Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης: Έχουμε πρωτιές! *** Δωρεάν διπλές προσκλήσεις! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ή διαβάστε λογοτεχνικά κείμενα σε πρώτη δημοσίευση ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμ ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αγόρι που δεν ήξερε τι θα πει θάνατος * Ίχνος στον καθρέφτη * Από την Κέρκυρα στην Αίγυπτο με μια βαλίτσα όνειρα * Αδαμάντινα τείχη: Φιανκέτο * Ματωμένος Δούναβης * Αιθέρια: Η προφητεία * Ζεστό αίμα * Το μονόγραμμα του ίσκιου ** Ποίηση: Θαλασσινό μονόπρακτο στο Αιγαίο * Και χορεύω τις νύχτες * Δεύτερη φωνή Ι ** Διάφορα άλλα: Η αγάπη είναι η απάντηση * Πλάτωνας κατά Διογένη Λαέρτιο * Παζλ γυναικών ** Παιδικά: Τα βάσανα του Τεό και της Λέας * Η μάγισσα Θερμουέλα σε κρίση * Η λέσχη των φαντασμάτων * Το μαγικό καράβι των Χριστουγέννων * Ο αστερισμός των παραμυθιών * Οι κυρίες και οι κύριοι Αριθμοί * Η Αμάντα Κουραμπιέ, η μαμά μου * Ο Κάγα Τίο... στην Ελλάδα ** Νουβέλες: Πορσελάνινες κούκλες * Το δικό μου παιδί * Όταν έπεσε η μάσκα

«Η ζωγραφική είναι η αυτοψυχανάλυση μου», Διογένης Παπαδόπουλος

Ο άνθρωπος πίσω από τις πινελιές εκφράζεται ζωγραφίζοντας. Τον "συνάντησα" σερφάροντας στα κοινωνικά δίκτυα και με κάποιο μαγικό τρόπο εγκλώβισε τη ματιά μου. Όχι ο ίδιος, τα έργα του... με τα έντονα φωτεινά χρώματα, τις ατίθασες πινελιές του, τις εκφραστικές προσωπογραφίες, τα χαρακτηριστικά μαύρα περιγράμματα που χρησιμοποιεί οριοθετώντας τα θέματα, τα γυναικεία σώματα που τον ενδιαφέρουν...
Αναζητώντας έργα του Διογένη Παπαδόπουλου, πραγματικά δεν ήξερα τί να πρωτοκρατήσω και ποιο μου αρέσει περισσότερο ενώ ο κυρίαρχος άνθρωπος (περισσότερο η γυναίκα) εκφράζεται σε όλες τις μελανές του αποχρώσεις, μέσα από τις πιο έντονα ψυχικά στιγμές του και υπό το πρίσμα κάθε πόνου, πάθους, κρίσης... ενώ οι πίνακές του χαρακτηρίζονται από τη μονοχρωματική διάθεση (το πολύ δύο κυρίαρχα χρώματα στον καμβά) και τις αντιθέσεις (μαύρο με λευκό, κίτρινο με πράσινο ή κόκκινο, μαύρο με κίτρινο, πράσινο με κόκκινο) προς το παρόν, φυσικά, και με βάση τα έργα που μας έχει δείξει. Εκείνο που δε θα αλλάξει ποτέ είναι η καλλιτεχνική δημιουργική του φύση, η αναζήτηση, το ξέσπασμα στα χρώματα, τα σχήματα, τις μορφές...
Γιατί ζωγραφίζετε;
Δ.Π.: Ο λόγος που με οδηγεί είναι διαφορετικός κάθε φορά. Άλλοτε από ανάγκη να χαλαρώσω, να σκεφτώ, να παίξω με τα χρώματα και τις γραμμές και άλλοτε γιατί μου καρφώνεται μια εικόνα στο μυαλό, κάτι σαν εμμονή, η οποία με οδηγεί στο να την αποτυπώσω. Φυσικά, δεν είναι λίγες οι φορές που ζωγραφίζω καθαρά για να ακούσω μουσική.

Από που αντλείτε έμπνευση;
Δ.Π.: Από την οικογένειά μου, το περιβάλλον μου, τα βιβλία, τη μουσική και το διαδίκτυο.

Ποια είναι η αγαπημένη σας τεχνική; (δεδομένου ότι εκφράζεστε με ποικίλους τρόπους και μέσα: μελάνι, σπάτουλα, τέμπερα, νερόχρωμα...)
Δ.Π.: Τις αγαπώ όλες και τις βαριέμαι με την ίδια συχνότητα.

Ο άνθρωπος είναι ο απόλυτος κυρίαρχος των έργων σας, τουλάχιστον εκείνων που μπορούμε να βρούμε εύκολα στο διαδίκτυο. Έχετε ασχοληθεί με άλλα θέματα όπως τοπία, still life, μη συγκεκριμένα έργα, κ.ο.κ. ή θα θέλατε να ασχοληθείτε και με άλλους πυρήνες;
Δ.Π.: Δεν θέλω να είμαι δογματικός, ούτε να το αποκλείσω αλλά προς το παρόν δεν είναι κάτι που με ενδιαφέρει.

Ποιος είναι ο στόχος σας καλλιτεχνικά;
Δ.Π.: Το ΜοΜΑ, φυσικά.[1]
Είμαι πολιτικός μηχανικός. Ζω και εργάζομαι στην Ξάνθη. Η ζωγραφική είναι ο τρόπος που επιλέγω να εμπλουτίζω την καθημερινότητα μου. Θα έλεγε κανείς ότι είναι η αυτοψυχανάλυσή μου.
Ζωγραφίζω από τότε που έμαθα να κρατώ το μολύβι. Το ενδιαφέρον μου για τα “κόμιξ” ήταν η πρώτη μου επαφή με την τέχνη, η οποία με οδήγησε να ανακαλύψω άλλα κινήματα της ζωγραφικής όπως η ποπ-αρτ, ο σουρρεαλισμός, ο εξπρεσιονισμός.
Ζωγραφίζω πολλά και διαφορετικά πράγματα. Αυτά που ζωγραφίζω κάθε φορά είναι κάτι σαν εμμονή για μένα. Ζωγραφίζω ένα θέμα μέχρι να το βαρεθώ ή να νιώσω ότι έχει κάνει τον κύκλο του. Τα θέματα αλλάζουν κάθε φορά ανάλογα με τα ερεθίσματα μου, αυτό όμως που με παρακινεί είναι η επιθυμία μου να γεμίσω ένα λευκό χαρτί ή έναν καμβά.
Η πηγή της έμπνευσής μου είναι το ανθρώπινο σώμα, καθώς κάθε μέρα διαπιστώνω ότι είναι ατέρμονο. Κυρίως όμως, ο αισθησιασμός που αποπνέει το γυναικείο σώμα.
Η εκφραστικότητα και η αισθαντικότητα είναι πράγματα που με παρακινούν να ζωγραφίζω άλλοτε ρεαλιστικά και άλλοτε φαντασιακά.
Πειραματίζομαι με διάφορα υλικά όπως το μελάνι, τα ακρυλικά χρώματα, τα λάδια, οι τέμπερες σε χαρτί ή καμβά.
Στο διαδίκτυο μπορείτε να δείτε έργα μου στα παρακάτω: σελίδα και facebook.
Διογένης Παπαδόπουλος
[1] Όπου ΜοΜΑ αναφέρεται στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (Museum of Modern Art)

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
΄΄Εξι τίτλοι από τις εκδόσεις ΕλκυστήςΌταν έπεσε η μάσκα, Κωνσταντίνας ΜαλαχίαΤο μαγικό καράβι των Χριστουγέννων, Θάνου ΚωστάκηΗ λέσχη των φαντασμάτων, Κυριακής ΑκριτίδουΟ αστερισμός των παραμυθιών, Λίτσας ΚαποπούλουΟ Κάγα Τίο... στην Ελλάδα, Καλλιόπης ΡάικουΠαζλ γυναικών, Σοφίας Σπύρου
Το μονόγραμμα του ίσκιου, Βαγγέλη ΚατσούπηΗ μάγισσα Θερμουέλα σε κρίση, Χριστόφορου ΧριστοφόρουΠλάτωνας κατά Διογένη ΛαέρτιοΚαι χορεύω τις νύχτες, Γαβριέλλας ΝεοχωρίτουΑιθέρια: Η προφητεία, Παύλου ΣκληρούΠορσελάνινες κούκλες, Δέσποινας ΔιομήδουςΜατωμένος Δούναβης, Παρασκευής Καριώτου
Το δικό μου παιδί!, Γιώργου ΓουλτίδηΤα βάσανα του Τεό και της Λέας, MuzoΘαλασσινό μονόπρακτο στο Αιγαίο, Πασχαλίας ΑστερινούΖεστό αίμα, Νάντιας Δημοπούλου
Η Αμάντα Κουραμπιέ, η μαμά μου, Ελένης ΦωτάκηΟι κυρίες και οι κύριοι Αριθμοί, Κωνσταντίνου ΤζίμαΔεύτερη φωνή Ι, Γιάννη Σμίχελη