Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Γλυκιά μου Τίνα * Ένας ανεκτίμητος θησαυρός * Σουπάι: Η καρδιά του δαίμονα * Όλα γίνονται για κάποιο λόγο * Αντίο κύριε εισαγγελέα... * Μακροβίπερα * Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς * Προσπέρνα και ζήσε * Λύκοι στην πόλη * Όρκος στις φλόγες * Ο κατηραμένος όφις * Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες * Η φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού ** Νουβέλες: Ο Σπινέλλι στον Κάμπο * Δυο νουβέλες: Το μαρμάρινο τραπέζι και Ο Μάικ ανακαλύπτει την Αμερική ** Ποίηση: Μετάβαση * Ειρμός Αιτιών * Ηχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο * Νότες Νοσταλγίας * Lacrimosa * Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα * Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο * Η γάτα του Σρέντινγκερ * Δρομείς χρωμάτων ** Άλλα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος * Ο Κεκλημένος ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Το τραγούδι των Ινουίτ * Όταν κλείνω τα μάτια ** Παιδικά: Το μαγικό δάσος * Η μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος * Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι ** Βιογραφία και Τέχνη: Ο Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός: Θα επικρατήσει το φως και Η τέχνη της προσωπογραφίας

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2018

Η Πόλη

Ο Κίμων και η Ελισάβετ μετακινούνται από πόλη σε πόλη, αποφεύγοντας να αντιμετωπίσουν το μόνιμο ψυχικό τραύμα που τους χωρίζει. Κάθε φορά βρίσκουν κι ένα εξιλαστήριο θύμα για να το εξουθενώσουν ψυχολογικά κι έτσι να καταφέρουν να νιώσουν για άλλη μια φορά ζωντανοί. Στην «Πόλη» το θύμα τους είναι ένας περίεργος φωτογράφος, που απαθανατίζει ανθρώπους που παριστάνουν τους νεκρούς ή άγρια δολοφονημένους.

Το έργο γράφτηκε το 1965 και η ουσία του είναι τόσο διακειμενική και διαχρονική που μπορεί να βρίσκει ακόμη και σήμερα πρόσφορο έδαφος σε διαφορετικές και ποικίλες ερμηνευτικές σκηνοθεσίες. Είναι ένα εγκλεισμένο κείμενο, μια ασφυκτική παράσταση από την οποία ένιωθα πως δεν μπορούσα να ξεφύγω. Τρεις άνθρωποι, μία μύγα και δύο αράχνες, με διαρκείς λεκτικές ανατροπές και μια κλιμακούμενη ένταση, αποτελούν τα πρόσωπα ενός κειμένου που ίσως να μη θέλει να πει αλλά να δείξει.

Από τη μιζέρια των πρώτων σκηνών στην αδημονία της άφιξης του φωτογράφου, από τα ερωτικά και ψυχολογικά παιχνίδια στην απόλυτη έχθρητα και ανικανοποίηση, όλα αναπαριστώνται σωστά στη σκηνή χάρη στην επιλογή τριών αξιόλογων ηθοποιών.
Ο κύριος Νίκος Γεωργάκης μεταμορφώνεται από μίζερο, γκρινιάρη άντρα σε φιλόξενο οικοδεσπότη, έμπιστο συμβουλάτορα του φωτογράφου, απελπισμένο και ζηλιάρη σύζυγο. Προσέξτε το βλέμμα που ρίχνει στη σύζυγό του στην αρχή του έργου, όπου συνυπάρχουν το μίσος με τη μιζέρια και την αδιαφορία. Η κυρία Φιλίππα Ταμπάρη ακροβατεί ανάμεσα στη μοιραία γυναίκα και τη χαριτωμένη σύζυγο που πλησιάζει ερωτικά τον φωτογράφο για να τη σώσει από τον δυστυχισμένο γάμο της. Ο κύριος Στέλιος Γεράνης, μια μεγάλη έκπληξη για μένα, είναι ένας ημίσκυφτος, ιδιότροπος, φλύαρος άνθρωπος που ντρέπεται για τον εαυτό του, δεν έχει αυτοεκτίμηση αλλά περιαυτολογεί για το άψογο αποτέλεσμα της δουλειάς του.
Αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή με κείμενο της Λούλας Αναγνωστάκη και ομολογώ πως ακόμη επεξεργάζομαι τα όσα ένιωσα κατά τη διάρκεια της παράστασης, όχι επειδή ήταν στριφνά ή παράδοξα αλλά επειδή μπορούν στην ερμηνεία και στο κείμενο να εισχωρήσουν πολλαπλές ερμηνείες και να ανοιχτούν ποικίλες συζητήσεις.
Η ανοχή της βαρεμάρας και η μεταστροφή της σε σαδισμό, ο βαθμός ακρότητας στον οποίο μπορεί να φτάσει ένα ανθρώπινο πλάσμα, το ψυχολογικό αδιέξοδο από το οποίο νιώθουμε εξαρτημένοι και δεν το ξεφορτωνόμαστε είναι ελάχιστα από αυτά που με προβλημάτισαν. Η διαρκής εναλλαγή σκηνών, η σύντομη διάρκεια του μονόπρακτου και η ψυχολογική εξουθένωση των χαρακτήρων με κράτησαν σε εγρήγορση και δε με άφησαν να ηρεμήσω ούτε στιγμή. Το κοινό δε θα βαρεθεί, πρόκειται όμως για μια παράσταση που σηκώνει πολλή συζήτηση μετά το τέλος της.
Κλικ για περισσότερα του Πάνου Τουρλή
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Νίκος Γεωργάκης
Ενδυματολόγος: Μαίρη Σακελλαρίου
Σκηνογραφία: Σοφία Λεγάτου
Δ. Φωτογραφίας: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Β.Σκηνοθέτη: Αλεξάνδρα Κ. Μηλιώνη
Πρωταγωνιστούν: Κίμων Γεωργάκης, Φιλίππα Ταμπάρη, Στέλιος Γεράνης

Στο θέατρο Αλκμήνη, Αλκμήνης 8-12, Γκάζι, 2103428650 κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 19:45
Περισσότερες παραστάσεις στο θέατρο Αλκμήνη

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Όρκος στις φλόγες, Μαρίνα ΧρόνηΤέσσερις τίτλοι των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. ΠαπαδημητρόπουλοςΛύκοι στην πόλη, Άννα ΜικροπούλουΔυο νουβέλες, Χρυσούλας Πατρώνου-ΠαπατέρπουΟ Σπινέλλι στον Κάμπο, Πάνος ΠαντελούκαςΤο τραγούδι των Ινουίτ, Λίλια ΤσούβαΟ ήχος των ορίων, Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου
Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο, Θάνος ΚαπλάνηςΕίναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα, Θ. ΟρφανίδηςΚαραϊσκάκης: Ο παρεξηγημένος ήρωας, Γιάννης ΚωσταράςΠροσπέρνα και ζήσε, Φίλη ΝτόγκαΗ φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού, Νίκου ΑντωνίουΔρομείς χρωμάτων, Αναστασίας ΔούσηΜην ξεχάσεις να αγαπάς, Χαρά Ανδρέου
Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι, Ευαγγελίας ΤσαπατώραLacrimosa, Χρυσάνθη Ιακώβου
Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες, Στέργου ΚαλλιγάΟ κατηραμένος όφις, Πέτρος ΕυαγγελόπουλοςΟ Κεκλημένος, Ελένη ΣέννοιαΌταν κλείνω τα μάτια, Γιώργου ΜεσολογγίτηΗ γάτα του Σρέντινγκερ, Τζωρτζίνα Κουριαντάκη