Κερδίστε ΔΙΠΛΕΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ για τις παιδικές παραστάσεις του θεάτρου 104 *** ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 50% για όλες τις παραστάσεις του Πολυχώρου Αυλαία στον Πειραιά *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Από 1η Ιανουαρίου 2020 αλλάζουν οι όροι στις δωροθεσίες. Διαβάστε τους νέους όρους εδώ.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Η κατάρα του φεγγαριού * Άρωμα βροχής * Λίγες και μία νύχτες * Ροδάνθη * Ένας φάρος στην ψυχή μου * Το αγκάθινο στέμμα * Ισμήνη * 7 Καταραμένες ιστορίες * Τα διαμάντια της Δόμνας * Το εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός ονειροπαρμένου * Για μια σταγόνα ευτυχίας * Το τίμημα * Η θλίψη του αιώνιου στοχασμού * Σε περίμενα... * Ελεονόρα * Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά * Άλλη μια μέρα στον Παράδεισο ** Νουβέλα: Ο γρίφος της Θεσσαλονίκης ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Η αγριόπαπια, Η γιορτή στο Σούλχαουγκ, Καταλίνας και Ο τάφος του πολεμιστή ** Διηγήματα: Πόσες είναι οι εποχές; * Με τις βαλίτσες γεμάτες ήλιο * Ψευδάνθρακας και άλλες ιστορίες * Μια στάλα λόγος * Ένας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας...* Γράμματα ανεπίδοτα ** Πεζοποίηση: Σημειώσεις ενός αυτόχειρα ** Παιδικά: Μάρα Μαντάρα, μια μάγισσα κάπως ξεχασιάρα ** Ποίηση: 2ος Νόμος * Η γυναίκα του κόσμου * Πέρασε καιρός * Δαίμων εαυτού * Αποσιωπητικά * Η πικρή γεύση της προδοσίας ** Βιωματικά: Σκόρπιες μνήμες ** Λογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίες

Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

Ο κήπος της μοναξιάς

«Ο κήπος της μοναξιάς» της Μαρίας Χίου είναι ένα βιβλίο που τα έντονα χρώματα του εξωφύλλου του σίγουρα δεν προϊδεάζουν τον αναγνώστη για τη συμπυκνωμένη θλίψη των σελίδων του -την αίσθηση του μαύρου που προσωπικά μου άφησε-, αφού γδύνει τις ανθρώπινες ψυχές αποκαλύπτοντας το σκοτάδι τους, χωρίς ωστόσο να κλείνει την πόρτα στην αισιοδοξία.

Είναι από τις περιπτώσεις εκείνες που η συγγραφέας σέβεται τους ήρωές της, που τους επιλέγει προσεκτικά, γνωρίζοντας πως ο καθένας φέρει τα πάθη του και τις αδυναμίες του, τα λάθη του παρελθόντος και ωστόσο δεν τους κρίνει, δεν τους δικάζει, δεν τους χωρίζει σε καλούς και κακούς, αλλά τους προσφέρει τη δυνατότητα για λύτρωση ουσιαστική και όχι καθαρά λειτουργική -μόνο για τους σκοπούς της πλοκής. Τέσσερις γυναίκες, από διαφορετικές γενιές, είναι στο επίκεντρο της ομολογουμένως πυκνής ιστορίας που ξεδιπλώνεται, με τις ζωές των δευτεραγωνιστών που τις πλαισιώνουν να αναλύονται επίσης σε βάθος.

Η γραφή είναι καλή, όπως και το λεξιλόγιο που χρησιμοποιείται είναι επίσης προσεγμένο. Δεν είναι από τα βιβλία που διαβάζονται απνευστί, χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει πως πρόκειται για ένα δύσκολο βιβλίο, αφού σε πολλά σημεία η διδακτική χροιά που αποκτά απαιτεί απ’ τον αναγνώστη να σταθεί και να σκεφτεί, όπως επίσης, εξαιτίας της πυκνότητας των γεγονότων που εκτυλίσσονται, μερικοί αναγνώστες θα χρειαστούν χρόνο για να συνδέσουν τα πολλά ονόματα και τις μετατοπίσεις απ’ το παρόν στο παρελθόν και τούμπαλιν.

Θέματα όπως η απιστία, ακόμα και σε πλατωνικό επίπεδο σε μια από τις περιπτώσεις, ο γυναικείος ανταγωνισμός, η άμβλωση, η υιοθεσία, οι μακροχρόνιες ασθένειες και η δωρεά οργάνων, η υιοθεσία, οι δεύτερες ευκαιρίες και η συγχώρεση άνευ όρων, οι επιδράσεις του πολέμου, η ψυχική αστάθεια, η μοναξιά, η εκδίκηση διαπραγματεύονται σε αυτό το μυθιστόρημα.
Η κοινωνική ευαισθησία της Χίου είναι δεδομένη και η ανάγκη της να επεκταθεί σε πολλά κοινωνικά θέματα έχει ως αποτέλεσμα να έχουμε στα χέρια μας αυτό το πυκνογραμμένο βιβλίο, ωστόσο θεωρώ πως αν περιοριζόταν σε μικρότερη κλίμακα τραγικών γεγονότων και ιστοριών, το συνολικό αποτέλεσμα θα ήταν πιο αληθοφανές.

Κλείνοντας το βιβλίο, ένιωσα ένα βάρος. Το βάρος της ανθρώπινης φύσης. Με τα ελαττώματά της και τις δυσκολίες της. Αυτή τη βαριά αλυσίδα που σε δυσκολεύει να κάνεις ένα βήμα μπροστά. Ωστόσο ανέτρεξα στις νότες αισιοδοξίας που ήταν αρκετές ώστε να διαπιστώσω το μεγαλείο της ίδιας φύσης όταν αποφασίσει να υψώσει το ανάστημά της.
Την αυταπάρνηση, την αγάπη, τη συγχώρεση. Και το βήμα, αν και βαρύ, μόνο μπροστά μπορεί να μας οδηγήσει.
Περισσότερα του Χάρη Μαύρου
Βρείτε τον Χάρη Μαύρο στο instagram ή στη σελίδα του στο facebook

Το μυθιστόρημα της Μαρίας Χίου, Ο κήπος της μοναξιάς, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Έξη. Περισσότερα για το βιβλίο δείτε εδώ!

Περισσότερα από/για τη Μαρία Χίου:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Γράμματα ανεπίδοτα, Συλλογικό έργοΈνας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας..., ΣυλλογικόΤα διαμάντια της Δόμνας, Σ.ΠοιμενίδουΆρωμα βροχής, Τ. ΚοντοπούλουΜια στάλα λόγος, Γεωργία ΓιαννιούΣκόρπιες μνήμες, Περικλής Λεύκας7 Καταραμένες ιστορίες, Ε. Ιωσηφίδης
Ισμήνη, Μαρία ΛιβυκούΗ θλίψη του αιώνιου στοχασμού, Μ.ΚιβιδιώτουΤο εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός ονειροπαρμένου, Φ.ΚοσσυβάκηςΑποσιωπητικά, Γ.Μίχας-Νεονάκης (Dave)Ένας φάρος στην ψυχή μου, Β. ΜακαρίουΡοδάνθη, Μ. ΠαπαπαναγιώτουΨευδάνθρακας και άλλες ιστορίες, Ε.Μακαριάδη
Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά, Δ.ΚοπαράνηςΣημειώσεις ενός αυτόχειρα, Γ. ΡόγγαςΛογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίεςΆλλη μια μέρα στον Παράδεισο, Μιχάλης ΤσάμηςΕλεονόρα, Χάρης Γαντζούδης
Η πικρή γεύση της προδοσίας, Νανά ΜπροδήμαΓια μια σταγόνα ευτυχίας, Β. Προβίδα
4 χρόνια Παραμυθένιες σκέψειςΣε περίμενα..., Πόλυ Μίλτου
Το αγκάθινο στέμμα, Θ. ΓιαννόπουλοςΔαίμων εαυτού, Μ. ΠαπαδημητρίουΤέσσερις τίτλοι του Ερρίκου ΊψενΛίγες και μία νύχτες, Ι, ΖουργόςΟ γρίφος της Θεσσαλονίκης, Ε. Αντωνίου