1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Παρακαλούνται οι συμμετέχοντες όπως ελέγχουν το ηλεκτρονικό τους ταχυδρομείο για επιβεβαίωση καταχώρησης του κειμένου τους, διευκρινήσεις ή ελλειπή στοιχεία. Ως ημερομηνία υποβολής μετράει η ημερομηνία αποστολής του πρώτου email, που φέρει το επισυναπτόμενο έργο, ασχέτως αν η επιβεβαίωση καθυστερήσει κάποιες μέρες λόγω φόρτου εργασιών ή διευκρινήσεων όπου απαιτούνται *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Κάποιες κληρώσεις παίρνουν λίγες μέρες παράταση και άλλες μεταφέρονται σε άλλο χρόνο. Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Αφιερωμένο στον γιο μου * Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Η κερκόπορτα και άλλα διηγήματα * Η γυναίκα που αγάπησα * ΟνειΡεύματα * Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί * Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Το φθαρμένο μολύβι * Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι ** Παιδικά: Τρία παραμύθια όλο τραγούδια * Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αμφιβάλλω, άρα υπάρχω * Αλφισμός

Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Αμνησία

Γράφει ο Πέτρος Βαζακόπουλος
Αμνησία μου λες και πάω να τρελαθώ.
Μου χτυπάς όλα τα λάθη μου και ξανά εδώ.
Με έχεις αφημένο στο σκοτάδι στον πάτο του πηγαδιού.
Μόνο να βγω από εδώ μέσα που το σκοτάδι έχει γίνει πίσσα.
Μα φοβάμαι μήπως είναι καλύτερα.
Αναρωτιέμαι αν υπάρχει φως.

Αμνησία μου λες.
Σαν να είναι ο φυλακισμένος που ξεμυτά από τη γωνία χωρίς να ξέρει τι τον περιμένει.
Καταδιώκεται από τις σκέψεις του, από αυτά που δεν έκανε.

Δε βλέπω την ώρα πλέον, το ρολόι είναι σκοτεινό, καθώς χάνεται ο χρόνος εξανεμίζεται.
Μα ποιος θυμάται εκείνη την ώρα;
Να μη θυμάσαι τη βροχή και κάθε φορά που την ακούς να την εξερευνάς σαν να είναι κάτι νέο.
Κάποιος φωνάζει ένα όνομα κι εσύ γυρνάς, μα όπως κοιτάς δε σου ανήκει.
Το κενό.
Ο αέρας παίρνει ό,τι έχει απομείνει στη θύμηση και τα πετά μακρυά.
Μόνος και γυμνός γυρνάς στο δρόμο της ανυπαρξίας νιώθοντας το κρύο.
Τρέμεις και δεν θυμάσαι πως σε σκέπαζαν, ούτε τη θέρμη που αγκάλιαζε το νου.

Ανάμνηση χτύποι της καρδιάς για αυτό το κάτι πoυ θες αλλά δεν μπορείς να το πεις.
Κάποτε το ήξερες.
Φοβισμένος.
Ακούς τα πουλιά να τραγουδούν εκεί στο βάθος και πας να τα πιάσεις αλλά πετάνε μακρυά.
Γιατί δε θυμάσαι πώς ήταν.
Να έκλεβες μια στιγμή από το κλαδί να άνθιζες εκεί στο χάος.

Κι ας ήσουνα λουλούδι.

Κάτι να θυμάσαι.

Κοιτάς το καθρέφτισμα στη λίμνη που χάνεται σιγά.
Και αφήνεις πίσω τα πάντα.
Ξανά μαθαίνεις από την αρχή.
Γεννιέσαι μέσα στη μνήμη να υπάρχεις στο δρόμο που βυθίζεται.
Κάτω για ακόμα μια φορά.

Το πιάνο που μιλά παίζει ένα σκοπό μόνο για σένα
Αναρωτιέσαι γιατί.
Τα συναισθήματα να γυρίζουν πίσω.

Να πετάς μακρυά.
Με τα φτερά να μη θυμάσαι.
Μακρυά.

Μέσα στην καταιγίδα, στον κεραυνό να φωνάζει το όνομά σου.

Φως, τόσο πολύ που να μη θυμάσαι πως ήταν το σκοτάδι.

Αμνησία μου ψιθυρίζεις στο αυτί και πάω να τρελαθώ.
Μα κάπου ξέρω αυτό το σκοπό που παίζει στο σκοτάδι.

Νότες μόνες χωρίς φτερά.

Εκεί να ακούω τη ιστορία σου.
Να μιλάς σα να έχεις ζήσει, σα παππούς με πείρα κι αγάπη.
Με όλα τα στοιχειά που ζουν.
Να τρέχεις σα παιδί που δε θέλει να μεγαλώσει.
Να παίζεις στο παρελθόν κρυφτό με τον εαυτό σου. να ακούς το τραγούδι από το όνειρο που υπόσχεται.
Να τρέχεις μέσα στα χωράφια του έρωτα.
Το δάκρυ να μη νιώθεις της πίκρας.
Ο αυλός που ψιθυρίζει αυτά που δε λένε τα λόγια.

Μου λες να τα ξεχάσω όλα.
Μα δε καταλαβαίνω, περπατώ στο μονοπάτι.


Copyright © Πέτρος Βαζακόπουλος, All rights reserved, 2017
Η συνοδευτική φωτογραφία είναι έργο του ίδιου. Δείτε την ολόκληρη παρακάτω.
Του ίδιου:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΑφιερωμένο στον γιο μου, John EmmansΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΑμφιβάλλω, άρα υπάρχω, Δημήτρης Μουστάκας
Αλφισμός, Χ.ΒακιρτζήΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΗ κερκόπορτα και άλλα διηγήματα, Μ.ΒλάχουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
ΟνειΡεύματα, Καποπούλου και ΠαπακώσταςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΗ γυναίκα που αγάπησα, Μαρία Ιωάννου
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΤο φθαρμένο μολύβι, Ευγενία ΣιδέρηΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΟ Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί, Γ.Δίγκας