1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: All in * Αιθέρια * Παράπλευρες απώλειες * Το δώρο της ζωής * Τα μάτια μιας γυναίκας * Ατιμώρητο έγκλημα * Να μ' αγαπάς * Αναστρέψιμα υλικά * Επιστροφή στο Highgate * Το ποτάμι ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Με περίσκεψη * Νάντια μου, ο ήλιος της Βοστώνης ** Ποίηση: Τ' ανείπωτα * Εξίσωση * Τρίτος κύκλος αρδεύσεων * Λυρικά ελάχιστα * Ρέουσα σιωπή * Το τίποτα που πλέει ευτυχισμένο * Το παιδί και ο άγγελος ** Νουβέλες: Εκδίκηση * Αγαπητή μου Ευδοξία ** Άλλα: Τρεις τίτλους των εκδόσεων Βακχικόν * Έρως λυσιμελής ** Παιδικά βιβλία από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική * Ένα χαμόγελο για τη Χαρά και Ο μαγικός καθρέφτης της Εβίτας

Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

Ελιγμοί

Στην υπόθεση... γνωρίζουμε ένα ζευγάρι. Εκείνος είναι ηθοποιός κι εκείνη στρατιωτικός. Ο Ντάριο και η Μπελέν παλεύουν με την πραγματικότητα προσπαθώντας να αντιμετωπίσουν την εξουσία -έναν σκηνοθέτη και έναν υπολοχαγό αντίστοιχα- όπως και τον ίδιο τους τον εαυτό, αγωνιούν να σταθούν μέσα στο "σύστημα"· αν όχι να ελιχθούν διεκδικώντας μια εξέλιξη.

Το έργο θέτει χαρακτήρες και θεατές μπροστά σε καίρια κοινωνικά ερωτήματα πολλά εκ των οποίων μας έχουν απασχολήσει στην πραγματική ζωή έτσι κι αλλιώς. Σίγουρα όλοι μας έχουμε έρθει αντιμέτωποι με αλήθειες οδυνηρές, οπωσδήποτε έχουμε συνθηκολογήσει ή συμβιβαστεί στην προσπάθειά μας να φτάσουμε τους στόχους μας και, φυσικά, έχουμε αναρωτηθεί πού βρίσκονται -κι αν υπάρχουν κάποιες φορές- τα όρια της εξουσίας ή πότε μια πρόκληση ισοδυναμεί με κατάχρηση αυτής... και όλο αυτό το συνβιώνουμε στην παράσταση διττά: για την εξουσία στον πόλεμο -που είναι κάτι αναμενόμενο τρόπον τινά- και για την εξουσία στην Τέχνη -που είναι κάτι ασυμβίβαστο με την ελεύθερη έκφραση τής τέχνης ή του καλλιτέχνη εξ ορισμού, όμως το ίδιο επεμβατικό και περιοριστικό. Πέρα όμως των όποιων περιθωρίων, προσφέρεται ένα ακόμα μεγαλύτερο ζήτημα: από τη στιγμή που καθένας έχει την ελευθερία να ελιχθεί για να πετύχει, ποιος ο ρόλος του θύτη και ποιος του θύματος; Και εντέλει, μπορεί κανείς να είναι τόσο θύμα όσο και θύτης ή (πρέπει) να επιλέξει  (θα μπορούσε να μπει και σε εισαγωγικά το ρήμα) τη μεριά του;
Όπως και να 'χει, οι λεπτές αποχρώσεις και οι διαχωρισμοί σκιαγραφώνται υπέροχα σε μια φράση του Στέφαν Τσβάιχ που θα βρείτε πάνω σε κάθε δελτίο τύπου της παράστασης (δικαίως): Ελευθερία χωρίς εξουσία καταντάει χάος και εξουσία χωρίς τον σεβασμό της ελευθερίας, τυραννία.
Στην παράσταση... τέσσερις νέοι άνθρωποι, άψογοι εκπρόσωποι των ηρώων, που βρίσκονται στην πιο δημιουργική φάση της ζωής τους, που αρχίζουν να διαγράφουν την πορεία τους σε αυτό που θέλησαν, ελίσσονται για να πετύχουν σε ό,τι επέλεξαν. Βρίσκονται αντιμέτωποι με την εξουσία αναζητώντας τη χρυσή τομή ανάμεσα στο "θέλω" και στο "μπορώ".
Ο Θοδωρής Βουρνάς επιμένει να τονίσει όλες τις συνιστώσες και δημιουργεί ένα σύνολο με νεύρο και συναισθηματικές εντάσεις· ενίοτε και εξάρσεις. Προφανώς κάτι κάνει καλά ως διδάσκαλος του έργου (εκτός κι αν η διανομή αφορά τέσσερα εξαιρετικά ταλέντα οπότε η γραφούσα οφείλει να υποκλιθεί στους ηθοποιούς) και σίγουρα τον αφήνουν αδιάφορο οι όποιες εκπτώσεις.
Το σκηνικό είναι απλό, λιτό και απέριττο... όμως λειτουργικό και επιτρέπει άνεση κινήσεων στους ερμηνευτές· στοιχείο που προσφέρει άνεση στις σκηνές δράσεις και ατμόσφαιρα στις πιο στατικές. Οτιδήποτε βρίσκεται πάνω στη σκηνή έχει λόγο ύπαρξης ενώ τίποτα δε διασπά την προσοχή του θεατή από τα δρώμενα. Στα plus ένα όμορφο εύρημα στον τοίχο με τέσσερις -όσα και τα πρόσωπα δηλαδή- πολυμορφικούς καθρέφτες.
Όλοι οι ηθοποιοί ανταποκρίνονται άψογα ενώ μου έκανε εντύπωση η "φυσικότητα" με την οποία παραστασιοποιήθηκαν κάποια στιγμιότυπα εντάσεων που, λόγω του νεαρού της ηλικίας αυτών, θα μπορούσαν να βγουν λιγότερο αβίαστα, πιο σφιγμένα ή νευρικά. Κατέληξα ότι το σύνολο των ανθρώπων που εργάστηκαν για την παράσταση προσέφερε το καλύτερο δυνατό και ότι υπάρχει ομαδικότητα.
Εις το επανιδείν.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Συντελεστές:
Κείμενο: Eduardo Galan
Μετάφραση: Μαρία Φωτεινάτου
Σκηνοθεσία: Θοδωρής Βουρνάς
Βοηθός Σκηνοθέτη: Λυδία Τριγώνη
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Σκηνικά: Κασσιανή Λεοντιάδου
Ενδυματολόγος: Σοφία Λεγάτου
Φωτογραφία promo/artwork: Γιώργος Γιαννίμπας
ΠαίζουνΧρήστος ΚαπενήςΑλέξανδρος ΝταβρήςΓιώργος ΚοσκορέλλοςΑλεξάνδρα Χασάνη
Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:15 στο Θέατρο 104, Ευμολπιδών 41, Γκάζι, 2103455020 (περιορισμένες παραστάσεις)

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Το τίποτα που πλέει ευτυχισμένο, Κατίνα ΜέτσιουΕπιστροφή στο Highgate, Λυδία ΒασιλειάδηΑναστρέψιμα υλικά, Βασίλης ΚυριλλίδηςΤρίτος κύκλος αρδεύσεων, Δημήτρης ΟρφανίδηςΤρεις τίτλοι των εκδόσεων ΒακχικώνΤο ποτάμι, Χρήστος ΦλουρήςΑγαπητή μου Ευδοξία, Αθανασία Π. Θεοδωρίδου
Το παιδί και ο άγγελος, Γιώργος ΚαράμπελαςΈρως λυσιμελήςΕκδίκηση, Μαρία ΜελεμενήΑτιμώρητο έγκλημα, Καίτη ΔροσίνηΡέουσα σιωπή, Πόπη ΚλειδαράΤ' ανείπωτα, Ελένη ΤζιώγαΛυρικά ελάχιστα, Νίκος Βλαχάκης
Με περίσκεψη, Βασίλης ΜαστρογιάννηςΝάντια μου, ο ήλιος της Βοστώνης, Μαίρη ΤσίληΠαιδικά βιβλία Γιώργου Μπουμπούση
Το δώρο της ζωής, Γιώτα ΜπατιστάτουΝα μ' αγαπάς, Λία ΝικολάουΕξίσωση, Μίλτος ΓήταςΤα μάτια μιας γυναίκας, Παναγιώτα Τσολάκη-Αγγελοπούλου