1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Διαβάστε τα κείμενα που συμμετέχουν, βαθμολογήστε ή σχολιάστε τα! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία * Το μαντήλι της Θέμιδος * Ανατομία ενός καλλιτέχνη ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί * Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι * Ένα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός * Σώματα δίχως χρόνο * Λαξεμένοι ψίθυροι ** Νουβέλα: Ενηλικίωση * Η σιωπή της Περσεφόνης * Όταν η μοίρα εκδικείται ** Παιδικό: Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αλφισμός

Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Τα αποτυχημένα εξώφυλλα

δίσκων

Ή αλλιώς, πώς η βιομηχανία της μουσικής κατέστρεψε τον συνθέτη.
Ή γιατί το δημιουργικό τμήμα των δισκογραφικών οφείλει να έχει μουσικές γνώσεις και καλαισθησία. Μαζί.

Πριν από λίγες μέρες είχα συγκεντρώσει μερικά άστοχα-άτοπα εξώφυλλα βιβλίων -λογοτεχνικών κατά κύριο λόγο που μπορείς να τα απολαύσεις εδώ- κι έτσι, να 'μαστε πάλι, παρεούλα, με κάτι αντίστοιχο περί δίσκων τούτη τη φορά. Αλλά προτού βγάλω την κακίστρω από μέσα μου σχολιάζοντας τα παρακάτω, λέω να κάνω μια εισαγωγή για να εξηγήσω το πνεύμα μου.
Βασικά, τα εξώφυλλα των βινυλίων και αργότερα των CD προσφέρονται πολύ περισσότερο για τέτοιες αναρτήσεις αφού, για κάποιο λόγο, υπάρχουν πάμπολλα περίεργα εξώφυλλα και άσχημα. Άρα, είναι και πολύ πιο εύκολο να δημιουργήσεις μια μικρή συλλογή με μερικά από δαύτα και να προσθέσεις και πέντε ατάκες από κάτω να βγάλουν γέλιο. Στο παρόν όμως, είχα ως κριτήριό μου τα κακόγουστα.
Στην πρώτη σειρά έχουμε:
Το τέλος του ρομαντισμού. Τον σκότωσε αιφνιδίως και ακαριαία τούτο το εξώφυλλο. Τουλάχιστον, θα πεις, δε πόνεσε (ο ρομαντισμός) αλλά δε θα έλεγα το ίδιο για τα ματάκια μου.
Ακολουθεί το πιο αποτυχημένο ρετούς έβερ και αμέσως μετά το πιο άγουστο κακοφτιαγμένο κολάζ. (Τι να είχαν στο μυαλό τους;)
Μιλώντας για θανάτους, το τέταρτο στη σειρά έγινε η αιτία που χάσαμε την αισθητική (Θεός σχορέστην κι αυτήν) ενώ για το τέλος, άφησα μια κουλαμάρα όταν κάποιος κάπου κάποτε αποφάσισε να τυπώσει τη μούρη του τραγουδιστή ακριβώς στο σημείο της τρύπας. (Αυτό το εξώφυλλο μπορεί να έγινε η αφορμή να καταργηθούν οι τρύπες στα βινύλια)
Στη δεύτερη σειρά... θα γελάσουμε.
Ορκίζομαι ότι έτσι ακριβώς κυκλοφόρησαν αυτοί οι δίσκοι -που είναι μουσικοί και όχι εξωγήινοι, αν και οι δεύτεροι αποκλείεται να ήταν τόσο μπιπ. Στις εικόνες 1, 3 και 5 βλέπετε τη μόδα του κολάζ, όπου παίρνουμε ένα αντικείμενο ή ένα ζώο και το κολλάμε πάνω σε ένα ανθρώπινο σώμα και το αντίστροφο (δεν υπάρχει ούτε λόγος, ούτε λογική... απλά το κάνουμε) με την ελπίδα ότι το σύνολο θα τραβήξει τα βλέμματα. (Τα τραβάει όντως!)
Στη δεύτερη εικόνα της σειράς βλέπουμε την απομυθοποίηση των ηρώων (εκτός όλων των άλλων... μη ξαναλέω τα ίδια κι επαναλαμβάνομαι) και στο τέταρτο εξώφυλλο της ίδιας σειράς (με την ευγενική χορηγία των ταχυδρομείων) έχουμε ένα εμπνευσμένο ζευγάρωμα λύκων (κοίτα καλύτερα τη φάτσα του επιβήτορα) που κοστίζει 69 σεντς (τυχαίο; δε νομίζω)
Συνεχίζοντας...
Και μια που μιλήσαμε για θανάτους... οι συντελεστές του εν λόγω άλμπουμ σκέφθηκαν να πρωτοτυπήσουν (και σκότωσαν και την πρωτοτυπία μαζί) με ένα νεκροταφείο (μη σκεφθείς πώς τους ήρθε, διάβασε τον τίτλο του δίσκου) ενώ στο αμέσως επόμενο, αυτό το ασπρόμαυρο (σικ) τελείωσε και το σαβουάρ βιβρ. (Όχι που θα τη γλίτωνε)
Προχωράμε με δύο περιπτώσεις τύπου Γρέις Ανάτομι (δεν υπήρχαν τότε αυτά τα σίριαλ να χορταίνει ο κόσμος αίμα και εκτονώνονταν στα άλμπουμς -δεν εξηγείται αλλιώς) και ολοκληρώνουμε με τον πολυχεριούχο ήλιο (ή αλλιώς: τώρα που το έμαθα το φοτοσόπι, ποιός με πιάνει) και ένα μεταλλαγμένο κορίτσι-σκύλο που δεν είναι καν νόστιμο.
Κι εκεί που λέω το τερμάτησαν... προσέχω ότι η μουσική βιομηχανία πέρασε (και) το σύνδρομο των διδύμων. Ξέρετε, εκείνη την "πάθηση" που τα δίδυμα έπρεπε να ντύνονται πανομοιότυπα (για να αναδεικνύεται η ομοιότητά τους) και, ψάχνοντας εδώ κι εκεί, με ιδιαίτερη ευκολία θα μπορούσα να πω, ξετρύπωσα δεκάδες τέτοιες περιπτώσεις. (το γεγονός ότι κάποια ανήκουν σε δίσκους εκκλησιών δε προσφέρει ικανοποιητικό άλλοθι)
Υ.Γ.: Αν έχεις στη συλλογή σου πιο κακόγουστο από τα παραπάνω, μπράβο σου! Ειλικρινά, δηλαδή, ψάξου.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης
Πηγή: το αχανές διαδίκτυο
Tipάκι: οι εικόνες ανοίγουν στην οθόνη με κλικ για καλύτερη εμπειρία

2 σχόλια:


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΣώματα δίχως χρόνο, Δέσποινα ΣιμάκηΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΛαξεμένοι ψίθυροι, Μαρίζα Καζακλάρη
Ανατομία ενός καλλιτέχνη, Ισαβέλλα ΠρίτσαΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΤο μαντήλι της Θέμιδος, Λ. ΚαποπούλουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
Η σιωπή της Περσεφόνης, Θεοφάνης ΠαναγιωτόπουλοςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΕνηλικίωση, Νικόλαος Κατέχης
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΈνα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός, Ευφροσύνη Μαντά-ΛαζάρουΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΌταν η μοίρα εκδικείται, Νίκος Δημητρούλιας