ΔΩΡΟ ΔΙΠΛΕΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ για τις παιδικές παραστάσεις του θεάτρου 104 *** ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 50% για όλες τις παραστάσεις του Πολυχώρου Αυλαία στον Πειραιά *** Ο 1ος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός koukidaki.gr είναι γεγονός! *** Κατεβάστε ΔΩΡΕΑΝ ebooks ΕΔΩ! *** Αν σας αρέσει το θέατρο, παρακολουθείτε όλα τα είδη και επιθυμείτε να μοιράζεστε τις εντυπώσεις σας μαζί μας, επικοινωνήστε με το koukidaki. Αρθρογράφοι, κριτικογράφοι, άνθρωποι με ανάλογη κουλτούρα ζητούνται! *** Από 1η Ιανουαρίου 2020 αλλάζουν οι όροι στις δωροθεσίες. Διαβάστε τους νέους όρους εδώ.
ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ακολουθώντας τους συνδέσμους. Μυθιστορήματα: Ένγκαρ Χέβενσκαρ, Η επανάσταση * Η κατάρα του φεγγαριού * Άρωμα βροχής * Λίγες και μία νύχτες * Ροδάνθη * Ένας φάρος στην ψυχή μου * Το αγκάθινο στέμμα * Ισμήνη * 7 Καταραμένες ιστορίες * Τα διαμάντια της Δόμνας * Το εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός ονειροπαρμένου * Για μια σταγόνα ευτυχίας * Το τίμημα * Η θλίψη του αιώνιου στοχασμού * Σε περίμενα... * Ελεονόρα ** Νουβέλα: Ο γρίφος της Θεσσαλονίκης ** Θέατρο: Άκουσε τα κύματα * Η αγριόπαπια, Η γιορτή στο Σούλχαουγκ, Καταλίνας και Ο τάφος του πολεμιστή ** Διηγήματα: Πόσες είναι οι εποχές; * Με τις βαλίτσες γεμάτες ήλιο * Ψευδάνθρακας και άλλες ιστορίες * Μια στάλα λόγος * Ένας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας...* Γράμματα ανεπίδοτα ** Πεζοποίηση: Σημειώσεις ενός αυτόχειρα ** Παιδικά: Μάρα Μαντάρα, μια μάγισσα κάπως ξεχασιάρα ** Ποίηση: 2ος Νόμος * Η γυναίκα του κόσμου * Πέρασε καιρός * Δαίμων εαυτού * Αποσιωπητικά ** Βιωματικά: Σκόρπιες μνήμες ** Λογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίες

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2019

«Χάσαμε οτιδήποτε μας ανέβαζε ψηλά», John Emmans

Πώς μετράμε... την ευτυχία;
J.E.: Μακάριος αυτός που μπορεί να τη μετρήσει. Δυστυχώς, δε γνωρίζω πώς τη μετράνε, προς το παρόν είμαι σε αναζήτηση για το τι εστί ευτυχία… και σας διαβεβαιώ πως τούτη η αναζήτηση είναι πολύ ψυχοφθόρα…

Την δημιουργία;
J.E.: Η δημιουργία είναι κάτι που υπάρχει μέσα σε όλους τους ανθρώπους. Σε κάποιους βαθιά, σε κάποιους άλλους επιδερμικά, ωστόσο, αναλόγως τη διάθεση και την έμπνευση, μας επισκέπτεται με χάρη και ολοκληρώνει τη μέθεξη του έρωτα γι’ αυτά που αγαπάμε.

Την επιτυχία;
J.E.: Η επιτυχία είναι ύπουλο πράγμα… μπορεί να σου δίνει δόξα, ενίοτε και πλούτο, να σου δίνει την πολυπόθητη ευκαιρία να φυγαδευτείς από την γκρίζα αφάνεια στην χρυσοποίκιλτη αίγλη, όμως, τις περισσότερες φορές, σου παίρνει την ικανότητα να αντιλαμβάνεσαι καθαρά και με παρρησία το σωστό και το λάθος, το εκούσιο και το ακούσιο…

Πώς ένιωσες όταν ολοκλήρωσες το πρώτο σου έργο, ποιο είναι αυτό και σε ποια ηλικία συνέβη;
J.E.: Έγραψα την πρώτη μου νουβέλα σε νεαρή ηλικία∙ μια ιστορία με πρωταγωνιστές δυο αγαπημένους φίλους, οι οποίοι, παρασυρμένοι από το άμυαλα νιάτα, δοκίμασαν τα όρια και τις αντοχές της φιλίας τους. Μερικά χρόνια αργότερα, συνέθεσα ένα λιτό μουσικό θέμα για τούτη την ιστορία με κιθάρα, κρουστά και την ξέπνοη υποστήριξη των πλήκτρων. Ξεθωριασμένα πια, βρίσκονται πετάμενα κάπου στο πατάρι των αναμνήσεων μου, μαζί με τα συναισθήματα που έχω πλέον για εκείνη την ιστορία που… όποτε μπαίνω στον πειρασμό να την ξαναγράψω από την αρχή, κάνω πίσω φοβισμένος, ανίκανος να αντιμετωπίσω το παρελθόν.

Αν η ζωή σου ήταν... μια σκηνή από ταινία, ποια θα ήταν αυτή;
J.E.: Σίγουρα θα ήταν από μια ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ, με νευρωτικά πλάνα και αφήγηση. Κατά προτίμηση ή από το «Vertigo» ή από το «Rear Window».

...μια μουσική σύνθεση, τι θα ακούγαμε;
J.E.: Το μουσικό θέμα από την ταινία «Summer of '42» του -προσφάτως εκλιπόντος- Michel Legrand.

...μια στιγμή στο χρόνο, πότε θα ζούσες;
J.E.: Οπωσδήποτε το 399 π.Χ, να ήμουν παρών στη δίκη και το θάνατο του φιλοσόφου, Σωκράτη.

Ποιο χρώμα έχει... η χαρά;
J.E.: Για κάποιο περίεργο λόγο μου έρχεται το κίτρινο στο νου.

Η λαχτάρα;
J.E.: Κόκκινο.

Η φλόγα;
J.E.: Πορτοκαλί.

Πιστεύεις...
J.E.: Ο πόνος, σε όλες τις εκφάνσεις του, σωματικές και ψυχικές, είναι φίλος μας και συμβουλάτορας... Κακώς τον φοβόμαστε και τον μισούμε. Στην πραγματικότητα, βρίσκεται πάντα στο πλευρό μας για να μας θυμίζει πως κάτι δεν κάνουμε σωστά, πως οι πράξεις μας βαδίζουν σε λάθος μονοπάτι.

Πονάς...
J.E.: Με την κατάντια της ανθρωπότητας. Με τα υπερτροφικά «ΕΓΩ» και την βουλιμική λαχτάρα για εξουσία, πλούτο, δόξα… χάσαμε τους εαυτούς μας, αποδομήσαμε την αλήθεια και οτιδήποτε μας ανέβαζε ψηλά.

Προχωράς...
J.E.: Αργά και σταθερά.

Χορεύεις;
J.E.: Καίτοι δεν χορεύω ποτέ, μου αρέσει να παρακολουθώ τους άλλους να το κάνουν.

Ξαναγεννιέσαι...
J.E.: Όταν είμαι χρήσιμος και προσφέρω εκεί που με χρειάζονται. Είναι από τα πιο ζεστά και νόστιμα πράγματα στον κόσμο.

Χάνεσαι...
J.E.: Στο γράψιμο. Είτε είναι μουσική, είτε είναι λογοτεχνία, ποίηση…

Τραγουδάς;
J.E.: Με αυτή τη φωνή; Ποτέ!

Διαβάζεις...
J.E.: Οτιδήποτε εγείρει τα συναισθήματα και τη φαντασία μου. Αγαπώ πολύ τη φιλοσοφία, την ψυχολογία, τη λογοτεχνία και την ποίηση -όταν αυτή έχει να πει κάτι.

Γράφεις...
J.E.: Μουσική, ποίηση, άρθρα, μυθιστορήματα και οτιδήποτε μου εξάπτει την περιέργεια. Κάθε φορά που έχω κάτι να πω, τα δάχτυλα μου κινούνται πάνω στα πλήκτρα… του πιάνο, του πληκτρολογίου, μετατρέποντας τις σκέψεις μου σε λέξεις και νότες.

Παίζεις...
J.E.: Καθισμένος πάνω από ένα αρμόνιο ή ένα πιάνο, έμαθα να δαμάζω τα πλήκτρα, εκείνα τα λεία, ασπρόμαυρα πλήκτρα, που υπακούν όποιον τα χαϊδεύει με πάθος, όποιον τα φλερτάρει υπό το σελάγισμα της μουσικής έκστασης. Δεν είμαι σπουδαίος πιανίστας, όμως, παίζω με αγάπη και όρεξη, όλες εκείνες τις αναμνήσεις που στιγμάτισαν τη ζωή μου κι εγώ, χωρίς να είμαι αγνώμων, τις έντυσα με μελωδίες για να υπάρχουν πάντα στην καρδιά μου.
Στόχοι και επιδιώξεις:
J.E.: Προσπαθώ να γίνω όσο καλύτερος -και ηθικός- άνθρωπος γίνεται, να εξαλείψω τις υπεροπτικές αλχημείες μου, να αιχμαλωτίσω το εγωιστικό κτήνος που κατοικεί μέσα μου και να κατανοήσω το μέγα ερώτημα της ζωής...

Όνειρα:
J.E.: Να δω τον κόσμο μας να αλλάζει, να σταματήσει η υποκρισία της «ειλικρίνειας», το μίσος της «αγάπης»… να λάμψει η δικαιοσύνη και η αλήθεια, η μόρφωση να πλημμυρίσει τις ζωές μας. Ονειρεύομαι ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μας, μια και το δικό μας είναι καταδικασμένο…

1 σχόλιο:

  1. Μια εξαιρετικά ελκυστική συνομιλία, γεμάτη ρωμαλέα, μα τρυφερά συναισθήματα, ένας δρόμος για την κοινωνία μας, με αξιακές αρχές και υψηλά ιδανικά!!! Φίλε μου Γιάννη, ειλικρινά με γοήτευσες κι ένιωσα μια διάθεση ανάτασης κι αληθινή πληρότητα !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή


ΔΩΡΑ - Κλικ σε εκείνο/-α που θέλετε για πληροφορίες και συμμετοχές
Γράμματα ανεπίδοτα, Συλλογικό έργοΈνας κήπος, ένα γεύμα κι ένας έρωτας..., ΣυλλογικόΤα διαμάντια της Δόμνας, Σ.ΠοιμενίδουΆρωμα βροχής, Τ. ΚοντοπούλουΜια στάλα λόγος, Γεωργία ΓιαννιούΣκόρπιες μνήμες, Περικλής Λεύκας7 Καταραμένες ιστορίες, Ε. Ιωσηφίδης
Ισμήνη, Μαρία ΛιβυκούΗ θλίψη του αιώνιου στοχασμού, Μ.ΚιβιδιώτουΤο εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός ονειροπαρμένου, Φ.ΚοσσυβάκηςΑποσιωπητικά, Γ.Μίχας-Νεονάκης (Dave)Ένας φάρος στην ψυχή μου, Β. ΜακαρίουΡοδάνθη, Μ. ΠαπαπαναγιώτουΨευδάνθρακας και άλλες ιστορίες, Ε.Μακαριάδη
Πόσες είναι οι εποχές; Σ.ΛειβαδιώτουΣημειώσεις ενός αυτόχειρα, Γ. ΡόγγαςΛογοτεχνικό περιοδικό ΛεξΩτεχνίεςΜε τις βαλίτσες γεμάτες ήλιο, F,AmbrosoΕλεονόρα, Χάρης Γαντζούδης
Η κατάρα του φεγγαριού, Β. ΚοτλίτσαΓια μια σταγόνα ευτυχίας, Β. Προβίδα
4 χρόνια Παραμυθένιες σκέψειςΣε περίμενα..., Πόλυ Μίλτου
Το αγκάθινο στέμμα, Θ. ΓιαννόπουλοςΔαίμων εαυτού, Μ. ΠαπαδημητρίουΤέσσερις τίτλοι του Ερρίκου ΊψενΛίγες και μία νύχτες, Ι, ΖουργόςΟ γρίφος της Θεσσαλονίκης, Ε. Αντωνίου