Εγγραφή στο newsletter για να μη χάνετε τίποτα! *** 1ος Διαγωνισμός Παραμυθιού koukidaki: Το διαγωνιστικό κομμάτι έχει ολοκληρωθεί και έχουν ανακοινωθεί οι νικητές. Έρχονται νεότερα για την έκδοση! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο -παρακολουθείτε όλα τα είδη- ή έχετε άποψη για μουσικά άλμπουμς ή για ταινίες ή διαβάζετε λογοτεχνικά έργα κτλ. και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Δείτε τις προγραμματισμένες ημερομηνίες των κληρώσεων στη σελίδα των όρων.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Γλυκιά μου Τίνα * Ένας ανεκτίμητος θησαυρός * Σουπάι: Η καρδιά του δαίμονα * Όλα γίνονται για κάποιο λόγο * Αντίο κύριε εισαγγελέα... * Μακροβίπερα * Ο ήχος των ορίων * Μην ξεχάσεις να αγαπάς * Προσπέρνα και ζήσε * Λύκοι στην πόλη * Όρκος στις φλόγες * Ο κατηραμένος όφις * Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες * Η φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού * Χρυσό αίμα ** Νουβέλες: Ο Σπινέλλι στον Κάμπο * Δυο νουβέλες: Το μαρμάρινο τραπέζι και Ο Μάικ ανακαλύπτει την Αμερική ** Ποίηση: Μετάβαση * Ειρμός Αιτιών * Ηχώ του όχι: Μες στον λαβύρινθο * Νότες Νοσταλγίας * Lacrimosa * Είναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα * Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο * Η γάτα του Σρέντινγκερ * Δρομείς χρωμάτων * Σκιαγραφήματα ** Άλλα: Τέσσερα βιβλία των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος * Ο Κεκλημένος ** Διηγήματα: Πουλιά κι Ανεμώνες * Το τραγούδι των Ινουίτ * Όταν κλείνω τα μάτια ** Παιδικά: Το μαγικό δάσος * Η μάγισσα Πολύχρωμη και ο μικρός ζωγράφος * Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι ** Βιογραφία και Τέχνη: Ο Δάσκαλος Σταύρος Μεταλληνός: Θα επικρατήσει το φως και Η τέχνη της προσωπογραφίας

Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2019

Αλήτισσα βροχή

Γράφει η Μαίρη Τσίλη
Βρέχει απόψε. Σιγά το παράξενο! Εδώ σε αυτή την μικρή πόλη που ζούμε όλο βρέχει. Επαρχία στην Δυτική Ελλάδα όλο βροχή είμαστε με το παραμικρό. Μούσκεμα οι καθημερινές μας μέρες και τα Σαββατοκύριακα επίσης. Μούσκεμα και τα κορμιά μας κι οι ψυχές μας. Να τα στύβεις όλα δυνατά για να στραγγίξουν κάπως και να τα βάζεις δίπλα στην σόμπα για να ζεσταθούν. Και να κάνεις τον σταυρό σου για να ξημερώσει λιακάδα και να τρέξεις σαν τρελός να μαζέψεις ήλιο μέσα σου κι επάνω σου.
Συνηθισμένες μαλακίες. Χέστηκα. Για λίγο ήρθα εξάλλου εδώ και σύντομα θα φύγω. Και όχι δεν θα πιω τσίπουρο της περιοχής. Ουίσκι θα πιω με πάγο και βροχόνερο. Χαχαχα! Είμαι... ο... η... αχχχχ μπερδεύτηκα τώρα. Ποιος ή ποια είμαι άραγε; Τρέμουν τα λόγια μου και τρεκλίζω στο περπάτημα μου. Γαμημένο σπίτι πατρικό πώς βρέθηκα ξανά εδώ και γλιστράω στα πατάκια της μάνας μου και σκοντάφτω στα παπούτσια του πατέρα μου;
Θα βγω έστω στα τέσσερα και μπουσουλώντας από εδώ και θα πάω στην Αστυνομία για εξακρίβωση στοιχείων.
Δεν μπορεί κάποιος θα μπορέσει εκεί κάτι να μου πει για μένα.

«Εγώ θα γίνω γιατρός είπε ο Γιάννης. Εγώ θα γίνω δασκάλα είπε η Χαρά. Εγώ θα γίνω πιλότος είπε ο Άγγελος. Κι εγώ θα γίνω πουτάνα είπε η Ζωή.»
Και πέρασαν τα χρόνια. Ο Γιάννης έγινε ασθενής και γιατρός στον ίδιο του τον εαυτό. Η Χαρά έγινε δασκάλα σε παιδιά με ειδικές ανάγκες. Ο Άγγελος έγινε πιλότος της ψυχής του έτσι όπως κρεμάστηκε στην αμυγδαλιά και αυτοκτόνησε σαν τον πατέρα του. Και η Ζωή ήταν η μόνη που έγινε αυτό που τότε είχε πει. Πουτάνα με επιτυχία μεγάλη. Ίσα ανταλλάγματα. Αμοιβαία ξεφτίλα και νωποί οργασμοί.

Είμαι στο αστυνομικό τμήμα τώρα κάπου στην περιοχή εκεί. Με κοιτάνε στα μάτια και στα βυζιά μου. Ανοίγω τα πόδια μου και βάζω το χέρι μου ανάμεσα στα σκέλια μου. Μαλακίζομαι μπροστά στους αστυνομικούς. Με κοιτάνε, με ρωτάνε διάφορα.
Μαλάκες όλοι. Ευτυχώς η βροχή εκεί απέξω δυναμώνει. Φεύγουν για να προστατέψουν τον κόσμο στην μικρή μας πόλη. Πέφτω κάτω από την καρέκλα και λυγίζω τα γόνατα μου. Πονάω πολύ και δεν ξέρω που ακριβώς πονάω. Στο μυαλό, στο κορμί ή στην καρδιά.
Γίνομαι έμβρυο και στάζει βροχή η φυλακή.
Νομίζω ότι πεθαίνω απόψε και απλώνουν τα χέρια τους οι νεκροί μου γονείς για να με υποδεχτούν. Κι όμως νιώθω ότι θα βγάλω κραυγή σαν κλάμα λες και γεννιέμαι τώρα και με διώχνουν από μια μήτρα δύο γονείς που με μαλώνουν και για να ζήσω χωρίς αυτούς!
Κι όμως το αύριο άγνωστο και αδιάφορο για μένα τώρα πια. Μόνο το παρελθόν μου με ρημάζει ακόμα σαν μια αλήτισσα βροχή. 

🍃

Copyright © Μαίρη Τσίλη All rights reserved
Το συνοδευτικό κολάζ δημιουργήθηκε από φωτογραφία του καλλιτέχνη Arvanitis Photography. Πηγή

Της ίδιας:

ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Όρκος στις φλόγες, Μαρίνα ΧρόνηΤέσσερις τίτλοι των εκδόσεων Θεοδόσης Αγγ. ΠαπαδημητρόπουλοςΛύκοι στην πόλη, Άννα ΜικροπούλουΔυο νουβέλες, Χρυσούλας Πατρώνου-ΠαπατέρπουΟ Σπινέλλι στον Κάμπο, Πάνος ΠαντελούκαςΣκιαγραφήματα, Ευγενίας Β. ΣιδέρηΟ ήχος των ορίων, Χρήστος Θ. Παπαδημητρίου
Πώς αγαπάν ένα χρυσόψαρο, Θάνος ΚαπλάνηςΕίναι αυτά τα τελευταία ποιήματα που γράφω για σήμερα, Θ. ΟρφανίδηςΚαραϊσκάκης: Ο παρεξηγημένος ήρωας, Γιάννης ΚωσταράςΠροσπέρνα και ζήσε, Φίλη ΝτόγκαΗ φωτεινή πλευρά ενός γκρι ουρανού, Νίκου ΑντωνίουΔρομείς χρωμάτων, Αναστασίας ΔούσηΜην ξεχάσεις να αγαπάς, Χαρά Ανδρέου
Γήινοι και εξωγήινοι και το σβηστό φεγγάρι, Ευαγγελίας ΤσαπατώραΧρυσό αίμα, Θεόφιλου Γιαννόπουλου
Ο άντρας που κατάλαβε τις γυναίκες, Στέργου ΚαλλιγάΟ κατηραμένος όφις, Πέτρος ΕυαγγελόπουλοςΟ Κεκλημένος, Ελένη ΣέννοιαΌταν κλείνω τα μάτια, Γιώργου ΜεσολογγίτηΗ γάτα του Σρέντινγκερ, Τζωρτζίνα Κουριαντάκη