Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Τρεις χιλιάδες ψέματα * Ο δρόμος με τα χίλια χρώματα * Σκιές στις ράγες τα ταξίδια μας * Το χέρι του Θεού * Μάτια γεμάτα ενοχή * Αθώα ενοχή * #foodporn * Γλυκιά μου Τίνα * Δε θέλεις να κοιμηθείς μαζί μου * Ένας ανεκτίμητος θησαυρός * Σουπάι: Η καρδιά του δαίμονα * Όλα γίνονται για κάποιο λόγο * Αντίο κύριε εισαγγελέα... * Μακροβίπερα * Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς ** Νουβέλες: Έρωτες της ζωής και του θανάτου * Ο Σπινέλλι στον Κάμπο ** Ποίηση: Μετάβαση * Ειρμός Αιτιών * Ηχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο * Νότες Νοσταλγίας * Lacrimosa * Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα ** Άλλα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος * Ο Κεκλημένος ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Το τραγούδι των Ινουίτ ** Παιδικά: Το μαγικό δάσος * Η μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος ** Βιογραφία και Τέχνη: Ο Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός: Θα επικρατήσει το φως και Η τέχνη της προσωπογραφίας

Δευτέρα, 18 Δεκεμβρίου 2017

Το μνημόσυνο


Βλέπεις ένα μυθιστόρημα το οποίο τιτλοφορείται με μια λέξη που παραπέμπει σε δυσάρεστη πληροφορία και αν πραγματικά δε σταθείς στο γεγονός αυτό, πολύ γρήγορα συμπεραίνεις ότι η λέξη «μνημόσυνο» είναι μια από τις αντιπροσωπευτικότερες της ελληνικής κουλτούρας. Από την ελληνική παράδοση και τα θρησκευτικά έθιμα του τόπου μας, μέχρι την απόδοση τιμής στους νεκρούς και το πένθος ως έκφραση, η λέξη αυτή έχει ιδιαίτερη υπόσταση και βαρύτητα.
Ένας τίτλος που συμπυκνώνει πλήθος στοιχείων και φανερώνει την τόλμη της επιλογής του σε μια εποχή που προωθούνται περισσότερο ευχάριστοι και εύπεπτοι τίτλοι.

Η συμπύκνωση αυτή εμφανίζεται και στη γραφή του Παναγιώτη Κωνσταντόπουλου. Πότε βαθιά στοχαστικός, αναπτύσσοντας ολόκληρους άξονες φιλοσοφικών θεωριών, πότε αγγίζοντας το όριο της δοκιμιακής γραφής, ο συγγραφέας ντύνει τις ιδέες του με το ένδυμα απλών ιστοριών, εκμυστηρεύσεων και γεγονότων που χωρίς να είναι υπερβολικά (αν και σε κάποιες περιπτώσεις γίνεται η προσπάθεια να παρουσιαστούν ως τέτοια) γίνονται η αφορμή για μια διείσδυση σε αιώνια ερωτηματικά της ζωής.

Ενδιαφέρουσα βρήκα την παρεμβολή στίχων τραγουδιών που πλαισιώνουν τον πεζό λόγο, οι οποίοι επιτείνουν το συναίσθημα και δίνουν το αίσθημα της γλυκιάς νοσταλγίας στον αναγνώστη. Η γραφή σε αρκετά σημεία θυμίζει καταγραφή ημερολογίου, χωρίς τη χρήση εκφράσεων επιτηδευμένων λογοτεχνικά. Δίνεται έτσι η αίσθηση ότι είμαστε μάρτυρες μιας προσωπικής αποκάλυψης, μιας εξομολόγησης σε πρώτο πρόσωπο που είναι ποτισμένη με μια αόριστη χαρμολύπη.

Έτσι ακριβώς παρουσιάζεται και στον αναγνώστη «Το μνημόσυνο». Ως μια κατάσταση χαρμολύπης, που η συνέχεια της ζωής αντιμάχεται τη θλίψη της απουσίας και της απώλειας, ως μια αφορμή για αυτοπροσδιορισμό απέναντι σε όσα χάνονται και όσα μένουν. Όπως αναφέρεται στο οπισθόφυλλο του βιβλίου πρόκειται για μια ιστορία με διάρκεια μόλις τεσσάρων ημερών, η οποία ξεκινά και τελειώνει ποτισμένη με χαρά. Η πάλη της αποδοχής της πραγματικότητας, το ναι ή το όχι που της οφείλουμε ως απάντηση, είναι ο κεντρικός άξονας πάνω στον οποίο δομείται η ιστορία.

Το δυνατό της σημείο σίγουρα δεν είναι η πλοκή και η ύπαρξη μιας δομής που να δημιουργεί την αγωνία. Δε θεωρώ πως αυτός ήταν ο στόχος του Κωνσταντόπουλου εξ’ αρχής. Είναι η δήλωση μιας κοσμοθεωρίας, το απόσταγμα μιας ατομικής ζωής που ανθίζει για να ξεφύγει από τον κλοιό της ατομικότητας. Για όσους θέλουν, λοιπόν, να σκεφτούν, να προβληματιστούν και να σταθούν απέναντι σε φιλοσοφικές αναζητήσεις που αφορούν όλους μας το βιβλίο αυτό θα αποτελέσει μια ιδανική και ευχάριστη επιλογή.
Καλές αναγνώσεις.


Το μυθιστόρημα, Το μνημόσυνο, του Παναγιώτη Κωνσταντόπουλου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Στην περίληψη γράφει μεταξύ άλλων:
Δύο παράλληλα ταξίδια τον ίδιο σκοπό: ένα μνημόσυνο.
Το μνημόσυνο του Παναγιώτη Κωνσταντόπουλου είναι μια ιστορία τεσσάρων ημερών. Ξεκινά με μια γιορτή και τελειώνει μ’ ένα γλέντι. Περιγράφει την πραγματικότητα και την επίφασή της. Την πραγματικότητα και την άρνησή της.

Ο Παναγιώτης Κωνσταντόπουλος γεννήθηκε στην Καλαμάτα, το 1964. Τυγχάνει δικηγόρος στην Αθήνα. Το μνημόσυνο είναι το πρώτο του μυθιστόρημα, αν και θα ’πρεπε να είναι το τρίτο -τουλάχιστον.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Γλυκιά μου Τίνα, Παύλος ΚουτρουμπάςΤέσσερις τίτλοι των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. ΠαπαδημητρόπουλοςΝότες Νοσταλγίας, Γιόλα Αργυροπούλου-ΠαπαδοπούλουΕιρμός Αιτιών,  Νίκος Η. ΦραντζήςΟ Σπινέλλι στον Κάμπο, Πάνος ΠαντελούκαςΗ μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος, Νανά ΜπροδήμαΟ ήχος των ορίων, Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου
Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα, Θ. ΟρφανίδηςΜάτια γεμάτα ενοχή, Π. Τσολάκη-ΑγγελοπούλουΈνας ανεκτίμητος θησαυρός, Ελένη ΓεωργούσηΔε θέλεις να κοιμηθείς μαζί μου, Μάιρα ΖαρέντηΌλα γίνονται για κάποιο λόγο, Μαρίνα ΑτματσίδουΜακροβίπερα, Τάκης ΝταλάκοςΜην ξεχάσεις να αγαπάς, Χαρά Ανδρέου
Το τραγούδι των Ινουίτ, Λίλια ΤσούβαΑντίο κύριε εισαγγελέα..., Λίτσα ΚαποπούλουLacrimosa, Χρυσάνθη Ιακώβου
Ο Κεκλημένος, Ελένη ΣέννοιαΗχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο, Γιώργος ΜαταλλιωτάκηςΟ Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός και Η τέχνη της προσωπογραφίας, Κατερίνα ΜεταλληνούΣουπάι: Η καρδιά του δαίμονα, Μάριος Μητσόπουλος