Δημοσιεύθηκαν τα αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki *** ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 50% για όλες τις παραστάσεις του Πολυχώρου Αυλαία στον Πειραιά *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ένας φάρος στην ψυχή μου * Το αγκάθινο στέμμα * Ισμήνη * 7 Καταραμένες ιστορίες * Τα διαμάντια της Δόμνας * Το εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός ονειροπαρμένου * Για μια σταγόνα ευτυχίας * Το τίμημα * Η θλίψη του αιώνιου στοχασμού * Σε περίμενα... * Ελεονόρα * Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά * Άλλη μια μέρα στον Παράδεισο * Στη φωτιά της επανάστασης * Ο Δράκος ** Νουβέλα: Ο γρίφος της Θεσσαλονίκης * Εγγαστρίμυθος Θεός * Με τα μάτια του Τζακ ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Η αγριόπαπια, Η γιορτή στο Σούλχαουγκ, Καταλίνας και Ο τάφος του πολεμιστή ** Διηγήματα: Ψευδάνθρακας και άλλες ιστορίες * Μια στάλα λόγος * Ένας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας...* Γράμματα ανεπίδοτα ** Πεζοποίηση: Σημειώσεις ενός αυτόχειρα * Barsaat ** Ποίηση: Δαίμων εαυτού * Αποσιωπητικά * Η πικρή γεύση της προδοσίας * Αίσθησις * Μακιγιαρισμένες ψυχές * Οι αυτόχειρες της καρδιάς μου ** Βιωματικά: Σκόρπιες μνήμες ** Λογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίες ** Αυτοβελτίωση: Περί ευδαιμονίας² ** Μελέτη: Από το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο»

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2016

Να γινόταν λέει

Μονόλογος

Γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου
Να γινόταν λέει ένα θαύμα και να έβρισκα τον τρόπο να ξεχερσώσω απ’ το μυαλό τις σκοτεινές σκέψεις που μου δηλητηριάζουν τις μέρες και τις νύχτες μου.
Να γινόταν λέει να γέμιζα μετά με μουσικές και Αγάπη το κενό που θα άφηναν φεύγοντας οι μαύρες σκιές μου.
Να γινόταν λέει να έβγαζα με υπομονή ένα ένα τα αλμυρά αγκάθια που ρίζωσαν στις άκρες των ματιών μου και μια ουράνια πνοή να τα στέγνωνε επουλώνοντας τις πληγές τους…
Στη συνέχεια, να γινόταν λέει να πάρω το μονοπάτι που θα με βγάλει στο ξέφωτο, που ναι μεν φαντάζει μακρινό μα που ξέρω καλά ότι είναι κάπου εκεί έξω.


Ξεχωρίζω μια φωνή από τις πολλές που στροβιλίζονται στο νου και μου τη φέρνει σε ρόλο courier ένα απαλό αεράκι που τα κατάφερε να διαπεράσει το φύλλωμα των βαθύσκιωτων δέντρων του δάσους μέσα στο οποίο έχω χαθεί. Μου ψιθυρίζει: "προχώρα".
Τα τύμπανα του πολέμου που με ξεκούφαιναν μέρες τώρα, ακούγονται όλο και πιο μακρινά και οι κλαγγές των όπλων θαρρείς και έσβησαν μαζί με τις οιμωγές των πληγωμένων αντιπάλων. ΚΑΙ εγώ πληγωμένη είμαι, σαν κι αυτούς, με πληγές κρυφές που αιμορραγούν. Να γινόταν λέει να τις επουλώσω πριν επιμολυνθούν, πριν κακοφορμίσουν.

Τι σκοτεινό που είναι και τούτο το δάσος! Και πώς θα τα καταφέρω μέσα σ’ αυτό το έρεβος να βρω το μαγικό βοτάνι της λήθης που μου είπαν ότι υπάρχει κάπου εδώ μέσα και κρέμασα πάνω του τις ελπίδες μου όλες; Και δεν είναι μόνο ο ζόφος που βασιλεύει εδώ, που κάνει δύσκολο το ψάξιμο είναι και η σπανιότητα του φυτού. Οι πληγές των ανθρώπων βλέπεις πολλές, έπεσαν κατά πάνω του σαν ακρίδες και το αφάνισαν. Ευτυχώς είναι από τα φυτά εκείνα που μια ρίζα τους κόβεις και δύο καινούριες γεννιούνται και χώνονται βαθιά στη γη με αποτέλεσμα γρήγορα να απλώνει ξανά τη ζωογόνο του βλάστηση και να σώζει ζωές. Το δυσάρεστο για μένα είναι όπως με πληροφόρησαν, ότι έπεσα στην εποχή της αναγέννησης του φυτού και θα μου πάρει χρόνο να βρω κάποιο εναπομείναν ΒΟΤΑΝΙ από την προηγούμενη σοδειά!

Σκιές, τι σκιές και πώς τις φοβάμαι! Στείλε Θεέ μου τους κεραυνούς σου να τις κάψει όλες αυτές τις απαίσιες σκιές, να κάψει ό,τι με πόνεσε τόσο... Στείλε και μία μπόρα από τις δυνατές που διαθέτει ο ουρανός Σου να ξεπλύνει την γκρίζα σκόνη που έχει επικαθήσει σαν δέρμα πάνω στα φυτά, παντού και κυρίως πάνω στην ψυχή μου. Στείλε τον ήλιο Σου να διαπεράσει με τη φλόγα του τη μαυρίλα, δεν την αντέχω άλλο. Θέλω φως, φως, ΦΩΣ.
Κάνε να γίνουν όλα όπως πριν, παρέα με τη μοναξιά μου έστω. Συγκρίνεται η όποια μοναξιά με τούτον εδώ τον πάγο γύρω μου και ΜΕΣΑ ΜΟΥ;
Αλλά Κύριε, το μόνο που βλέπω είναι ότι βυθίζομαι όλο και πιο βαθιά σε τούτη τη Ζούγκλα. Ούτε Εσύ μ’ ακούς. Σε λίγο θα αρχίζουν να με απειλούν και οι μόνιμοι κάτοικοι της περιοχής τα άγρια θηρία που θα βγουν για την ανεύρεση τροφής. Μια μπουκιά θα με κάνουν. Θα παλέψω το ξέρω, μου έχει απομείνει, παρά την κούραση, αρκετή δύναμη ακόμη, είναι αυτή της απελπισίας. Δεν θα αφεθώ να νικηθώ χωρίς να παλέψω. Άνιση η πάλη το γνωρίζω, μα δεν ξέρεις καμιά φορά τι μπορεί να γίνει.

Οι σειρήνες σιώπησαν, οι πληγές πονούν αλλά έπαυσαν να αιμορραγούν και αχνοφαίνεται μια ακτίνα ΕΛΠΙΔΑΣ. Το θέμα είναι όμως ΤΗΝ ΘΕΛΩ;;;


Copyright © Λένα Μαυρουδή Μούλιου All rights reserved, Ιούλιος 2016
Το συνοδευτικό κολάζ δημιουργήθηκε με λεπτομέρειες πίνακα από το debiriley.com. Μικτή τεχνική.

Περισσότερα της ίδιας:
Ο βράχος
Το γκρίζο παλτό

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Ένας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας..., ΣυλλογικόΑίσθησις, Μαρία ΠαγώνηΓράμματα ανεπίδοτα, Συλλογικό έργοΟ Δράκος, Καίτη ΔροσίνηΣκόρπιες μνήμες, Περικλής ΛεύκαςΜια στάλα λόγος, Γεωργία ΓιαννιούΟι αυτόχειρες της καρδιάς μου, Κ. Βούσβουρα
Με τα μάτια του Τζακ, Ν. ΔημητρούλιαςΗ θλίψη του αιώνιου στοχασμού, Μ.ΚιβιδιώτουΤο εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός ονειροπαρμένου, Φ.ΚοσσυβάκηςΕγγαστρίμυθος Θεός, Δ. ΟρφανίδηςΑποσιωπητικά, Γ.Μίχας-Νεονάκης (Dave)Μακιγιαρισμένες ψυχές, Ροδάνθη ΠάντουΠερί ευδαιμονίας², Ν.Διονυσίου
Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά, Δ.ΚοπαράνηςΔαίμων εαυτού, Μ. ΠαπαδημητρίουΛογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίεςΆλλη μια μέρα στον Παράδεισο, Μιχάλης ΤσάμηςΕλεονόρα, Χάρης Γαντζούδης
Η πικρή γεύση της προδοσίας, Νανά ΜπροδήμαΓια μια σταγόνα ευτυχίας, Β. Προβίδα
4 χρόνια Παραμυθένιες σκέψειςΣε περίμενα..., Πόλυ Μίλτου
Στη φωτιά της επανάστασης, Ε.ΣπανούΑπό το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο», F. AmbrosoΤέσσερις τίτλοι του Ερρίκου ΊψενBarsaat, Ο χορός της βροχής, Σ. ΜητροπούλουΟ γρίφος της Θεσσαλονίκης, Ε. Αντωνίου