1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Διαβάστε τα κείμενα που συμμετέχουν, βαθμολογήστε ή σχολιάστε τα! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία * Το μαντήλι της Θέμιδος * Ανατομία ενός καλλιτέχνη ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι * Ένα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός * Σώματα δίχως χρόνο * Λαξεμένοι ψίθυροι ** Νουβέλα: Ενηλικίωση * Η σιωπή της Περσεφόνης * Όταν η μοίρα εκδικείται ** Παιδικό: Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αλφισμός

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

Το τέλος

Γράφει η Αφροδίτη Φραγκιαδουλάκη
Είχα πέσει σε λήθαργο. Παρ’όλα αυτά άκουγα καθαρά τα τσαλακωμένα σεντόνια να τρίζουν. Ή μήπως ήταν το κόκκαλά μου. Δε μπορούσα να αποφασίσω. Ψηνόμουν στον πυρετό. Η δροσερή παλάμη του πατέρα μου στο μέτωπό μου επιβεβαίωνε τις υποψίες μου. Και το γεγονός ότι επέπλεα με άνεση σε μια φουρτουνιασμένη θάλασσα από ιδρώτα.

Το χέρι του πατέρα μου απομακρύνθηκε κι εγώ ξαναβυθίστηκα. Με παρακολουθούσα να διασχίζω κατακόρυφα το βυθό δίχως να καταβάλω την παραμικρή προσπάθεια να κουνήσω τα μέλη μου. Τα μπράτσα μου ήταν ούτως ή άλλως φυλακισμένα σε ένα ρούχο χωρίς μανίκια και το κρανίο μου έχασκε ορθάνοιχτο κάτω από τα μπερδεμένα μαλλιά μου που τα στόλιζαν πέρλες και κομμάτια από κοράλλια. Ένα κοπάδι αδέσποτες φυσαλίδες με ακολουθούσε. Προσγειώθηκα σε ένα κρεβάτι από φύκια. Η φωνή του Κωνσταντίνου έφτασε στα αυτιά μου αλλά δεν έμοιαζε με τη φωνή του. Γνώριζα όμως πως ήταν εκείνος που μιλούσε.

"Έχει παραισθήσεις… πεθαίνει…"

Κάπου εκεί στη λέξη "πεθαίνει", ταρακουνήθηκα. Τα φύκια σάλεψαν. Τα γλιστερά σχοινιά τους έδεσαν κόμπο τη ψυχή μου. Άκουσα τον πατέρα μου να κλαίει. Δεν ήμουν συνηθισμένη να κλαίνε για μένα και δεν ήξερα πώς να αντιδράσω. Κατά τα φαινόμενα δεν ήταν απαραίτητο να αντιδράσω. Τα φύκια μαζί με άπειρες πεταλίδες και μικρούς αχινούς όρμησαν μέσα μου από την τρύπα στο κεφάλι μου. Ένα παράφορο κύμα πόνου σάρωσε το εσωτερικό του κορμιού μου. Ο Κωνσταντίνος φώναξε.

"Αδερφή… αδερφή… κάτι της συμβαίνει, ελάτε γρήγορα. Δεν είναι καλά…"

Βήματα έδειραν τα πλακάκια. Χέρια με γράπωσαν από παντού. Πνίγομαι, πνίγομαι ήθελα να ουρλιάξω μα ο ήχος είχε εγκλωβιστεί στα πνευμόνια μου που τώρα έμοιαζαν με ωρολογιακή βόμβα. Ένα.
Μα τι γίνεται;
Δύο.
Δεν είναι δυνατόν.
Τρία.
Φοβάμαι.
Τέσσερα.
Έκρηξη.
Και μετά σκοτάδι.

🍃

Copyright © Αφροδίτη Φραγκιαδουλάκη All rights reserved, 2017
Το ανωτέρω είναι απόσπασμα από συλλογή διηγημάτων με προσωρινό τίτλο ¨Μικρές ιστορίες".
Το συνοδευτικό έργο του Robin Isely είναι επιλογή της ίδιας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΣώματα δίχως χρόνο, Δέσποινα ΣιμάκηΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΛαξεμένοι ψίθυροι, Μαρίζα Καζακλάρη
Ανατομία ενός καλλιτέχνη, Ισαβέλλα ΠρίτσαΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΤο μαντήλι της Θέμιδος, Λ. ΚαποπούλουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
Η σιωπή της Περσεφόνης, Θεοφάνης ΠαναγιωτόπουλοςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΕνηλικίωση, Νικόλαος Κατέχης
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΈνα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός, Ευφροσύνη Μαντά-ΛαζάρουΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΌταν η μοίρα εκδικείται, Νίκος Δημητρούλιας