ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Τα βραβεία του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki έχουν αποσταλεί προς τους νικητές από την 13η Μαρτίου 2020 με επιβάρυνση κόστους αποστολής όπως είχε ορισθεί εξ' αρχής *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το τίμημα * Η θλίψη του αιώνιου στοχασμού * Σε περίμενα... * Ελεονόρα * Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά * Άλλη μια μέρα στον Παράδεισο * Στη φωτιά της επανάστασης * Ο Δράκος ** Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίο * Το σκληρό παιχνίδι της ζωής ** Νουβέλα: Εγγαστρίμυθος Θεός * Με τα μάτια του Τζακ ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Ένας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας...* Γράμματα ανεπίδοτα * Μαγ(ειρ)ικές ιστορίες * Η Εγνατία οδός μου * Μια στάλα λόγος ** Πεζοποίηση: Barsaat * Το όπλο του Νεφεληγερέτη ** Ποίηση: Δαίμων εαυτού * Αποσιωπητικά * Η πικρή γεύση της προδοσίας * Αίσθησις * Μακιγιαρισμένες ψυχές * Οι αυτόχειρες της καρδιάς μου * Χιονισμένος μαυροπίνακας ** Λογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίες ** Αυτοβελτίωση: Περί ευδαιμονίας² ** Μελέτη: Από το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο» ** Παιδικά: Πέντε βιβλία από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική ** Αρθρογραφία: Η εφεύρεση του ανθρώπου

Κυριακή, 15 Μαΐου 2016

Το σύμπλεγμα του Λαοκόοντα

Άμα δεν πω ότι ξεθεώθηκα για να διαβάσω το Σύμπλεγμα του Λαοκόοντα, θα πω ψέματα. Ο Γιάννης Λειβαδάς δεν είναι για αμύητους αναγνώστες και μάλλον έτσι ακριβώς με τσάκωσε, αμύητη κι ανυποψίαστη, να προσπαθώ να διαβάσω ένα έργο του -το πρώτο του που πιάνω στα χέρια μου- που μόνο με όλες του τις αισθήσεις μπορεί κάποιος να ολοκληρώσει.
Ολοζώντανη αφήγηση και γεμάτη από αισθήσεις, και τις πέντε, που δύσκολα βρίσκουμε (πόσο μάλλον όλες μαζί) στα σύγχρονα βιβλία. Και μάλιστα τώρα τελευταία αυτό ακριβώς με προβλημάτιζε και όλο το σκεφτόμουν... Η έλλειψη των αισθήσεων. Ζώντας σ’ έναν κόσμο που τις αποστρέφεται όλο και περισσότερο, που επιβάλλει να απομακρυνόμαστε από τη φύση και τις εποχές, που μας μαθαίνει από παιδιά να βλέπουμε μα να μην αγγίζουμε, κυλάει ο χρόνος κι η ζωή μας σε ευθεία χωρίς να παίρνουμε χαμπάρι τις φθορές.

Μα... και πώς να το κάνουμε; Τσιμεντένιες οι πόλεις μας. Τα δέντρα γύρω μας καχεκτικά. Παλεύουν κι αυτά να ζήσουν σ’ έναν κόσμο που δεν τα θέλει. Πότε αλλάζουν οι εποχές; Το νιώθει κανείς; Την άνοιξη που η γη ζωντανεύει ξανά κι η ζωή κάνει το νέο της κύκλο; Εκτός από μια ξαφνική ζέστη ή ένα κρύο, εκτός από ό,τι νιώθουμε με την αλλαγή του καιρού, καταλαβαίνουμε κάτι άλλο; Καλύπτουμε τα παράθυρά μας με κουρτίνες. Τη μυρωδιά μας με χημικά. Τα μούτρα μας με μπογιές. Τι είναι τελικά αυτό που δε θέλουμε με τίποτα να δούμε; Το χρόνο; Τη ζωή που περνάει και δεν μπορούμε να την πιάσουμε από πουθενά;

Με τρόμαξε στην αρχή αυτό το βιβλίο. Περίμενα... δεν ξέρω τι περίμενα. Ο Γιάννης Λειβαδάς είναι ποιητής, είναι λογοτέχνης, είναι πεζογράφος. Είναι ωμός και όμορφος στο λόγο του, λίγο μποέμ, λίγο μπλουζ και λίγο ροκ. Κουβαλάει μέσα του κάτι από άλλες, παλιότερες εποχές, που εγώ δεν έζησα, μα γνώρισα από τις αναμνήσεις άλλων.

Είναι ζωντανός. Αυτό. Τον ζήλεψα. Ένας τύπος που παραδίδεται στη ζωή με τα χέρια ορθάνοιχτα, ελεύθερος, ανυπότακτος, ασυμβίβαστος. Αυθεντικός. Που πίνει και καπνίζει και ξενυχτάει και δεν ξέρει πού τον βρίσκει το πρωί και δεν τον νοιάζει. Που δε θα φοβηθεί να γνωριστεί με ξένους, να βαδίσει στα βήματα των ανθρώπων, να ζήσει μαζί τους. Που μπορεί να καταφέρει το ακατόρθωτο... Να φρενάρει το χρόνο και να ζήσει τη στιγμή, κάνοντας τη στιγμή στιγμές, λεπτά και ώρες. Ζωές μέσα σε μια και μόνο ζωή.
Κλικ για περισσότερα της Κατερίνας
Το "Σύμπλεγμα Του Λαοκόοντα" δεν ακολουθεί καμία από τις περισσότερο ή λιγότερο γνωστές πεπατημένες, ο τρόπος του, η αισθητική του είναι ένα πράγμα: συσπάσεις. Τα πράγματα στην φυσική τους δυναμική ως σύμβολα των εαυτών τους, φυσική δηλαδή και η ίδια η γραφή. Καμία σύμβαση, καμία πρόφαση, ένα βιβλίο δίχως εμφατική πλοκή και στόχο, δίχως κατάληξη. Ο ήρωας του βιβλίου είναι πραγματικός, καθώς και όσα καταγράφονται είναι πραγματικά εξίσου. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο σπονδυλωτό μυθιστόρημα και σύμφωνα με τον υπότιτλό του, ένα "πύραμα της γραφής". Ένας διαλογισμός πάνω σε κάποια κυρίαρχη ζωή sub specie aeternitatis.
Περισσότερα:
Ο Γιάννης Λειβαδάς και Το σύμπλεγμα του Λαοκόοντα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Η εφεύρεση του ανθρώπου, Κ.ΘερμογιάννηςΑίσθησις, Μαρία ΠαγώνηΓράμματα ανεπίδοτα, Συλλογικό έργοΧιονισμένος μαυροπίνακας, Γ.ΚαριώτηςΟ Δράκος, Καίτη ΔροσίνηΤο όπλο του Νεφεληγερέτη, Α.ΜπάκαςΟι αυτόχειρες της καρδιάς μου, Κ. Βούσβουρα
Μια στάλα λόγος, Γ. ΓιαννιούΜε τα μάτια του Τζακ, Ν. ΔημητρούλιαςΠαιδικά βιβλία από τις εκδόσεις ΕλληνοεκδοτικήΕγγαστρίμυθος Θεός, Δ. ΟρφανίδηςΑποσιωπητικά, Γ.Μίχας-Νεονάκης (Dave)Μακιγιαρισμένες ψυχές, Ροδάνθη ΠάντουΠερί ευδαιμονίας², Ν.Διονυσίου
Το σκληρό παιχνίδι της ζωής, Ν.ΦασούλαςΓκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά, Δ.ΚοπαράνηςΆλλη μια μέρα στον Παράδεισο, Μιχάλης ΤσάμηςΛογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίεςΕλεονόρα, Χάρης Γαντζούδης
Η πικρή γεύση της προδοσίας, Νανά ΜπροδήμαΠέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής
4 βιβλία από τις εκδόσεις Το ανώνυμο βιβλίοΣε περίμενα..., Πόλυ Μίλτου
Στη φωτιά της επανάστασης, Ε.ΣπανούΑπό το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο», F. AmbrosoΜαγ(ειρ)ικές ιστορίες, Χρυσούλα ΔιπλάρηBarsaat, Ο χορός της βροχής, Σ. ΜητροπούλουΗ Εγνατία οδός μου, Χρυσούλα Βακιρτζή