Δημοσιεύθηκαν τα αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki *** ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 50% για όλες τις παραστάσεις του Πολυχώρου Αυλαία στον Πειραιά *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ένας φάρος στην ψυχή μου * Το αγκάθινο στέμμα * Ισμήνη * 7 Καταραμένες ιστορίες * Τα διαμάντια της Δόμνας * Το εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός ονειροπαρμένου * Για μια σταγόνα ευτυχίας * Το τίμημα * Η θλίψη του αιώνιου στοχασμού * Σε περίμενα... * Ελεονόρα * Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά * Άλλη μια μέρα στον Παράδεισο * Στη φωτιά της επανάστασης * Ο Δράκος ** Νουβέλα: Ο γρίφος της Θεσσαλονίκης * Εγγαστρίμυθος Θεός * Με τα μάτια του Τζακ ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Η αγριόπαπια, Η γιορτή στο Σούλχαουγκ, Καταλίνας και Ο τάφος του πολεμιστή ** Διηγήματα: Ψευδάνθρακας και άλλες ιστορίες * Μια στάλα λόγος * Ένας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας...* Γράμματα ανεπίδοτα ** Πεζοποίηση: Σημειώσεις ενός αυτόχειρα * Barsaat ** Ποίηση: Δαίμων εαυτού * Αποσιωπητικά * Η πικρή γεύση της προδοσίας * Αίσθησις * Μακιγιαρισμένες ψυχές * Οι αυτόχειρες της καρδιάς μου ** Βιωματικά: Σκόρπιες μνήμες ** Λογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίες ** Αυτοβελτίωση: Περί ευδαιμονίας² ** Μελέτη: Από το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο»

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2016

«Η ζωγραφική είναι η αυτοψυχανάλυση μου», Διογένης Παπαδόπουλος

Ο άνθρωπος πίσω από τις πινελιές εκφράζεται ζωγραφίζοντας. Τον "συνάντησα" σερφάροντας στα κοινωνικά δίκτυα και με κάποιο μαγικό τρόπο εγκλώβισε τη ματιά μου. Όχι ο ίδιος, τα έργα του... με τα έντονα φωτεινά χρώματα, τις ατίθασες πινελιές του, τις εκφραστικές προσωπογραφίες, τα χαρακτηριστικά μαύρα περιγράμματα που χρησιμοποιεί οριοθετώντας τα θέματα, τα γυναικεία σώματα που τον ενδιαφέρουν...
Αναζητώντας έργα του Διογένη Παπαδόπουλου, πραγματικά δεν ήξερα τί να πρωτοκρατήσω και ποιο μου αρέσει περισσότερο ενώ ο κυρίαρχος άνθρωπος (περισσότερο η γυναίκα) εκφράζεται σε όλες τις μελανές του αποχρώσεις, μέσα από τις πιο έντονα ψυχικά στιγμές του και υπό το πρίσμα κάθε πόνου, πάθους, κρίσης... ενώ οι πίνακές του χαρακτηρίζονται από τη μονοχρωματική διάθεση (το πολύ δύο κυρίαρχα χρώματα στον καμβά) και τις αντιθέσεις (μαύρο με λευκό, κίτρινο με πράσινο ή κόκκινο, μαύρο με κίτρινο, πράσινο με κόκκινο) προς το παρόν, φυσικά, και με βάση τα έργα που μας έχει δείξει. Εκείνο που δε θα αλλάξει ποτέ είναι η καλλιτεχνική δημιουργική του φύση, η αναζήτηση, το ξέσπασμα στα χρώματα, τα σχήματα, τις μορφές...
Γιατί ζωγραφίζετε;
Δ.Π.: Ο λόγος που με οδηγεί είναι διαφορετικός κάθε φορά. Άλλοτε από ανάγκη να χαλαρώσω, να σκεφτώ, να παίξω με τα χρώματα και τις γραμμές και άλλοτε γιατί μου καρφώνεται μια εικόνα στο μυαλό, κάτι σαν εμμονή, η οποία με οδηγεί στο να την αποτυπώσω. Φυσικά, δεν είναι λίγες οι φορές που ζωγραφίζω καθαρά για να ακούσω μουσική.

Από που αντλείτε έμπνευση;
Δ.Π.: Από την οικογένειά μου, το περιβάλλον μου, τα βιβλία, τη μουσική και το διαδίκτυο.

Ποια είναι η αγαπημένη σας τεχνική; (δεδομένου ότι εκφράζεστε με ποικίλους τρόπους και μέσα: μελάνι, σπάτουλα, τέμπερα, νερόχρωμα...)
Δ.Π.: Τις αγαπώ όλες και τις βαριέμαι με την ίδια συχνότητα.

Ο άνθρωπος είναι ο απόλυτος κυρίαρχος των έργων σας, τουλάχιστον εκείνων που μπορούμε να βρούμε εύκολα στο διαδίκτυο. Έχετε ασχοληθεί με άλλα θέματα όπως τοπία, still life, μη συγκεκριμένα έργα, κ.ο.κ. ή θα θέλατε να ασχοληθείτε και με άλλους πυρήνες;
Δ.Π.: Δεν θέλω να είμαι δογματικός, ούτε να το αποκλείσω αλλά προς το παρόν δεν είναι κάτι που με ενδιαφέρει.

Ποιος είναι ο στόχος σας καλλιτεχνικά;
Δ.Π.: Το ΜοΜΑ, φυσικά.[1]
Είμαι πολιτικός μηχανικός. Ζω και εργάζομαι στην Ξάνθη. Η ζωγραφική είναι ο τρόπος που επιλέγω να εμπλουτίζω την καθημερινότητα μου. Θα έλεγε κανείς ότι είναι η αυτοψυχανάλυσή μου.
Ζωγραφίζω από τότε που έμαθα να κρατώ το μολύβι. Το ενδιαφέρον μου για τα “κόμιξ” ήταν η πρώτη μου επαφή με την τέχνη, η οποία με οδήγησε να ανακαλύψω άλλα κινήματα της ζωγραφικής όπως η ποπ-αρτ, ο σουρρεαλισμός, ο εξπρεσιονισμός.
Ζωγραφίζω πολλά και διαφορετικά πράγματα. Αυτά που ζωγραφίζω κάθε φορά είναι κάτι σαν εμμονή για μένα. Ζωγραφίζω ένα θέμα μέχρι να το βαρεθώ ή να νιώσω ότι έχει κάνει τον κύκλο του. Τα θέματα αλλάζουν κάθε φορά ανάλογα με τα ερεθίσματα μου, αυτό όμως που με παρακινεί είναι η επιθυμία μου να γεμίσω ένα λευκό χαρτί ή έναν καμβά.
Η πηγή της έμπνευσής μου είναι το ανθρώπινο σώμα, καθώς κάθε μέρα διαπιστώνω ότι είναι ατέρμονο. Κυρίως όμως, ο αισθησιασμός που αποπνέει το γυναικείο σώμα.
Η εκφραστικότητα και η αισθαντικότητα είναι πράγματα που με παρακινούν να ζωγραφίζω άλλοτε ρεαλιστικά και άλλοτε φαντασιακά.
Πειραματίζομαι με διάφορα υλικά όπως το μελάνι, τα ακρυλικά χρώματα, τα λάδια, οι τέμπερες σε χαρτί ή καμβά.
Στο διαδίκτυο μπορείτε να δείτε έργα μου στα παρακάτω: σελίδα και facebook.
Διογένης Παπαδόπουλος
[1] Όπου ΜοΜΑ αναφέρεται στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (Museum of Modern Art)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Ένας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας..., ΣυλλογικόΑίσθησις, Μαρία ΠαγώνηΓράμματα ανεπίδοτα, Συλλογικό έργοΟ Δράκος, Καίτη ΔροσίνηΣκόρπιες μνήμες, Περικλής ΛεύκαςΜια στάλα λόγος, Γεωργία ΓιαννιούΟι αυτόχειρες της καρδιάς μου, Κ. Βούσβουρα
Με τα μάτια του Τζακ, Ν. ΔημητρούλιαςΗ θλίψη του αιώνιου στοχασμού, Μ.ΚιβιδιώτουΤο εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός ονειροπαρμένου, Φ.ΚοσσυβάκηςΕγγαστρίμυθος Θεός, Δ. ΟρφανίδηςΑποσιωπητικά, Γ.Μίχας-Νεονάκης (Dave)Μακιγιαρισμένες ψυχές, Ροδάνθη ΠάντουΠερί ευδαιμονίας², Ν.Διονυσίου
Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά, Δ.ΚοπαράνηςΔαίμων εαυτού, Μ. ΠαπαδημητρίουΛογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίεςΆλλη μια μέρα στον Παράδεισο, Μιχάλης ΤσάμηςΕλεονόρα, Χάρης Γαντζούδης
Η πικρή γεύση της προδοσίας, Νανά ΜπροδήμαΓια μια σταγόνα ευτυχίας, Β. Προβίδα
4 χρόνια Παραμυθένιες σκέψειςΣε περίμενα..., Πόλυ Μίλτου
Στη φωτιά της επανάστασης, Ε.ΣπανούΑπό το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο», F. AmbrosoΤέσσερις τίτλοι του Ερρίκου ΊψενBarsaat, Ο χορός της βροχής, Σ. ΜητροπούλουΟ γρίφος της Θεσσαλονίκης, Ε. Αντωνίου