1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki - Διαβάστε τα κείμενα που συμμετέχουν, βαθμολογήστε ή σχολιάστε τα! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει * Πέρα από τις οκτάβες * Ωκεανός * Ψίθυροι εραστών * Η κληρονομιά του αίματος * Λίλιθ και Λασθινία * Το μαντήλι της Θέμιδος * Ανατομία ενός καλλιτέχνη ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Ταξίδεψα για να σε βρω ** Διηγήματα: Ο Μπίλλυ και η Αμαλία στο νησί * Ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα * Σκοτεινά φεγγάρια ** Ποίηση: Ως εδώ βυθίζομαι * Ευδόκιμο μέλι * Ένα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός * Σώματα δίχως χρόνο * Λαξεμένοι ψίθυροι ** Νουβέλα: Ενηλικίωση * Η σιωπή της Περσεφόνης * Όταν η μοίρα εκδικείται ** Παιδικό: Τύχη... Ουρανοκατέβατη ** Δοκίμιο: Συμβολή στην ιστορία της Κασσάνδρας ** Άλλα: Αλφισμός

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2018

Γνωριμιά μου στερνή

Γράφει η Τζωρτζίνα Κουριαντάκη

Μόνιμη κατοικία μου ‘κει που δεν φτάνει ο ήλιος,
πεσμένη εις στο δροσερό από τα δάκρυα χώμα.
Φύλλα καρδιάς απέμειναν ξεδίπλωτα, ανοιγμένα,
επάγωσε η σκέψη μου, δεν ταξιδεύει τώρα.
Στο πρώτο χτύπημα έχασε πολύχρωμα φτερά της,
τότε π’ αξίωνε στοργή μα πήρε ένα αγκάθι.
Δίχως ελπίδα εύρεσης γης και αυτοδυναμίας,
σε άδειους δρόμους τριγυρνώ ξοδεύοντας τη λύπη
απλόχερα, αφειδώλευτα, περίσσια αφού την έχω.
Χειμώνας μες στα σωθικά, το αίμα μου πετρώνει
και προσκυνώ τη θλίψη μου μ’ αμετροέπειας δέος.
Φίλη με την κατάθλιψη έγινα πια, χαλάλι,
μελαγχολίας άβυσσος, γλυκόπικρη παρέα.
Λένε πως η συνήθεια μεγάλη δύναμη έχει.
Έτσι, εγώ τη θλίψη μου παντρεύτηκα και βέρα
μου’ δωσε την υπόσχεση ποτέ να μην μ’ αφήσει.
Στους όρκους της αγάπης μας, στα χείλη δύο λέξεις
θρονιάστηκαν κι αβίαστα θέλησα να προφέρω.
«Πάντα μαζί», αναφώνησα, και τώρα ως το τέλος
σμίξιμο αυτό παράταιρο, πρέπει να το στηρίξω.
Διαζύγιο, αλίμονο, ποτέ δεν θα μου δώσει,
μήτε κι εγώ το ζήτησα, τρόμο αφού μου φέρνει.
Της ευτυχίας η χαρά διαχείριση αξιώνει,
κάτι στ’ οποίο υστερώ άπειρη όπως είμαι.
Αδυνατώ να πορευτώ επάξια προς το δώρο.
Καλύτερα τη θλίψη μου ποτέ να μην προδώσω,
η αγάπη για τα γνώριμα πάντα με συγκινούσε.

🍂

Copyright © Τζωρτζίνα Κουριαντάκη All rights reserved, 2018
Το συνοδευτικό κολάζ προέκυψε από το έργο του Πάμπλο Πικάσο, «Ο θάνατος του Κασαχέμας», που δημιουργήθηκε μετά την αυτοκτονία του φίλου του και σταδιακά τον οδήγησε στην κατάθλιψη και την μπλε περίοδο. Ο πίνακας είναι αφιερωμένος στον Κασαχέμας.

Της ίδιας:
Δεν ζεις...
Έρωτας είναι...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Λίλιθ και Λασθινία, Μιχάλης ΓριβέαςΣκοτεινά φεγγάρια, Γιώργος ΔόλγυραςΕυτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα, Χρυσούλα ΔιπλάρηΨίθυροι εραστώνΣώματα δίχως χρόνο, Δέσποινα ΣιμάκηΕυδόκιμο μέλι, Νεφέλη ΣμίχεληΛαξεμένοι ψίθυροι, Μαρίζα Καζακλάρη
Ανατομία ενός καλλιτέχνη, Ισαβέλλα ΠρίτσαΤαξίδεψα για να σε βρω, Ν.Βαρδάκας και Φ.ΤσαγανάκηΘ.Θεοδωρής, Πέρα από τις οκτάβεςΣυμβολή στην ιστορία της ΚασσάνδραςΤο μαντήλι της Θέμιδος, Λ. ΚαποπούλουΩκεανός, Μ.ΚατρακηςΤύχη... ουρανοκατέβατη, Δ.Κανλή
Η σιωπή της Περσεφόνης, Θεοφάνης ΠαναγιωτόπουλοςΗ κληρονομιά του αίματος, Νικόλαος ΝτέτσικαςΕνηλικίωση, Νικόλαος Κατέχης
Το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει, Κ. ΙωακειμίδηςΈνα δέντρο λιβάνι και πάλι ο ξηρανθός, Ευφροσύνη Μαντά-ΛαζάρουΩς εδώ βυθίζομαι, Αναστάσιος ΜεγαλοοικονόμουΌταν η μοίρα εκδικείται, Νίκος Δημητρούλιας