1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Παρακαλούνται οι συμμετέχοντες όπως ελέγχουν το ηλεκτρονικό τους ταχυδρομείο για επιβεβαίωση καταχώρησης του κειμένου τους, διευκρινήσεις ή ελλειπή στοιχεία. Ως ημερομηνία υποβολής μετράει η ημερομηνία αποστολής του πρώτου email ασχέτως αν η επιβεβαίωση καθυστερήσει κάποιες μέρες λόγω φόρτου εργασιών ή διευκρινήσεων όπου απαιτείται *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Κάποιες κληρώσεις παίρνουν λίγες μέρες παράταση και άλλες μεταφέρονται σε άλλο χρόνο. Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Διαλέξτε εσείς τα δώρα σας! Μυθιστορήματα: Ωρολογοποιός * Η τυχερή μέρα του Γκούντερ Νόιμαν * Αφιερωμένο στον γιο μου * Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: XL: Ιστορίες αγάπης * Ο φαροφύλακας της Λάκκας * Εναλλαγές * Η κερκόπορτα και άλλα διηγήματα * Η γυναίκα που αγάπησα * ΟνειΡεύματα * Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί ** Ποίηση: Ανθρω-Ποινές * Εξελισσόμενη εφηβεία * Το φθαρμένο μολύβι ** Παιδικά: Το παραμύθι με τα παραμύθια * Τρία παραμύθια όλο τραγούδια * Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αμφιβάλλω, άρα υπάρχω * Αλφισμός

Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

Μοίρνα

Το κόκκινο γλυκό κρασί της μοίρας
Στο βιβλίο της Κατερίνας Κουτουκάκη, γνωρίζουμε τη Μοίρνα. Μία γυναίκα που μόλις έχει μπει στο αυτοκίνητο της αποφασισμένη να κάνει ένα ταξίδι. Δεν γνωρίζουμε ούτε πού πάει, ούτε τι την οδήγησε εκεί εξαρχής. Ξέρουμε μόνο ότι, έχοντας τακτοποιημένες τις όποιες εκκρεμότητες της, ξεκινάει το ταξίδι της.
Παράλληλα με τα χιλιόμετρα της εθνικής οδού Αθηνών-Λαμίας, αρχίζουν να ξεδιπλώνονται μπροστά μας οι αναμνήσεις και οι ιστορίες της ζωής τόσο της ίδιας όσο και των πιο στενών συγγενών της. Γνωρίζουμε τους παππούδες και τις γιαγιάδες της, τους γονείς της... Μαθαίνουμε πώς ήρθαν στον κόσμο, πώς μεγάλωσαν, πώς έκαναν οικογένεια, για να φτάσουμε κάποια στιγμή στο μεγάλωμα και την ενηλικίωση της ίδιας.
Κι όσο τα χιλιόμετρα τρέχουν, τρέχει κι η ζωή της Μοίρνας. Σε κάθε στάση που κάνει, για να ξεκουραστεί ή να προμηθευτεί κάτι, ανοίγει κι ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της ζωής της. Συναντά τυχαία και κάποιους παλιούς γνωστούς, με αποτέλεσμα το ταξίδι της να παρατείνεται σε διάρκεια. Στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου δεν γνωρίζουμε ούτε τον προορισμό της, ούτε τον λόγο που κατευθύνεται εκεί. Αυτά ξεκινούν να μας γίνονται σταδιακά γνωστά, όταν πια έχουμε ξεπεράσει τα δύο τρίτα της ανάγνωσης του βιβλίου. Κι ενώ νομίζουμε ότι γνωρίζουμε το τέλος, έρχεται μια ανατροπή να μας αλλάξει το σκηνικό και να καταλήξει διαφορετικά από ό,τι περιμέναμε.
Κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης του βιβλίου της κυρίας Κουτουκάκη, ήρθα αντιμέτωπη με μια μεγάλη πρόκληση. Την πρόκληση του να ολοκληρώσω ένα βιβλίο που, μέχρι τα δύο τρίτα τουλάχιστον, δεν μου δημιουργούσε καμία ανάγκη να δω τι θα γίνει στη συνέχεια. Ναι μεν μιλάμε για ένα κείμενο άρτια γραμμένο και δομημένο και, από τη στιγμή που αντιληφθείς αυτές τις συνεχείς μεταφορές στον χώρο και το χρόνο, πλήρως κατανοητό. Από την άλλη μεριά όμως, όσο ωραίο και να είναι το κείμενο από αισθητικής πλευράς, η συγγραφέας δεν κατάφερε να μεταδώσει αυτό το μυστήριο και αυτήν την αγωνία, που πιθανά θα ήθελε, στον αναγνώστη.
Ένα βιβλίο ελαφρύ, με γλυκόπικρη επίγευση, που μπορεί άνετα να συντροφεύσει τον οποιονδήποτε στον ελεύθερό του χρόνο, χωρίς όμως να του προσφέρει δυνατά συναισθήματα και πολλές συγκινήσεις. Συμβαίνουν πολλά συγκινητικά, ακόμα και στενάχωρα, γεγονότα στο βιβλίο, που όμως σε αγγίζουν επιφανειακά.
Αυτό που οφείλω να αναγνωρίσω στη συγγραφέα, είναι τα νοήματα που προσπαθεί να περάσει μέσα από το έργο της. Αυτά είναι που εκτίμησα και που, ακόμα κι αν δεν θα το θυμάμαι ως ένα από τα ωραιότερα βιβλία, δεν θεωρώ χάσιμο χρόνου που το διάβασα. Μέσα από αυτό το βιβλίο βλέπεις με πολλούς διαφορετικούς τρόπους πόσο σημαντικό είναι να μιλάς με τους δικούς σου ανθρώπους και να μην αφήνεις σκοτεινά σημεία στις σχέσεις σου. Πόσο σημαντικό είναι στη ζωή σου, οι επιλογές σου να αντιπροσωπεύουν όσα θες και αγαπάς και να μην συμβιβάζεσαι σε καταστάσεις που στο μέλλον θα μετανιώσεις. Το μεγαλύτερο όμως νόημα, κι αυτό έρχεται να σε λυτρώσει στο τέλος, είναι η διαπίστωση ότι η ζωή είναι ένα δώρο. Ένα δώρο που οφείλεις να εκτιμάς στο έπακρο, ζώντας τα πάντα στο μέγιστο, είτε αυτό αφορά τις χαρές ή τις λύπες που σου επιφυλάσσει.
Κλείνοντας, θα πω μόνο ότι το συγκεκριμένο έργο αποτελεί μία πολύ αξιόλογη προσπάθεια από έναν άνθρωπο που ήθελε να πει πολλά. Αξίζει να του δώσετε μία ευκαιρία. Καλή ανάγνωση!
Περισσότερα της Αλεξίας Λαμπρουπούλου
Το μυθιστόρημα της Κατερίνας Κουτακάκη, Μοίρνα, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη. Περισσότερα για το βιβλίο θα βρείτε εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Απ' το πυκνό δάσος στο πηγάδι της Γερακίνας, Γ.ΤηγανούριαΕξελισσόμενη εφηβεία, Ι.ΚόντοςΒιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίοΨίθυροι εραστώνΑφιερωμένο στον γιο μου, John EmmansΕναλλαγές, Απόστολος ΓκέτσοςΑμφιβάλλω, άρα υπάρχω, Δημήτρης Μουστάκας
Αλφισμός, Χ.ΒακιρτζήXL: Ιστορίες αγάπης, Στέλλα ΚαλλέΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΗ κερκόπορτα και άλλα διηγήματα, Μ.ΒλάχουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
ΟνειΡεύματα, Καποπούλου και ΠαπακώσταςΗ γυναίκα που αγάπησα, Μαρία Ιωάννου
Ανθρω-Ποινές, Νατάσα ΡεντήφΤο αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΤο φθαρμένο μολύβι, Ευγενία ΣιδέρηΟ Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί, Γ.ΔίγκαςΟ φαροφύλακας της Λάκκας, Χρ. Πατρώνου-Παπατέρπου