Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** Φωνή τέχνης *** ΦΕΤΟΣ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΡΟ με διπλές προσκλήσεις που μπορείτε να διεκδικήσετε εδώ! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Κυκλοφορεί ήδη το συλλογικό έργο, με κείμενα που διαγωνίστηκαν, από τις εκδόσεις Δερέ. *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις ημερομηνίες των προγραμματισμένων κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αστικό των φαντασιώσεων * Η διατριβή * Εδώ παπάς εκεί παπάς * Μη μου ξυπνάς τη λύπη * Ο Φτερωτός Κλέφτης * Η νύφη που δεν γέλασε * Θύματα * Η αύρα του έρωτα * Ο θησαυρός της Σμύρνης * Ο Αρσάμης της Περσίας ** Ποίηση: Μικρή μου κόλαση * Τέσσερις ποιητικές συλλογές από τις εκδόσεις Βακχικόν * Ποιητική απόδραση * Κατάβασις * Μέθεξις * Με φόβο και πάθος ** Άλλα: Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής ** Διηγήματα: Ο κόσμος πίσω από τον καθρέφτη * Ο Θεός πίσω από την ντουλάπα * Ελληνιστί * Τα αχνά φώτα της Μάρφα ** Παιδικά: Η γοργόνα με τα όμορφα πόδια ** Νουβέλες: Τα απόρθητα κάστρα * Θα τα πω όλα στον Θεό * Club Killaz

Τρίτη 16 Μαΐου 2017

Συνταγή

Γράφει ο Χρίστος Μαβόγλου
Διάλεξα τα κολοκύθια με τους πιο φρέσκους ανθούς, αυτά που διαλέγουν και οι μέλισσες και μπαίνουν μέσα. Οι άλλοι στον πάγκο τα πέταγαν, να μην ζυγιστούν και τα πληρώσουν. «Αυτά που οι άλλοι πετάνε, μπορεί να είναι ένας μικρός θησαυρός», μου έλεγες.

Στο σπίτι ξεχώρισα τους ανθούς, τους έπλυνα έναν έναν -καμιά φορά κρύβονται αράχνες μέσα τους, φίλες σου κι αυτές, δεν τις πείραζες- τους έβαλα στο ξύλο και τους έκοψα με τάξη και ρυθμικά σε μικρά μικρά κομμάτια.

Έστρωσα τα κομματάκια με επιμέλεια σε ένα γυάλινο ταψί, που το είχα αλείψει με βούτυρο. Γέλαγες με το βούτυρο, πονηρά. Συχνά γέλαγες πονηρά, αν και μερικές φορές δεν καταλάβαινα γιατί, αλλά έκανα πως καταλάβαινα. Ήθελα να δείχνω πως τα ξέρω όλα. Να σε εντυπωσιάζω.

Υπολόγισα πως εννιά θα ήταν τα κομμάτια και έτσι πήρα εφτά αβγά.
Πάντα λίγο λιγότερο να βάζεις στο φαγητό, μου έλεγες. Αντίδραση στη μητέρα σου, που σου έλεγε στο φαΐ να βάζεις πάντα λίγο περισσότερο.
Ήθελες να τα κάνεις όλα με το δικό σου τρόπο. Κι ας μην είχαν λογική.
Φτάνει να ήταν ο δικός σου.

Τα χτύπησα με προσοχή να εισβάλει αέρας μέσα τους και να μείνει εκεί.
Αφρός. «Έχουμε σάλιο κοπανιστό σήμερα» και με φίλαγες μέχρι το σάλιο να βγει από το ένα στόμα, να μπει στο άλλο και να γεμίσει αέρα και αυτό.

Έριξα και γάλα στα αβγά. Το γάλα που με έτρεφες και με μεγάλωσες και τώρα πρέπει να απογαλακτιστώ και δεν θέλω. Δεν το θέλω.

Λίγο άσπρο πιπέρι και λίγη πάπρικα. Το άσπρο και το κόκκινο. Ο συνδυασμός που σου άρεσε κι εγώ σου έπαιρνα παπούτσια πότε σε άσπρο και πότε σε κόκκινο, όταν ήθελα να σε δω να χαρείς, όταν ένιωθα πως το χρειαζόσουν.

Έχυσα το μείγμα στο ταψί. Τα υγρά χύνονταν με τον ίδιο τρόπο και κυλούσαν στα πόδια και εσύ δεν τα σκούπιζες. Άφησέ τα, έλεγες, ρυάκι είναι, άστο να ποτίσει τη γη.

Έκοψα σε κομμάτια τη φέτα και την έκρυψα μέσα. Μου έκρυβες πάντα το βιβλίο που διάβαζα κι εγώ θύμωνα και έψαχνα με μανία να το βρω.
«Πού είναι το βιβλίο;» ρώταγα κι εσύ έκανες την αδιάφορη και με κατηγορούσες, γιατί δεν ξέρω που βάζω τα πράγματά μου.

Το έβαλα στο φούρνο στους 200 βαθμούς και το σκέπασα να μην ξεραθεί. «Τέχνη είναι να μην ξεραίνεται το φαΐ. Από αυτό φαίνεται ένας καλός μάγειρας.» Τέχνη είναι να μην ξεραίνεται ο έρωτας και η ζωή.
Πάντα στην υγρασία ζούσες. Στο νερό. Υδρόβια γυναίκα σε αποκαλούσα. Πάντα τη υγρασία αποζητούσες. Αλλιώς ήσουν σαν ψάρι έξω από το νερό.

Πω πω! Πρέπει να φύγω. Δεν προλαβαίνω. Μόνο 25 λεπτά το έβαλα να ψηθεί. Θα το κλείσω. Ελπίζω να γίνει με τη ζεστασιά του φούρνου. Εγώ μεγάλωσα με τη ζεστασιά σου και ένιωθα περίεργα δίπλα σου. Δεν μου άξιζε τόση ευτυχία, σκεφτόμουν.

Όταν επέστρεψα το δοκίμασα. Το αβγό ψημένο, οι ανθοί τραγανοί μέσα, με όλους τους χυμούς διατηρημένους. Οι πιο πολλοί θα το ήθελαν με τους ανθούς σοταρισμένους. Εσύ το προτιμούσες αλλιώς. Να τους τρως και να μπερδεύεσαι αν τρως σαλάτα ή φαγητό. «Μην κάνεις ό,τι κάνουν οι άλλοι» έλεγες και σκεφτόσουν τι περίεργο να κάνουμε.
Αλλά τα πιο περίεργα εγώ τα έβρισκα. Προσπαθούσα να σε εντυπωσιάσω. Πάντα προσπαθούσα. Δεν ξέρω πότε τα κατάφερνα και πότε εσύ μου έπαιζες θέατρο.

Ο τρίφτης με βοηθάει. Λίγο κεφαλοτύρι από πάνω και 5 λεπτά στο γκριλ. Να νιώσει το τυρί. Να καλύψει τις οπτικές ατέλειες. Όλα λιώνουν στο τέλος. Όλα. Κι εσύ τώρα έχεις λιώσει. Κι εγώ αυτό το φτιάχνω για να σε θυμάμαι. Κάτι σαν μνημόσυνο.

🍴

Copyright © Χρίστος Μαβόγλου All rights reserved, 2017
Το συνοδευτικό κολάζ δημιουργήθηκε από τμήματα πίνακα της Karla Beatty Art με τον τίτλο Making biscuits (Φτιάχνοντας μπισκότα). Πηγή

Του ίδιου:

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Μέθεξις, Καλλιόπης ΒελόνιαΟ Θεός πίσω από την ντουλάπα, Γρηγόρη ΦεϊζατίδηΘύματα, Λίας ΝικολάουΕλληνιστί, Γεώργιου ΓρηγορόπουλουΤα απόρθητα κάστρα, Παύλου ΓαβαλάΕδώ παπάς εκεί παπάς, Άμοιρου ΑκροβατίδηΟ θησαυρός της Σμύρνης
Ποιητική απόδραση, Σοφίας ΠαπανδρέουΜη μου ξυπνάς τη λύπη, Γεωργίας ΚαλαμαράClub Killaz, Γιάννη ΤζανήΗ νύφη που δεν γέλασε, Θεοδώρας Παπαδοπούλου-ΧαμουζάΟ Αρσάμης της Περσίας, Αντώνη ΞυραφάΚατάβασις, Θεοδόση ΠαπαδημητρόπουλουΠέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής
Τα αχνά φώτα της Μάρφα, Νίκος ΤσιπόκαςΟ κόσμος πίσω από τον καθρέφτη, Συλλογικό έργοΗ γοργόνα με τα όμορφα πόδια, Αιμιλίας ΠλατήΘα τα πω όλα στον Θεό, Κώστα ΓραμματικόπουλουΜε φόβο και πάθος, Θάνου ΚωστάκηΟ Φτερωτός Κλέφτης, Χριστοφίλης ΛεκκάκουΗ αύρα του έρωτα, Γιώργου Ζάννου