Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Γλυκιά μου Τίνα * Ένας ανεκτίμητος θησαυρός * Σουπάι: Η καρδιά του δαίμονα * Όλα γίνονται για κάποιο λόγο * Αντίο κύριε εισαγγελέα... * Μακροβίπερα * Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς * Προσπέρνα και ζήσε * Λύκοι στην πόλη * Όρκος στις φλόγες * Ο κατηραμένος όφις * Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες * Η φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού ** Νουβέλες: Ο Σπινέλλι στον Κάμπο * Δυο νουβέλες: Το μαρμάρινο τραπέζι και Ο Μάικ ανακαλύπτει την Αμερική ** Ποίηση: Μετάβαση * Ειρμός Αιτιών * Ηχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο * Νότες Νοσταλγίας * Lacrimosa * Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα * Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο * Η γάτα του Σρέντινγκερ * Δρομείς χρωμάτων ** Άλλα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος * Ο Κεκλημένος ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Το τραγούδι των Ινουίτ * Όταν κλείνω τα μάτια ** Παιδικά: Το μαγικό δάσος * Η μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος * Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι ** Βιογραφία και Τέχνη: Ο Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός: Θα επικρατήσει το φως και Η τέχνη της προσωπογραφίας

Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2018

Χιονισμένος μαυροπίνακας

Πολλοί δημιουργοί έχουν ερωτηθεί -και από τη γραφούσα κατά κανόνα- για την πηγή της έμπνευσης τους, για το έναυσμα της δημιουργίας, για ό,τι πυροδοτεί τη διαδικασία... Ο Γιώργος Καριώτης εξηγεί από μόνος του συνοπτικά, μα κατατοπιστικότατα, την πηγή της παρακίνησης του μέσα σε μια παράγραφο προλογισμού της ποιητικής του συλλογής, από την οποία μεταφέρω τα πιο ενδεικτικά σημεία: «Γράψε κάτι». Τσιμπάω... ...γράφω κάτι. Γίνεται δύο κάτι... ...Αποικία... «Κόψε κάτι»... Λερναία Ύδρα οι λέξεις. Μία κόβεις δύο φυτρώνουν.
Όπως ακριβώς συμβαίνει με κάθε πολυδημιουργικό άνθρωπο δηλαδή, είτε εκφράζεται με λέξεις, είτε ανακατεύει χρώματα, είτε πλάθει πηλό... Έτσι κι εδώ, έχουμε μια Λερναία Ύδρα ιδεών, εικόνων, αναζητήσεων -ακόμη και ανακαλύψεων- που ξεδιπλώνεται φύλλο το φύλλο σε μια πλούσια συλλογή στίχων, επηρεασμένων από την Αρχαιότητα, τη Μυθολογία, την Ιστορία (δίσκος Φαιστού), την επιστήμη (χημεία, μαθηματικά), τα παραμύθια, μα και πολλών Τεχνών: ζωγραφική, γλυπτική, θεατρική/δραματική, μουσική...

Η συλλογή έργων, που περιλαμβάνονται στον Χιονισμένο μαυροπίνακα, ενδείκνυται για λάτρεις της μυθολογίας και εραστές του αρχαίου κόσμου, μιας και είναι διάσπαρτες οι αναφορές σε διάφορα πλάσματα φερμένα από εκεί (όπως ο Μινώταυρος, η Αστάρτη, η Ιστάρ...) ή σε ιστορίες τους (όπως το αίνιγμα της Σφίγγας). Οι άνθρωποι των επιστημών πάλι θα ενθουσιαστούν ανακαλύπτοντας την ακολουθία Φιμπονάτσι -ή Θεία Αναλογία ή αριθμός φι- και μάλιστα θα εντοπίσουν πολλά παραδείγματα τριγύρω όπως και ο ποιητής (στα φύλλα, στις μέλισσες, στα πέταλα των λουλουδιών, στο βιολί, στον Παρθενώνα, στον Βιτρούβιο άντρα, στις πυραμίδες, στο κέλυφος του σαλιγκαριού...) ο οποίος, εμμέσως πλην σαφώς, περνά στην διαπίστωση ότι η Φύση πρώτη δημιούργησε την τελειότητα που με τόση υπομονή αντιγράφει ο άνθρωπος στους αιώνες προκειμένου να επιτύχει το κάλλος ή το άριστο. Ο προσεκτικός αναγνώστης θα συναντήσει πολλές αναφορές-εφαρμογές σε έργα τέχνης (ζωγραφική, γλυπτική...) και στην αρχιτεκτονική.
Κι αφού περάσει και από την Αλχημεία και τη Φιλοσοφική λίθο, θα θέσει ερωτήματα που καταρρίπτουν σοφιστείες, γνωστές ιστορίες και μύθους... κάτι σαν την αποκαθήλωση του «οικείου»· εφόσον νοήμων ο άνθρωπος, μπορεί να «ξαναδεί» κάποια θεωρήματα φερμένα από το παρελθόν του προκειμένου να τα κατατάξει σωστά ανάμεσα στους κανόνες και τα αξιώματα.

Τι θα γίνει αν σπάσουν
οι δεσμοί υδρογόνου
που μας συνδέουν με τα πάντα;

Θα περιγράψει τη ζωή στη Γη, την ιστορία του ανθρώπου από το πρώτο γήινο ον μέχρι σήμερα με τον δικό του τρόπο και πάντα με ελεύθερο στίχο, άνευ ρίμας ή άλλων δεσμεύσεων, ενώ όταν επαναλαμβάνει το μοτίβο του (όπως στα Ανεξερεύνητα μερόνυχτα) είναι σα να φτιάχνει έναν δικό του ρυθμό. Στο ίδιο έργο οι μέρες αντιδιαστέλλονται με τις νύχτες και συγκρίνονται ενώ στο τέλος προστίθενται και γίνονται μερόνυχτα· μια αριθμητική που επίσης διαφαίνεται ανάμεσα στις λέξεις και σε όλη την έκταση, και με φράσεις όπως: οι ανοιχτές μου παρενθέσεις.

Είναι όμορφα, και άκρως ενδιαφέροντα, τα παιχνίδια με τις λέξεις, όπως κάνει με μια δισκοπάθεια. Η λέξη αποδίδεται στη μανία συλλογής δίσκων· «ασθένεια» που χρωματίζεται με φράσεις όπως: Ανεξιχνίαστα εγκλήματα κατά συρροήν θορυβοποιών.
Με κερδίζουν οι παραλληλισμοί, οι μεταφορές, οι αλληγορίες του... Σε ένα έργο το σκάκι παραλληλίζεται με τη μάθηση και τη σοφία κατά την πορεία της ζωής, και σε άλλο το δόντια με νότες-μουσικά πλήκτρα. Στη σελίδα 37 η πόλη «δείχνει» όπως η κερύθρα και λίγο παρακάτω το αυγό ομοιάζει με τη μήτρα. Ένα άψυχο άγαλμα «γίνεται» ένας άνθρωπος χωρίς μάτια, μερικά πρόβατα είναι ένα κοπάδι λαός...
Από όλα τα ζώα όμως, περισσότερο ζει, αγαπά, παρατηρεί μία γάτα. Εμπνέεται από εκείνη, την ορίζει συνοδοιπόρο. Της επιτρέπει να έχει έντονη παρουσία στην ποίηση καθώς την αναφέρει πλείστες φορές. Μάλιστα, δε θα «μείνει» μόνο σε ό,τι αφορά στο γενικό πλαίσιο, δηλαδή στον άνθρωπο μέσα, σε συνάρτηση ή σε σχέση με τη φύση και το περιβάλλον αλλά εισχωρεί βαθύτερα στον κόσμο της γάτας με καταγραφές της ιστορίας και των σκέψεών της.

Συμπεριλαμβάνει και τον εαυτό του όταν σχολιάζει την κοινωνία -πρώτο πληθυντικό- κάνοντας αυτόματα και πιο οικεία τα έργα στον αναγνώστη.

Ψευδόμαστε αληθώς
εις τους αιώνας των αιώνων

Βγάζει μια νοσταλγική διάθεση κάθε φορά που μιλά για τις αναμνήσεις του και χρησιμοποιεί τρεις χρόνους-εποχές: το πρώτα, το μετά και το τέλος... για το οποίο τοποθετείται με προτροπές (πρέπει να προλάβεις, να ταξιδέψεις, να γνωρίσεις, να μάθεις, να ζήσεις, να δημιουργήσεις...) αν και παραδέχεται ότι πάντα θα λείπει κάτι -όπως στο Παζλ όπου θα πει δογματικά: Τίποτα τέλειο.

Για τον τίτλο του βιβλίου, ο πίνακας -μου αρέσει η αντίθεση του λευκού και του μαύρου όταν το χιόνι συναντά τον πίνακα- περιγράφεται ως άσπρες νιφάδες σε καμένο τοπίο αλλά δε πρέπει να ξεχνάμε ότι ένας πίνακας είναι κυρίαρχο σύμβολο μάθησης, ότι με έναν τέτοιο ξεκινούν τα μαθησιακά μας χρόνια, ότι από κάθε βρομιά ή «βρομιά» αυτού του κόσμου η λευκή σκόνη της κιμωλίας είναι η πιο ωφέλιμη στον άνθρωπο... ότι μπορείς να γράψεις και να σβήσεις ατελείωτες φορές, να πειραματιστείς, να ωριμάσεις, να διορθώσεις... και ίσως αυτήν την έμμεση προτροπή που κρύβει το δεύτερο επίπεδο πρέπει να κρατήσεις.

Υ.Γ.: Ένα ποίημα είπε ψέματα.
Κλικ για περισσότερα της Τζένης Κουκίδου
Η ποιητική συλλογή του Γιώργου Καριώτη, Χιονισμένος μαυροπίνακας, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Το ανώνυμο βιβλίο.

Οι πλαγιογραμμένες φράσεις και λέξεις είναι αποσπάσματα.
Ευχαριστώ τις εκδόσεις Το ανώνυμο βιβλίο για τη διάθεση της συλλογής.

Περισσότερα από/για τον Γιώργο Καριώτη:

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Όρκος στις φλόγες, Μαρίνα ΧρόνηΤέσσερις τίτλοι των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. ΠαπαδημητρόπουλοςΛύκοι στην πόλη, Άννα ΜικροπούλουΔυο νουβέλες, Χρυσούλας Πατρώνου-ΠαπατέρπουΟ Σπινέλλι στον Κάμπο, Πάνος ΠαντελούκαςΤο τραγούδι των Ινουίτ, Λίλια ΤσούβαΟ ήχος των ορίων, Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου
Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο, Θάνος ΚαπλάνηςΕίναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα, Θ. ΟρφανίδηςΚαραϊσκάκης: Ο παρεξηγημένος ήρωας, Γιάννης ΚωσταράςΠροσπέρνα και ζήσε, Φίλη ΝτόγκαΗ φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού, Νίκου ΑντωνίουΔρομείς χρωμάτων, Αναστασίας ΔούσηΜην ξεχάσεις να αγαπάς, Χαρά Ανδρέου
Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι, Ευαγγελίας ΤσαπατώραLacrimosa, Χρυσάνθη Ιακώβου
Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες, Στέργου ΚαλλιγάΟ κατηραμένος όφις, Πέτρος ΕυαγγελόπουλοςΟ Κεκλημένος, Ελένη ΣέννοιαΌταν κλείνω τα μάτια, Γιώργου ΜεσολογγίτηΗ γάτα του Σρέντινγκερ, Τζωρτζίνα Κουριαντάκη