ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki *** Αποτελέσματα του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki *** Τα βραβεία του 1ου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού koukidaki έχουν αποσταλεί προς τους νικητές από την 13η Μαρτίου 2020 με επιβάρυνση κόστους αποστολής όπως είχε ορισθεί εξ' αρχής *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται!
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Το τίμημα * Η θλίψη του αιώνιου στοχασμού * Σε περίμενα... * Ελεονόρα * Γκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά * Άλλη μια μέρα στον Παράδεισο * Στη φωτιά της επανάστασης * Ο Δράκος ** Πέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής * Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Το ανώνυμο βιβλίο * Το σκληρό παιχνίδι της ζωής * Ο ζοφερός κόσμος των σκιών * Η αγάπη θα 'ρθει! ** Νουβέλα: Εγγαστρίμυθος Θεός * Με τα μάτια του Τζακ ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα ** Διηγήματα: Γράμματα ανεπίδοτα * Μαγ(ειρ)ικές ιστορίες * Η Εγνατία οδός μου * Μια στάλα λόγος ** Πεζοποίηση: Barsaat * Το όπλο του Νεφεληγερέτη ** Ποίηση: Δαίμων εαυτού * Αποσιωπητικά * Η πικρή γεύση της προδοσίας * Αίσθησις * Μακιγιαρισμένες ψυχές * Οι αυτόχειρες της καρδιάς μου * Χιονισμένος μαυροπίνακας ** Λογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίες ** Αυτοβελτίωση: Περί ευδαιμονίας² ** Μελέτη: Από το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο» ** Παιδικά: Πέντε βιβλία από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική ** Αρθρογραφία: Η εφεύρεση του ανθρώπου

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2018

Γράμμα σε ένα παιδί

Το «Γράμμα σε ένα παιδί που δε γεννήθηκε ποτέ» το γράφει μια γυναίκα που κυοφορεί και αναρωτιέται αν θέλει ή όχι να φέρει ένα μωρό στη ζωή. Ποια είναι τα υπέρ και ποια τα κατά; Τι γνώμη έχουν οι γύρω της, οι φίλοι, οι συγγενείς, οι συνάδελφοι στη δουλειά; Ποια απόφαση θα πάρει; Ποιος έχει και ποιος όχι δικαίωμα στη ζωή; Η μητρότητα είναι δώρο ή βάρος; Αυτά και άλλα πολλά ερωτήματα απαντώνται στο συγκλονιστικό κείμενο της Οριάνα Φαλάτσι που ζωντανεύει στο θέατρο με την πολύ καλή ερμηνεία της κυρίας Ζέτας Δούκα.

Το κείμενο υποστηρίζεται πως η Οριάνα Φαλάτσι το έγραψε βασισμένη σε βιωματικά περιστατικά· άλλωστε είναι γνωστός ο έντονος δεσμός και μεγάλος έρωτας που έζησε με τον Αλέκο Παναγούλη. Μέσα από τις λέξεις και τις προτάσεις του κειμένου ξεπηδούν πολλά θέματα προς συζήτηση και σκέψη, όπως η θέση της γυναίκας σε μια κοινωνία, τα προτερήματα και τα μειονεκτήματα μιας μητρότητας, ο ρόλος που καλούνται να υπηρετήσουν άνθρωποι που γνωρίζει και συναναστρέφεται η αφηγήτρια (κάποιοι είναι υπέρ μιας έκτρωσης, κάποιοι απλώς αδιαφορούν), ακόμη και κατά πόσο υπερτερούν οι χαρές ή οι λύπες σε έναν άνθρωπο ώστε να πειστεί μια μάνα να γεννήσει ένα παιδί.

Ταυτόχρονα, σε δεύτερο επίπεδο τίθενται επί τάπητος διχογνωμούμενα θέματα, όπως το δικαίωμα στην έκτρωση, η ελευθερία της έκφρασης, η αυτοβουλία και η αυτοδιάθεση. Η ζωή, η αξία της, η σημασία της, η λαχτάρα που ενυπάρχει σε όλους μας για να απολαύσουμε άλλη μια μέρα, να ζήσουμε άλλη μια στιγμή είναι αναπόσπαστα κομμάτια της αφήγησης και η κυρία Ζέτα Δούκα καταφέρνει να τα τονίσει με μια ποικιλία εκφραστικών μέσων.

Φοβισμένη και διστακτική, γίνεται σταδιακά αποφασιστική, οργισμένη, ακόμη και υβριστική ώσπου στο τέλος, που απεκδύεται τον σάρκινο ρόλο της, μεταμορφώνεται σε μια τσακισμένη, γονατισμένη από τις τύψεις και τις ενοχές προσωπικότητα. Με μια έξυπνη αλλαγή στα ρούχα της ηθοποιού, γίνεται η μετάβαση από τον ρεαλισμό στο υπερβατικό στοιχείο και η ηθοποιός αρχίζει να αναμετράται με τον ίδιο της τον εαυτό στις απαιτητικές σκηνές που ακολουθούν μια μεγάλη ανατροπή στη ζωή της αφηγήτριας που υποδύεται. Η σκηνή είναι όλη δική της και έχει μόνο τα απολύτως απαραίτητα αντικείμενα και σκηνικά γύρω από τα οποία θα κινηθεί. Ρυθμός που γίνεται πότε έντονος, καταιγιστικός και πότε ήπιος, μαλακός, φωνή με αξιοσημείωτες αυξομειώσεις, κυματισμούς και τονισμούς στήνουν ένα μελετημένο πλαίσιο γεμάτο ιδέες, αξίες και ηθικές αρχές.

Από την αρχή ως το τέλος υπάρχουν αντικρουόμενες φράσεις και μια πολυποίκιλη στάση ζωής. Η ίδια γυναίκα που θα τονίσει την αξία της ζωής, θα γεμίσει με φόβο το αγέννητο πλάσμα της εν όψει του αναγκαίου κακού που λέγεται πόλεμος· την ίδια στιγμή που θα τονίσει με αγάπη τα πλεονεκτήματα μιας οικογένειας θα καταρρίψει κάθε σχετικό επιχείρημα με μία και μόνη φράση. «Η οικογένεια είναι ένα άθλιο ψέμα». Ο φόβος για το αύριο, η ανασφάλεια για το μέλλον αυτού του πλάσματος γεμίζουν άγχος και φοβίες τη μάνα και γι’ αυτό διατυπώνει τέτοιες αντίθετες θέσεις. Το κείμενο αφιερώνεται στο παιδί, την ψυχολογία του, την ανάπτυξή του, τον ρόλο του στη ζωή, καθώς και στη γυναίκα, που έχει να πολεμήσει με μια αντροκρατούμενη Ιστορία. Υπέροχα νοήματα γεννιούνται όταν ακούς: «Δεν είναι δικό σου ούτε δικό μου, ανήκει στον εαυτό του» ή «Δεν μπορούμε να γελάσουμε γιατί δεν είμαστε πια παιδιά»! Η κυρία Δούκα ζει τον ρόλο της, πιστεύει στα λόγια του κειμένου, αναπαριστά με πειστικότητα και ρεαλισμό τα όσα συμβαίνουν στην ηρωίδα της και οδηγεί τον θεατή σ’ ένα σπαρακτικό και λυτρωτικό φινάλε.
Κλικ για περισσότερα του Πάνου Τουρλή
«Τι σόι άνθρωποι είναι αυτοί που καίνε ανθρώπους; Νόμιζα ότι με τα κρεματόρια είχαμε τελειώσει. Έχουμε μπει σε μια σκοτεινή στενωπό χωρίς κανείς να είναι ακόμη σε θέση να "δει" τι μας επιφυλάσσει το μέλλον. Κινούμενη άμμος η χώρα, κινούμενη άμμος και όσα συμβαίνουν έξω από αυτήν. Αν ερχόσουν στον κόσμο θα μάθαινες τι είναι τα συναισθήματα, τι κάνει τους ανθρώπους να είναι άνθρωποι. Θα μάθαινες τι είναι ο φόβος (πόσο φοβήθηκε άραγε ένα παιδί παλεύοντας με τον καπνό και τη φωτιά;) Θα μάθαινες τι είναι αγωνία, τι είναι η αγανάκτηση, τι είναι οργή και τι θυμός, πώς νιώθουν χιλιάδες άνθρωποι που φωνάζουν το δίκιο τους ανεβαίνοντας αργά και συντεταγμένα το δρόμο που απέκτησε τελικά τη δική του ιστορία, τη δική σου ιστορία. Η πραγματικότητα μας έχει ξεπεράσει. Τώρα βλέπουμε καθαρά ότι "ο Βασιλιάς είναι γυμνός."»
Απόσπασμα από το βιβλίο της Οριάνα Φαλάτσι, Γράμμα σε ένα παιδί που δεν γεννήθηκε ποτέ.

Συντελεστές παράστασης:
Σκηνοθεσία: Μάνος Πετούσης
Κείμενο: Μάρω Μπουρδάκου
Παίζει: Ζέτα Δούκα
Μουσική: Γιώργος Χριστιανάκης
Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού ( A-Priori)
Διεύθυνση παραγωγής: Ντίνος Λέλος
Οργάνωση παραγωγής: Όψεις Πολιτισμού

Δευτέρα: και Τρίτη στις 21:15
Στο θέατρο Αλκμήνη, Αλκμήνης 8, Γκάζι, 2103428650
Περισσότερες παραστάσεις στο θέατρο Αλκμήνη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Η εφεύρεση του ανθρώπου, Κ.ΘερμογιάννηςΑίσθησις, Μαρία ΠαγώνηΗ αγάπη θα 'ρθει!,Μ.ΔιακάκηΧιονισμένος μαυροπίνακας, Γ.ΚαριώτηςΟ Δράκος, Καίτη ΔροσίνηΤο όπλο του Νεφεληγερέτη, Α.ΜπάκαςΟι αυτόχειρες της καρδιάς μου, Κ. Βούσβουρα
Μια στάλα λόγος, Γ. ΓιαννιούΜε τα μάτια του Τζακ, Ν. ΔημητρούλιαςΠαιδικά βιβλία από τις εκδόσεις ΕλληνοεκδοτικήΕγγαστρίμυθος Θεός, Δ. ΟρφανίδηςΑποσιωπητικά, Γ.Μίχας-Νεονάκης (Dave)Μακιγιαρισμένες ψυχές, Ροδάνθη ΠάντουΠερί ευδαιμονίας², Ν.Διονυσίου
Το σκληρό παιχνίδι της ζωής, Ν.ΦασούλαςΓκλόρια, δε χιονίζει τα Χριστούγεννα στη Λεπτοκαρυά, Δ.ΚοπαράνηςΆλλη μια μέρα στον Παράδεισο, Μιχάλης ΤσάμηςΛογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίεςΕλεονόρα, Χάρης Γαντζούδης
Η πικρή γεύση της προδοσίας, Νανά ΜπροδήμαΠέντε βιβλία των εκδόσεων Ελκυστής
4 βιβλία από τις εκδόσεις Το ανώνυμο βιβλίοΟ ζοφερός κόσμος των σκιών, Θ.Κεφαλλωνίτου
Στη φωτιά της επανάστασης, Ε.ΣπανούΑπό το «σκοτεινό δάσος» στο «εκατόφυλλο ρόδο», F. AmbrosoΜαγ(ειρ)ικές ιστορίες, Χρυσούλα ΔιπλάρηBarsaat, Ο χορός της βροχής, Σ. ΜητροπούλουΗ Εγνατία οδός μου, Χρυσούλα Βακιρτζή