1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Παράπλευρες απώλειες * Το δώρο της ζωής * Τα μάτια μιας γυναίκας * Ατιμώρητο έγκλημα * Να μ' αγαπάς * Αναστρέψιμα υλικά * Επιστροφή στο Highgate * Το ποτάμι ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Με περίσκεψη * Νάντια μου, ο ήλιος της Βοστώνης ** Ποίηση: Τ' ανείπωτα * Εξίσωση * Τρίτος κύκλος αρδεύσεων * Λυρικά ελάχιστα * Ρέουσα σιωπή * Το τίποτα που πλέει ευτυχισμένο * Το παιδί και ο άγγελος ** Νουβέλες: Εκδίκηση * Αγαπητή μου Ευδοξία ** Άλλα: Τρεις τίτλους των εκδόσεων Βακχικόν * Έρως λυσιμελής * Γνώθι σεαυτόν * Ό,τι γυρίζει γύρω μας ** Παιδικά: Ένα χαμόγελο για τη Χαρά και Ο μαγικός καθρέφτης της Εβίτας

Κυριακή, 19 Ιουλίου 2015

Τότε που πέθανα

Γράφει ο Χρίστος Μαβόγλου

(Αληθινή ιστορία)
Είχα αγοράσει το παπάκι τον προηγούμενο μήνα. Ένιωθα ελεύθερος και γεμάτος χαρά. Μεταχειρισμένο, της κακιάς ώρας, αλλά όλα αυτά δεν είχαν σημασία. Όταν το πρωτοκαβάλησα δεν ήξερα ούτε ποδήλατο καλά καλά, αφού δεν είχα ποτέ. Στους στενούς δρόμους της Αθήνας ήταν επικίνδυνο να μου πάρουν οι γονείς μου, και έτσι δεν έτυχε.
Με το μηχανάκι, όμως, ήταν άλλο. Δύο μέρες έκανα βόλτα γύρω γύρω στα δρομάκια του Πανεπιστημίου. Και σιγά σιγά πήρα το θάρρος να το καβαλήσω μέχρι το σπίτι, όχι μακριά. Κάθε μέρα θα πηγαινοερχόμουν στο λεπτό σπίτι-Πανεπιστήμιο-σπίτι, θα έκανα πιο εύκολα ψώνια, άσε που μπορεί να έβρισκα και κοπέλα.
Όλος ο κόσμος σε δύο ρόδες. Να σκεφτώ κάποια στιγμή πρώτα να πάρω κράνος και μετά δίπλωμα. Αλλά αυτά, άστα για αργότερα. Έχω καιρό. Σήμερα θα πάω σε πάρτι. Θα είναι και ο Γιώργος από το Μαθηματικό με την κοπέλα του την Εύη, που μένουν πιο κάτω.


Μια χαρά όλα. Δεν ξέρω πόσο ήπια, αλλά δεν έχει σημασία. Νιώθω καλά, αλλά πιο πολύ ελεύθερος που δεν σκέφτομαι πως θα γυρίσω. Φεύγουμε από το πάρτι μαζί με το Γιώργο. Αυτός με μια παλιά βέσπα, πενηντάρα, και την Εύη μαζί του δικάβαλο. Κι εγώ μόνος.
Στο φανάρι μου λέει:
- Πάμε κόντρα;
- Τι λες; Είσαστε δύο. Με δουλεύεις;
- (γελάει) Πάμε κόντρα;
- Άντε πάμε. (τον είχα για πλάκα)
Ανάβει το φανάρι, βγαίνει μπρος και τον ακολουθάω λίγο πίσω. Βρίσκω μια ευθεία και ανοίγω το γκάζι. Τον περνάω εύκολα. Στρέφω το κεφάλι μου δεξιά πίσω να τον κοιτάξω και… το είχα ξεχάσει. Δεν ήξερα καλά τους δρόμους. Ο Γιώργος στρίβει και κόβει δρόμο. Αρχίζω να στρίβω κι εγώ χωρίς δεύτερη σκέψη, αλλά δεν προλαβαίνω. Η ρόδα χτυπάει στο ψηλό πεζοδρόμιο και αρχίζω να σέρνομαι. Δεν έχω πάθει τίποτα, αλλά σέρνομαι με ταχύτητα. Προλαβαίνω να χαμογελάσω λίγο. Έχει πλάκα. Εκεί πάνω στο πεζοδρόμιο, στην πορεία μου, έχει σταθμεύσει ένα αυτοκίνητο. Μακάρι να μην υπήρχε. Ένας μεταλλικός ήχος μπαίνει με ορμή μέσα στο κεφάλι μου και το συμπιέζει. Αυτό ήταν.


- Έλα Μανόλη το έφερες;
Το κρατάει. Εκείνη την ώρα εμφανίζεται και ο Μάνθος.
- Μανόλη τώρα που πούλησες τη μηχανή, ήθελα να σου ζητήσω το κράνος.
- Α, όλα κι όλα, εγώ το ζήτησα πρώτος.
Ο χρόνος σταματάει για κλάσματα. Ο Μάνθος ήταν πιο αγαπητός, η ψυχή της παρέας, αλλά εγώ το είχα ζητήσει πρώτος. Η επιμονή στη στάση μου, κάτι που δεν το συνηθίζω, φαντάζει δύσκολη τη διαπραγμάτευση. Ο Μανόλης κοιτάζει τον Μάνθο, κοιτάζει και εμένα και τελικά μου δίνει το κράνος. Το βράδυ θα πάω στο πάρτι με κράνος.


Σαν σε αργή κίνηση, σέρνομαι στο πεζοδρόμιο γλυκά. Ένα αυτοκίνητο σε παράταιρη θέση, μου κλείνει το δρόμο στην πορεία που έχω πάρει. Ακούω ένα βαθύ απότομο ήχο. Η πόρτα του αυτοκινήτου αγκαλιάζει το κεφάλι μου, αλλά το κράνος σαν ασπίδα ρουφάει το κακό. Σηκώνομαι, βγάζω το κράνος να πάρω αέρα. Όλα καλά. Στέκομαι για λίγες ανάσες. Βάζω πάλι το κράνος, ανεβαίνω στο μηχανάκι και βάζω μπρος. Να θυμηθώ να ευχαριστήσω τον Μανόλη, αύριο.


Copyright © Χρίστος Μαβόγλου via facebook All rights reserved, 9 Ιουλίου 2015
Στις εικόνες που κοσμούν την ανάρτηση βλέπετε κολάζ με λεπτομέρειες από πίνακες λάδι του Richard W Linford.

Περισσότερα του Χρίστου Μαβόγλου:
Καταζητούμενος
Γιατί διαβάζω λογοτεχνία;

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Το τίποτα που πλέει ευτυχισμένο, Κατίνα ΜέτσιουΕπιστροφή στο Highgate, Λυδία ΒασιλειάδηΑναστρέψιμα υλικά, Βασίλης ΚυριλλίδηςΤρίτος κύκλος αρδεύσεων, Δημήτρης ΟρφανίδηςΓνώθι σεαυτόν, Μαρία ΠανέτσουΤο ποτάμι, Χρήστος ΦλουρήςΑγαπητή μου Ευδοξία, Αθανασία Π. Θεοδωρίδου
Το παιδί και ο άγγελος, Γιώργος ΚαράμπελαςΈρως λυσιμελήςΌ,τι γυρίζει γύρω μας, Κ. Ευαγγέλου-ΚίσσαΑτιμώρητο έγκλημα, Καίτη ΔροσίνηΡέουσα σιωπή, Πόπη ΚλειδαράΤ' ανείπωτα, Ελένη ΤζιώγαΛυρικά ελάχιστα, Νίκος Βλαχάκης
Με περίσκεψη, Βασίλης ΜαστρογιάννηςΝάντια μου, ο ήλιος της Βοστώνης, Μαίρη ΤσίληΠαιδικά βιβλία Γιώργου Μπουμπούση
Το δώρο της ζωής, Γιώτα ΜπατιστάτουΝα μ' αγαπάς, Λία ΝικολάουΕξίσωση, Μίλτος ΓήταςΤα μάτια μιας γυναίκας, Παναγιώτα Τσολάκη-Αγγελοπούλου