομακτικό συνονθύλευμα του κανιβαλισμού τους.

Αφήνοντας πίσω ό,τι δε χρειάζεται κι ενίοτε χαρίζοντας ένα μέρος των αποσκευών ή των περιεχομένων τους… 

Ελαφρύτερη, σοφότερος, πιο όμορφος, ταχύτερη, σοφότερη, ελαφρότερος, πιο όμορφη, συνεπιβάτες και συνεπιβάτισσες...

Αυτή η πόλη και τα ζόμπι της κι όσα ζόμπι αγωνίζονται με νεκρό τρόπο ενάντια στη νέκρα τους, μακριά… Το δικό τους παντού και το δικό τους τώρα, ανήκει σε παρελθοντικό χρόνο… 

Το δικό μας τώρα και το δικό μας παντού, ανήκει στον παρόντα χρόνο… Η διαφορά χρόνου, απλά θέμα επιλογής.


Copyright © Κατερίνα-Τατιάνα Θωμαΐδη, All rights reserved, Πρώτη δημοσίευση 2013.

Δείτε επίσης: "Τα ημερολόγια της μέσα ζωής" και "Μια μέρα ακλυονίς" της Κατερίνας-Τατιάνας Θωμαΐδη.

2 σχόλια:

  1. Ένα θερμό ευχαριστώ, αγαπητή μου οικοδέσποινα, για την τρίτη φορά που με φιλοξενείς στο Κουκιδάκι ! κι επί πλέον ευχαριστίες για την εξαιρετική έκπληξη και τον υπέροχο μεσημεριανό αιφνιδιασμό !
    Φιλιά πολλά !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντα υπάρχει χώρος για όμορφα πράγματα.
      Εγώ ευχαριστώ
      Φιλιά

      Διαγραφή


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
μηναυγή, Ευτυχία ΚατελανάκηΟ χορός της αστραπής, Ήλια Λ.ΘεοφιλίδουΑγγελική μορφή, Πηνελόπη ΤσιάλαΗ φαλάκρα του μπαμπά, Γεωργία ΔαρτσήΟ πόνος της επιστροφής, Άγγελος Μανουσόπουλος2ος Νόμος, Αργύρης ΧριστομάγνοςΣτις στάχτες της Σαλονίκης, Άννα Φωτίου
Αγαπητή ψυχή μου, Κ. ΓρηγοριάδηςΜια νύχτα ακόμη, Κώστας ΚρομμύδαςΔύο ιστορίες για ένα πρόσωπο, Δ. ΠαπαδόπουλοςΆσματα νεκρικά, Γ. ΧατζηγεωργιάδηςΚάθε Ιούλιο επιστρέφω, Γ. ΜολέσκηςΟυμπούντου, Μάνθος ΣκαργιώτηςΠαρένθετη απολογία, Έλενα Λαγάρα
Το αρπακτικό, Γκιλ Σκοτ-ΧέρονΑδέσποτος νους, Δήμητρα ΚωνσταντινίδουΤο γιασεμί, Σταυρούλα ΝοβακίδουΤα όνειρα που κράτησα για μένα, Ε. ΑθανασιάδουΟ Καπήλαρης
Ο παραμυθάς, Γ. ΠαπουλήςΤο αγκάθινο στέμμα, Θεόφιλος Γιαννόπουλος
Ossimoro, Γιώργος ΜουτσινάςΑναμνήσεις από στάχτη, Φοίβος ΜαρκαντώνηςΟ Παρφές, Σοφιάννα ΠαϊδούσηΈνοχα μυστικά, Κωνσταντίνος ΣπανόςΗ λογοδοσία μου, Κάτια-Κατερίνα ΧατζηδάξηΤο βαλς της παγωμένης καρδιάς, Φωτεινή ΑγγελήΠροσωρινή αιωνιότητα, Μαρκ Στραντ