1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Κάποιες κληρώσεις παίρνουν λίγες μέρες παράταση και άλλες μεταφέρονται σε άλλο χρόνο. Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Διαλέξτε εσείς τα δώρα σας! Μυθιστορήματα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίο * Δώδεκα χτύποι * Ο Δράκος * Ωρολογοποιός * Η τυχερή μέρα του Γκούντερ Νόιμαν * Αφιερωμένο στον γιο μου * Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: XL: Ιστορίες αγάπης * Ο φαροφύλακας της Λάκκας * Εναλλαγές * Η κερκόπορτα και άλλα διηγήματα * Η γυναίκα που αγάπησα * ΟνειΡεύματα * Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί ** Ποίηση: Εξελισσόμενη εφηβεία * Το φθαρμένο μολύβι ** Παιδικά: Το παραμύθι με τα παραμύθια * Ο Αίμος ταξιδεύει στα Βαλκάνια * Λενιώ, το κορίτσι με τα παράξενα δάχτυλα και Η Λενιώ και «το αγόρι από τη Συρία» * Τρία παραμύθια όλο τραγούδια * Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Βιογραφία: Σπύρος Φωκάς * Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αμφιβάλλω, άρα υπάρχω * Αλφισμός

Τρίτη, 8 Μαΐου 2018

Το γηροκομείο

Γράφει ο Χρήστος Δημούλας
Απλώθηκε κι απόψε η νύχτα στο φτωχό γηροκομείο. Στην αυλή του γέρικα κορμιά και νεόβγαλτα λουλούδια ανταλλάσσουν απόψεις για το παρόν και το μέλλον της πλάσης, ενώ οι βροχές σταμάτησαν από καιρό, ριγώντας και λυγώντας, απ' τα ουρλιαχτά των νεοναζιστικών σκυλιών που φτάνουν ως τα σύννεφα και τα παγώνουν απ' τον τρόμο. Ανθρώπινες γέρικες σκιές φοβίζουν τους περαστικούς στην λεωφόρο, απλώνοντας το χέρι έξω απ' τα κάγκελα του γηροκομείου, ζητιανεύοντας ένα δράμι σιγαλιάς να ξεκουράσουν πιά τις ανησυχίες μιας ζωής, μια φυλλάδα μόνο με χαρούμενα γεγονότα, ένα γερό κορδόνι να κρεμάσουν μια και καλή τα παπούτσια των βασάνων τους, πάνω στο σκουριασμένο απ' την χρόνια προσμονή καρφί της πόρτας τους, που πάντα έστεκε σαν χάρτινη πύλη στους άγριους αέρηδες των καιρών.

Οσμή κιτρινισμένου φύλλου, διακατέχει τους διαδρόμους που γυροφέρνουν εδώ και χρόνια οι αναμνήσεις των γερόντων, διακλαδωμένες με τον αφανέρωτο φόβο τους να μην ξεχαστούν από παιδιά κι εγγόνια σαν τα βαγόνια που αφέθηκαν σύξυλα στην παγωμένη λησμονιά των σταθμών. Πόσες χαλύβδινες θελήσεις δεν σκευρώθηκαν εδώ μέσα, πόσοι ορίζοντες σκοτείνιασαν, πόσα γελαστά πρωινά χάσανε τα φώτα τους και πόσο ατρόμητο θάρρος βάλθηκε να τραπεί σε φυγή εντός δευτερολέπτου!

Σκόνη καθημερινών επαναληπτικών κινήσεων ηχεί στον αέρα του κτηρίου που καταλήγουν οι φιλοδοξίες, τα πάθη, οι πορείες ζωής πολλών παιδιών, που τώρα γερασμένα, βαδίζουν σιωπηλά προς την οδό της μεγάλης φυγής, περιμένοντας όταν την βρουν, να την διαβούν με ορθωμένο όσο γίνεται το κάποτε ρωμαλέο κορμί τους και το άδειο από μαλλιά κεφάλι τους. Τα μέρη που έζησαν ξανάρχονται συνεχώς στο νου τους, ενώ τ' ακουστικά στ' αυτιά τους βοούν για τελευταίες φορές γέλια περασμένων εποχών, ερωτικές φωνές, καμπάνες απελευθέρωσης και σειρήνες υποταγής που σημάδεψαν τα όνειρά τους. Το ταχυδρομικό περιστέρι των οραμάτων τους αρχίζει να ζητάει επίμονα την σύνταξή του, τα καναρίνια που μελωδούσαν την πίστη τους, δείχνουν την φθορά της λαλιάς τους ενώ το επιβλητικό γεράκι των επιτευγμάτων τους, πήρε των ομματιών του γι' άλλους ανήφορους του ουράνιου πλέγματος μη θέλοντας να δει ακόμη μια σειρά από ανθρώπινα αφηνιασμένα άλογα να λήγουν τις κούρσες τους λόγω ανεξέλεγκτης, υπερβολικής ταχύτητας.

Τα Κυριακάτικα πρωινά θυμίζουν έρημο, με μοναδικές οάσεις κάποιο ραδιόφωνο τυχαία ανοιγμένο να δηλώνει παρουσία κι έναν βήχα που μεταφέρεται από δωμάτιο σε δωμάτιο, δίνοντας μια ιδιότυπη συναυλία στον τριγύρω χώρο. Μια χεριά ηλιαχτίδων τέμνει τότε τις ρυτίδες, μεταφέροντας μια ζεστασιά στις γέρικες καρδιές πριν αυτές σβήσουν για πάντα, πριν ακουστεί το έσχατο χτύπημα στην πόρτα του κάθε δωματίου τους, που θα τις καλεί στην μεγάλη έξοδο προς το χώμα που γεννάει αέναα και χαλάει οριστικά καθετί στον κόσμο.

🍃

Copyright © Χρήστος Δημούλας All rights reserved, 2018
Η συνοδευτική εικόνα είναι επιλογή του ίδιου

Επίσης:
Αισθητική συμφωνία

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Απ' το πυκνό δάσος στο πηγάδι της Γερακίνας, Γ.ΤηγανούριαΕξελισσόμενη εφηβεία, Ι.ΚόντοςΒιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίοΨίθυροι εραστώνΑφιερωμένο στον γιο μου, John EmmansΕναλλαγές, Απόστολος ΓκέτσοςΑμφιβάλλω, άρα υπάρχω, Δημήτρης Μουστάκας
Αλφισμός, Χ.ΒακιρτζήXL: Ιστορίες αγάπης, Στέλλα ΚαλλέΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΗ κερκόπορτα και άλλα διηγήματα, Μ.ΒλάχουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
ΟνειΡεύματα, Καποπούλου και ΠαπακώσταςΗ γυναίκα που αγάπησα, Μαρία Ιωάννου
Ανθρω-Ποινές, Νατάσα ΡεντήφΤο αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΤο φθαρμένο μολύβι, Ευγενία ΣιδέρηΟ Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί, Γ.ΔίγκαςΟ φαροφύλακας της Λάκκας, Χρ. Πατρώνου-Παπατέρπου