ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ: Προσφορά με κάθε εισιτήριο άλλο ένα δώρο για τους αναγνώστες του koukidaki για την παράσταση Οι ψευτοσπουδαίες ή για τις Αδελφές Papin *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks όπως: Το αμάρτημα της μητρός μου, Γ. Βιζυηνός * Αδερφοί Καραμάζοβ, Φ. Ντοστογιέβσκι * Ανένταχτα, Ν. Καββαδία * Αναρχικός τραπεζίτης, Φ. Πεσσόα * Η πτώση, Α. Καμύ * Ασκητική, Ν. Καζαντζάκη * Το ξύλινο παλτό, Κ. Γώγου κ.ά ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
Το koukidaki σάς πηγαίνει ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις! Επιλέξτε από τις ακόλουθες παραστάσεις και αφήστε το όνομά σας μαζί με την επιθυμητή ημέρα: Αυτοκράτωρ Αδριανός * Η φιλοσοφία ενός γάτου * (Μ)Παρωδύσσεια *** ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Διπλή ταυτότητα * Η αηδονόπιτα * Το θηρίο στο πιάνο * Μετάξι * Η συμφωνία των λεόντων * Όσα οι ψυχές δεν λησμονούν * Resort * Απλώς έτυχε * Μες τη νύχτα του κόσμου * Οι κρίκοι της πόλης * Η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει * Η Ψυχή, ο Έρωτας κι ένας Παραμυθάς * Το κυνήγι της χήρας * Επίγειος άγγελος * Αιώνια σφραγίδα * Δύο νύχτες στην Αίγυπτο ** Νουβέλα: Με τα κλειδιά στην πόρτα ** Θεατρικό: Άκουσε τα κύματα * Σκουριασμένη αυτοκτονία ** Διηγήματα: Έρωτες υπέρ μεν άγαν * Στη χαραγή της 28ης σελήνης * Κομμάτια ζωής * Επτά χρόνια στο αμόνι ** Παιδικά: Η κουκουβάγια η τετραγωνομάτα * Ο μαγεμένος καθρέφτης και Ένας αδικοχτυπημένος από τη μοίρα γίγαντας * Αποστολή... ΤΕΡΑΤΕΞ * Δεν θα σε πειράξει κανείς * Εδώ κουμπιά, εκεί κουμπιά... Μα πού πήγαν τα κουμπιά! * Βιβλία από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική ** Ποίηση: Μηναυγή * Ταξιανθίες στοχασμών * Η κοινωνία των πωλητών ** Χαϊκού: Δεύτερη φύση

Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Αμνησία

Γράφει ο Πέτρος Βαζακόπουλος
Αμνησία μου λες και πάω να τρελαθώ.
Μου χτυπάς όλα τα λάθη μου και ξανά εδώ.
Με έχεις αφημένο στο σκοτάδι στον πάτο του πηγαδιού.
Μόνο να βγω από εδώ μέσα που το σκοτάδι έχει γίνει πίσσα.
Μα φοβάμαι μήπως είναι καλύτερα.
Αναρωτιέμαι αν υπάρχει φως.

Αμνησία μου λες.
Σαν να είναι ο φυλακισμένος που ξεμυτά από τη γωνία χωρίς να ξέρει τι τον περιμένει.
Καταδιώκεται από τις σκέψεις του, από αυτά που δεν έκανε.

Δε βλέπω την ώρα πλέον, το ρολόι είναι σκοτεινό, καθώς χάνεται ο χρόνος εξανεμίζεται.
Μα ποιος θυμάται εκείνη την ώρα;
Να μη θυμάσαι τη βροχή και κάθε φορά που την ακούς να την εξερευνάς σαν να είναι κάτι νέο.
Κάποιος φωνάζει ένα όνομα κι εσύ γυρνάς, μα όπως κοιτάς δε σου ανήκει.
Το κενό.
Ο αέρας παίρνει ό,τι έχει απομείνει στη θύμηση και τα πετά μακρυά.
Μόνος και γυμνός γυρνάς στο δρόμο της ανυπαρξίας νιώθοντας το κρύο.
Τρέμεις και δεν θυμάσαι πως σε σκέπαζαν, ούτε τη θέρμη που αγκάλιαζε το νου.

Ανάμνηση χτύποι της καρδιάς για αυτό το κάτι πoυ θες αλλά δεν μπορείς να το πεις.
Κάποτε το ήξερες.
Φοβισμένος.
Ακούς τα πουλιά να τραγουδούν εκεί στο βάθος και πας να τα πιάσεις αλλά πετάνε μακρυά.
Γιατί δε θυμάσαι πώς ήταν.
Να έκλεβες μια στιγμή από το κλαδί να άνθιζες εκεί στο χάος.

Κι ας ήσουνα λουλούδι.

Κάτι να θυμάσαι.

Κοιτάς το καθρέφτισμα στη λίμνη που χάνεται σιγά.
Και αφήνεις πίσω τα πάντα.
Ξανά μαθαίνεις από την αρχή.
Γεννιέσαι μέσα στη μνήμη να υπάρχεις στο δρόμο που βυθίζεται.
Κάτω για ακόμα μια φορά.

Το πιάνο που μιλά παίζει ένα σκοπό μόνο για σένα
Αναρωτιέσαι γιατί.
Τα συναισθήματα να γυρίζουν πίσω.

Να πετάς μακρυά.
Με τα φτερά να μη θυμάσαι.
Μακρυά.

Μέσα στην καταιγίδα, στον κεραυνό να φωνάζει το όνομά σου.

Φως, τόσο πολύ που να μη θυμάσαι πως ήταν το σκοτάδι.

Αμνησία μου ψιθυρίζεις στο αυτί και πάω να τρελαθώ.
Μα κάπου ξέρω αυτό το σκοπό που παίζει στο σκοτάδι.

Νότες μόνες χωρίς φτερά.

Εκεί να ακούω τη ιστορία σου.
Να μιλάς σα να έχεις ζήσει, σα παππούς με πείρα κι αγάπη.
Με όλα τα στοιχειά που ζουν.
Να τρέχεις σα παιδί που δε θέλει να μεγαλώσει.
Να παίζεις στο παρελθόν κρυφτό με τον εαυτό σου. να ακούς το τραγούδι από το όνειρο που υπόσχεται.
Να τρέχεις μέσα στα χωράφια του έρωτα.
Το δάκρυ να μη νιώθεις της πίκρας.
Ο αυλός που ψιθυρίζει αυτά που δε λένε τα λόγια.

Μου λες να τα ξεχάσω όλα.
Μα δε καταλαβαίνω, περπατώ στο μονοπάτι.


Copyright © Πέτρος Βαζακόπουλος, All rights reserved, 2017
Η συνοδευτική φωτογραφία είναι έργο του ίδιου. Δείτε την ολόκληρη παρακάτω.
Του ίδιου:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Απλώς έτυχε, Βάγια ΜπαλήΗ συμφωνία των λεόντων, Βαγγέλης ΒουραζάνηςΗ αηδονόπιτα, Ισίδωρος ΖουργόςΟ πόνος της επιστροφής, Άγγελος ΜανουσόπουλοςΤο θηρίο στο πιάνο, Mary WestmacottΌσα οι ψυχές δεν λησμονούν, Δήμητρα ΠαναρίτηΣτη χαραγή της 28ης σελήνης, Θεόδωρος Πάλλας
Εδώ κουμπιά, εκεί κουμπιά... Μα πού πήγαν τα κουμπιά!, Μ. ΦαφαλιούΤο κυνήγι της χήρας, Μ. Σφακιανάκη-ΜανωλίδουΕπίγειος άγγελος, Γιώτα ΜαργαρώνηΤαξιανθίες στοχασμών, Όλγα Κανελλοπούλου-ΝτινοδήμουΔεν θα σε πειράξει κανείς, Βασίλης ΚουτσιαρήςΔεύτερη φύση, Α. ΞηρογιάννηResort, Μιχάλης Κατράκης
Βιβλία για παιδιάΈρωτες υπέρ μεν άγαν, Ρένια Αβαράκη-ΑγραφιώτηΑιώνια σφραγίδα, Απόστολος ΜωραϊτεληςΗ κοινωνία των πωλητών, Δημήτρης ΟρφανίδηςΜετάξι, Νεκταρία Ζαγοριανάκου-Μακρυδήμα
Σκουριασμένη αυτοκτονία, Απόστολος ΜακρίδηςΑποστολή...ΤΕΡΑΤΕΞ, Σταυρούλα Παγώνα
Η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει, Πάολο ΚοέλιοΗ Ψυχή, ο Έρωτας κι ένας Παραμυθάς, Καίτη ΠαπαδάκηΜε τα κλειδιά στην πόρτα, Μαρία ΜελεμενήΚομμάτια ζωής, Πόλυ ΜίλτουΟι κρίκοι της πόλης, Χ. Μελισσά-ΧαλικιοπούλουΕπτά χρόνια στο αμόνι, Παναγιώτης ΚολέληςΜες τη νύχτα του κόσμου, Μαγδαληνή Θωμά