ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Τα βραβεία του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki έχουν αποσταλεί προς τους νικητές από την 13η Μαρτίου 2020 με επιβάρυνση κόστους αποστολής όπως είχε ορισθεί εξ' αρχής *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Σε περίμενα... * Ελεονόρα * Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά * Άλλη μια μέρα στον Παράδεισο * Στη φωτιά της επανάστασης * Ο Δράκος ** Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίο * Το σκληρό παιχνίδι της ζωής * Ο ζοφερός κόσμος των σκιών * Η αγάπη θα 'ρθει! ** Νουβέλα: Εγγαστρίμυθος Θεός * Με τα μάτια του Τζακ ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Γράμματα ανεπίδοτα * Μαγ(ειρ)ικές ιστορίες * Η Εγνατία οδός μου * Μια στάλα λόγος ** Πεζοποίηση: Barsaat * Το όπλο του Νεφεληγερέτη ** Ποίηση: Δαίμων εαυτού * Αποσιωπητικά * Η πικρή γεύση της προδοσίας * Αίσθησις * Μακιγιαρισμένες ψυχές * Οι αυτόχειρες της καρδιάς μου * Χιονισμένος μαυροπίνακας ** Λογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίες ** Αυτοβελτίωση: Περί ευδαιμονίας² ** Μελέτη: Από το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο» ** Παιδικά: Πέντε βιβλία από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική ** Αρθρογραφία: Η εφεύρεση του ανθρώπου

Τρίτη, 8 Μαΐου 2018

Το γηροκομείο

Γράφει ο Χρήστος Δημούλας
Απλώθηκε κι απόψε η νύχτα στο φτωχό γηροκομείο. Στην αυλή του γέρικα κορμιά και νεόβγαλτα λουλούδια ανταλλάσσουν απόψεις για το παρόν και το μέλλον της πλάσης, ενώ οι βροχές σταμάτησαν από καιρό, ριγώντας και λυγώντας, απ' τα ουρλιαχτά των νεοναζιστικών σκυλιών που φτάνουν ως τα σύννεφα και τα παγώνουν απ' τον τρόμο. Ανθρώπινες γέρικες σκιές φοβίζουν τους περαστικούς στην λεωφόρο, απλώνοντας το χέρι έξω απ' τα κάγκελα του γηροκομείου, ζητιανεύοντας ένα δράμι σιγαλιάς να ξεκουράσουν πιά τις ανησυχίες μιας ζωής, μια φυλλάδα μόνο με χαρούμενα γεγονότα, ένα γερό κορδόνι να κρεμάσουν μια και καλή τα παπούτσια των βασάνων τους, πάνω στο σκουριασμένο απ' την χρόνια προσμονή καρφί της πόρτας τους, που πάντα έστεκε σαν χάρτινη πύλη στους άγριους αέρηδες των καιρών.

Οσμή κιτρινισμένου φύλλου, διακατέχει τους διαδρόμους που γυροφέρνουν εδώ και χρόνια οι αναμνήσεις των γερόντων, διακλαδωμένες με τον αφανέρωτο φόβο τους να μην ξεχαστούν από παιδιά κι εγγόνια σαν τα βαγόνια που αφέθηκαν σύξυλα στην παγωμένη λησμονιά των σταθμών. Πόσες χαλύβδινες θελήσεις δεν σκευρώθηκαν εδώ μέσα, πόσοι ορίζοντες σκοτείνιασαν, πόσα γελαστά πρωινά χάσανε τα φώτα τους και πόσο ατρόμητο θάρρος βάλθηκε να τραπεί σε φυγή εντός δευτερολέπτου!

Σκόνη καθημερινών επαναληπτικών κινήσεων ηχεί στον αέρα του κτηρίου που καταλήγουν οι φιλοδοξίες, τα πάθη, οι πορείες ζωής πολλών παιδιών, που τώρα γερασμένα, βαδίζουν σιωπηλά προς την οδό της μεγάλης φυγής, περιμένοντας όταν την βρουν, να την διαβούν με ορθωμένο όσο γίνεται το κάποτε ρωμαλέο κορμί τους και το άδειο από μαλλιά κεφάλι τους. Τα μέρη που έζησαν ξανάρχονται συνεχώς στο νου τους, ενώ τ' ακουστικά στ' αυτιά τους βοούν για τελευταίες φορές γέλια περασμένων εποχών, ερωτικές φωνές, καμπάνες απελευθέρωσης και σειρήνες υποταγής που σημάδεψαν τα όνειρά τους. Το ταχυδρομικό περιστέρι των οραμάτων τους αρχίζει να ζητάει επίμονα την σύνταξή του, τα καναρίνια που μελωδούσαν την πίστη τους, δείχνουν την φθορά της λαλιάς τους ενώ το επιβλητικό γεράκι των επιτευγμάτων τους, πήρε των ομματιών του γι' άλλους ανήφορους του ουράνιου πλέγματος μη θέλοντας να δει ακόμη μια σειρά από ανθρώπινα αφηνιασμένα άλογα να λήγουν τις κούρσες τους λόγω ανεξέλεγκτης, υπερβολικής ταχύτητας.

Τα Κυριακάτικα πρωινά θυμίζουν έρημο, με μοναδικές οάσεις κάποιο ραδιόφωνο τυχαία ανοιγμένο να δηλώνει παρουσία κι έναν βήχα που μεταφέρεται από δωμάτιο σε δωμάτιο, δίνοντας μια ιδιότυπη συναυλία στον τριγύρω χώρο. Μια χεριά ηλιαχτίδων τέμνει τότε τις ρυτίδες, μεταφέροντας μια ζεστασιά στις γέρικες καρδιές πριν αυτές σβήσουν για πάντα, πριν ακουστεί το έσχατο χτύπημα στην πόρτα του κάθε δωματίου τους, που θα τις καλεί στην μεγάλη έξοδο προς το χώμα που γεννάει αέναα και χαλάει οριστικά καθετί στον κόσμο.

🍃

Copyright © Χρήστος Δημούλας All rights reserved, 2018
Η συνοδευτική εικόνα είναι επιλογή του ίδιου

Επίσης:
Αισθητική συμφωνία

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

">

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Η εφεύρεση του ανθρώπου, Κ.ΘερμογιάννηςΤο σκληρό παιχνίδι της ζωής, Ν.ΦασούλαςΗ αγάπη θα 'ρθει!,Μ.ΔιακάκηΧιονισμένος μαυροπίνακας, Γ.ΚαριώτηςΟ Δράκος, Καίτη ΔροσίνηΤο όπλο του Νεφεληγερέτη, Α.ΜπάκαςΟι αυτόχειρες της καρδιάς μου, Κ. Βούσβουρα
Μια στάλα λόγος, Γ. ΓιαννιούΜε τα μάτια του Τζακ, Ν. ΔημητρούλιαςΠαιδικά βιβλία από τις εκδόσεις ΕλληνοεκδοτικήΕγγαστρίμυθος Θεός, Δ. ΟρφανίδηςΠέντε βιβλία των εκδόσεων ΕλκυστήςΜακιγιαρισμένες ψυχές, Ροδάνθη ΠάντουΠερί ευδαιμονίας², Ν.Διονυσίου
4 βιβλία από τις εκδόσεις Το ανώνυμο βιβλίοΟ ζοφερός κόσμος των σκιών, Θ.Κεφαλλωνίτου
Στη φωτιά της επανάστασης, Ε.ΣπανούΑπό το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο», F. AmbrosoΜαγ(ειρ)ικές ιστορίες, Χρυσούλα ΔιπλάρηΗ πικρή γεύση της προδοσίας, Νανά ΜπροδήμαΗ Εγνατία οδός μου, Χρυσούλα Βακιρτζή