ΔΙΠΛΕΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ: Οι περιπέτειες του Παβ * Η Γελάδα *** Ο 1ος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός koukidaki.gr είναι γεγονός! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Από 1η Ιανουαρίου 2020 αλλάζουν οι όροι στις δωροθεσίες. Διαβάστε τους νέους όρους εδώ.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ώρα μηδέν * Αριάδνη * Το βαλς του ονείρου * Η τελευταία λέξη είναι της μοίρας * Χάρτινος πύργος * Πέντε μέρες κι ένας μήνας * Το καλοκαίρι του αιγόκερου * Η αγάπη μπορεί * Ένγκαρ Χέβενσκαρ, Η επανάσταση * Η κατάρα του φεγγαριού * Άρωμα βροχής * Λίγες και μία νύχτες * Ροδάνθη * Ένας φάρος στην ψυχή μου * Το αγκάθινο στέμμα * Ισμήνη ** Θεατρικό: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Εκεί που ανθίζουν οι κραυγές * Εξ απροόπτου έρωτες * Πόσες είναι οι εποχές; * Με τις βαλίτσες γεμάτες ήλιο * Ψευδάνθρακας και άλλες ιστορίες ** Πεζοποίηση: Σημειώσεις ενός αυτόχειρα ** Παιδικά: Το παραμύθι με τα παραμύθια * Πέντε βιβλία της σειράς ΩΟ * Ονειρικές αφηγήσεις * Παραμυθοταξιδεύοντας... * Η Ντο και τα μαγεμένα πινέλα * Ένας αδικοχαμένος από τη μοίρα γίγαντας και Ο μαγεμένος καθρέφτης * Μάρα Μαντάρα, μια μάγισσα κάπως ξεχασιάρα ** Ποίηση: Τα λογοπαίγνια μιας ύπουλης αλήθειας * 2ος Νόμος * Η γυναίκα του κόσμου * Πέρασε καιρός ** Αυτοβελτίωση-στοχασμοί: Αναζητώντας φως * Now and Zen ** Λευκώματα: Βίβλος βιβλιοφίλων

Σάββατο, 28 Ιουνίου 2014

Στο φάρο, της Γεωργίας Οικονομοπούλου

Α’ Βραβείο Γεωργία Οικονομοπούλου, Καλαμάτα
Στο φάρο
Έχω δυο εβδομάδες στο φάρο. Τις πέρασα προσπαθώντας να τον βάλω σε τάξη. Δεν είχε πόρτα και έλειπαν αρκετά παράθυρα. Ευτυχώς είναι καλοκαίρι. Είχε ένα παλιό σουμιέ για κρεβάτι κι εγώ ένα στρατιωτικό σακίδιο γεμάτο με ρούχα. Τα περισσότερα τα έκανα στρώμα. Στα νότια παράθυρα έπλεξα φύκια. Για πόρτα έβαλα ξηλωμένο το σακίδιο. Κάτι κόβει.

Δυο λάμψεις κάθε δεκαεπτά δευτερόλεπτα. Ο φάρος λειτουργεί, με την ηλιακή ενέργεια. Κι εγώ επίσης. Απ' όταν ήρθα, κοιμάμαι επιτέλους και στην ανατολή του ήλιου ξυπνώ. Άφησα ανοιχτό αυτό το παράθυρο. Φοράω το μαύρο ολόσωμο, βουτάω αμέσως από το βράχο στη θάλασσα, κάνω λίγο ύπτιο, αυτό είναι όλο και γυρνάω στη στεριά. Τρώω κάππαρη και πεταλίδες ή αχινούς για πρωινό. Τις προμήθειες της εβδομάδας τις αφήνω για γεύμα. Το μαγιό είναι επίσημο ένδυμα.

Κάθε Δευτέρα παίρνω τα πόδια μου και πάω στο χωριό. Φοράω το μπλε φόρεμα που σου άρεσε. Έχω αράξει το αυτοκίνητο λίγο πιο έξω, το βάζω μπρος και κάνω μια βόλτα τριγύρω. Πιάνω κουβέντα με ανθρώπους που πιθανόν με γνωρίζουν. Μπορεί να έχουν δει, να ξέρουν, αυτοί και οι άλλοι στο εστιατόριο, συνδέω τον υπολογιστή με την πρίζα. Έχει ασύρματο ίντερνετ. Στέλνω τα κείμενα. Η εμπειρία μου στο φάρο πληρώνεται με τη φορά. Δυο φορές μέχρι ώρας.

Έχω γράψει στην εφημερίδα για τα ασημόψαρα στην επιφάνεια της θάλασσας. Έχω περιγράψει γλαφυρά το κρύο που με πνίγει πριν το ξημέρωμα και τον πυρετό νωρίς το απόγευμα. Πώς μετράω τις φέτες του ψωμιού και πώς παγώνω το καρπούζι στον κόλπο, τις φωνές που νόμισα ότι άκουσα, το καΐκι που εμφανίστηκε μπροστά μου μεσημεριάτικα, τα αστεία που είπαμε. –Πρώτη φορά βλέπουμε γοργόνα στη στεριά.
–Πρώτη φορά μου παραδίνεται λαβράκι τόσο εύκολα.
Πούλησαν φύλλα. Τον ήχο που κάνει το μολύβι στο χαρτί, πώς το έξυσα με κοχύλια -ψέμα- και μετά για την πρώτη φορά που θυμάμαι τη θάλασσα, για τις φάλαινες και το Ρόστοκ, σχετικές ταιριαστές αναφορές και πως άναψα φωτιά με μια παλιά Βαβούρα που βρήκα ξεσκισμένη ένα χιλιόμετρο από τον όρμο. Αυτή είναι η δουλειά μου εδώ και δυο δεκαετίες. Να δημοσιεύονται τα γρήγορα κείμενά μου. Για το πώς περνάω σε έναν έρημο φάρο, φορώντας το μαγιό μου και τρώγοντας αχινούς.

Χθες, παράγγειλα μακαρόνια στο εστιατόριο. Τα μασούσα δεκάδες φορές πριν τα καταπιώ, όπως με έμαθες και τα ρουφούσα με θόρυβο, για να γελάσουμε. Είχα μπροστά μου το φορητό ανοιχτό. Είχα μόλις στείλει το κείμενο. Στο φάρο. Έγραψα μερικά πιασάρικα. Τι θα συνέβαινε αν έρχονταν να με βιάσουν. Στην ερημιά. Και μετά για το πώς οι άνθρωποι είναι πιο ωραίοι γυμνοί. Ύστερα έπιασα το Νάρκισσο. Κατέληξα στα ασημόψαρα στην επιφάνεια της θάλασσας, αφού θυμήθηκα μερικές ταινίες. Μετά, είπα να μου φέρουν μια φάβα κι ένα ουζάκι με πάγο. Πάτησα στην αναζήτηση: Εμείς οι δυο.

Επέστρεψα στο φάρο βέβαιη ότι θα ερχόταν. Έβρασα τσάι αγριομέντα και δε σε σκέφτηκα. Οι συνθήκες είναι πιο εύκολες απ' ό,τι γράφω ότι δείχνουν. Με είχε ρωτήσει πώς μοιάζω και του απάντησα ακριβώς. Με είχε φιλήσει στο λαιμό σπασμένα γκρίκλις και είχε χαμηλώσει την τιράντα μου τρυφερά, γλυκέ μου. Είναι λεπτός και απαλός με τρίχρωμα μάτια. Του έδωσα τις συντεταγμένες. Μετά, κάναμε έρωτα. Στο εστιατόριο, κι αυτός στα Isla Margarita, ακριβώς. Φίλησε και τα δυο μου μάτια προτού κλείσει.

Άλλαξα μύτη στο μηχανικό μολύβι και γράφω: Στο φάρο. Η στάχτη σου. Επιτέλους μόνοι. Το σπίτι που άφησα πίσω είχε τόσο θόρυβο που τα νεύρα μου έφευγαν για να ησυχάσω. Χρειάστηκε να χρησιμοποιήσω όλη τη μαεστρία μου για να τους πείσω να με πληρώνουν για να μείνω στο φάρο. Λογικά επιχειρήματα για την εμπορική αξία του παράλογου και κάποιος εκβιασμός βάσει βιογραφικού. Δέχθηκαν. Από το να ζω προτιμώ να πάψω.

Το θαλασσινό νερό έχει σκληρύνει το μπλε φόρεμα. Όλο και δεν μπορώ να θυμηθώ το πρόσωπό σου. Πάντα εκείνη η ζέστη, η ηδονή και η οδύνη. Πλατωνικά, όπως γελούσαμε, ενώ το εννοούσαμε. Γράφω χρόνια και χρόνια και δεν πρόλαβα να σου πω τίποτα.

Μερικά απογεύματα, όταν λες κι ο ουρανός φυσάει κάθετα, το πλαγκτόν φτιάχνει μια κρούστα από υδράργυρο. Τα πτερύγια των θαλάσσιων θηλαστικών, η τρίαινα και τα είδωλα των αράβων ιππέων αναδύονται στα τρισδιάστατα περιγράμματά τους. Ο κόσμος είναι παχύρευστος και λείος, στιλπνός και κρύος αλλά ζεστός. Τα ασημόψαρα τότε βάφονται το χρώμα τους.

Κανείς δε θα μάθει, εκτός από σένα, ότι μα την αλήθεια επινόησα μαραγκούς να στήσουν παράθυρα στις τετράγωνες τρύπες. Ράφτρες να φτιάξουν κουρτίνες και πουπουλένια παπλώματα. Επιπλοποιούς να μαλακώσουν τις γωνίες σε τραπέζια και καρέκλες, λεπτεπίλεπτους σιδεράδες να καμώσουν πιάτα και μαχαιροπήρουνα. Την πόρτα την έφτιαξα μόνη μου. Ρήμαξα αιωνόβιες τριανταφυλλιές. Για φως μάζεψα τέσσερις ήλιους και για φεγγάρια φωτογραφίες τα μάτια σου. Μελάνι από σουπιές.

Και τώρα να 'μαι στο φάρο μου. Δε θα σου κρύψω ότι ήταν ο πρώτος έρημος που βρήκα. Με έπιασε το μεσημέρι μου και δέχθηκαν εύκολα να τους πείσω. Φυλάω τη στάχτη σου στο στόμα μου. Αν πω λέξη, θα χυθείς. Ήθελα να μπορούσα να σε αγγίζω.

Είναι ήδη Τρίτη και το έγραψα. Αν δεν το στείλω, θα μείνω στο φάρο;

¤

Η Γεωργία Οικονομοπούλου εργάζεται την τελευταία 15ετία ως δημοσιογράφος. Έζησε και σπούδασε σε Ελλάδα και Αγγλία. Από το 2009 ζει στη Μεσσηνία.

¤

Δείτε κι αυτό:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Η επανάσταση, Σπύρος ΠαπαλέξηςΗ Ντο και τα μαγεμένα πινέλα, Μ.ΤσακιρίδουΣειρά βιβλίων ΩΟ, Σόφι ΆντερσενΆρωμα βροχής, Τ. ΚοντοπούλουΤο βαλς του ονείρου, Ελισάβετ ΔανέζηNow and Zen, Άγγελος ΜπάκαςΟνειρικές αφηγήσεις, The weird side tales
Ισμήνη, Μαρία ΛιβυκούΠέντε μέρες κι ένας μήνας, Π. ΜπακέλλαΤο καλοκαίρι του αιγόκερου, Δ. ΤσιχλάκηςΠέρασες καιρός, Ε. ΛούμπαΈνας φάρος στην ψυχή μου, Β. ΜακαρίουΡοδάνθη, Μ. ΠαπαπαναγιώτουΨευδάνθρακας και άλλες ιστορίες, Ε.Μακαριάδη
Πόσες είναι οι εποχές; Σ.Λειβαδιώτου2ος Νόμος, Αργύρης ΧριστομάγνοςΣημειώσεις ενός αυτόχειρα, Γ. ΡόγγαςΜε τις βαλίτσες γεμάτες ήλιο, F,AmbrosoΜάρα Μαντάρα, μια μάγισσα κάπως ξεχασιάρα, Ε.Μ.Τσουκάλη
Η κατάρα του φεγγαριού, Β. ΚοτλίτσαΜύθοι και Ιστορίες της Άπω Ανατολής
Το αγκάθινο στέμμα, Θ. ΓιαννόπουλοςΗ τελευταία λέξη είναι της μοίρας, Μ. ΚατσούπηΤα λογοπαίγνια μιας ύπουλης αλήθειας, Σ. ΦράγγοςΗ αγάπη μπορεί, Σ. ΠετρίδουΗ γυναίκα του κόσμου, Νίκη Ταγκάλου
Λίγες και μία νύχτες, Ι, ΖουργόςΕξ απροόπτου έρωτες, Ισμήνη Ζαγοραίου