Κερδίστε ΔΙΠΛΕΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ για τις παιδικές παραστάσεις του θεάτρου 104 *** ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 50% για όλες τις παραστάσεις του Πολυχώρου Αυλαία στον Πειραιά *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Από 1η Ιανουαρίου 2020 αλλάζουν οι όροι στις δωροθεσίες. Διαβάστε τους νέους όρους εδώ.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Η κατάρα του φεγγαριού * Άρωμα βροχής * Λίγες και μία νύχτες * Ροδάνθη * Ένας φάρος στην ψυχή μου * Το αγκάθινο στέμμα * Ισμήνη * 7 Καταραμένες ιστορίες * Τα διαμάντια της Δόμνας * Το εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός ονειροπαρμένου * Για μια σταγόνα ευτυχίας * Το τίμημα * Η θλίψη του αιώνιου στοχασμού * Σε περίμενα... * Ελεονόρα * Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά * Άλλη μια μέρα στον Παράδεισο ** Νουβέλα: Ο γρίφος της Θεσσαλονίκης ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Η αγριόπαπια, Η γιορτή στο Σούλχαουγκ, Καταλίνας και Ο τάφος του πολεμιστή ** Διηγήματα: Πόσες είναι οι εποχές; * Με τις βαλίτσες γεμάτες ήλιο * Ψευδάνθρακας και άλλες ιστορίες * Μια στάλα λόγος * Ένας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας...* Γράμματα ανεπίδοτα ** Πεζοποίηση: Σημειώσεις ενός αυτόχειρα ** Παιδικά: Μάρα Μαντάρα, μια μάγισσα κάπως ξεχασιάρα ** Ποίηση: 2ος Νόμος * Η γυναίκα του κόσμου * Πέρασε καιρός * Δαίμων εαυτού * Αποσιωπητικά * Η πικρή γεύση της προδοσίας ** Βιωματικά: Σκόρπιες μνήμες ** Λογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίες

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

…γιατί μια προσωπικότητα, ένα έργο, μια ιδέα, πρέπει να αγγίζουν αυθόρμητα τη ψυχή σου…

Μια προσωπικότητα, ένα έργο, μια ιδέα, πιστεύω πως πρέπει να αγγίζουν αυθόρμητα τη ψυχή σου με ποικίλους τρόπους ώστε να χαρακτηριστούν ως αληθινά, διατηρώντας τη δική τους διαχρονική αξία. Ένας από τους ανθρώπους που θα συμπεριλάμβανα σίγουρα στην παραπάνω κατηγορία, θα βρισκόταν με βεβαιότητα και η ποιήτρια Λίτσα Μοσκιού.

Μια δημιουργός που το έργο της μελοποιήθηκε και αναπαράχθηκε εν μέρει σε θεατρική αναπαράσταση, προωθώντας έτσι την ουσία της ποίησης σε εποχές που αυτού του είδους η λογοτεχνική έκφραση δε τυγχάνει της αναγνώρισης που της αρμόζει.

Κάτι που μου φέρνει στο νου κάποιους απ’ τους στίχους του Οδυσσέα Ελύτη, που τους έγραψε για την ατελέσφορη αγάπη, μα πιστεύω πως συνάδουν απόλυτα και στη κατάσταση που περιγράφω:

Επειδή το αδοκίμαστο και το απ' αλλού φερμένο
Δεν τ' αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ' ακούς*

Ερχόμενος σε επαφή τόσο με δημιουργούς όσο και με το αναγνωστικό κοινό, συνειδητοποιώ πως υπάρχει η λανθασμένη αίσθηση ότι Ποίηση σημαίνει δυσκολονόητοι στίχοι πλασμένοι από λογοτέχνες πανεπιστημιακών γνώσεων.
Σε αυτή την κατάσταση όμως αναλογεί μεγάλο μερίδιο ευθύνης και στους δημιουργούς.
Προσωπικά θεωρώ πως Ποίηση δεν σημαίνει να βάζεις απλά τη μία κατάλληλη λέξη πίσω από την άλλη, μα να τις συνδέεις μεταξύ τους με πραγματικά, δοτικά συναισθήματα που να μην έχουν ως γνώμονα εγωιστικές, ιδιοτελείς πράξεις.
Ευτυχώς είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού οι περιπτώσεις εκείνων που ντύνονται κατά καιρούς τον μανδύα του Ποιητή, δίχως ωστόσο να διακατέχονται από κανένα ίχνος ήθους και ιδανικών. Και μοιραία, αργά ή γρήγορα η πραγματική Ποίηση φροντίζει πάντα να εξοστρακίζει το κακέκτυπό της…
Μια καλή αρχή λοιπόν για να αγαπήσει το κοινό την Ποίηση, πιστεύω πως μπορεί να γίνει με την ανάγνωση της ποιητικής συλλογής της Λίτσας Μοσκιού «Απ’ της ψυχής τ’ απόσταγμα». Εκεί, όπου το γλαφυρό λεξιλόγιο και τα θέματα που αναλύονται από την πένα της δημιουργού είναι όλα τους οικεία και ανθρώπινα, πλασμένα από τις καθημερινές σκέψεις και τις κοινές ανθρωπολογικές αναζητήσεις. Έτσι, κατά την ανάγνωσή μας θα βαδίσουμε σε στίχους που θα μιλούν για την αγάπη:

Και τούτο το χάδι
που έδωσε Πατρίδα σ’ αυτό το σώμα
ήταν μια γέννηση απρόσμενη
όπως το θαύμα
μιας γέννησης ενός άστρου
που ξαφνικά έλαμψε απ’ το
πουθενά

Μα και την φυγή:

Πώς να δραπετεύσω
Από αυτήν τη φυλακή;
Πώς να λυγίσω τα αόρατα κάγκελα
Που υπάρχουν γύρω μου;
Πώς να γκρεμίσω τον πελώριο τοίχο που υψώνεται
Και πλακώνει την ψυχή μου;

…αποζητώντας κάποιος φορές το ακατόρθωτο για να διορθώσουμε λάθη της ζωής μας, ευχόμενοι:

Αν μπορούσα τον χρόνο να γύριζα πίσω.
Να γεννηθώ ξανά.
Όλα απ’ την αρχή ξανά να τα ζήσω

…μένοντας μετέωροι μεταξύ της σκέψης πως:

Έτσι γεννήθηκα κι έζησα
αστραπιαία…
Όσο κρατάει ένας κύκλος νερού
από ένα βότσαλο
που ταράζει τη γαλήνη του

…και της διαπίστωσης:

Τώρα ξέρεις…
πως οι ευτυχίες δεν πλάθονται
ούτε σου χαρίζονται ξαφνικά
κατακτώνται με μάχες ατελείωτες

…με την ανάγκη της λύτρωσης να απαντά:

Να θυμάσαι μονάχα
τα φτερά του αγγέλου σου
να φοράς πού και πού
για τις φορές που θα χρειαστεί
απ’ της ίδιας σου της κόλασης
τις φωτιές μακριά να πετάξεις

…πλαισιώνοντας έτσι ένα έργο που επικεντρώνει στον εαυτό μας και στα πάντα γύρω μας που συνεχώς αλλάζουν. Στο ποιοι είμαστε και τι χρωστάμε στις γενιές που έρχονται. Ωθώντας μας έτσι να ασκήσουμε μια θεραπευτική αυτοκριτική που με τρόπο αυθόρμητο επουλώνει τις πληγές της ψυχής, δίχως ποτέ να αντιπαραβάλει επικριτικές τάσεις.
Και κλείνοντας τη στερνή σελίδα ένιωσα σα να απέστρεφα το βλέμμα μου από έναν ιδιότυπο καθρέφτη στον οποίο μέχρι πριν αντιφέγγιζε η ψυχή μου. Ξέροντας συνάμα πως αυτό το βιβλίο από δω και στο εξής θα είναι πάντα μεταξύ των αγαπημένων μου…
Κλικ για περισσότερα του Θεόφιλου
Η ποιητική συλλογή της Λίτσας Μοσκιού, Απ' της ψυχής τ' απόσταγμα, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βεργίνα.

Οι πλαγιογραμμένες φράσεις και στίχοι είναι αποσπάσματα του βιβλίου και συγκεκριμένα προέρχονται από τα έργα: Αντάμωμα, Αόρατη φυλακή, Αν μπορούσα, Ζωή στιγμή, Ανύπρακτες πλασμένες ευτυχίες και Φτερά αγγέλου να φοράς.
* Απόσπασμα από το ποίημα «Το μονόγραμμα» (1971) του Οδυσσέα Ελύτη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Γράμματα ανεπίδοτα, Συλλογικό έργοΈνας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας..., ΣυλλογικόΤα διαμάντια της Δόμνας, Σ.ΠοιμενίδουΆρωμα βροχής, Τ. ΚοντοπούλουΜια στάλα λόγος, Γεωργία ΓιαννιούΣκόρπιες μνήμες, Περικλής Λεύκας7 Καταραμένες ιστορίες, Ε. Ιωσηφίδης
Ισμήνη, Μαρία ΛιβυκούΗ θλίψη του αιώνιου στοχασμού, Μ.ΚιβιδιώτουΤο εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός ονειροπαρμένου, Φ.ΚοσσυβάκηςΑποσιωπητικά, Γ.Μίχας-Νεονάκης (Dave)Ένας φάρος στην ψυχή μου, Β. ΜακαρίουΡοδάνθη, Μ. ΠαπαπαναγιώτουΨευδάνθρακας και άλλες ιστορίες, Ε.Μακαριάδη
Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά, Δ.ΚοπαράνηςΣημειώσεις ενός αυτόχειρα, Γ. ΡόγγαςΛογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίεςΆλλη μια μέρα στον Παράδεισο, Μιχάλης ΤσάμηςΕλεονόρα, Χάρης Γαντζούδης
Η πικρή γεύση της προδοσίας, Νανά ΜπροδήμαΓια μια σταγόνα ευτυχίας, Β. Προβίδα
4 χρόνια Παραμυθένιες σκέψειςΣε περίμενα..., Πόλυ Μίλτου
Το αγκάθινο στέμμα, Θ. ΓιαννόπουλοςΔαίμων εαυτού, Μ. ΠαπαδημητρίουΤέσσερις τίτλοι του Ερρίκου ΊψενΛίγες και μία νύχτες, Ι, ΖουργόςΟ γρίφος της Θεσσαλονίκης, Ε. Αντωνίου