Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ο δρόμος με τα χίλια χρώματα * Σκιές στις ράγες τα ταξίδια μας * Το χέρι του Θεού * Μάτια γεμάτα ενοχή * Αθώα ενοχή * #foodporn * Γλυκιά μου Τίνα * Δε θέλεις να κοιμηθείς μαζί μου * Ένας ανεκτίμητος θησαυρός * Σουπάι: Η καρδιά του δαίμονα * Όλα γίνονται για κάποιο λόγο * Αντίο κύριε εισαγγελέα... * Μακροβίπερα * Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς * Προσπέρνα και ζήσε ** Νουβέλες: Έρωτες της ζωής και του θανάτου * Ο Σπινέλλι στον Κάμπο ** Ποίηση: Μετάβαση * Ειρμός Αιτιών * Ηχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο * Νότες Νοσταλγίας * Lacrimosa * Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα ** Άλλα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος * Ο Κεκλημένος ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Το τραγούδι των Ινουίτ ** Παιδικά: Το μαγικό δάσος * Η μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος ** Βιογραφία και Τέχνη: Ο Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός: Θα επικρατήσει το φως και Η τέχνη της προσωπογραφίας ** Θέατρο:

Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2018

Παραμυθένιες σκέψεις πάνω στο βιβλίο «Το άγαλμα στη σοφίτα» της Πασχαλίας Τραυλού


«Όλα τα φανερώνει, ανόητε, το όνομα του έργου μου! Το άγαλμά μου έχει το βλέμμα της μνήμης. Γιατί η μνήμη είναι αυτή που κρατάει την ψυχή σε εγρήγορση για να μην ξεχνάει ποτέ το ανεξόφλητο χρέος της.»

Η Στελλίτσα Ζαχαρίτσα κι η αγαπημένη της φίλη Φίτσα είχαν ετοιμασίες από το πρωί. Περίμεναν με λαχτάρα έναν πολυαγαπημένο φίλο που είχαν χρόνια πολλά να δουν! Τον Ευτυχισμένο Πρίγκιπα με το χελιδόνι του! Βασικά, ολόκληρο το Δάσος των Παραμυθιών ήταν στο πόδι! Αλλά θα τον φιλοξενούσε η Στελλίτσα για λίγες μέρες!
Είχαν τόσα να πουν κι ήταν ανυπόμονη κι ενθουσιασμένη! Μόνο ο καιρός την εκνεύριζε με τη μηδενική αποφασιστικότητά του να ρίξει βροχή ή να λιάσει τα δέντρα; Τόσες μέρες τούς είχε όλους κουράσει αφάνταστα! Πάνω που σκεφτόταν να ανοίξει τις ομπρέλες στον κήπο, άκουσε φωνές και χαχανητά. Κατάλαβε γιατί, όταν είδε τη μαρμάρινη κορμοστασιά και το λαμπερό του χαμόγελο που συνάντησε τα δικά τους. Όσες φορές και να τον έβλεπε της ήταν δύσκολο να συνηθίσει την αγαλμάτινη παρουσία…
Ούτε κατάλαβε πως πέρασε η ώρα με τα κεράσματα και τα καλωσορίσματα κι έφτασε επιτέλους το βραδάκι να ησυχάσουν μαζί οι δυο τους. Είχε μια ωραία βραδιά, ξάστερη κι ήρεμη... η κατάλληλη ώρα να του δώσει το δώρο που του είχε διαλέξει!
-Τι παράξενο! Ένα βιβλίο! Για ένα άγαλμα σαν κι εμένα! Το πήρε στα χέρια του γελώντας. Την πείραζε, φυσικά…
-Θυμάμαι πάντα πόσο λατρεύεις τα βιβλία! Πόσο μοιάζουμε σε αυτό! Είναι υπέροχο πόνημα... θα το βρεις ενδιαφέρον σίγουρα, καθώς επίσης θυμάμαι πως αγαπάς τις ιστορίες γύρω από τον δεύτερο παγκόσμιο…
-Α, ώστε σε αυτήν την περίοδο εξελίσσεται ε; Πες μου δυο λόγια γι’ αυτό λοιπόν… Είναι καθαρά ιστορικό;
-Έχει πολλά ιστορικά στοιχεία ναι… αλλά όχι δεν θα το ΄λεγα ιστορικό! Ιστορικοκοινωνικοαισθηματικό!
-Χαχαχααααααα κάποια μου θύμισες!!!
-Είναι η ιστορία ενός Γερμανού στρατιώτη του Καρλ Λούντβιχ, ο οποίος «ανοίγει την αυλαία» στο βιβλίο με την παρουσίαση του έργου του, ενός αγάλματος που το έχει ονομάσει «Τα πέτρινα μάτια της μνήμης». Μένει πια μόνιμα στο Βερολίνο, απομονωμένος, αντικοινωνικός, εγκλωβισμένος στις μνήμες του παρελθόντος που τον καταδυναστεύουν και του στερούν τη ζωή, την οποία αντέχει πίνοντας κι ακούγοντας μουσική παρέα με το άγαλμα! Παράλληλα ζούμε εικόνες της Ελλάδας στη Θεσσαλονίκη στα χρόνια της κατοχής μα και πολύ αργότερα το 1970… μεταφερόμαστε Στρατονίκη και ακολουθούμε τις εξελίξεις μιας δολοφονίας.
-Μα σαν κάτι να μου θυμίζει αυτή η ιστορία… μιλάει για μια κοπέλα που την είχε αφήσει ο άντρας της για να ακολουθήσει τους συντρόφους στα βουνά; Που ερωτεύτηκε έναν Γερμανό; Κι είχε κι ένα ζευγάρι που ήταν συγχωριανοί και μπλέξανε στις εξελίξεις… Δε θυμάμαι ονόματα δυστυχώς… πάνε χρόνια που μου το δάνεισε μια φίλη και θυμάμαι πολύ καλά πόσο το λάτρεψα κι είχα πει τότε πως έπρεπε οπωσδήποτε να το έχω στη βιβλιοθήκη μου!
-Α, μια χαρά τα θυμάσαι! Είναι επανέκδοση του βιβλίου του 2009 «Ρόδα της σιωπής»… Λίγο ανανεωμένο όμως από τη συγγραφέα. Να που θα το έχεις τώρα δικό σου! Χαίρομαι που το θυμάσαι, σημαίνει πως σου είχε κάνει εντύπωση!
-Θυμάμαι πως έχει κι ανατρεπτικό τέλος… Αλλά φυσικά δε θυμάμαι λεπτομέρειες, θα χαρώ να το διαβάσω πάλι! Τι σημείωσες εδώ;
-Είναι αποσπάσματα που μου αρέσανε:
Τα μαλλιά, σκαλισμένα με σχολαστική λεπτομέρεια, απλώνονταν στη ράχη του γλυπτού σαν κρόσσια καμωμένα από φωτιά, ενώ το πρόσωπο είχε καθαρές γραμμές με φρύδια τοξωτά και χείλη κοντυλένια.

Μα είχε καταλήξει πια στο συμπέρασμα ότι είναι προτιμότερο να σου λείπει κάποιος που σέβεσαι πολύ παρά να σέρνεται ταπεινωμένος στη σκιά σου.

Έξω από το παράθυρο ο άνεμος έσπρωχνε με το ζόρι τα σύννεφα προς τη δύση, λες και ήθελε να τα ξεφορτωθεί για κάποιο λόγο απ ΄αυτόν τον τόπο. Η ομίχλη εμφανιζόταν πότε πότε σαν κουρέλι σκισμένο απ΄ τον αέρα...{…} Το χώμα είχε γίνει λάσπη, άρα είχε πέσει κι εδώ βροχή, δίνοντας υγρά φιλιά στη γη.

Ο πιο αδίστακτος τιμωρός είναι η ελπίδα που αρνείται να ξεψυχήσει…

Καληνύχτα του ανταπάντησε, κρύβοντας στην αριστερή παλάμη της το σημείο του χεριού της που είχε υποδεχτεί τα χείλη του Μπενζ, όπως προστατεύει κανείς τη φλόγα ενός κεριού από τον αέρα για να μη σβήσει.

Η ζωή προχωρά καλή μου. Μην την τραβάς απ΄ το μανίκι να μείνει πίσω. Πόνεσες, μίσησες, συγχώρεσες. Έτσι έπρεπε…

Τι θ΄ απογίνω εγώ χωρίς τον Καρλ; ψιθύρισε η Φρίντα κι ο γιατρός έπαψε να μιλάει. Φόρεσε μόνο το καπέλο του κι αναχώρησε. Εγώ… Το εγώ το ατροφικό ξύπνησε και ετεροχρονισμένα γυρεύει τώρα να τραφεί…

-Είναι ζωηρό βιβλίο και στις περιγραφές και στα ψυχογραφήματα… στα συναισθήματα, στις εικόνες, στις σχέσεις των ανθρώπων -όχι μόνο τις ερωτικές... Οι ήρωες τιμωρούνται, πονούν, εκδικούνται μα και λυτρώνονται… «Και το άγαλμα» όπως λέει κι η συγγραφέας «...είναι το έργο με το οποίο ο πρωταγωνιστής προσπάθησε αφενός να διατηρήσει τη μνήμη της γυναίκας που αγάπησε κι αφετέρου να γαντζωθεί από ένα γεγονός του παρελθόντος το οποίο έγινε αιτία να διασώσει την ανθρωπιά του σε εκείνες τις αντίξοες συνθήκες.» Πρόκειται για ένα βιβλίο που αναφέρεται στον πόλεμο αλλά φανερά τον πολεμά και καταδικάζει την παράνοιά του…
-Κι αν θυμάμαι καλά... πολεμά και τα… αγάλματα!!! Χαχαχαααααα… αυτά όμως που έχουμε μέσα μας! Τα βαριά, τα πέτρινα…
-Σωστά καλέ μου Πρίγκιπα! Τα πέτρινα φαντάσματα που έχουμε μέσα μας…
-Άντε… βάλε να ακούσουμε λίγη όπερα τώρα! The Phantom of the opera!
-Χαχαχαααααα… πως σου ‘ρθε τώρα αυτό; Μα τον Χανς Άντερσεν!!!!
-The phantom of the operaaaaa…is heeeeere! Inside my mind!
-Xαχαχααααααα… ας το βάλουμε τότε!

Την Πασχαλία Τραυλού την ακολουθώ πιστά χρόνια τώρα και μαγεύομαι κάθε φορά από τη λογοτεχνική της επιδεξιότητα! Αγαπά πολύ αυτήν την τέχνη κι αυτό φαίνεται από το σεβασμό που δείχνει σε κάθε της πόνημα! Να την ευχαριστήσουμε για την αγάπη και τον σεβασμό που έχει για όλους εμάς, τους αναγνώστες της και να της ευχηθούμε να είναι κι αυτό το βιβλίο ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΟ με αυτήν τη νέα του πνοή! Φυσικά ΠΟΛΥ να ευχαριστήσω τις λατρεμένες εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ για τα υπέροχα λογοτεχνικά ταξίδια που μας προσφέρουν!
Last but not least, και πάλι ευχαριστώ το ΚΟΥΚ-Λ-ΙΔΑΚΙ μου και να ζητήσω συγγνώμη και από εδώ για την καθυστέρηση αλλά… υπάρχουν κι άλλα ταξίδια της ζωής… όχι τόσο ευχάριστα!
Παραμυθένια φιλιά σε όλους και θα ανταμώσουμε πάλι πολύ σύντομα!



Το μυθιστόρημα της Πασχαλίας Τραυλού, Το άγαλμα στη σοφίτα, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα. Περισσότερα για το βιβλίο θα βρείτε εδώ. Διαβάστε κι ένα απόσπασμα!

Περισσότερα από/για την Πασχαλία Τραυλού:
Φιλί στα μάτια
Με μπαλαντέρ τη μοναξιά

Οι πλαγιογραμμένες φράσεις είναι αποσπάσματα.

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Γλυκιά μου Τίνα, Παύλος ΚουτρουμπάςΤέσσερις τίτλοι των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. ΠαπαδημητρόπουλοςΝότες Νοσταλγίας, Γιόλα Αργυροπούλου-ΠαπαδοπούλουΕιρμός Αιτιών,  Νίκος Η. ΦραντζήςΟ Σπινέλλι στον Κάμπο, Πάνος ΠαντελούκαςΗ μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος, Νανά ΜπροδήμαΟ ήχος των ορίων, Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου
Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα, Θ. ΟρφανίδηςΠροσπέρνα και ζήσε, Φίλη ΝτόγκαΈνας ανεκτίμητος θησαυρός, Ελένη ΓεωργούσηΚαραϊσκάκης: Ο παρεξηγημένος ήρωας, Γιάννης ΚωσταράςΌλα γίνονται για κάποιο λόγο, Μαρίνα ΑτματσίδουΜακροβίπερα, Τάκης ΝταλάκοςΜην ξεχάσεις να αγαπάς, Χαρά Ανδρέου
Το τραγούδι των Ινουίτ, Λίλια ΤσούβαΑντίο κύριε εισαγγελέα..., Λίτσα ΚαποπούλουLacrimosa, Χρυσάνθη Ιακώβου
Ο Κεκλημένος, Ελένη ΣέννοιαΗχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο, Γιώργος ΜαταλλιωτάκηςΟ Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός και Η τέχνη της προσωπογραφίας, Κατερίνα ΜεταλληνούΣουπάι: Η καρδιά του δαίμονα, Μάριος Μητσόπουλος