Ο Κώστας Καρυωτάκης υπήρξε από τους σπουδαιότερους, σημαντικότερους Έλληνες ποιητές και πεζογράφους. Επίσης, θεωρείται ο κυριότερος εκφραστής της σύγχρονης ελληνικής ποίησης.
Γεννήθηκε το 1896 στην Τρίπολη.
Την παιδική του ηλικία την έζησε στο Αργοστόλι, την Καλαμάτα, την Πάτρα, τη Λευκάδα και την Αθήνα κατά την χρονική περίοδο 1909-1911.
Το 1913 έμεινε στα Χανιά επειδή έκανε συχνά μεταθέσεις ο πατέρας του.
Σε πολύ νέα ηλικία, μόλις στα 16 του χρόνια, είχε δημοσιεύσει σε παιδικά περιοδικά ποιήματά του ενώ το όνομά του αναφέρεται και σε διαγωνισμό διηγήματος της Διάπλασις των παίδων.
Το 1914 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα για να κάνει τις σπουδές του στη Νομική Σχολή όπου στα τέλη του 1917 πήρε το πτυχίο του.
Το 1916 βρισκόταν στο δεύτερο έτος των σπουδών του στη Νομική και είχε ξεκινήσει να κάνει δημοσιεύσεις τα ποιήματά του σε λαϊκά περιοδικά αλλά και σε εφημερίδες, όπως η Ακρόπολις.
Λίγα χρόνια αργότερα, ο ίδιος πήρε μετάθεση στην Πρέβεζα ενώ τον Ιανουάριο του 1928 ανέλαβε τη θέση του γενικού γραμματέα της Ένωσης των δημοσίων υπαλλήλων Αθήνας. Η μετάθεσή του είχε να κάνει κατά κύριο λόγο με διάφορα πολιτικά αιτία.
Το 1917 πήρε το απολυτήριο της Νομικής.
Το 1918 έκανε επίσκεψη στην οικογένεια του στη Θεσσαλονίκη όπου διέμεναν.
Το 1919 άσκησε τα στρατιωτικά του καθήκοντα αλλά ζήτησε αναβολή για λίγους μήνες λόγω προβλημάτων υγείας που προέκυψαν.
Την ίδια χρονιά άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου όταν και έγινε ο διορισμός του ως υπουργικός γραμματέας Α' στη Θεσσαλονίκη.
Το 1923 διορίστηκε στο Υπουργείο Υγιεινής Πρόνοιας και Κοινωνικής Αντιλήψεως, όπου έκανε σπουδαίο έργο που αποφάσισε για τους νόμους που αφορούν τη δημόσια υγεία.
Το 1926 έκανε ταξίδι στη Ρουμανία.
Το 1927 δημοσίευσε τη ποιητική συλλογή Σάτιρες και ελεγεία.
Το 1928 πήρε απόσπαση για την Πάτρα αλλά σχεδόν αμέσως ταξίδεψε στο Παρίσι.
Όταν επέστρεψε πήρε μετάθεση στην Νομαρχία Πρέβεζας.
Τελικά δεν κατάφερε να ασκήσει τη δικηγορία λόγω του ότι υπήρχε έλλειψη από πελάτες κι έπειτα αναζήτησε θέση στον δημόσιο τομέα.
Διορίστηκε υπουργικός γραμματέας Α' στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης.
Η τοποθέτησή του έγινε σε διάφορα πόστα στο δημόσιο μεταξύ των όποιων οι Νομαρχίες Άρτας, Σύρου και Αθήνας.
Ήθελε όμως να αποφύγει τις μεταθέσεις από τη μία Νομαρχία στην άλλη, πήγε κατευθείαν στο Υπουργείο Πρόνοιας που ήταν η κεντρική του υπηρεσία στην Αθήνα.
Έγραψε πεζά ενώ ασχολήθηκε και με τις μεταφράσεις ξένων λογοτεχνών όπως οι Σαρλ Μποντλέρ, Τριστάν Κορμπιέρ, Φρανσουά Βιγιόν, Πολ Βερλέν (les poetes maudits όπως πήραν την ονομασία: καταραμένοι ποιητές) καθώς και άλλων.
Τα ποιήματά του είναι μελοποιημένα από μουσικούς και συγκροτήματα όπως ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, τα Υπόγεια Ρεύματα, η Λένα Πλάτωνος, ο Δημήτρης Παπαδημητρίου και Invocapion.
Ποιητικές συλλογές: Νηπενθή (1921), Ο πόνος του ανθρώπου και των πραγμάτων (1919), Ελεγεία και σάτιρες (1927) στα οποία συμπεριλαμβάνονται και οι 18 μεταφράσεις του ποιητή.
Πεζά: Τρεις μεγάλες χαρές, Κάθαρσις, Η τελευταία, Αγάπη, Η ζωή του, Το εγκώμιο της θάλασσας, Ο κήπος της αχαριστίας, Φυγή, Ονειροπόλος, Το καύκαλο.
Εγκατέλειψε τη ζωή αυτή το 1928.
Επιμέλεια - διορθώσεις: Τζένη Κουκίδου
Οι πληροφορίες αντλήθηκαν από Σαββίδη Γ.Π. (επιμέλεια) Καρυωτάκη Κ.Γ. ποιήματα και πεζά, εκδ. Νέα Ελληνική Βιβλιοθήκη, Αθήνα 1984] καθώς και από Χατζόπουλου Θανάση Συγγραφείς στον χρόνο: Καρυωτάκης Κώστας, εκδ. Διάμετρος [Αθήνα 2002].
